..
Αγαπητοί φίλοι, καλωσορίσατε στο διαδικτυακό τσαρδί μου!
Ελπίζω παρά την έλλειψη ιδιαιτέρων ανέσεων να νιώσετε όλοι σαν στο σπίτι σας!
Μπορείτε επίσης μετά, αν θέλετε, να περάσετε και δίπλα
στα τραγούδια που αγαπώ.
Εκεί έχει μόνο... μουσική!

τι εστιν αλήθεια;

Πιλάτος (Κατά Ιωάννην, ΙΗ΄ 38)

Αναλυτικός κατάλογος

..
128. Anybody home?
127. Που λέτε, λοιπόν, πάτερ Γεώργιε…
126. «Άγιο φως» (και η κουβέντα συνεχίζεται...)
125. Το θαύμα είναι η... ευχή που... αγιάζει το φως!! (deutsch hier)
124. Το «τι εστιν αλήθεια;» και στα Γερμανικά!
123. Σώσον, Κύριε, τον λαόν σου...
122. Τρία πουλάκια κάθονταν…
121. Μεταξύ θρησκοληψίας και παράνοιας
120. Απρόσκλητοι σε μια χριστιανική χώρα...
119. «Άγιο Φως»: η άλλη όψη τού νομίσματος (deutsch hier)
118. Ποιο ήταν το... θαύμα
117. Οι... άσφαιρες «πύρινες σφαίρες» (deutsch hier)
116. Αστραπές και κεραυνοί (στου φακού μας το γυαλί)... (deutsch hier)
115. Φωτιά στα μπατζάκιά μας...
114. Περί τής προφητείας τού Ησαΐα (Εμπλουτ. αναδημ.)
113. Το χρονικό μιας κωλοτούμπας...
112. Περί τού «αγνώστου θεού» (Αναδημ.)
111. Μπεεεεεε!! (Κάτω τα κεφάλια ωρέ χριστιανοί!)
110. Εγκλωβισμένοι στη ζώνη τού Λυκόφωτος…
109. Τo κάψιμο τού Καρνάβαλου… (Περί «υιών ποιητών»)
108. Άντε βρε, χρόνια πολλά!
107. Η μαρτυρία τού Τάκιτου
106. Home alone 2
105. Σήμερα τα Φώτα κι ο φωτισμός...
104. Η μαρτυρία τού Πλινίου τού Νεοτέρου
103. Η μαρτυρία τού Σουητώνιου
102. Cute Christmas Cartoon
101. Unheilig - Kling Glöckchen ... vom Album
100. Ο γυμνός νεανίσκος στή Γεσθημανή
..99. Δεν ξέρω, δεν είδα, δεν άκουσα...
..98. Βίντεο: Καλόπουλος vs. π. Καρπαθίου
..97. Τι εμοί και σοί (κοινώς, τη ρόκα σου εσύ!);
..96. Μήνυμα προς πάσαν κατεύθυνση
..95. Μπαμ και κάτω (Περί τού Τάε Κβον Ντο)
..94. Ορθόδοξη κβαντική φυσική και τα μυαλά στα κάγκελα!
..93. Λυπάμαι, αλλά δε γίνεται αλλιώς!
..92. Η αμαρτωλή ιστορία μιας απογραφής
..91. Κυριακή γιορτή και σχόλη, να ’ταν η βδομάδα όλη…
..90. Μυρώστε με ν’... αγιάσω!
..89. Μέχρι να... παγώσει η κόλαση...
..88. H αειμεσιτεύουσα Βασίλισσα των Ουρανών
..87. Περί τού Ιωάννη τού Ριγολόγου
..86. Βίντεο με τον Μεταλληνό: Αξίζει να το δεις!
..85. Είμαστε και σε... κρίσιμη ηλικία...
..84. Η αβάσταχτη ελαφρότητα τού απολογήσθαι
..83. Αποκαλυπτήρια (Sit back and enjoy the show!)
..82. Περί... υιών
..81. Περί «γεννητού» και «κτιστού» (και… «ποιητού»)
..80. Παιδιά, έχουμε γενέθλια!
..79. Τον αναγνωρίζετε;
..78. Ένα... φοβερά δύσκολο… απλό ερώτημα!!
..77. Προβληματισμών συνέχεια...
..76. Προβληματισμοί...
..75. Ανοίξτε κανένα παράθυρο, ρε παιδιά!
..74. ΜΟΝΟΣ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ (HOME ALONE)
..73. Δάσκαλε, για ρίξε ένα... repeat σε παρακαλώ!
..72. Αχαχαχαχαχαχα!
..71. Τα παιδιά τού Ζεβεδαίου ποιον είχαν πατέρα;
..70. Chicken Techno
..69. Εύτυχος και Ελπήνωρ (Αν έχεις... τύχη διάβαινε!)
..68. Περί τής γνωστής-άγνωστης εξέγερσης
..67. Η αναγκαιότητα τής πίστης
..66. Το μυστήριο τού Βαραββά
..65. Ω Αυτοκράτορ, εγρήγορας ή καθεύδης;
..64. Τα κινητά σας, ρεεεεε!!
..63. Προς Ο.Ο.Δ.Ε. (Περί του Αγίου Φωτός)
..62. Ο σωστός τρόπος να κάνεις τον σταυρό σου!
..61. Περί του Τιμίου Ξύλου
..60. Περί της αναγκαιότητας τού κακού
..59. Περί του «Πίστευε και μη ερεύνα»
..58. DEPECHE MODE - «Βlasphemous rumours»
..57. Κωδικός «Λαντσιάνο»
..56. Περί των… «γνωστών αγνώστων»
..55. Περί εικόνων
..54. Ισορροπημένη ανισορροπία ή… ανισόρροπη ισορροπία;
..53. Το χρονικό μιας... κλωνοποίησης
..52. Λάιονελ Ρότσιλντ - η περιπέτεια ενός όρκου
..51. Μπήκαν στην πόλη οι οχτροί
..50. Merry Christmas Mr. Bean
..49. Προς κέντρα λακτίζειν
..48. Ο δίκαιος και ο δυνάστης
..47. Μια υπέροχη Κυριακάτικη εμπειρία ...
..46. Οι Δέκα Πληγές τού ... Ιπούουερ!
..45. Με τα δυο χεράακια, πλάθω σκ*****άακια...
..44. Γκρρρρ!!! Αυτό δεν είναι δυνατόν!!!!!!
..43. For yooour eyes onlyyyyy ...
..42. Περί Θεού: Εν οίδα ότι ουδέν οίδα
..41. Περί Κυρίλλου και Υπατίας τής Αλεξανδρινής
..40. «Λάβετε, φάγετε ...» - ποιος το είπε τελικά;
..39. Οι βολεμένοι μικροαστοί τής θρησκευτικής πίστης
..38. Life: press DELETE
..37. Μεταξύ πατέρα και γιού
..36. Ρε παιδιά, μήπως έχει κανείς την ... ακριβή ώρα;
..35. O Ελισαίος, οι αρκούδες και οι ... αρκουδιές!
..34. Η διάβαση της Ερυθράς και ο … Ρα!
..33. Περί … «αλλοτρίων» θαυμάτων
..32. Η μάχη για τους … «αναποφάσιστους»
..31. Οι ... Χριστιανοαντιγιαχβεβουδιστοϊνδουιστές
..30. Καλησπέρα, γιατρέ ... Είμαι ο ... Απόλλων!!
..29. Μπρρρρ!!!
..28. Πώς το 40 χώρεσε μέσα στο ... 1 !!!
..27. Πώς το 40 χώρεσε μέσα στο ... 3 !!!
..26. Ο απαγχονισμός τής ... κοινής λογικής
..25. (Γενικά) περί αντιφάσεων
..24. Βασίλεψε ο ήλιος (και ... νίκησε ο Δαβίδ!)
..23. Τα ... ακριβώς 153 (υπόπτου προελεύσεως) ψάρια
..22. Οι δαίμονες και οι ... τετράποδες μπριζόλες
..21. Αμαρτίαι γονέων παιδεύουσι τέκνα
..20. Περί θεοπνευστίας
..19. Η μυστηριώδης Σινδόνη τού Τορίνο
..18. Περιέχει η Γένεση προφητείες γιά την Αποκάλυψη;
..17. Να ζει κανείς ή να μη ζει ... (Περί Αδάμ και Εύας) ...
..16. Η δημιουργία των πτηνών
..15. Εξαγαγέτω τα ύδατα ερπετά (και η φαντασία...
........δεινοσαύρους
..14. Άμοιρε άνθρωπε, τι σού ’μελλε να πάθεις!
..13. Ρουάχ -φύσηξε ο άνεμος (μας πήρε και ... μας σήκωσε)!
..12. Ολική έκλειψη ηλίου, σελήνης και ... νοημοσύνης
..11. Οι κατά ... φαντασίαν γνωρίζοντες
..10. Η σιωπή των αμνών (Περί τού Αγίου Φωτός)
...9. Η πινακίδα Ι.Ν.Β.Ι.
...8. Θεïκό σχέδιο ή … σατανική αντιγραφή;
...7. Δάσκαλε που δίδασκες ...
...6. Η καραμέλα των «ανθρωπομορφικών εκφράσεων»
...5. Περί «δημοκρατικότητας»
...4. Όλα συγχωρούνται; - Μμμ, δε νομίζω.
...3. Ο (διάτρητος) παρθενικός υμένας
...2. ΗΣΑΪΑΣ, Ζ΄ 14 - παρθένος(= ανέγγιχτη) ή ...
.......παρθένος (= νεάνις);
...1. Συγγνώμη, δεν μπορώ να περιμένω άλλο πια!

