..
Αγαπητοί φίλοι, καλωσορίσατε στο διαδικτυακό τσαρδί μου!
Ελπίζω παρά την έλλειψη ιδιαιτέρων ανέσεων να νιώσετε όλοι σαν στο σπίτι σας!
Μπορείτε επίσης μετά, αν θέλετε, να περάσετε και δίπλα στα τραγούδια που αγαπώ. Εκεί έχει μόνο... μουσική!
Αναλυτικός κατάλογος αναρτήσεων
..128.
Anybody home?127.
Που λέτε, λοιπόν, πάτερ Γεώργιε…126.
«Άγιο φως» (και η κουβέντα συνεχίζεται...)125.
Το θαύμα είναι η... ευχή που... αγιάζει το φως!! (deutsch hier)124.
Το «τι εστιν αλήθεια;» και στα Γερμανικά!123.
Σώσον, Κύριε, τον λαόν σου...122.
Τρία πουλάκια κάθονταν…121.
Μεταξύ θρησκοληψίας και παράνοιας120.
Απρόσκλητοι σε μια χριστιανική χώρα...119.
«Άγιο Φως»: η άλλη όψη τού νομίσματος (deutsch hier)118.
Ποιο ήταν το... θαύμα117.
Οι... άσφαιρες «πύρινες σφαίρες» (deutsch hier)116.
Αστραπές και κεραυνοί (στου φακού μας το γυαλί)... (deutsch hier)115.
Φωτιά στα μπατζάκιά μας...114.
Περί τής προφητείας τού Ησαΐα (Εμπλουτ. αναδημ.)113.
Το χρονικό μιας κωλοτούμπας...112.
Περί τού «αγνώστου θεού» (Αναδημ.)111.
Μπεεεεεε!! (Κάτω τα κεφάλια ωρέ χριστιανοί!)110.
Εγκλωβισμένοι στη ζώνη τού Λυκόφωτος…109.
Τo κάψιμο τού Καρνάβαλου… (Περί «υιών ποιητών»)108.
Άντε βρε, χρόνια πολλά!107.
Η μαρτυρία τού Τάκιτου106.
Home alone 2105.
Σήμερα τα Φώτα κι ο φωτισμός...104.
Η μαρτυρία τού Πλινίου τού Νεοτέρου103.
Η μαρτυρία τού Σουητώνιου102.
Cute Christmas Cartoon101.
Unheilig - Kling Glöckchen ... vom Album 100. Ο γυμνός νεανίσκος στή Γεσθημανή..99.
Δεν ξέρω, δεν είδα, δεν άκουσα.....98.
Βίντεο: Καλόπουλος vs. π. Καρπαθίου..97.
Τι εμοί και σοί (κοινώς, τη ρόκα σου εσύ!);..96.
Μήνυμα προς πάσαν κατεύθυνση..95.
Μπαμ και κάτω (Περί τού Τάε Κβον Ντο)..94.
Ορθόδοξη κβαντική φυσική και τα μυαλά στα κάγκελα!..93.
Λυπάμαι, αλλά δε γίνεται αλλιώς!..92.
Η αμαρτωλή ιστορία μιας απογραφής..91.
Κυριακή γιορτή και σχόλη, να ’ταν η βδομάδα όλη…..90.
Μυρώστε με ν’... αγιάσω!..89.
Μέχρι να... παγώσει η κόλαση.....88.
H αειμεσιτεύουσα Βασίλισσα των Ουρανών..87.
Περί τού Ιωάννη τού Ριγολόγου..86.
Βίντεο με τον Μεταλληνό: Αξίζει να το δεις!..85.
Είμαστε και σε... κρίσιμη ηλικία.....84.
Η αβάσταχτη ελαφρότητα τού απολογήσθαι..83.
Αποκαλυπτήρια (Sit back and enjoy the show!)..82.
Περί... υιών..81.
Περί «γεννητού» και «κτιστού» (και… «ποιητού»)..80.
Παιδιά, έχουμε γενέθλια!..79.
Τον αναγνωρίζετε;..78.
Ένα... φοβερά δύσκολο… απλό ερώτημα!!..77.
Προβληματισμών συνέχεια.....76.
Προβληματισμοί.....75.
Ανοίξτε κανένα παράθυρο, ρε παιδιά!..74.
ΜΟΝΟΣ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ (HOME ALONE)..73.
Δάσκαλε, για ρίξε ένα... repeat σε παρακαλώ!..72.
Αχαχαχαχαχαχα!..71.
Τα παιδιά τού Ζεβεδαίου ποιον είχαν πατέρα;..70.
Chicken Techno..69.
Εύτυχος και Ελπήνωρ (Αν έχεις... τύχη διάβαινε!)..68.
Περί τής γνωστής-άγνωστης εξέγερσης..67.
Η αναγκαιότητα τής πίστης..66.
