..
Αγαπητοί φίλοι, καλωσορίσατε στο διαδικτυακό τσαρδί μου!
Ελπίζω παρά την έλλειψη ιδιαιτέρων ανέσεων να νιώσετε όλοι σαν στο σπίτι σας!
Μπορείτε επίσης μετά, αν θέλετε, να περάσετε και δίπλα
στα τραγούδια που αγαπώ.
Εκεί έχει μόνο... μουσική!

τι εστιν αλήθεια;

Πιλάτος (Κατά Ιωάννην, ΙΗ΄ 38)

Αναλυτικός κατάλογος

..
128. Anybody home?
127. Που λέτε, λοιπόν, πάτερ Γεώργιε…
126. «Άγιο φως» (και η κουβέντα συνεχίζεται...)
125. Το θαύμα είναι η... ευχή που... αγιάζει το φως!! (deutsch hier)
124. Το «τι εστιν αλήθεια;» και στα Γερμανικά!
123. Σώσον, Κύριε, τον λαόν σου...
122. Τρία πουλάκια κάθονταν…
121. Μεταξύ θρησκοληψίας και παράνοιας
120. Απρόσκλητοι σε μια χριστιανική χώρα...
119. «Άγιο Φως»: η άλλη όψη τού νομίσματος (deutsch hier)
118. Ποιο ήταν το... θαύμα
117. Οι... άσφαιρες «πύρινες σφαίρες» (deutsch hier)
116. Αστραπές και κεραυνοί (στου φακού μας το γυαλί)... (deutsch hier)
115. Φωτιά στα μπατζάκιά μας...
114. Περί τής προφητείας τού Ησαΐα (Εμπλουτ. αναδημ.)
113. Το χρονικό μιας κωλοτούμπας...
112. Περί τού «αγνώστου θεού» (Αναδημ.)
111. Μπεεεεεε!! (Κάτω τα κεφάλια ωρέ χριστιανοί!)
110. Εγκλωβισμένοι στη ζώνη τού Λυκόφωτος…
109. Τo κάψιμο τού Καρνάβαλου… (Περί «υιών ποιητών»)
108. Άντε βρε, χρόνια πολλά!
107. Η μαρτυρία τού Τάκιτου
106. Home alone 2
105. Σήμερα τα Φώτα κι ο φωτισμός...
104. Η μαρτυρία τού Πλινίου τού Νεοτέρου
103. Η μαρτυρία τού Σουητώνιου
102. Cute Christmas Cartoon
101. Unheilig - Kling Glöckchen ... vom Album
100. Ο γυμνός νεανίσκος στή Γεσθημανή
..99. Δεν ξέρω, δεν είδα, δεν άκουσα...
..98. Βίντεο: Καλόπουλος vs. π. Καρπαθίου
..97. Τι εμοί και σοί (κοινώς, τη ρόκα σου εσύ!);
..96. Μήνυμα προς πάσαν κατεύθυνση
..95. Μπαμ και κάτω (Περί τού Τάε Κβον Ντο)
..94. Ορθόδοξη κβαντική φυσική και τα μυαλά στα κάγκελα!
..93. Λυπάμαι, αλλά δε γίνεται αλλιώς!
..92. Η αμαρτωλή ιστορία μιας απογραφής
..91. Κυριακή γιορτή και σχόλη, να ’ταν η βδομάδα όλη…
..90. Μυρώστε με ν’... αγιάσω!
..89. Μέχρι να... παγώσει η κόλαση...
..88. H αειμεσιτεύουσα Βασίλισσα των Ουρανών
..87. Περί τού Ιωάννη τού Ριγολόγου
..86. Βίντεο με τον Μεταλληνό: Αξίζει να το δεις!
..85. Είμαστε και σε... κρίσιμη ηλικία...
..84. Η αβάσταχτη ελαφρότητα τού απολογήσθαι
..83. Αποκαλυπτήρια (Sit back and enjoy the show!)
..82. Περί... υιών
..81. Περί «γεννητού» και «κτιστού» (και… «ποιητού»)
..80. Παιδιά, έχουμε γενέθλια!
..79. Τον αναγνωρίζετε;
..78. Ένα... φοβερά δύσκολο… απλό ερώτημα!!
..77. Προβληματισμών συνέχεια...
..76. Προβληματισμοί...
..75. Ανοίξτε κανένα παράθυρο, ρε παιδιά!
..74. ΜΟΝΟΣ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ (HOME ALONE)
..73. Δάσκαλε, για ρίξε ένα... repeat σε παρακαλώ!
..72. Αχαχαχαχαχαχα!
..71. Τα παιδιά τού Ζεβεδαίου ποιον είχαν πατέρα;
..70. Chicken Techno
..69. Εύτυχος και Ελπήνωρ (Αν έχεις... τύχη διάβαινε!)
..68. Περί τής γνωστής-άγνωστης εξέγερσης
..67. Η αναγκαιότητα τής πίστης
..66. Το μυστήριο τού Βαραββά
..65. Ω Αυτοκράτορ, εγρήγορας ή καθεύδης;
..64. Τα κινητά σας, ρεεεεε!!
..63. Προς Ο.Ο.Δ.Ε. (Περί του Αγίου Φωτός)
..62. Ο σωστός τρόπος να κάνεις τον σταυρό σου!
..61. Περί του Τιμίου Ξύλου
..60. Περί της αναγκαιότητας τού κακού
..59. Περί του «Πίστευε και μη ερεύνα»
..58. DEPECHE MODE - «Βlasphemous rumours»
..57. Κωδικός «Λαντσιάνο»
..56. Περί των… «γνωστών αγνώστων»
..55. Περί εικόνων
..54. Ισορροπημένη ανισορροπία ή… ανισόρροπη ισορροπία;
..53. Το χρονικό μιας... κλωνοποίησης
..52. Λάιονελ Ρότσιλντ - η περιπέτεια ενός όρκου
..51. Μπήκαν στην πόλη οι οχτροί
..50. Merry Christmas Mr. Bean
..49. Προς κέντρα λακτίζειν
..48. Ο δίκαιος και ο δυνάστης
..47. Μια υπέροχη Κυριακάτικη εμπειρία ...
..46. Οι Δέκα Πληγές τού ... Ιπούουερ!
..45. Με τα δυο χεράακια, πλάθω σκ*****άακια...
..44. Γκρρρρ!!! Αυτό δεν είναι δυνατόν!!!!!!
..43. For yooour eyes onlyyyyy ...
..42. Περί Θεού: Εν οίδα ότι ουδέν οίδα
..41. Περί Κυρίλλου και Υπατίας τής Αλεξανδρινής
..40. «Λάβετε, φάγετε ...» - ποιος το είπε τελικά;
..39. Οι βολεμένοι μικροαστοί τής θρησκευτικής πίστης
..38. Life: press DELETE
..37. Μεταξύ πατέρα και γιού
..36. Ρε παιδιά, μήπως έχει κανείς την ... ακριβή ώρα;
..35. O Ελισαίος, οι αρκούδες και οι ... αρκουδιές!
..34. Η διάβαση της Ερυθράς και ο … Ρα!
..33. Περί … «αλλοτρίων» θαυμάτων
..32. Η μάχη για τους … «αναποφάσιστους»
..31. Οι ... Χριστιανοαντιγιαχβεβουδιστοϊνδουιστές
..30. Καλησπέρα, γιατρέ ... Είμαι ο ... Απόλλων!!
..29. Μπρρρρ!!!
..28. Πώς το 40 χώρεσε μέσα στο ... 1 !!!
..27. Πώς το 40 χώρεσε μέσα στο ... 3 !!!
..26. Ο απαγχονισμός τής ... κοινής λογικής
..25. (Γενικά) περί αντιφάσεων
..24. Βασίλεψε ο ήλιος (και ... νίκησε ο Δαβίδ!)
..23. Τα ... ακριβώς 153 (υπόπτου προελεύσεως) ψάρια
..22. Οι δαίμονες και οι ... τετράποδες μπριζόλες
..21. Αμαρτίαι γονέων παιδεύουσι τέκνα
..20. Περί θεοπνευστίας
..19. Η μυστηριώδης Σινδόνη τού Τορίνο
..18. Περιέχει η Γένεση προφητείες γιά την Αποκάλυψη;
..17. Να ζει κανείς ή να μη ζει ... (Περί Αδάμ και Εύας) ...
..16. Η δημιουργία των πτηνών
..15. Εξαγαγέτω τα ύδατα ερπετά (και η φαντασία...
........δεινοσαύρους
..14. Άμοιρε άνθρωπε, τι σού ’μελλε να πάθεις!
..13. Ρουάχ -φύσηξε ο άνεμος (μας πήρε και ... μας σήκωσε)!
..12. Ολική έκλειψη ηλίου, σελήνης και ... νοημοσύνης
..11. Οι κατά ... φαντασίαν γνωρίζοντες
..10. Η σιωπή των αμνών (Περί τού Αγίου Φωτός)
...9. Η πινακίδα Ι.Ν.Β.Ι.
...8. Θεïκό σχέδιο ή … σατανική αντιγραφή;
...7. Δάσκαλε που δίδασκες ...
...6. Η καραμέλα των «ανθρωπομορφικών εκφράσεων»
...5. Περί «δημοκρατικότητας»
...4. Όλα συγχωρούνται; - Μμμ, δε νομίζω.
...3. Ο (διάτρητος) παρθενικός υμένας
...2. ΗΣΑΪΑΣ, Ζ΄ 14 - παρθένος(= ανέγγιχτη) ή ...
.......παρθένος (= νεάνις);
...1. Συγγνώμη, δεν μπορώ να περιμένω άλλο πια!