Επειδή όλα κάποτε τελειώνουν...

Επειδή όλα κάποτε τελειώνουν...

Τετάρτη, 8 Αυγούστου 2007

Περί «δημοκρατικότητας».


«‘‘Όστις θέλει οπίσω μου ελθείν. (τελεία)”, είπε ο Χριστός. Όποιος θέλει! (θαυμαστικό)  Κανέναν δεν υποχρεώνει ο Κύριος να τον ακολουθήσει.»

Πασίγνωστα τα λόγια. Και ποιος δεν τα γνωρίζει; Και ποιος δεν τα έχει ακούσει έστω και μία φορά να βγαίνουν από το στόμα κάποιου οργισμένου ιεροκήρυκα που ήθελε να πείσει τους πιστούς (και μη) ακροατές του για τη δημοκρατικότητα της χριστιανικής θρησκείας; Το πρόβλημα βέβαια είναι ότι στα Ελληνικά η εν λόγω πρόταση έτσι όπως χρησιμοποιείται συνήθως, δεν σημαίνει απολύτως τίποτα! Διότι είναι δευτερεύουσα. Και ως γνωστόν οι δευτερεύουσες προτάσεις εξαρτώνται από κάποια κύρια που τις συμπληρώνει νοηματικά.

Στην περίπτωση μας τώρα η κύρια υπάρχει, μόνο που πλην κάποιων φωτεινών εξαιρέσεων συνήθως αποσιωπάται. Ας δούμε όμως λίγο τη φράση ολόκληρη και όχι (κατ’ οικονομίαν) πετσοκομμένη:

«Ει τις θέλει οπίσω μου ελθείν, απαρνησάσθω εαυτόν και αράτω τον σταυρόν αυτού, και ακολουθείτω μοι.»

Αυτή είναι λοιπόν η πλήρης διατύπωση. Όχι «όποιος θέλει, ας μ’ ακολουθήσει», αλλά «αν κάποιος θέλει να ’ρθει μαζί μου, να απαρνηθεί τον εαυτό του, να σηκώσει τον σταυρό του και να μ’ ακολουθήσει». Θα μου πείτε, ε, και τι μ’ αυτό; Τι το επιλήψιμο υπάρχει εδώ το οποίο οι Χριστιανοί θα έπρεπε να κρύβουν; Ε λοιπόν, το ίδιο ακριβώς με ρώτησε τις προάλλες κι ο φίλος μου με αποτέλεσμα να ακολουθήσει ο παρακάτω διάλογος:


Φ: Λοιπόν; Δεν μου απάντησες. Τι το επιλήψιμο υπάρχει εδώ το οποίο εμείς οι Χριστιανοί θα πρεπε να κρύβουμε;

Κ: Εμμμ ... βασικά τίποτα (!), αν εξετάσουμε τη φράση υπό το πρίσμα της χριστιανικής διδασκαλίας: Ο δρόμος προς τη σωτηρία (όπως κι αν αντιλαμβάνεται ο κάθε άνθρωπος την έννοια αυτή) δεν είναι στρωμένος με ροδοπέταλα, αλλά απαιτεί μια μεγάλη υπέρβαση: την κατανίκηση των προσωπικών μας παθών και τον παραμερισμό του εγώ μας. Αυτό είναι το νόημα της αποσιωπώμενης κύριας πρότασης, και συμφωνώ ότι κρύβει μία πολύ μεγάλη αλήθεια. 