Το μυστήριο τού Βαραββά..65.
Ω Αυτοκράτορ, εγρήγορας ή καθεύδης;..64.
Τα κινητά σας, ρεεεεε!!..63.
Προς Ο.Ο.Δ.Ε. (Περί του Αγίου Φωτός)..62.
Ο σωστός τρόπος να κάνεις τον σταυρό σου!..61.
Περί του Τιμίου Ξύλου..60.
Περί της αναγκαιότητας τού κακού..59.
Περί του «Πίστευε και μη ερεύνα»..58.
DEPECHE MODE - «Βlasphemous rumours»..57.
Κωδικός «Λαντσιάνο»..56.
Περί των… «γνωστών αγνώστων»..55.
Περί εικόνων..54.
Ισορροπημένη ανισορροπία ή… ανισόρροπη ισορροπία;..53.
Το χρονικό μιας... κλωνοποίησης..52.
Λάιονελ Ρότσιλντ - η περιπέτεια ενός όρκου..51.
Μπήκαν στην πόλη οι οχτροί..50.
Merry Christmas Mr. Bean..49.
Προς κέντρα λακτίζειν..48.
Ο δίκαιος και ο δυνάστης..47.
Μια υπέροχη Κυριακάτικη εμπειρία .....46.
Οι Δέκα Πληγές τού ... Ιπούουερ!..45.
Με τα δυο χεράακια, πλάθω σκ*****άακια.....44.
Γκρρρρ!!! Αυτό δεν είναι δυνατόν!!!!!!..43.
For yooour eyes onlyyyyy .....42.
Περί Θεού: Εν οίδα ότι ουδέν οίδα..41.
Περί Κυρίλλου και Υπατίας τής Αλεξανδρινής..40.
«Λάβετε, φάγετε ...» - ποιος το είπε τελικά;..39.
Οι βολεμένοι μικροαστοί τής θρησκευτικής πίστης..38.
Life: press DELETE..37.
Μεταξύ πατέρα και γιού..36.
Ρε παιδιά, μήπως έχει κανείς την ... ακριβή ώρα;..35.
O Ελισαίος, οι αρκούδες και οι ... αρκουδιές!..34.
Η διάβαση της Ερυθράς και ο … Ρα!..33.
Περί … «αλλοτρίων» θαυμάτων..32.
Η μάχη για τους … «αναποφάσιστους»..31.
Οι ... Χριστιανοαντιγιαχβεβουδιστοϊνδουιστές ..30.
Καλησπέρα, γιατρέ ... Είμαι ο ... Απόλλων!!..29.
Μπρρρρ!!!..28.
Πώς το 40 χώρεσε μέσα στο ... 1 !!!..27.
Πώς το 40 χώρεσε μέσα στο ... 3 !!!..26.
Ο απαγχονισμός τής ... κοινής λογικής..25.
(Γενικά) περί αντιφάσεων..24.
Βασίλεψε ο ήλιος (και ... νίκησε ο Δαβίδ!)..23.
Τα ... ακριβώς 153 (υπόπτου προελεύσεως) ψάρια..22.
Οι δαίμονες και οι ... τετράποδες μπριζόλες..21.
Αμαρτίαι γονέων παιδεύουσι τέκνα..20.
Περί θεοπνευστίας..19.
Η μυστηριώδης Σινδόνη τού Τορίνο..18.
Περιέχει η Γένεση προφητείες γιά την Αποκάλυψη;..17.
Να ζει κανείς ή να μη ζει ... (Περί Αδάμ και Εύας) .....16.
Η δημιουργία των πτηνών..15.
Εξαγαγέτω τα ύδατα ερπετά (και η φαντασία...........δεινοσαύρους..14.
Άμοιρε άνθρωπε, τι σού ’μελλε να πάθεις! ..13.
Ρουάχ -φύσηξε ο άνεμος (μας πήρε και ... μας σήκωσε)!..12.
Ολική έκλειψη ηλίου, σελήνης και ... νοημοσύνης ..11.
Οι κατά ... φαντασίαν γνωρίζοντες..10.
Η σιωπή των αμνών (Περί τού Αγίου Φωτός) ...9.
Η πινακίδα Ι.Ν.Β.Ι....8.
Θεïκό σχέδιο ή … σατανική αντιγραφή;...7.
Δάσκαλε που δίδασκες ......6.
Η καραμέλα των «ανθρωπομορφικών εκφράσεων»...5.
Περί «δημοκρατικότητας»...4.
Όλα συγχωρούνται; - Μμμ, δε νομίζω....3.
Ο (διάτρητος) παρθενικός υμένας...2.
ΗΣΑΪΑΣ, Ζ΄ 14 - παρθένος(= ανέγγιχτη) ή ..........παρθένος (= νεάνις);...1. Συγγνώμη, δεν μπορώ να περιμένω άλλο πια!