Επειδή όλα κάποτε τελειώνουν...

Επειδή όλα κάποτε τελειώνουν...

Παρασκευή, 7 Μαρτίου 2008

Περί των... «γνωστών αγνώστων»

...............................

Σταθείς δε ο Παύλος εν μέσω τού Αρείου πάγου έφη· Άνδρες Αθηναίοι, κατά πάντα ως δεισιδαιμονεστέρους υμάς θεωρώ. Διερχόμενος γαρ και αναθεωρών τα σεβάσματα υμών εύρον και βωμόν εν ω επεγέγραπτο αγνώστω θεώ. Ον ουν αγνοούντες ευσεβείτε, τούτον εγώ καταγγέλω υμίν...(Πράξεις, ΙΖ΄, 22-24)
..
Πασίγνωστη η μαρτυρία του Παύλου. Πόσες και πόσες φορές δεν την
ακούσατε να χρησιμοποιείται ως απόδειξη σπερματικού Λόγου και προφητικής αναμονής των προγόνων μας για τον Έναν και Μοναδικό αληθινό Θεό (εννοείται βέβαια τον ιουδαιοχριστιανικό Γιαχβέ);
..
Τα πράγματα ωστόσο για άλλη μία φορά δεν είναι ακριβώς έτσι όπως τα 
παρουσιάζουν οι χριστιανοί απολογητές. Κι αυτό βέβαια δεν το λέω εγώ, αλλά η πλειονότητα των ειδικών μελετητών και ερευνητών. Ας δούμε όμως γιατί.

«Τω αγνώστω θεώ» ή «τοις αγνώστοις θεοίς»; ..