Φ: Πολύ ωραία, αλλά… δεν καταλαβαίνω - τότε… πού είναι το πρόβλημα λοιπόν;!

Κ: Το πρόβλημα είναι το εξής: Για ποιόν λόγο το επίμαχο κομμάτι δεν ακούγεται παρά μόνο σπάνια; Μήπως για να μη ξεβολευτεί το ποίμνιο και αποθαρρυνθεί; Διότι το «όποιος θέλει» είναι σαφές ότι τελικά δεν είναι και τόσο ανώδυνο όσο επιμελώς παρουσιάζεται από την απολογητική. Θυμάμαι, κάποτε με είχες διαβεβαιώσει ότι για τη σωτηρία είναι αρκετό να αποδέχεται κανείς τον Χριστό (μέσα από τα μυστήρια) και να είναι βαπτισμένος! Το εδάφιο όμως για άλλα πράγματα κάνει λόγο: για... σηκώματα σταυρών και τέτοια!

Φ: Mε συγχωρείς πολύ, αλλά εγώ δεν βλέπω κανένα πρόβλημα! Εντάξει, δε λέω, κανονικά η φράση θα έπρεπε να παρατίθεται αυτολεξεί, όμως ακόμα κι έτσι, υπάρχει κάποια διαφορά επί της ουσίας; Όποιος θέλει να ανταποκριθεί στις δύο αποσιωπώμενες προϋποθέσεις που θέτει ο Χριστός σ’ εκείνους που επιθυμούν να τον ακολουθήσουν, ας το κάνει. Όποιος πάλι δε θέλει, ας μην το κάνει!

Κ: Ναι, αλλά με ποιο τίμημα; Εδώ πιστεύω είναι το πολύ λεπτό εκείνο σημείο που κάνει και τη διαφορά. Αναγνωρίζω ότι στην ουσία είναι θέμα ερμηνείας το τι θα καταλάβει ο καθένας, κατά τη γνώμη μου όμως το γενικό μήνυμα της φράσης είναι μόνο κατ’ επίφασιν δημοκρατικό. Διότι δεν σου λέει: «Όποιος θέλει να συμπορευτεί μαζί μου, ας το κάνει. Όποιος πάλι δεν θέλει, ας μην το κάνει. Δεν πειράζει.» 


Φ: Πού το λέει το «δεν πειράζει»; Ασφαλώς και πειράζει!

Κ: Μα εγώ δεν είπα πως λέει ότι δεν πειράζει!! Ακριβώς το αντίθετο είπα, ότι δηλαδή ΔΕΝ το λέει - ενώ δημοκρατικό θα ήταν να το έλεγε! Διότι εδώ το στους ανθρώπους κατ’ αρχήν αναγνωριζόμενο δικαίωμα να πράξουν κατά βούλησιν, περιορίζεται και αλλοιώνεται ακολούθως από τις επαπειλούμενες (σε άλλα εδάφια ρητά αναφερόμενες) συνέπειες της απόρριψης του Χριστού και ως εκ τούτου αίρεται!

Φ: Καλά φίλε μου, θα μας τρελάνεις εσύ! Άλλο άρση της δημοκρατίας, άλλο συνέπειες της πράξης!

Κ: Ξέρω, ξέρω - και μάλιστα συμφωνώ απόλυτα μαζί σου! Πράγματι και στην καθημερινή μας ζωή κάποιες προσωπικές και απόλυτα συνειδητές μας επιλογές συχνά αποδεικνύονται εκ των υστέρων λανθασμένες με δυσάρεστες για μας συνέπειες. Όταν φερ’ ειπείν ο γιατρός προειδοποιεί τον υπερτασικό για τις πιθανές συνέπειες της λανθασμένης, πλούσιας σε λιπαρά διατροφής του, κι αυτός εντούτοις ελεύθερα και ανεπηρέαστα επιλέξει να αγνοήσει όλες τις νουθεσίες του ειδικού, συνεχίζοντας να διατρέφεται με τον ίδιο ακριβώς τρόπο, ε τότε η ευθύνη στην περίπτωση ενός εγκεφαλικού ασφαλώς δε θα βαραίνει κανέναν άλλο παρά τον ίδιο! Κι όταν ο νομοθέτης ορίζει τις ποινές για τα διάφορα αδικήματα, ασφαλώς και δεν αφαιρεί από τους ανθρώπους το δημοκρατικό δικαίωμα παρά τις προβλεπόμενες κυρώσεις αυτοί εντούτοις να τα διαπράξουν! Συνεπώς δεν αντιλέγω: Άλλο το δικαίωμα τής ελεύθερης επιλογής και άλλο οι απορρέουσες συνέπειες. Το ένα σε καμία περίπτωση δεν αναιρεί το άλλο!

Φ: Μα τότε που είναι το πρόβλημα; Θα με τρελάνεις σήμερα, εσύ!

Κ: Το πρόβλημα είναι το εξής: Στην περίπτωση της παραβίασης του νόμου λ.χ., η ποινή έχει είτε αποτρεπτικό είτε σωφρονιστικό χαρακτήρα και πάντως επιβάλλεται μόνο όταν το αδίκημα αντικειμενικά και αποδεδειγμένα βλάπτει ή δύναται να βλάψει τους άλλους. Στην περίπτωση της «σωτηρίας της ψυχής» όμως, και δη αποκλειστικά και μόνο μέσω της αποδοχής της ορθόδοξης διδασκαλίας, ποιον βλάπτει ο αρνητής αντικειμενικά και αποδεδειγμένα; Εδώ δεν μιλάμε για κάτι χειροπιαστό και άμεσα αντιληπτό, αλλά για ένα αυστηρά προσωπικό ζήτημα που εμπίπτει στη σφαίρα του μεταφυσικού και εξαρτάται άμεσα από την πνευματικότητα του κάθε ανθρώπου.

Φ: Στο είπα πολλές φορές και στο ξαναλέω. Θες χειροπιαστά πράγματα; Ζήτα στον Χριστό τον ίδιο να μπει στην ζωή σου. Τότε θα καταλάβεις τι σημαίνει χειροπιαστή απόδειξη.