Anybody home?
Με αφορμή ένα άρθρο τού Μιχάλη Καλόπουλου για το αμφιλεγόμενο ζήτημα τής Ακοίμητης Κανδήλας, κάποιος αναγνώστης επικοινώνησε γραπτώς με το Γραφείο Τύπου τού Πατριαρχείου Ιεροσολύμων θέτοντας δύο πολύ συγκεκριμένα ερωτήματα. Όπως δε ο ίδιος επισήμανε παραθέτοντας, μάλιστα, και τη σχετική απάντηση που έλαβε από τον Μητροπολίτη Καπιτωλιάδος Ησύχιο, η τοποθέτηση τού Πατριαρχείου υπήρξε σαφής και άμεση. Ο φιλέρευνος σχολιαστής προέτρεψε, μάλιστα, τον ίδιο τον κ. Καλόπουλο να τον μιμηθεί, αφού «από την δική [τ]ου εμπειρία, η απάντηση στο ερώτημα [τ]ου δόθηκε άμεσα, πρόθυμα και με σαφήνεια».
΄Όπερ και εγένετο: ο κ. Καλόπουλος έστειλε, λοιπόν, τον περασμένο Απρίλιο μιαν επιστολή στον διάκονο Αθανάσιο, εισηγητή τού Ιδιαιτέρου Πατριαρχικού Γραφείου με παράλληλη κοινοποίηση στον Καπιτωλιάδος, όπου υπενθυμίζοντας παλαιότερη δημόσια δέσμευση τού εκπροσώπου Τύπου τού Πατριαρχείου στην Αθήνα, επανέθεσε τα εξής δύο ερώτηματα:
«α) Δέχεστε να αναλάβετε (όπως υποσχέθηκε τότε ο αρχιμανδρίτης Τιμόθεος Ιλιάκης), τα έξοδα αεροπορικής μετάβασης αυτής της επιτροπής επιστημόνων, καθώς και ολιγομελούς τηλεοπτικού συνεργείου;
β) Δέχεστε να αντικατασταθούν (όπως τότε αποδέχτηκε ο αρχιμανδρίτης Τιμόθεος Ιλιάκης) τα κεριά και οι κανδήλες, με δίκες μας την τελευταία στιγμή, τουλάχιστον μισή ώρα πριν από της είσοδο του Πατριάρχη στο Κουβούκλιο;»
Το ηλεμήνυμα είχε ημερομηνία αποστολής 20 Απριλίου και σήμερα έχουμε 6 Ιουνίου. Ενάμισης μήνας πέρασε, δηλαδή, από τότε κι όπως ο ίδιος ο σκεπτικιστής συγγραφέας χαρακτηριστικά δήλωσε, «άκρα του τάφου σιωπή!». Το γεγονός, μάλιστα, ότι το αρμόδιο Γραφείο τού Πατριαρχείου δεν καταδέχτηκε ούτε καν να επιβεβαιώσει τη λήψη τής επιστολής, επέσυρε τη μήνι τού αναγνώστη που είχε παρέμβει:
«Τι να πω, λυπάμαι, ήλπιζα σε κάτι καλύτερο.
Η στάση τους είναι το λιγότερο αγενής καθώς θα μπορούσαν τουλάχιστον να απαντήσουν και να αρνηθούν με κάποια δικαιολογία του τύπου "ο επιστημονικός έλεγχος προσβάλλει την ιερά τελετουργία μας γι αυτό και αρνούμαστε". Για την ακρίβεια αυτή την εξέλιξη περίμενα αλλά ούτε καν αυτό έκαναν.
Κάτι που βέβαια δεν θα τους έσωζε καθώς είχε προηγηθεί δημοσίως η υπόσχεση της έρευνας. Έδωσαν με μεγάλη άνεση την υπόσχεση για να προκαλέσουν εντυπώσεις και μετά ως εκ θαύματος εξαφανίστηκαν και ξέχασαν τι είπαν. Μετά από αυτή την στάση δικαιολογημένα πλέον τους θεωρώ ψεύτες και λαοπλάνους και χάνω κάθε σεβασμό και εκτίμηση που ενδεχομένως να μου είχε απομείνει.
Λυπάμαι το άβουλο ποίμνιο που θυσιάζει την λογική του στο βωμό του φόβου και της ελπίδας.»
Αυτά, λοιπόν, συνέβησαν τότε, μέχρι που πρόσφατα είπα να δοκιμάσω την τύχη μου κι εγώ. Όπως και να το κάνουμε, οι πιθανότητες ήταν μοιρασμένες: μπορεί μεν τον κ. Καλόπουλο να τον αγνόησαν, στον Στέλιο, όμως, απάντησαν αμέσως. Τι είχα, λοιπόν, να χάσω; Όπερ και εγένετο. Η πρώτη απόπειρα επικοινωνίας με τον π. Ησύχιο έγινε στις 21 Μαΐου, ημέρα Παρασκευή:
...