«Κατά τη μεταγενέστερη κυρίως Αρχαιότητα οι φιλοσοφικές θεωρίες -ιδιαίτερα των στωικών- και η έντονη θρησκευτικότητα δημιούργησαν την πεποίθηση και ενίσχυσαν την αντίληψη ότι κανένας θεός δεν πρέπει να αγνοείται από τη λατρεία. Ακόμη και οι θεοί των οποίων τα ονόματα και οι συγκεκριμένες επιδράσεις δεν ήταν γνωστές έπρεπε να τιμώνται. Έτσι, αυτοί οι “άγνωστοι” θεοί συμπεριλαμβάνονταν στο ευρύτερο “Πάνθεον” και αποτελούσαν μια πληρότητα του θεϊκού κύκλου, που συχνά εκφραζόταν με τη διατύπωση “πάντες θεοί”. Έτσι δημιουργήθηκε μια λατρευτική προσωνυμία που ήταν χαραγμένη σε επιγραφές βωμών των μεταγενέστερων χρόνων - και όπως φαίνεται, μόνο στον πληθυντικό αριθμό» (1):

α. Παυσανίας, Ελλάδος περιήγησις, βιβλίο 1 («Αττικά»),1.4 (μαρτυρία
για την περιοχή του Φαλήρου):
.
«[…] ενταύθα και Σκιράδος Αθηνάς ναός εστι και Διός απωτέρω, 
βωμοί δε θεών τε ονομαζομένων αγνώστων […]» ...

β. Ομοίως, βιβλίο 5 («Ηλιακά Α΄»), 14.8 (μαρτυρία για την περιοχή της Ολυμπίας):
..
«[…] τα δε ες τον μέγαν βωμόν ολίγω μεν τι ημίν πρότερον εστιν 
ειρημένα, καλείται δε Ολυμπίου Διός: προς αυτώ δε εστιν αγνώστων θεών βωμός […]»

γ. Στην Πέργαμο βρέθηκε το 1909 μια αναθηματική επιγραφή την οποία 
οι ειδικοί αποκατέστησαν ως εξής:

..............................................Θεοίς αγ [νώστοις]
..............................................Καπίτ [ων]
..............................................Δαδούχ [ος]

δ. Φιλόστρατος, Βίος Απολλωνίου, 6,3:
.
«[…] σωφρονέστερον γαρ το περί πάντων θεών λέγειν και ταύτα Αθήνησιν, ου και αγνώστων δαιμόνων βωμοί ίδρυνται […]»

ε. Ακόμα κι ο ίδιος ο Άγιος Ιερώνυμος (συντάκτης τής περίφημης Βουλγκάτα, τιμώμενος από την ορθόδοξη Εκκλησία στις 15 Ιουνίου) εξέφρασε την άποψη 
ότι ο Παύλος στην περίπτωση του επίμαχου βωμού, μετέτρεψε τον πληθυντικό «θεοίς αγνώστοις» στον ενικό «αγνώστω θεώ» και (σαν να μην έφτανε αυτό) παρέδραμε το υπόλοιπο κομμάτι της επιγραφής που έλεγε: «[…] θεοίς Ασίας, Ευρώπης και Αφρικής θεοίς αγνώστοις και ξένοις» (2)! Tη θέση του Ιερώνυμου επανέλαβε αργότερα και ο Οικουμένιος, Επίσκοπος Τρίκκης καθώς και ο Έρασμος στο «Μωρίας Εγκώμιον»:
[…] ‘Εάν δέ τις πιστεύῃ κατά τι τόν πεντάγλωσσον εκεῖνον ῾Ιερώνυμον,
παρά τῷ θείῳ Παύλῳ και οἱ λόγοι τῶν ἱερῶν γραφῶν ἀντιφάσκουσι, καίτοι
οὐδαμῶς καθ' ἑαυτούς ἀντιφάσκοντες, ὅτε ἰδών τυχαίως ἐν Ἀθήναις τήν
ἐπί τοῦ ναοῦ ἐπιγραφήν, «ἀγνώστῳ θεῷ», ἔστρεψεν αὐτήν εἰς ἐπιχείρημα ὑπέρ τῆς χριστιανικῆς πίστεως, παραλείψας τους ἄλλους, δι’ ους περ ἐγράφη ἀπέσπασε δηλ. τοῦτο, Ἀγνώστῳ θεῷ, παραλλάξας καί τοῦτο ὀλίγον.Ἐπειδή  τό ὅλον τῆς ἐπιγραφῆς εἶχεν οὕτω «Τοῖς θεοῖς Ἀσίας,Εὐρώπης καί Ἀφρικῆς θεοῖς αγνώστοις καί ξένοις» […]
..
Αξίζει δε να αναφερθεί ότι μερικοί θεωρούν το κείμενο των Πράξεων νοθευμένο ή μεταγενέστερη προσθήκη. Η θέση αυτή -την οποία εξέφρασε πρώτος ο Νόρντεν- «από άλλους έγινε αποδεκτή (λ.χ. J. Wellhausen, H. Lietzmann, R. Reitzenstein) και από άλλους πολεμήθηκε (A.v. Harnack, Th. Birt, Ed. Meyer)» (3). Σύμφωνα πάλι με μιαν άλλη εκδοχή, ο ενικός του Παύλου «οφείλεται εις φθορά του κειμένου ή εις σφάλμα της μνήμης» (4), ενώ στο περιοδικό «Αιξώνη» (1951, σ. 132) διατυπώθηκε η θεωρία ότι «η επιγραφή ήτο μεν κατά πληθυντικό αριθμόν γεγραμμένη, αλλά διά κεφαλαίων προευκλειδίων γραμμάτων […], ότε ήτο ακόμη εν χρήσει το τρισκελές σίγμα, το Ο ετίθετο και αντί των γραμμάτων Ω, ΟΥ, η δε διαφορά προήλθεν εξ εσφαλμένης αναγνώσεως του Παύλου, ένεκα της μετά 500 και πλέον έτη μεταβολής του σχήματος των γραμμάτων του αττικού αλφαβήτου».(5)..