Κ: Ας περιοριστούμε προς το παρόν στα δεδομένα μας. Δεν είναι λοιπόν το ίδιο. Δημοκρατικό θα ήταν να αναγνωριζόταν στον καθένα το δικαίωμα να φτάσει στη «θέωση» με οποιονδήποτε τρόπο εκείνος κρίνει σωστό, αρκεί ο τρόπος αυτός να υπηρετεί τις ίδιες (ή έστω παρόμοιες - ή γιατί όχι, και διαφορετικές) διαχρονικές ηθικές αξίες που κηρύσσει και ο Χριστιανισμός. Τότε μάλιστα! Κανείς δε θα είχε το δικαίωμα να μιλάει. Δυστυχώς όμως τα πράγματα δεν είναι έτσι. Διότι εντάξει, μπορεί στα συγκεκριμένα εδάφια τού «ει τις/ όστις θέλει …» να μην υπάρχει κάποια αναφορά σχετικά με το τι θα συμβεί σ’ εκείνους που θα επιλέξουν να μην ακολουθήσουν τον Χριστό, υπάρχει όμως αλλού. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το Κατά Ματθαίον Ι΄ 14-15 όπου ο Ιησούς διαβεβαιώνει ρητά και πέραν πάσης παρερμηνείας τους Αποστόλους ότι η τιμωρία που περιμένει τους κατοίκους των Σοδόμων και των Γομόρρων την ημέρα της κρίσεως θα είναι... χάδι μπροστά σ’ αυτά που θα πάθουν όλοι οι διαχρονικοί αρνητές τού κηρύγματός τους! Το μήνυμα λοιπόν είναι σκληρό, αλλά σαφέστατο: «Όποιος θέλει, ας μ’ ακολουθήσει. Όποιος πάλι δεν θέλει, ας μη μ’ ακολουθήσει, αλλά θα… καλοπεράσει!». Δε χρειάζεται λοιπόν, αγαπητέ μου φίλε, να ωραιοποιούμε τα πράγματα.

Φ: Όσον αφορά το Κατά Ματθαίον, για τα Σόδομα και τα Γόμορρα, πρόσεξε τι σημαίνει αυτό. Δε σημαίνει ότι ο Θεός θα τιμωρήσει, αλλά ότι αυτοί θα αυτοτιμωρηθούν. Γιατί δεν ήταν ανεχτικοί απέναντι στον Ιησού. Όταν αποδιώχνεις τον Θεό επειδή το αποφάσισες, τότε αυτόματα αποκόπτεσαι από το Πνεύμα Του. Μόνος σου βασανίζεσαι στις «φλόγες» διότι δεν είσαι ανεκτικός απέναντί Του. Εδώ δεν μιλάμε λοιπόν για ουδετερότητα, αλλά για μίσος κατά τού Κυρίου.

Κ: Α, ώστε γι’ αυτοτιμωρία πρόκειται λοιπόν! Πόσο βολικό! Δε με χτυπάς δηλαδή εσύ, απλώς εγώ είμαι αυτός που πέφτει πάνω στη γροθιά σου, ε;
Επιχειρηματολογώντας όμως κατ’ αυτόν τον αθέμιτο τρόπο, καθίσταται a priori αδύνατη οποιαδήποτε τιμωρία θεόθεν κάτι που όμως σε καμία περίπτωση δεν ισχυρίζεται το ορθόδοξο δόγμα! Πες το μου λοιπόν κι αυτό για να τρελαθούμε εντελώς πια και να ξεχάσουμε κι αυτά που ξέρουμε! Εκτός αυτού, πού το βλέπεις, χριστιανέ μου, το μίσος κατά του Θεού στο εδάφιο; Οι άνθρωποι απλώς δεν ήθελαν ν’ ακούσουν το κήρυγμα των Αποστόλων!! Τίποτα περισσότερο, τίποτα λιγότερο. Ούτε βίαιοι έγιναν, ούτε τίποτα. Απλώς για κάποιον λόγο δεν ήθελαν ν’ ακούσουν για κανένα καινούργιο «προϊόν». Όπως ακριβώς οι περισσότεροι άνθρωποι συνήθως είναι απρόθυμοι ν’ αφήσουν κάποιον πλασιέ να τους χαλάσει την ηρεμία τους - όσες καλημέρες κι αν τους πει, κι όσο ευγενικός κι αν είναι!! Πού το βλέπεις λοιπόν εδώ το μίσος;

Φ: Ηρέμησε. Δεν χρειάζεται να τρελαίνεσαι! Και για να μην το ξεχάσω: Επειδή κάτι είπες προηγουμένως περί μοναδικότητας τής Ορθοδοξίας όσον αφορά τη σωτηρία, να σε ενημερώσω πως ο Χριστιανισμός δεν κηρύσσει ότι είναι η μόνη οδός τής σωτηρίας, αλλά η ασφαλέστερη. Γιατροί υπάρχουν πολλοί. Θεραπείες ίσως πάλι πολλές. Μερικοί όμως είτε πηγαίνουν σε τσαρλατάνους, είτε μισούνε έναν από τους γιατρούς και τη θεραπεία του.
....

Το να δίνεται στον κάθε άνθρωπο το δικαίωμα να φτάσει στη «θέωση» με οποιονδήποτε τρόπο είναι άτοπο. Διότι είτε υπάρχει ο Θεός και η θέωση, είτε όχι. Αν υπάρχει κάποιος θεός, τότε η θέωση γίνεται με την ομοίωση προς εκείνον τον θεό. Αν όμως ο θεός δεν είναι αυτός που διάλεξα, είναι φανερό ότι δεν θεώνομαι εφόσον ο στόχος μου είναι πλασματικός. Μπορώ να γίνω καλός ποδοσφαιριστής ακολουθώντας έναν χορευτή; Το δικαίωμα να γίνεις ό,τι θέλεις το έχεις, αλλά δεν μπορείς να κατηγορείς τον Θεό για εκείνο στο οποίο τελικά θα μοιάσεις. Δική σου η επιλογή.

Κ: Δεν ξέρω αν το αντιλαμβάνεσαι, αλλά εδώ φάσκεις και αντιφάσκεις. Διότι ενώ αρχικά αναγνωρίζεις πρόθυμα ότι ο χριστιανισμός δεν είναι η μόνη οδός της σωτηρίας αλλά η ασφαλέστερη, στη συνέχεια χαρακτηρίζεις το να δίνεται στον καθένα το δικαίωμα να φτάσει στη «θέωση» με οποιονδήποτε τρόπο, άτοπο! Σου υπενθυμίζω τα λόγια σου:

«Aν υπάρχει κάποιος θεός, τότε η θέωση γίνεται με την ομοίωση προς εκείνον τον θεό. Αν όμως ο θεός δεν είναι αυτός που διάλεξα, είναι φανερό ότι δεν θεώνομαι εφόσον ο στόχος μου είναι πλασματικός».