Η δεύτερη προσπάθεια έγινε μία βδομάδα αργότερα:
Τρίτη προσπάθεια.δεν.θα υπάρξει – το πήραμε το μήνυμα, Παναγιώτατε, κι ευχαριστούμε…
..
....
..
..
Στη Γένεση υπάρχουν αναφορές για την εμφάνιση των… δεινοσαύρων!
Λεμούριος (πρωτεύον θηλαστικό):
Τι;; «Μόνο οι γυναίκες έχουν παρθενικό υμένα»; Μα καλά, πάνε καλά οι άνθρωποι;
Ο δικός μου δηλαδή τι είναι; Αυτοκόλλητο;;
Απόσπασμα από την Ευχή για το «άγιο φως»:
«[…] παρακαλούμεν και δεόμεθά σου, Παναγιότατε Δέσποτα, όπως αναδείξης
αυτό αγιασμού δώρον και ΠΑΣΗΣ ΘΕЇΚΗΣ ΣΟΥ ΧΑΡΙΤΟΣ ΠΕΠΛΗΡΩΜΕΝΟΝ,
διά της χάριτος τού Παναγίου και φωτοφόρου Τάφου σου˙[…] Αμήν».
Ερώτηση κρίσεως:
Έχει ανάγκη ένα εξώκοσμο φως που υποτίθεται πως κατέρχεται θαυματουρχικά
απευθείας από την άκτιστη χάρη τού Θεού, τη μεσολάβηση τού Παναγίου Τάφου
ή οποιαδήποτε ειδική δέηση, για να πλημυρίσει μ’ αυτό από το οποίο εξ ορισμού
θα έπρεπε ήδη να… ξεχείλιζε;
Στην ιστορία τού Κατακλυσμού ο Θεός τιμώρησε τους ανθρώπους για κάτι που όπως
μετά ΡΗΤΑ ομολόγησε, ήταν απλώς μέσα στη φύση τους! Το ήξερε λοιπόν αυτό, κι όμως
τους έπνιξε. Όλους! Μαζί και τα ζώα. Και τους έπνιξε επειδή, λέει, … μετάνιωσε (!!) που
τους είχε φτιάξει! Για να μετανιώσει μετά… εκ νέου και να παραδεχθεί ότι βασικά… δεν
έπρεπε να είχε μετανιώσει εξαρχής! Κι όλα αυτά από έναν… προγιγνώσκοντα θεό!!
Όπως αναφέρει το Κατά Μάρκον Δ´ 10-12, όταν κάποτε οι μαθητές ρώτησαν
τον Χριστό γιατί δίδασκε με παραβολές, αυτός έδωσε αυτολεξεί την εξής απάντηση:
«Σ’ εσάς δόθηκε η δυνατότητα να γνωρίσετε τα μυστήρια τής βασιλείας τού Θεού˙
σ’ εκείνους δε έξω όλα δίνονται με παραβολές ώστε οι βλέποντες να βλέπουν αλλά
να μην αναγνωρίζουν, και οι ακούοντες ν’ ακούν, αλλά να μην αντιλαμβάνονται,
μην τυχόν και μετανοήσουν και τους συγχωρεθούν τα αμαρτήματά τους».
Με το χέρι στην καρδιά: πώς ακριβώς θα χαρακτηρίζατε εσείς έναν δάσκαλο (Ιησούς)
που σύμφωνα με τα ίδια τα λεγόμενά του, διδάσκει επίτηδες με πολύπλοκο τρόπο
(παραβολές) με στόχο κάποιοι μαθητές του -πιθανότατα οι περισσότεροι- παρότι
παρακολουθούν το μάθημα, να μην μπορούν να καταλάβουν τίποτα, στερούμενοι έτσι
τις όποιες θεωρητικές ελπίδες θα είχαν («μην τυχόν και») να αντεπεξέλθουν στις υψηλές
απαιτήσεις («μετανοήσουν») και να πετύχουν («συγχωρεθούν»);
Υπέρμαχοι τού «αγίου φωτός»:
Το ότι ο Πατριάρχης βρίσκεται μόνος μέσα στο κουβούκλιο δεν έχει καμία απολύτως
σημασία ούτε και είναι επιχείρημα, αφού η Ακοίμητη Κανδήλα που υπάρχει μέσα,
τη συγκεκριμένη μέρα είναι ΣΒΗΣΤΗ!
Π. Γ. Μεταλληνός:
«[…] Από τον 4ο αιώνα μ.Χ. (380) μαρτυρείται απ’ την Αιθερία, μια Ισπανίδα που πήγε
και προσκύνησε, ότι υπάρχει η ακοίμητος κανδήλα στον άγιο τάφο. Πιστεύω λοιπόν
και καταλήγω, όταν υπάρχει πίστις και χάρις Θεού στον συγκεκριμένο Πατριάρχη,
γίνεται το θαύμα. Όταν δεν υπάρχει πίστις, μπορεί η κανδήλα να χρησιμοποιηθεί
γι’ αυτό...».