Ναι, αλλά ο Λουκιανός;..

Το προκλητικό αυτό ερώτημα είναι από τ’ αγαπημένα των απολογητών. Στο έργο του μεγάλου συγγραφέα «Φιλόπατρις», βλέπετε, αναφέρεται ο όρκος: «Νη τον άγνωστον εν Αθήναις» καθώς και ένα απόσπασμα που φαίνεται να δικαιώνει τον Παύλο: «[…] ημείς δε τον εν Αθήναις Άγνωστον εφευρόντες και προσκυνήσαντες χείρας εις ουρανόν εκτείναντες τούτω ευχαριστήσωμεν ως καταξιωθέντες τοιούτου κράτους υπήκοοι γενέσθαι».
..
Ωστόσο -για να δανειστώ έναν όρο από την ποδοσφαιρική αργκό- η φάση 
αυτή θεωρείται ως μη γενόμενη αφού το συγκεκριμένο έργο τού Λουκιανού συγκαταλέγεται από τους ειδικούς στα ψευδεπίγραφα! Εκτιμάται ότι πιθανότατα γράφτηκε τον Μεσαίωνα
..
Ωστόσο…


Ωστόσο υπάρχει και κάποια άλλη μαρτυρία που ουδόλως αποκλείει την εκδοχή του Παύλου! Το αστείο δε είναι ότι η αναφορά αυτή χρησιμοποιείται τόσο από τους απολογητές όσο και από τους αμφισβητούντες με εντελώς ανορθόδοξο τρόπο, αφού οι μεν τη διαστρεβλώνουν με την προσφιλή τους μέθοδο του «συρράπτειν», οι δε την ερμηνεύουν μονόπλευρα! Πρόκειται συγκεκριμένα για την αναφορά του Διογένη Λαέρτιου στο «Βίοι και γνώμαι των ενφιλοσοφία ευδοκιμησάντων», Α΄ (Επιμενίδης),110 όπου παραδίδεται μια εξήγηση για την προέλευση της λατρείας των ανωνύμων θεών:

Ὅθεν καὶ Ἀθηναίοις τότε λοιμῷ κατεχομένοις ἔχρησεν ἡ Πυθία καθῆραιτὴν πόλιν· οἱ δὲ πέμπουσι ναῦν τε καὶ Νικίαν τὸν Νικηράτου εἰς Κρήτην,
καλοῦντες τὸν Ἐπιμενίδην. καὶ ὃς ἐλθὼν Ὀλυμπιάδι τεσσαρακοστῇ
ἕκτῃ ἐκάθηρεν αὐτῶν τὴν πόλιν καὶ ἔπαυσε τὸν λοιμὸν τοῦτον τὸν τρόπον.
λαβὼν πρόβατα μελανά τε καὶ λευκὰ ἤγαγε πρὸς τὸν Ἄρειον πάγον.
κἀκεῖθεν εἴασεν ἰέναι οἷ βούλοιντο, προστάξας τοῖς ἀκολούθοις ἔνθα
ἂν κατακλίνοι αὐτῶν ἕκαστον, θύειν τῷ προσήκοντι θεῷ· καὶ οὕτω λῆξαιτὸ κακόν. ὅθεν ἔτι καὶ νῦν ἔστιν εὑρεῖν κατὰ τοὺς δήμους τῶν Ἀθηναίων
βωμοὺς ἀνωνύμους, ὑπόμνημα τῆς τότε γενομένης ἐξιλάσεως.
..
Πολλοί απολογητές, λοιπόν, όπως διαπίστωσα μελετώντας διάφορες ξένες και εγχώριες ιστοσελίδες, απομονώνουν τη φράση «τω προσήκοντι θεώ», τη μετατρέπουν ανερυθρίαστα σε… επιγραφή και την πλασάρουν τεχνηέντως ως περίπου ταυτόσημη της φράσης «τω αγνώστω θεώ» αποσιωπώντας το γεγονός ότι στο κείμενο γίνεται λόγος για… πλήθος «προσηκόντων» -και ως εκ τούτου… διαφορετικών- θεών! Οι αμφισβητούντες από την άλληκολλάνε στη φράση «βωμούς ανωνύμους» και την ερμηνεύουν μονόπλευρα χωρίς να ασχολούνται καθόλου με το γεγονός ότι αφού -σύμφωνα πάντα με το κείμενο- όπου σταματούσαν τα πρόβατα, στήνονταν βωμοί στην εκάστοτε προσήκουσα θεότητα της περιοχής, η φράση «βωμοί ανώνυμοι» κάλλιστα θα μπορούσε να αναφέρεται σε περιπτώσεις όπου στα σημεία που σταμάτησαν κάποια πρόβατα, δεν ήταν γνωστή κάποια συγκεκριμένη θεότητα! Είναι δυνατόν, δηλαδή, να υπήρχαν ανάμεσα στους βωμούς γνωστών θεών και κάποιοι που όντως ήταν αφιερωμένοι «τω αγνώστω θεώ», όχι όμως σ’εκείνον τον άγνωστο θεό που φαντάζονται οι χριστιανοί απολογητές -τον Θεό όλης της κτίσης-, αλλά στον άγνωστο προσήκοντα θεό» της… γύρω περιοχής!!