Μ’ άλλα λόγια, αυτό που τελικά μου λες είναι ότι η θέωση επιτυγχάνεται ακολουθώντας έναν απολύτως συγκεκριμένο, αυστηρά προκαθορισμένο Θεό (τον ορθόδοξο), και όχι κάποιες πανανθρώπινες, διαχρονικές ηθικές αξίες που μπορεί να υπάρχουν και σε άλλες θρησκείες ή ιδεολογικά συστήματα. Τι να τα κάνω λοιπόν τα όμορφα τα λόγια τα μεγάλα όταν δε δείχνεις να τα πιστεύεις ούτε εσύ ο ίδιος; Όσο για τη μεγαλόψυχη παραχώρηση μιας θέσης στον Παράδεισο και σε μη ορθόδοξους, τι να πω; Φοβερή μεγαλοψυχία! Με τη διαφορά ότι επιδεικνύεται αποκλειστικά και μόνο σ’ εκείνους τους αλλόθρησκους ή ετερόδοξους που δεν υπήρξαν ποτέ στο παρελθόν ορθόδοξοι! Διότι για τους υπόλοιπους, όσο καλοί άνθρωποι κι αν είναι, - λυπόμαστε, αλλά το… μαγαζί είναι ρεζερβέ! Φοβερή δημοκρατικότητα
δηλαδή! Όπως και με το περίφημο «ο μη ών μετ’ εμού κατ’ εμού εστί και ο μη συνάγων μετ’ εμού σκορπίζει» ή το άλλο το «ος γαρ ουκ έστι καθ’ ημών, υπέρ ημών εστιν».

Φ: Ξέρω τι εννοείς. Και από τώρα σου λέω ότι κάνεις λάθος! Αλλά προχώρα. Σ’ ακούω.

Κ: Ε δηλαδή τι να πω; Το πρώτο είναι ξεκάθαρο. Η φράση από υφολογικής και σημασιολογικής απόψεως περιέχει μια κεκαλυμμένη, αλλά σαφέστατη απειλή:
Ή μαζί μου ή εναντίον μου! Περιθώριο για ουδετερότητα, δεν
υπάρχει! Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι τα λόγια αυτά έχουν γίνει ήδη προ πολλού το αγαπημένο σλόγκαν του Μπους!
..
Φ: Στο είπα ότι κάνεις λάθος! Διότι δεν λέει ο Χριστός: «Εγώ είμαι εναντίον του», αλλά: «Αυτός είναι εναντίον μου»! Δεν είναι δηλαδή ο Χριστός ο εχθρός τής διαφορετικότητας, αλλά αυτοί που τον πολεμούν είναι εναντίον της αλήθειας, η οποία είναι μόνο μία.

Κ: Όοοχι, αγαπητέ μου! Δεν είναι έτσι απλά τα πράγματα! Μη γατζώνεσαι από το γεγονός ότι ο Ιησούς, αναφερόμενος στους (ελλείψει του δικαιώματος για ουδετερότητα) «κατ’ Αυτού όντες», δε λέει αυτολεξεί: «Κι εγώ είμαι εναντίον τους!». Διότι μπορεί μεν να μην το λέει, αλλά όπως επισήμανα προηγουμένως, το αφήνει να εννοηθεί (ενώ στο εντελώς ενδεικτικό εδάφιο του Κατά Ματθαίον Ι΄ 14-15 που ανέφερα πιο πάνω, είναι σαφέστατος)!

Φ: Ετσι το βλέπεις εσύ! Όσο για το άλλο χωρίο που ανέφερες προηγουμένως, το Κατά Λουκάν, Θ΄ 50 ή και το Κατά Μάρκον, Θ΄ 40, και αυτό μάλλον το παρερμηνεύεις για να μου το επικαλείσαι ως επιχείρημα. Διότι οι δύο φράσεις στην πραγματικότητα είναι αλληλοσυμπληρούμενες και ως εκ τούτου αφήνουν περιθώριο για ουδετερότητα. Πρόσεξε τον συλλογισμό για να το καταλάβεις: «Ος γαρ ουκ έστι καθ’ ημών, υπέρ ημών εστιν», δηλαδή όποιος δεν στρέφεται κατά του Κυρίου, είναι υπέρ Αυτού. Αφού όμως είναι υπέρ Αυτού, τότε δεν εμπίπτει στο «ο μη ών μετ’ εμού». Σ’ αυτό αντίθετα ανήκει εκείνος που είναι κατά του Κυρίου και που στο τέλος σκορπίζει. «Ο μη ών μετ’ εμού κατ’ εμού εστί και ο μη συνάγων μετ’ εμού σκορπίζει».

Κ: Λίγο να μην πρόσεχα και θα με είχες πείσει! Όμως πρόσεχα και γι’ αυτό σου λέω ότι εδώ υπέπεσες σ’ ένα καθοριστικής σημασίας σφάλμα λογικής το οποίο και θα σου καταδείξω αμέσως: Εσύ λοιπόν θεωρείς τις δύο φράσεις αλληλοσυμπληρούμενες. Κατά τη δική μου γνώμη όμως είναι ταυτόσημες. Λένε ακριβώς το ίδιο πράγμα και μόνο η διατύπωση αλλάζει. Διότι αφού αυτός που δεν συντάσσεται με τον Χριστό, είναι εναντίον του κι εκείνος που δεν είναι εναντίον του, συντάσσεται μ’ αυτόν, το αποτέλεσμα είναι ένα και το αυτό! Τόσο στον ένα συλλογισμό όσο και στον άλλο, οι προκείμενες ουσιαστικά ταυτίζονται και ως εκ τούτου νομοτελειακά οδηγούν στο ίδιο ακριβώς συμπέρασμα: Μπορεί κανείς να είναι ή υπέρ ή κατά - ΜΟΝΟ!! Καμία προκειμένη δεν αναφέρεται στο ενδεχόμενο ουδέτερης, αδιάφορης στάσης. Πρόσεξε τι λες, για να καταλάβεις ποιο σημείο ακριβώς διαλανθάνει την προσοχή σου:

«Όποιος δεν στρέφεται κατά του Κυρίου, είναι υπέρ Αυτού. Αφού όμως είναι υπέρ Αυτού, τότε δεν εμπίπτει στο “ο μη ών μετ’ εμού”. Σ’ αυτό αντίθετα ανήκει εκείνος που είναι κατά του Κυρίου και που στο τέλος σκορπίζει. “Ο μη ών μετ’ εμού κατ’ εμού εστί και ο μη συνάγων μετ’ εμού σκορπίζει”».