Χριστιανοί για ν’ αποδυναμώσουν την εβραϊκή λέξη bethulah που θα έπρεπε κανονικά να υπήρχε στη θέση τού almah «νεάνις», εάν η περίφημη προφητεία τού Ησαΐα όντως έθετε στο επίκεντρο μια… ανέγγιχτη παρθένο:
«Αλλά και στις γλώσσες των άλλων λαών της Μ. Ανατολής η αντίστοιχη της λέξης bethulah δεν σημαίνει απαραίτητα την (με την βιολογική σημασία) παρθένα. Για παράδειγμα, στα Ακκαδικά η λέξη batultu σημαίνει κυρίως μια ηλικιακή ομάδα. Μόνο σε συγκεκριμένα πλαίσια σημαίνει την παρθένα. Στα κείμενα της Ουγκαρίτ, η λέξη btlt είναι συνήθης χαρακτηρισμός για την Anat, την γυναίκα του Βάαλ. Σε αραμαϊκά κείμενα διαβάζουμε για γυναίκα, btwlt, η οποία είναι επίτοκος (σε τοκετό).»
Και τώρα προσέξτε απίστευτη περίπτωση-λουκούμι από τα Γερμανικά:
Η λέξη Dirne (ντίρνε) ξεκίνησε από μιαν αμάρτυρη γερμανική ρίζα με τη σημασία «παρθένος», συνέχισε στα Παλαιογερμανικά με την ίδια ακριβώς σημασία, υπέστη αργότερα σημασιακή διεύρυνση αλλάζοντας σε «νεαρό κορίτσι» κι εν συνεχεία σε «υπηρέτρια», για να ξεπέσει τελικά σε... «ΠΟΡΝΗ»!! Οι μεταβολές αυτές δε, συντελέσθηκαν εντός μιας, αν όχι μικρότερης, το λιγότερο ίσης χρονικής περιόδου με τις αντίστοιχες σημασιακές αλλαγές που εμφάνισε η σημιτική λέξη, και μάλιστα σε αντίθεση μ’ αυτήν, οι μεταβολές δεν έλαβαν χώρα σε συγγενείς μεν, διαφορετικές δε γλώσσες (Ακκαδικά, Ουγκαριτικά, Αραμαϊκά, Εβραϊκά) αλλά εντός τού ΙΔΙΟΥ γλωσσικού συστήματος (Γερμανικά)!
Κολιτσάρας:
«Είναι σπάνια η περίπτωση που ο Θεός τιμωρεί τα αθώα τέκνα για τις αδικίες των
γονέων τους˙ και αν καμιά φορά τα τιμωρεί το κάνει για να ανταμείψει τα τέκνα πιο
πλουσιοπάροχα στην μέλλουσα ζωή. Ο Θεός όμως τιμωρεί την κακία μέχρι τρίτης
και τετάρτης γενεάς εφ’ όσον οι απόγονοι μιμούνται την κακία των προγόνων τους
και μισούν τον Θεό. Διαφορετικά ο Θεός είναι πάντοτε δίκαιος, αν και είναι απόκρυφες
σε μας οι βουλές Του».
Δηλαδή, για να κάνουμε… μετάφραση τής μετάφρασης και ερμηνεία τής ερμηνείας,
ΝΑΙ, ενίοτε τιμωρούνται ΚΑΙ ΑΘΩΟΙ για τα ανομήματα των ασεβών προγόνων τους
(1η πρόταση), ΟΧΙ, ποτέ δεν τιμωρούνται αθώοι απόγονοι (2η πρόταση), αν και ποτέ
δεν ξέρεις (3η πρόταση)!!
Είναι λοιπόν ή δεν είναι το θέμα για… LoL;
Εξυπνάκηδες εικονολάτρες:
Οι ανόητοι οι αρχαίοι Έλληνες να πιστεύουν πως τα περίφημα διοπετή ομοιώματα
έπεφταν κατ’ ευθείαν από τον ουρανό, συστημένα με αποστολέα τον ίδιο τον Δία…
Ρε τους βλάκες…
Απάντηση:
Σσσσσς! Αχειροποίητα!
Εξυπνάκηδες εικονολάτρες:
Πόσο ανόητοι ήταν αυτοί οι ειδωλολάτρες οι αρχαίοι Έλληνες με τις δεισιδαίμονες
φαντασιοπληξίες τους περί αγαλμάτων που μιλούσαν, χαμογελούσαν, μετακινούνταν
από μόνα τους, προστάτευαν και… πετούσαν φωτιές όταν βέβηλοι επιχειρούσαν να τα
απομακρύνουν από τον ιερό τόπο λατρείας τους! Μα είναι ποτέ δυνατόν να πίστευαν
τέτοια πράγματα;
Απάντηση:
Δεν είμαι απόλυτα σίγουρος ποια απάντηση θα ταίριαζε για την περίπτωσή τους.