Φυσικά αυτή είναι μόνο η μία πιθανή εκδοχή. Ή άλλη είναι οι εν λόγω βωμοί να μην έφεραν καμία απολύτως αναθηματική επιγραφή, να ήταν δηλαδή αυτό ακριβώς που δηλώνει και η επίμαχη φράση τού Λαέρτιου: ανώνυμοι! Στην περίπτωση αυτή, βέβαια, δικαιώνονται οι αμφισβητούντες (6)...

Όπως και να ’χει πάντως, ένα είναι το σίγουρο: ακόμα κι αν παρά τις σοβαρές αντιρρήσεις της πλειονότητας των ειδικών, τελικά όντως υπήρξε ο βωμός που περιέγραψε ο Παύλος, σε καμία περίπτωση αυτό δεν αποτελεί απόδειξη προφητικής αναμονής του Ενός και Μοναδικού χριστιανικού Θεού. Το αντίθετο θα έλεγα! Άλλωστε, αν το καλοσκεφτεί κανείς, ποια η διαφορά ανάμεσα στον συμβολισμό που έκρυβε ο περίφημος Άγνωστος Θεός και σ’ εκείνον που κρύβει ο Άγνωστος... Στρατιώτης;
.
.
..
Π Α Ρ Α Π Ο Μ Π Ε Σ..

[1]..Πάπυρος Larousse Britannica, τ. 1, σ. 660, λήμμα: «Άγνωστος θεός»
..
[2].«Inscriptio autem arae non ita erat, ut Paulus asseruit “ignoto
deo” sed ita: “Diis Asia et Euroae et Africae, diis ignotis et peregrinis”.
Verum qia Paulus non pluribus diis indigebat ignotis, sed uno tantum
ignoto deo, singylari verro usus est […]»
.
[3]..Πάπυρος Λαρούς, 1963, τ. 1, σ. 233, λήμμα: «Αγνώστου θεού βωμός»
..
[4]..Ομ.
..
[5]..Ομ.

[6]..Στον Παλατίνο Λόφο τής Ρώμης βρέθηκε ένας προχριστιανικός βωμός
με την εξής επιγραφή:
..
..................SEI DEO SEI DEIVAE SAC [ RUM ]

..................C. SEXTIUS ET CALVINUS PR [ AETOR ]
..................DE SENATI SENSENTIA
..................RESTITUIT

Σε διάφορες ξένες σελίδες αναφέρεται ότι η εν λόγω επιγραφή σημαίνει: 

«Τω αγνώστω θεώ» - κι όποιος τσιμπήσει, τσίμπησε! Στην πραγματικότητα, 
βλέπετε, αυτό που λέει το κείμενο είναι: «Είτε σε θεό, είτε σε θεά». Το 
υπόλοιπο δε κομμάτι αναφέρει ότι ο βωμός αναστηλώθηκε κατ’ εντολή 
της Συγκλήτου από τον Σέξτο. Εικάζεται ότι ο βωμός είτε έφερε ήδη πριν 
από την αναστήλωσή του την επιγραφή, είτε απλώς η θεότητα στην οποία 
ήταν αφιερωμένος, με το πέρασμα τού χρόνου και την εγκατάλειψη είχε 
πλέον ξεχαστεί.


4 σχόλια:

Ερινύα είπε...

Πράγματι είναι εύλογο το ερώτημα

ποια η διαφορά ανάμεσα στο
συμβολισμό που έκρυβε ο περίφημος Άγνωστος Θεός και σ’ εκείνον που
κρύβει ο Άγνωστος... Στρατιώτης

το οποίο, αν θυμάμαι καλά, το θέτει σε κάποιο από τα βιβλία του ο Μ. Καλόπουλος. Το μνημείο για τον άγνωστο στρατιώτη χρησιμεύει στην αντιπροσώπευση όλων των "ανώνυμων" στρατιωτών και μόνο με αυτή την έννοια θα μπορούσε να υπάρξει βωμός αφιερωμένος στον άγνωστο θεό (έναν από πάρα πολλούς).

Αλλά τι περιμένεις; Η χριστιανική "ερμηνευτική" των γεγονότων έχει κατασκευαστεί εξ αρχής για να κάνει το άσπρο μαύρο και αντιστρόφως.

KOSTAS είπε...

Κι άντε συ μετά να αποδείξεις πως δεν είσαι ελέφαντας…

Hades είπε...

Με εκπλήσσει που... εκπλήσσεσαι! Εδώ έχουν παραχαράξει τα πάντα, σε μια απλή αλλαγή του πληθυντικού σε ενικό θα κόλλαγαν;
Το ότι εμείς τα τρώμε αμάσητα είναι όλα τα λεφτά διότι απλούστατα δείχνει πόσο μεγάλη είναι η άγνοιά μας: οι αρχαίοι στις περισσότερες περιπτώσεις έκαναν αναφορά στον θεό, στο Έν το σοφόν και πάει λέγοντας, όντες πολυθεϊστικοί ταυτόχρονα. Την πιο πλήρη απάντηση σε αυτό την έχω διαβάσει στον Κέλσο (Αληθή Λόγο). Το ότι αυτά τα δύο συνδυάζονται είναι γεγονός και μάλιστα πανεύκολο γεγονός. Απλά όλοι οι επιτήδειοι πήραν αυτά που λες, καθώς και πάμπολλα άλλα, τα μαγείρεψαν με τον έναν ή τον άλλον τρόπο και έβγαλαν τα επιθυμητά συμπεράσματα.
Από τη στιγμή που τα φιλοσοφικά κείμενα έκαναν λόγο για το Εν, τον Λόγο κλπ, δεδομένης της πολυθεϊστικής θρησκείας που είχαν (σε συνδυασμό με το ότι οι θεότητες των αρχαίων δεν εμφανίσθηκαν αυτοστιγμεί αλλά με το πέρασμα των χρόνων) θα έπρεπε να είναι απολύτως αυτονόητο το να είχαν ανοικτό το ενδεχόμενο να υπάρχουν και άλλες θεότητες που δεν τις διέθεταν στο ελληνικό Πάνθεον. Απλά οι τράγοι (εκ του αμνός, μην παρεξηγούμαι) τα παρουσίασαν όλα κατά το δοκούν.
Και δυστυχώς αυτά επεκράτησαν τελικώς.