Αυτό δηλαδή που μου επισημαίνεις, είναι αυτό που κι εγώ ο ίδιος είδα και ανέφερα προηγουμένως, ότι δηλαδή όποιος δεν είναι κατά, είναι υπέρ και… προφανώς δεν εμπίπτει στην κατηγορία των «μη μετά τού Χριστού όντων»! Εσύ δηλαδή ασχολείσαι με το ποιος είναι ή δεν είναι υπέρ και ποιος είναι ή δεν είναι κατά, και όχι με το ποιος δεν είναι ούτε το ένα ούτε το άλλο (το οποίο άλλωστε ήταν και το ζητούμενο εδώ)! Πως λοιπόν τεκμηριώνεται η ύπαρξη περιθωρίου για ουδετερότητα όπως εσύ διατείνεσαι;

Φ:

K: Δε μιλάς. Εντάξει λοιπόν…

Φ: Κι εσύ δεν τα λες όλα! Στο Κατά Λουκάν, Θ΄ 40, για πες μου, όταν κάποιος έκανε θαύματα στο όνομα τού Χριστού χωρίς όμως να είναι ακόλουθός Του, δόθηκε ή δεν δόθηκε στους μαθητές η εντολή να μην τον εμποδίσουν;

Κ: Δόθηκε.

Φ: Ε, αυτό και μόνο το γεγονός είναι ικανό να κάνει καπνό τον ψευδή ισχυρισμό των εχθρών τού Ευαγγελίου ότι δήθεν ο Χριστός αντιτίθεται σε όσους δεν δέχονται τις απόψεις Του.

Κ: Επίτρεψέ μου να σου υπενθυμίσω ότι το άτομο που έκανε τα θαύματα θορυβώντας τους μαθητές, τα έκανε στο όνομα του Ιησού και ΔΕΧΟΤΑΝ τις απόψεις Του! Γι’ αυτό άλλωστε και έγινε ανεκτός!

Φ: Εδώ το συμπέρασμά σου είναι εσφαλμένο. Διότι το να χρησιμοποιείς την ισχύ ενός ονόματος δεν σημαίνει κατ’ ανάγκη και ασπασμό των αντίστοιχων ιδεών. Οι φασίστες λ.χ. χρησιμοποιούν τη δημοκρατία για να έχουν κόμμα. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι την ασπάζονται κιόλας.

Κ: Συμφωνώ απόλυτα μ’ αυτό που λες, όμως το συμπέρασμα ότι ο εν λόγω θαυματοποιός ασπαζόταν τα διδάγματα του Ιησού δεν είναι δικό μου, αλλά του Ι. Κολιτσάρα, ενώ η επίσημη Εκκλησία με την έγκριση της συντάχθηκε απόλυτα μ’ αυτό. Να, ορίστε, δες το και μόνος σου:

«Αυτοί ήταν φυσικό να μην κακολογούν τον Κύριο εφ’ όσον με την πίστη σ’ Αυτόν έδιωχναν τα δαιμόνια». (1)

Συνεπώς εάν το συγκεκριμένο συμπέρασμα όντως είναι εσφαλμένο, τότε το λάθος δεν το έκανα εγώ, αλλά ο Ι. Κολιτσάρας και η Ιερά Σύνοδος τής Εκκλησίας της Ελλάδος που συμφώνησε μαζί του. Εάν όμως όντως είναι έτσι, καταλαβαίνεις γιατί όποτε ακούω για «φωτισμένες ερμηνείες» και άλλα παρόμοια, μου είναι εντελώς αδύνατον να παραμείνω ψύχραιμος!

Φ:




Π Α Ρ Α Π Ο Μ Π Ε Σ

[1] Αγία Γραφή Βίβλος εκδ. Κ. Κουμουνδουρέα,
(ερμηνευτική απόδοση : Ι. Θ. Κολιτσάρα), τόμος 6, σελ. 165








2 σχόλια:

Αγγελος είπε...

Περίεργα πράματα πρεσβεύει ο Φ. Στην προηγούμενη ανάρτηση έλεγε ότι μπορεί κάποιος να σωθεί, και παρόλ'αυτά κάποιο αμάρτημά του να μην του συγχωρεθεί ποτέ. Εδώ πάλι λέει ότι ο Χριστός δεν είναι η μόνη οδός σωτηρίας, απλώς είναι η ασφαλέστερη. Μήπως είναι αιρετικός και δεν το ξέρει;

Κώστας είπε...

Αγαπητέ Άγγελε, άλλος ήταν ο συνομιλητής τής προηγούμενης ανάρτησης.

Επίσημοι, δεδηλωμένοι και... επιστημονικώς τεκμηριωμένοι αναγνώστες:

Πρόσφατα σχόλια

Πρόσφατα σχόλια

Πρόσφατα σχόλια

Τομέας LOL - γελάστε ελεύθερα!

Τομέας LOL - γελάστε ελεύθερα!

Μια πρώτη γεύση τού τι ακολουθεί, χεχε...

Μια πρώτη γεύση τού τι ακολουθεί, χεχε...
Αν θέλετε να σχολιάσετε το... ασχολίαστο, επισκεφτείτε το μπλογκ του Διαγόρα! (Κλικ στην εικόνα)

Κάτι λείπει, κάτι λείπει...

Κάτι λείπει, κάτι λείπει...
Τον ήλιο, ρεεεεεεεεε - τον ήλιο!!

Ο αγνός και αμόλυντος... λεμούριος, χεχε

Ο αγνός και αμόλυντος... λεμούριος, χεχε
Μα καλά, τι λένε τα άτομα;
Λεμούριος (πρωτεύον θηλαστικό):

Τι;; «Μόνο οι γυναίκες έχουν παρθενικό υμένα»; Μα καλά, πάνε καλά οι άνθρωποι;
Κι ο δικός μου δηλαδή τι είναι;




«Αγιο φως»: ουρανόθεν ή...

Απόσπασμα από την Ευχή για το «άγιο φως»:

«[…] παρακαλούμεν και δεόμεθά σου, Παναγιότατε Δέσποτα, όπως αναδείξης
αυτό αγιασμού δώρον και ΠΑΣΗΣ ΘΕЇΚΗΣ ΣΟΥ ΧΑΡΙΤΟΣ ΠΕΠΛΗΡΩΜΕΝΟΝ,
διά της χάριτος τού Παναγίου και φωτοφόρου Τάφου σου˙[…] Αμήν».