Να απαντήσουμε λαϊκιστί με το κλασικό «είπε ο γάιδαρος τον πετεινό κεφάλα!»; Ή να
τους υπενθυμίσουμε καλύτερα ότι «στο σπίτι τού κρεμασμένου δεν μιλάνε για σχοινί!»;
Μήπως πάλι να πάρουμε το «μωραίνει Κύριος ον βούλεται απολέσαι» ή καλύτερα την
περίφημη ρήση τού Ιησού περί κάρφους και… δοκού εν τω οφθαλμώ ημών; Ή μήπως
όλα αυτά μαζί; Διότι πώς αλλιώς θα πρέπει ν’ απαντήσει κανείς σε ανθρώπους που
τολμάνε και σχολιάζουν ειρωνικά τα παραπάνω, όταν στο ίδιο το σύστημα πίστης
που ασπάζονται κι ακολουθούν , «υπάρχουν»… δακρυροούσες και -Θεός φυλάξοι!-
αιμοροούσες Παναγίες, ιστορίες (γι’ αγρίους) περί εικόνων που θαυματουργικά…
φεγγοβολούσαν, μιλούσαν, κουνούσαν τα δάχτυλά τους και… τηλεμεταφέρονταν από
το ένα μέρος στο άλλο; Έλεος, δηλαδή! Έλεος!
Παραφρονήστε ελεύθερα:
1ον : Η αειμεσιτεύουσα Παναγία ως μητέρα τού Χριστού έχει παρρησία ενώπιον του.
2ον : Η Παναγία στον γάμο τής Κανά το μόνο που είπε ήταν: «Δεν εχουν άλλο κρασί».
3ον : Ο Χριστός παρά την… παρρησία τής μητέρας του, την αποπήρε!
4ον : Αυτό συνέβη επειδή στη συγκεκριμένη περίπτωση ο Χριστός μιλούσε ως Θεός
.........και απλώς απαίτησε από τη φυσική του μητέρα τον προσήκοντα σεβασμό.
5ον : Η Παναγία… ανάγκασε (!) τον Χριστό να κάνει το θαύμα πρόωρα.
6ον : Ο Χριστός συνεπώς έκανε κάτι παρά την αρχική του πρόθεση ۬ επηρεάστηκε
.........και άλλαξε γνώμη!
7ον : Ο Χριστός είναι… προγιγνώσκων και… άτρεπτος!
8ον : Όχι, όχι: ο Χριστός, είπαμε, στη συγκεκριμένη περίπτωση δε μιλούσε ως άνθρωπος,
..........αλλά… ως Θεός!!
26 σχόλια:
καλα ρε αθεοφοβοι.ταχυδρομειο ειναι.χανονται γραμματα συνεχεια.μπορει να του συνεβηκε κατο του ναθρωπου.μπορει το γραμμα να μην πηγε καν.ξερετε υπαρχουν και τηλεφωνα σημερα/αλλα εσεις μεινατε στον ερμη τον κλεφτη
Εμμ... ναι, ξέρεις, η λ ε μ ή ν υ μ α στείλαμε, όχι... ταχυδρομικό περιστέρι!
Κώστα, καλά είσαι ; Πέρασαν κάπου δυο μήνες από τότε που είσαι σε θεραπευτικό περιορισμό. Εύχομαι να είναι ήδη περασμένες αυτές οι ταλαιπωρίες. Καλό χειμώνα.
Σ' ευχαριστώ θερμά, αγαπητέ φίλε, για το ενδιαφέρον - να 'σαι καλά. Είμαι μεν πολύ καλύτερα και έχω επιστρέψει πλέον στην κανονική μου ζωή, αλλά εντελώς καλά ακόμα δεν είμαι. Κάνω όμως φυσιοθεραπείες και σιγά-σιγά το πρόβλημα υποχωρεί. Το σίγουρο πάντως είναι ότι η περιπέτειά μου αυτή (κοντά έναν μήνα έμεινα στο κρεβάτι) μού υπενθύμισε ότι ο άνθρωπος δεν είναι φτιαγμένος για να κάθεται, αλλά για να κινείται. Tέρμα πια, λοιπόν, οι ατέλειωτες ώρες στον υπολογιστή. Αυτά είναι πλέον παρελθόν. Χώρια βέβαια που και με τα υπόλοιπα που μας συνέβησαν μέσα στο καλοκαίρι, το τελευταίο πράγμα που με απασχολεί πια είναι ο υπολογιστής: δύο αγαπημένα πρόσωπα μέσα σε έναν μήνα έχασα, αγαπητέ φίλε, και μάλιστα με τον ίδιον ακριβώς τραγικό τρόπο. Η ζωή της οικογένειας μου δεν είναι πλέον η ίδια. Όμως πρέπει να προχωρήσουμε. Δεν υπάρχει άλλη επιλογή.