KOSTAS είπε...

«Κατά το δοκούν»… Πες το ψέματα… Ένα άλλο πολύ χαρακτηριστικό
παράδειγμα μονοθεϊστικής στρεψοδικίας (το αναφέρω και στην ανάρτηση
8 περί «διαβολικής μίμησης»), είναι ο απίστευτος ισχυρισμός που -βέβαια
απλώς- αναπαρήγαγε ο προσφάτως εκλιπών Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος
ότι ο Ορφισμός «προετοίμασε τη μεγάλη πορεία του Χριστιανισμού, […]
γκρεμίζοντας το δωδεκάθεο μέσα στην συνείδηση των Ελλήνων […] και
διδάσκοντας την πίστη στην αθανασία της ψυχής». «Φυσικά!», θα
συμπληρώσω εγώ. Με τη διαφορά βέβαια ότι οι ορφιστές που -εννοείται,
χωρίς να το γνωρίζουν- δεν υπήρξαν φορείς και κοινωνοί των ΔΙΚΩΝ τους
αντιλήψεων, αλλά «απλό» όχημα τού περίφημου σπερματικού Λόγου
-ναι, ναι, αυτό ακριβώς: προ Χριστού χριστιανοί!- παράλληλα με την πίστη
τους στη μία και μοναδική Άρρητη και υπέρτατη Αρχή (μονοθεΐζων
πολυθεϊσμός ή πολυθεΐζων μονοθεϊσμός;), πίστευαν εντελώς…
παρεμπιπτόντως και στην… μετενσάρκωση!!! Θα μου πεις, έλα μωρέ,
εκεί θα κολλήσουμε τώρα… Προς Θεού! Μακριά από μένα…

Επίσημοι, δεδηλωμένοι και... επιστημονικώς τεκμηριωμένοι αναγνώστες:

Πρόσφατα σχόλια

Πρόσφατα σχόλια

Πρόσφατα σχόλια

Τομέας LOL - γελάστε ελεύθερα!

Τομέας LOL - γελάστε ελεύθερα!

Μια πρώτη γεύση τού τι ακολουθεί, χεχε...

Μια πρώτη γεύση τού τι ακολουθεί, χεχε...
Αν θέλετε να σχολιάσετε το... ασχολίαστο, επισκεφτείτε το μπλογκ του Διαγόρα! (Κλικ στην εικόνα)

Κάτι λείπει, κάτι λείπει...

Κάτι λείπει, κάτι λείπει...
Τον ήλιο, ρεεεεεεεεε - τον ήλιο!!

Ο αγνός και αμόλυντος... λεμούριος, χεχε

Ο αγνός και αμόλυντος... λεμούριος, χεχε
Μα καλά, τι λένε τα άτομα;
Λεμούριος (πρωτεύον θηλαστικό):

Τι;; «Μόνο οι γυναίκες έχουν παρθενικό υμένα»; Μα καλά, πάνε καλά οι άνθρωποι;
Κι ο δικός μου δηλαδή τι είναι;




«Αγιο φως»: ουρανόθεν ή...

Απόσπασμα από την Ευχή για το «άγιο φως»:

«[…] παρακαλούμεν και δεόμεθά σου, Παναγιότατε Δέσποτα, όπως αναδείξης
αυτό αγιασμού δώρον και ΠΑΣΗΣ ΘΕЇΚΗΣ ΣΟΥ ΧΑΡΙΤΟΣ ΠΕΠΛΗΡΩΜΕΝΟΝ,
διά της χάριτος τού Παναγίου και φωτοφόρου Τάφου σου˙[…] Αμήν».

Ερώτηση κρίσεως:


Έχει ανάγκη ένα εξώκοσμο φως που υποτίθεται πως κατέρχεται θαυματουρχικά
απευθείας από την άκτιστη χάρη τού Θεού, τη μεσολάβηση τού Παναγίου Τάφου
ή οποιαδήποτε ειδική δέηση, για να πλημυρίσει μ’ αυτό από το οποίο εξ ορισμού
θα έπρεπε
ήδη να… ξεχείλιζε;

Πόθεν;

Υπέρμαχοι τού «αγίου φωτός»:

Το ότι ο Πατριάρχης βρίσκεται μόνος μέσα στο κουβούκλιο δεν έχει καμία απολύτως
σημασία ούτε και είναι επιχείρημα, αφού η Ακοίμητη Κανδήλα που υπάρχει μέσα,
τη συγκεκριμένη μέρα είναι ΣΒΗΣΤΗ!

Π. Γ. Μεταλληνός:

«[…] Από τον 4ο αιώνα μ.Χ. (380) μαρτυρείται απ’ την Αιθερία, μια Ισπανίδα που πήγε
και προσκύνησε, ότι υπάρχει η ακοίμητος κανδήλα στον άγιο τάφο.
Πιστεύω λοιπόν
και καταλήγω, όταν υπάρχει πίστις και χάρις Θεού στον συγκεκριμένο Πατριάρχη,
γίνεται το θαύμα. Όταν δεν υπάρχει πίστις, μπορεί η κανδήλα να χρησιμοποιηθεί
γι’ αυτό...».