Ερώτηση κρίσεως:


Έχει ανάγκη ένα εξώκοσμο φως που υποτίθεται πως κατέρχεται θαυματουρχικά
απευθείας από την άκτιστη χάρη τού Θεού, τη μεσολάβηση τού Παναγίου Τάφου
ή οποιαδήποτε ειδική δέηση, για να πλημυρίσει μ’ αυτό από το οποίο εξ ορισμού
θα έπρεπε
ήδη να… ξεχείλιζε;

Πόθεν;

Υπέρμαχοι τού «αγίου φωτός»:

Το ότι ο Πατριάρχης βρίσκεται μόνος μέσα στο κουβούκλιο δεν έχει καμία απολύτως
σημασία ούτε και είναι επιχείρημα, αφού η Ακοίμητη Κανδήλα που υπάρχει μέσα,
τη συγκεκριμένη μέρα είναι ΣΒΗΣΤΗ!

Π. Γ. Μεταλληνός:

«[…] Από τον 4ο αιώνα μ.Χ. (380) μαρτυρείται απ’ την Αιθερία, μια Ισπανίδα που πήγε
και προσκύνησε, ότι υπάρχει η ακοίμητος κανδήλα στον άγιο τάφο.
Πιστεύω λοιπόν
και καταλήγω, όταν υπάρχει πίστις και χάρις Θεού στον συγκεκριμένο Πατριάρχη,
γίνεται το θαύμα. Όταν δεν υπάρχει πίστις, μπορεί η κανδήλα να χρησιμοποιηθεί
γι’ αυτό...».




Φωτιά στα μπατζάκια μας...

Φωτιά στα μπατζάκια μας...
Αχ βρε παλιόπαιδο, Ιγκόρ...

... φωτιές που μας άναψες!

Τσάμπα το μπουγέλο…

Στην ιστορία τού Κατακλυσμού ο Θεός τιμώρησε τους ανθρώπους για κάτι που όπως
μετά ΡΗΤΑ ομολόγησε
,
ήταν απλώς μέσα στη φύση τους! Το ήξερε λοιπόν αυτό, κι όμως
τους έπνιξε. Όλους! Μαζί και τα ζώα. Και τους έπνιξε επειδή, λέει, … μετάνιωσε (!!) που
τους είχε φτιάξει! Για να μετανιώσει μετά… εκ νέου και να παραδεχθεί ότι βασικά… δεν
έπρεπε να είχε μετανιώσει εξαρχής! Κι όλα αυτά από έναν…
προγιγνώσκοντα θεό!!

Λοιπόν, δεν πιστεύω κάποιος από εσάς να κατάλαβε τίποτα, ε;

Όπως αναφέρει το Κατά Μάρκον Δ´ 10-12, όταν κάποτε οι μαθητές ρώτησαν
τον Χριστό γιατί δίδασκε με παραβολές, αυτός έδωσε αυτολεξεί την εξής απάντηση:
«Σ’ εσάς δόθηκε η δυνατότητα να γνωρίσετε τα μυστήρια τής βασιλείας τού Θεού˙
σ’ εκείνους δε έξω όλα δίνονται με παραβολές ώστε οι βλέποντες να βλέπουν αλλά
να μην αναγνωρίζουν, και οι ακούοντες ν’ ακούν, αλλά να μην αντιλαμβάνονται,
μην τυχόν και μετανοήσουν και τους συγχωρεθούν τα αμαρτήματά τους».

Με το χέρι στην καρδιά: πώς ακριβώς θα χαρακτηρίζατε εσείς έναν δάσκαλο (Ιησούς)
που σύμφωνα με τα ίδια τα λεγόμενά του, διδάσκει επίτηδες με πολύπλοκο τρόπο
(παραβολές) με στόχο κάποιοι μαθητές του -πιθανότατα οι περισσότεροι- παρότι
παρακολουθούν το μάθημα, να μην μπορούν να καταλάβουν τίποτα, στερούμενοι έτσι
τις όποιες θεωρητικές ελπίδες θα είχαν («μην τυχόν και») να αντεπεξέλθουν στις υψηλές
απαιτήσεις («μετανοήσουν») και να πετύχουν («συγχωρεθούν»);

Είναι μια παρθένος οπωσδήποτε... παρθένα;

Είναι μια παρθένος οπωσδήποτε... παρθένα;
Dirne: Μη με βλέπετε έτσι… Εγώ κάποτε ήμουν… παρθένα!
Χριστιανοί για ν’ αποδυναμώσουν την εβραϊκή λέξη bethulah που θα έπρεπε κανονικά να υπήρχε στη θέση τού almah «νεάνις», εάν η περίφημη προφητεία τού Ησαΐα όντως έθετε στο επίκεντρο μια… ανέγγιχτη παρθένο:

«Αλλά και στις γλώσσες των άλλων λαών της Μ. Ανατολής η αντίστοιχη της λέξης bethulah δεν σημαίνει απαραίτητα την (με την βιολογική σημασία) παρθένα. Για παράδειγμα, στα Ακκαδικά η λέξη batultu σημαίνει κυρίως μια ηλικιακή ομάδα. Μόνο σε συγκεκριμένα πλαίσια σημαίνει την παρθένα. Στα κείμενα της Ουγκαρίτ, η λέξη btlt είναι συνήθης χαρακτηρισμός για την Anat, την γυναίκα του Βάαλ. Σε αραμαϊκά κείμενα διαβάζουμε για γυναίκα, btwlt, η οποία είναι επίτοκος (σε τοκετό).»

Και τώρα προσέξτε απίστευτη περίπτωση-λουκούμι από τα Γερμανικά:

Η λέξη Dirne (ντίρνε) ξεκίνησε από μιαν αμάρτυρη γερμανική ρίζα με τη σημασία «παρθένος», συνέχισε στα Παλαιογερμανικά με την ίδια ακριβώς σημασία, υπέστη αργότερα σημασιακή διεύρυνση αλλάζοντας σε «νεαρό κορίτσι» κι εν συνεχεία σε «υπηρέτρια», για να ξεπέσει τελικά σε... «ΠΟΡΝΗ»!! Οι μεταβολές αυτές δε, συντελέσθηκαν εντός μιας, αν όχι μικρότερης, το λιγότερο ίσης χρονικής περιόδου με τις αντίστοιχες σημασιακές αλλαγές που εμφάνισε η σημιτική λέξη, και μάλιστα σε αντίθεση μ’ αυτήν, οι μεταβολές δεν έλαβαν χώρα σε συγγενείς μεν, διαφορετικές δε γλώσσες (Ακκαδικά, Ουγκαριτικά, Αραμαϊκά, Εβραϊκά) αλλά εντός τού ΙΔΙΟΥ γλωσσικού συστήματος (Γερμανικά)!