Χαίρομαι Κώστα που είσαι καλύτερα όσον αφορά στη μέση σου και για την απόφασή σου να μην περνάς πια ατέλειωτες ώρες μπροστά στον υπολογιστή. Κι' εγώ , αν και δεν έχω παρά λίγο σχετικά καιρό που ασχολούμαι με το ίντερνετ, προσπαθώ να αραιώσω γιατί αντιλαμβάνομαι ότι γίνεται εθιστικό. Είχε στις ειδήσεις αυτές τις μέρες την περίπτωση μιας γυναίκας που είχε εθιστεί τόσο με το διαδίκτυο που τάϊζε τα παιδιά της πρόχειρα από κονσέρβες στο πάτωμα και που τα κατοικίδιά της οδηγήθηκαν στον θάνατο από την πείνα......Τραβηγμένο μου φαίνεται, αλλά όποιος φυλάει τα ρούχα του έχει τα μισά. Καλά θα κάνεις να αφιερώνεις τον πολύτιμο χρόνο σου στη γυναίκα σου και στα παιδάκια σου που τουλάχιστο ανταποδίδουν αληθινά συναισθήματα-αντίθετα απ' την οθόνη.
Λυπάμαι που συνέβησαν οι τραγικές απώλειες αγαπημένων σου προσώπων και να συμπληρώσω ότι τόσα χρόνια πριν, ήταν ακριβώς αυτές οι τραγωδίες που έβλεπα να συμβαίνουν που με οδήγησαν στην αναζήτηση του Θεού με αποτέλεσμα να μπλεχτώ στα πλοκάμια της θρησκείας και τελικά στο σκαλοπάτι του τσαρδιού σου όταν πλέον τα είχα όλα απομυθοποιήσει ένεκα της ανεπάρκειάς τους, την οποία κι' εσύ τεκμηριώνεις.
Ωστόσο κρατώ ένα πράγμα: δεν βλάπτει να ελπίζουμε και να ποθούμε το καλύτερο και το ιδανικό,έστω κι' αν είναι ανέφικτο, αρκεί να μην εκμεταλλεύονται κάποιοι και να συστηματοποιούν τις αυθόρμητες αυτές ευγενείς επιθυμίες. Γιατί, θα σου έπεφτε λίγο αν υπήρχε τρόπος μέσα από κάποια θεία αγαπητική ενέργεια να προλαμβάνονταν τραγωδίες σαν αυτές που αναγκάστηκες να βιώσεις όπως ίσως και στο παρελθόν ; Δεν βλάπτει να το ποθούμε βαθιά μέσα μας- αρκεί όπως είπαμε, να μη μας πιάνουν....."Κώτσους".
Εύχομαι ό, τι καλύτερο για το μέλλον σου , κι' εδώ που τα λέμε και όλης της ανθρωπότητας. Να' σαι καλά και θα τα λέμε αραιά και που διαδικτυακά. Όποτε τύχει. Μπορεί να χρειαστεί να χρησιμοποιήσω μερικά απ' τα καταγεγραμμένα επιχειρήματά σου και τις μελέτες σου αν δεν σε πειράζει, ζητώντας φυσικά την άδειά σου όποτε έρθει εκείνος ο καιρός.
Ξέρεις κάτι, αγαπητέ φίλε; Στην ευρύτερη οικογένεια ήμουν ο μοναδικός που δεν πέρασε – ούτε καν για μια στιγμή – από το στάδιο τής οργής κατά τού Θεού. Και που δεν αναρωτήθηκε γιατί έπρεπε να συμβούν αυτά που συνέβησαν. Κατά κάποιον τρόπο ήταν παρήγορο. Άλλωστε πώς να έστρεφα την οργή μου ενάντια σε κάτι που δεν πιστεύω καν πως είναι εκεί για να κρατάει τις ισορροπίες; Δεχτείτε το, έλεγα και ξανάλεγα. Δεν υπάρχει κανένα «γιατί Θεέ μου»! Μην ψάχνετε για απαντήσεις εκεί που δεν υπάρχουν.
Υ.Γ. Ό,τι σου φανεί ποτέ χρήσιμο εδώ μέσα, χρησιμοποίησε το ελεύθερα, δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα.
Τα λέμε.
Δεν γράφω για να σε κρατήσω στο μπλογκ αφού πρέπει να φύγεις κατά την απόφασή σου, αλλά είχε πολύ ενδιαφέρον το τελευταίο σου σχόλιο.