Φωτιά στα μπατζάκια μας...

Φωτιά στα μπατζάκια μας...
Αχ βρε παλιόπαιδο, Ιγκόρ...

... φωτιές που μας άναψες!

Τσάμπα το μπουγέλο…

Στην ιστορία τού Κατακλυσμού ο Θεός τιμώρησε τους ανθρώπους για κάτι που όπως
μετά ΡΗΤΑ ομολόγησε
,
ήταν απλώς μέσα στη φύση τους! Το ήξερε λοιπόν αυτό, κι όμως
τους έπνιξε. Όλους! Μαζί και τα ζώα. Και τους έπνιξε επειδή, λέει, … μετάνιωσε (!!) που
τους είχε φτιάξει! Για να μετανιώσει μετά… εκ νέου και να παραδεχθεί ότι βασικά… δεν
έπρεπε να είχε μετανιώσει εξαρχής! Κι όλα αυτά από έναν…
προγιγνώσκοντα θεό!!

Λοιπόν, δεν πιστεύω κάποιος από εσάς να κατάλαβε τίποτα, ε;

Όπως αναφέρει το Κατά Μάρκον Δ´ 10-12, όταν κάποτε οι μαθητές ρώτησαν
τον Χριστό γιατί δίδασκε με παραβολές, αυτός έδωσε αυτολεξεί την εξής απάντηση:
«Σ’ εσάς δόθηκε η δυνατότητα να γνωρίσετε τα μυστήρια τής βασιλείας τού Θεού˙
σ’ εκείνους δε έξω όλα δίνονται με παραβολές ώστε οι βλέποντες να βλέπουν αλλά
να μην αναγνωρίζουν, και οι ακούοντες ν’ ακούν, αλλά να μην αντιλαμβάνονται,
μην τυχόν και μετανοήσουν και τους συγχωρεθούν τα αμαρτήματά τους».

Με το χέρι στην καρδιά: πώς ακριβώς θα χαρακτηρίζατε εσείς έναν δάσκαλο (Ιησούς)
που σύμφωνα με τα ίδια τα λεγόμενά του, διδάσκει επίτηδες με πολύπλοκο τρόπο
(παραβολές) με στόχο κάποιοι μαθητές του -πιθανότατα οι περισσότεροι- παρότι
παρακολουθούν το μάθημα, να μην μπορούν να καταλάβουν τίποτα, στερούμενοι έτσι
τις όποιες θεωρητικές ελπίδες θα είχαν («μην τυχόν και») να αντεπεξέλθουν στις υψηλές
απαιτήσεις («μετανοήσουν») και να πετύχουν («συγχωρεθούν»);

Είναι μια παρθένος οπωσδήποτε... παρθένα;

Είναι μια παρθένος οπωσδήποτε... παρθένα;
Dirne: Μη με βλέπετε έτσι… Εγώ κάποτε ήμουν… παρθένα!
Χριστιανοί για ν’ αποδυναμώσουν την εβραϊκή λέξη bethulah που θα έπρεπε κανονικά να υπήρχε στη θέση τού almah «νεάνις», εάν η περίφημη προφητεία τού Ησαΐα όντως έθετε στο επίκεντρο μια… ανέγγιχτη παρθένο:

«Αλλά και στις γλώσσες των άλλων λαών της Μ. Ανατολής η αντίστοιχη της λέξης bethulah δεν σημαίνει απαραίτητα την (με την βιολογική σημασία) παρθένα. Για παράδειγμα, στα Ακκαδικά η λέξη batultu σημαίνει κυρίως μια ηλικιακή ομάδα. Μόνο σε συγκεκριμένα πλαίσια σημαίνει την παρθένα. Στα κείμενα της Ουγκαρίτ, η λέξη btlt είναι συνήθης χαρακτηρισμός για την Anat, την γυναίκα του Βάαλ. Σε αραμαϊκά κείμενα διαβάζουμε για γυναίκα, btwlt, η οποία είναι επίτοκος (σε τοκετό).»

Και τώρα προσέξτε απίστευτη περίπτωση-λουκούμι από τα Γερμανικά:

Η λέξη Dirne (ντίρνε) ξεκίνησε από μιαν αμάρτυρη γερμανική ρίζα με τη σημασία «παρθένος», συνέχισε στα Παλαιογερμανικά με την ίδια ακριβώς σημασία, υπέστη αργότερα σημασιακή διεύρυνση αλλάζοντας σε «νεαρό κορίτσι» κι εν συνεχεία σε «υπηρέτρια», για να ξεπέσει τελικά σε... «ΠΟΡΝΗ»!! Οι μεταβολές αυτές δε, συντελέσθηκαν εντός μιας, αν όχι μικρότερης, το λιγότερο ίσης χρονικής περιόδου με τις αντίστοιχες σημασιακές αλλαγές που εμφάνισε η σημιτική λέξη, και μάλιστα σε αντίθεση μ’ αυτήν, οι μεταβολές δεν έλαβαν χώρα σε συγγενείς μεν, διαφορετικές δε γλώσσες (Ακκαδικά, Ουγκαριτικά, Αραμαϊκά, Εβραϊκά) αλλά εντός τού ΙΔΙΟΥ γλωσσικού συστήματος (Γερμανικά)!



Θα... καλοπεράσετε, παλιόπαιδα!

Κολιτσάρας:

«
Είναι σπάνια η περίπτωση που ο Θεός τιμωρεί τα αθώα τέκνα για τις αδικίες των
γονέων τους˙ και αν καμιά φορά τα τιμωρεί
το κάνει για να ανταμείψει τα τέκνα πιο
πλουσιοπάροχα στην μέλλουσα ζωή. Ο Θεός όμως τιμωρεί την κακία μέχρι τρίτης
και τετάρτης γενεάς
εφ’ όσον οι απόγονοι μιμούνται την κακία των προγόνων τους
και μισούν τον Θεό. Διαφορετικά ο Θεός είναι πάντοτε δίκαιος, αν και
είναι απόκρυφες
σε μας οι βουλές Του».