Θα... καλοπεράσετε, παλιόπαιδα!

Κολιτσάρας:

«
Είναι σπάνια η περίπτωση που ο Θεός τιμωρεί τα αθώα τέκνα για τις αδικίες των
γονέων τους˙ και αν καμιά φορά τα τιμωρεί
το κάνει για να ανταμείψει τα τέκνα πιο
πλουσιοπάροχα στην μέλλουσα ζωή. Ο Θεός όμως τιμωρεί την κακία μέχρι τρίτης
και τετάρτης γενεάς
εφ’ όσον οι απόγονοι μιμούνται την κακία των προγόνων τους
και μισούν τον Θεό. Διαφορετικά ο Θεός είναι πάντοτε δίκαιος, αν και
είναι απόκρυφες
σε μας οι βουλές Του».


Δηλαδή, για να κάνουμε… μετάφραση τής μετάφρασης και ερμηνεία τής ερμηνείας,
ΝΑΙ, ενίοτε τιμωρούνται ΚΑΙ ΑΘΩΟΙ
για τα ανομήματα των ασεβών προγόνων τους
(1η πρόταση), ΟΧΙ, ποτέ δεν τιμωρούνται αθώοι απόγονοι (2η πρόταση), αν και
ποτέ
δεν ξέρεις
(3η πρόταση)!!

Είναι λοιπόν ή δεν είναι το θέμα για… LoL;


Φτιαγμένη από το... πουθενά!!

Εξυπνάκηδες εικονολάτρες:

Οι ανόητοι οι αρχαίοι Έλληνες να πιστεύουν πως τα περίφημα διοπετή ομοιώματα
έπεφταν κατ’ ευθείαν από τον ουρανό,
συστημένα με αποστολέα τον ίδιο τον Δία…
Ρε τους βλάκες…

Απάντηση:

Σσσσσς! Αχειροποίητα!
Εξυπνάκηδες εικονολάτρες:

Πόσο ανόητοι ήταν αυτοί οι ειδωλολάτρες οι αρχαίοι Έλληνες με τις δεισιδαίμονες
φαντασιοπληξίες τους περί αγαλμάτων που
μιλούσαν, χαμογελούσαν, μετακινούνταν
από μόνα τους, προστάτευαν και… πετούσαν φωτιές
όταν βέβηλοι επιχειρούσαν να τα
απομακρύνουν από τον ιερό τόπο λατρείας τους! Μα είναι ποτέ δυνατόν να πίστευαν
τέτοια πράγματα;

Απάντηση:

Δεν είμαι απόλυτα σίγουρος ποια απάντηση θα ταίριαζε για την περίπτωσή τους.
Να απαντήσουμε λαϊκιστί με το κλασικό «είπε ο γάιδαρος τον πετεινό κεφάλα!»; Ή να
τους υπενθυμίσουμε καλύτερα ότι «στο σπίτι τού κρεμασμένου δεν μιλάνε για σχοινί!»;
Μήπως πάλι να πάρουμε το «μωραίνει Κύριος ον βούλεται απολέσαι» ή καλύτερα την
περίφημη ρήση τού Ιησού περί κάρφους και… δοκού εν τω οφθαλμώ ημών; Ή μήπως
όλα αυτά μαζί; Διότι πώς αλλιώς θα πρέπει ν’ απαντήσει κανείς σε ανθρώπους που
τολμάνε και σχολιάζουν ειρωνικά τα παραπάνω, όταν στο ίδιο το σύστημα πίστης
που ασπάζονται κι ακολουθούν , «υπάρχουν»… δακρυροούσες
και -Θεός φυλάξοι!-
αιμοροούσες Παναγίες,
ιστορίες (γι’ αγρίους) περί εικόνων που θαυματουργικά…
φεγγοβολούσαν, μιλούσαν, κουνούσαν τα δάχτυλά τους και… τηλεμεταφέρονταν
από
το ένα μέρος στο άλλο; Έλεος, δηλαδή! Έλεος!

Θαύμα!

Θαύμα!
Πώς ένα διαδικτυακό τρολάρισμα μετατράπηκε εν μια νυκτί σε... θαύμα!

Να 'ταν η ζήλια ψώρα...

Φανταστείτε δηλαδή να ΜΗΝ είχε... παρρησία!

Παραφρονήστε ελεύθερα:

1ον : Η αειμεσιτεύουσα Παναγία ως μητέρα τού Χριστού έχει παρρησία ενώπιον του.
2ον :
Η Παναγία στον γάμο τής Κανά το μόνο που είπε ήταν: «Δεν εχουν άλλο κρασί».
3ον : Ο Χριστός παρά την… παρρησία τής μητέρας του,
την αποπήρε!
4ον
: Αυτό συνέβη επειδή στη συγκεκριμένη περίπτωση ο Χριστός μιλούσε ως Θεός
.........και απλώς απαίτησε από τη φυσική του μητέρα τον προσήκοντα σεβασμό.
5ον :
Η Παναγία… ανάγκασε (!) τον Χριστό να κάνει το θαύμα πρόωρα.
6ον : Ο Χριστός συνεπώς έκανε κάτι παρά την αρχική του πρόθεση ۬ επηρεάστηκε
.........
και άλλαξε γνώμη!
7ον :
Ο Χριστός είναι… προγιγνώσκων και… άτρεπτος!
8ον :
Όχι, όχι: ο Χριστός, είπαμε, στη συγκεκριμένη περίπτωση δε μιλούσε ως άνθρωπος,
.........αλλά… ως Θεός!!

Βοήθ... γκλουκ!!

Βοήθ... γκλουκ!!

Άφθαρτος!!

Άφθαρτος!!
Γειά σας! Με βρήκαν στην Κίνα, είμαι περίπου... 3000 ετών, αταρίχευτος, μα όχι... άγιος!

Άγγελος ή διάβολος; Οι ειδικοί ας γνωμοδοτήσουν!

Άγγελος ή διάβολος; Οι ειδικοί ας γνωμοδοτήσουν!

Was ist Wahrheit?

Sprechen Sie Deutsch? Dann klicken Sie doch mal hier rein!

Ευχαριστούμε!

Ευχαριστούμε!