Δηλαδή, για να κάνουμε… μετάφραση τής μετάφρασης και ερμηνεία τής ερμηνείας,
ΝΑΙ, ενίοτε τιμωρούνται ΚΑΙ ΑΘΩΟΙ
για τα ανομήματα των ασεβών προγόνων τους
(1η πρόταση), ΟΧΙ, ποτέ δεν τιμωρούνται αθώοι απόγονοι (2η πρόταση), αν και
ποτέ
δεν ξέρεις
(3η πρόταση)!!

Είναι λοιπόν ή δεν είναι το θέμα για… LoL;


Φτιαγμένη από το... πουθενά!!

Εξυπνάκηδες εικονολάτρες:

Οι ανόητοι οι αρχαίοι Έλληνες να πιστεύουν πως τα περίφημα διοπετή ομοιώματα
έπεφταν κατ’ ευθείαν από τον ουρανό,
συστημένα με αποστολέα τον ίδιο τον Δία…
Ρε τους βλάκες…

Απάντηση:

Σσσσσς! Αχειροποίητα!
Εξυπνάκηδες εικονολάτρες:

Πόσο ανόητοι ήταν αυτοί οι ειδωλολάτρες οι αρχαίοι Έλληνες με τις δεισιδαίμονες
φαντασιοπληξίες τους περί αγαλμάτων που
μιλούσαν, χαμογελούσαν, μετακινούνταν
από μόνα τους, προστάτευαν και… πετούσαν φωτιές
όταν βέβηλοι επιχειρούσαν να τα
απομακρύνουν από τον ιερό τόπο λατρείας τους! Μα είναι ποτέ δυνατόν να πίστευαν
τέτοια πράγματα;

Απάντηση:

Δεν είμαι απόλυτα σίγουρος ποια απάντηση θα ταίριαζε για την περίπτωσή τους.
Να απαντήσουμε λαϊκιστί με το κλασικό «είπε ο γάιδαρος τον πετεινό κεφάλα!»; Ή να
τους υπενθυμίσουμε καλύτερα ότι «στο σπίτι τού κρεμασμένου δεν μιλάνε για σχοινί!»;
Μήπως πάλι να πάρουμε το «μωραίνει Κύριος ον βούλεται απολέσαι» ή καλύτερα την
περίφημη ρήση τού Ιησού περί κάρφους και… δοκού εν τω οφθαλμώ ημών; Ή μήπως
όλα αυτά μαζί; Διότι πώς αλλιώς θα πρέπει ν’ απαντήσει κανείς σε ανθρώπους που
τολμάνε και σχολιάζουν ειρωνικά τα παραπάνω, όταν στο ίδιο το σύστημα πίστης
που ασπάζονται κι ακολουθούν , «υπάρχουν»… δακρυροούσες
και -Θεός φυλάξοι!-
αιμοροούσες Παναγίες,
ιστορίες (γι’ αγρίους) περί εικόνων που θαυματουργικά…
φεγγοβολούσαν, μιλούσαν, κουνούσαν τα δάχτυλά τους και… τηλεμεταφέρονταν
από
το ένα μέρος στο άλλο; Έλεος, δηλαδή! Έλεος!

Θαύμα!

Θαύμα!
Πώς ένα διαδικτυακό τρολάρισμα μετατράπηκε εν μια νυκτί σε... θαύμα!

Να 'ταν η ζήλια ψώρα...

Φανταστείτε δηλαδή να ΜΗΝ είχε... παρρησία!

Παραφρονήστε ελεύθερα:

1ον : Η αειμεσιτεύουσα Παναγία ως μητέρα τού Χριστού έχει παρρησία ενώπιον του.
2ον :
Η Παναγία στον γάμο τής Κανά το μόνο που είπε ήταν: «Δεν εχουν άλλο κρασί».
3ον : Ο Χριστός παρά την… παρρησία τής μητέρας του,
την αποπήρε!
4ον
: Αυτό συνέβη επειδή στη συγκεκριμένη περίπτωση ο Χριστός μιλούσε ως Θεός
.........και απλώς απαίτησε από τη φυσική του μητέρα τον προσήκοντα σεβασμό.
5ον :
Η Παναγία… ανάγκασε (!) τον Χριστό να κάνει το θαύμα πρόωρα.
6ον : Ο Χριστός συνεπώς έκανε κάτι παρά την αρχική του πρόθεση ۬ επηρεάστηκε
.........
και άλλαξε γνώμη!
7ον :
Ο Χριστός είναι… προγιγνώσκων και… άτρεπτος!
8ον :
Όχι, όχι: ο Χριστός, είπαμε, στη συγκεκριμένη περίπτωση δε μιλούσε ως άνθρωπος,
.........αλλά… ως Θεός!!

Βοήθ... γκλουκ!!

Βοήθ... γκλουκ!!

Άφθαρτος!!

Άφθαρτος!!
Γειά σας! Με βρήκαν στην Κίνα, είμαι περίπου... 3000 ετών, αταρίχευτος, μα όχι... άγιος!

Άγγελος ή διάβολος; Οι ειδικοί ας γνωμοδοτήσουν!

Άγγελος ή διάβολος; Οι ειδικοί ας γνωμοδοτήσουν!

Was ist Wahrheit?

Sprechen Sie Deutsch? Dann klicken Sie doch mal hier rein!

Ευχαριστούμε!

Ευχαριστούμε!