Πράγματι, λογικό είναι το ότι δεν πέρασες ποτέ απ' το στάδιο της οργής κατά του "Θεού", γιατί εξ' αρχής δεν περίμενες κάτι απ' αυτόν. Και πράγματι δεν έχει νόημα να ζητάμε απαντήσεις εκεί που δεν υπάρχουν, αλλά τα "γιατί" δεν τα προκαλεί μόνο η πίστη στο "Θεό" αλλά προκύπτουν κάποτε απ' την ίδια την δομή του εγκεφάλου μας που είναι δομημένος ώστε ν' αναζητά κάποιον ειρμό, κάποια λογική, κάποιο νόημα ή σκοπό ή μοτίβο σ' αυτά που αντιλαμβάνεται γύρω του. Χωρίς αυτή τη τάση, δεν θα είχε αναπτυχθεί καν η επιστήμη και η αφηρημένη σκέψη. Απλώς κάποιες φορές σκαλώνει ο νους σε ερωτήματα που είναι τελικά αδύνατον να λάβουν απάντηση.
Είδες, ακόμα κι' εσύ, χωρίς να περιμένεις κάτι απ' τον "Θεό", έκανες ωστόσο μεγάλη προσπάθεια να λάβεις απαντήσεις από ανθρώπους των οποίων ο τρόπος σκέψης και τα επιχειρήματα σε προβλημάτιζαν. Μέχρι που κάποια στιγμή χόρτασες παραμύθι και έχασες το ενδιαφέρον σου.
Δέξου κι' εσύ λοιπόν με τη σειρά σου ότι έτσι λειτουργεί ο ανθρώπινος εγκέφαλος, σε διάφορες παραλλαγές. Ας πούμε ο ένας θέλει να μάθει γιατί η ζωή είναι έτσι, ενώ κάποιος άλλος θέλει να μάθει πώς λειτουργεί ένα ρολόι (για παράδειγμα) και κάθεται και το κάνει βίδες για να δει πως λειτουργεί. C' est la vie....
Και πάλι απ' την άλλη, το να δεχόμαστε τα πάντα αδιαμαρτύρητα, χωρίς να ψάχνουμε αιτίες δεν είναι ό,τι καλύτερο, αφού θυμίζει λίγο την μυστικιστική απάθεια ή τον στωϊκισμό.
Το θέμα είναι να καταλαβαίνουμε εγκαίρως πότε κάτι είναι μάταιο και να βρίσκουμε κάποιες ισορροπίες ανάμεσα στην αναζήτηση απαντήσεων και στην αποδοχή της ανυπαρξίας τους όποτε αυτό καθίσταται αναγκαίο.
Ευχαριστώ για την άδεια να χρησιμοποιήσω αν χρειαστεί, κάτι απ' τα γραφόμενά σου στο μέλλον.
Τα λέμε.
Ξέρεις κάτι, αγαπητέ; Όσον αφορά τον δικό μου πόνο, ήταν καθαρά δική μου ευθύνη πώς θα τον διαχειριζόμουν. Όντας, λοιπόν, πεπεισμένος ότι τη διαφορά ανάμεσα στη ζωή και τον θάνατο δεν την κάνει καμία αόρατη νοήμων δύναμη που προγιγνώσκει, επιτρέπει, παραχωρεί κ.λ.π., έμεινα έξω από το φοβερό αυτό μαρτύριο των αναπάντητων γιατί. Πόνεσα, έκλαψα, θρήνησα (και ακόμα θρηνώ), αλλά πάντα μέσα από την ακλόνητη βεβαιότητα ότι απλά έτσι είναι. Παρ’ όλα αυτά – και δεν ξέρω αν θα το πιστέψεις –, από τους υπόλοιπους που προσπαθούσαν να συνειδητοποιήσουν και να ερμηνεύσουν αυτά που συνέβησαν μέσα από τη βεβαιότητα τής ύπαρξης τού Θεού, ποτέ δεν επιχείρησα να στερήσω τη μοναδική αυτή παρηγοριά τους. Όταν, λοιπόν, τα έβαζαν με τον Θεό κι αναρωτιόντουσαν γιατί, τους έλεγα ότι δεν ήταν ευθύνη τού Θεού αυτό που έγινε, αλλά απλά έτσι είναι. Κι όταν πάλι μετά προσπαθούσαν με ακροβατικούς συλλογισμούς να υποθέσουν κάποιο νόημα πίσω από το κακό – κάποιο νόημα που μόνο μια προγιγνώσκουσα ανώτερη δύναμη θα μπορούσε να είχε δει –, απλά τους άφηνα να το πιστεύουν. Εγώ την παρηγοριά μου την έβρισκα φέρνοντας στο μυαλό μου αυτά που γράφω στην ανάρτηση «περί τής αναγκαιότητας τού κακού». Οι υπόλοιποι, όμως, έπρεπε οπωσδήποτε να βρουν κάποιο νόημα. Χωρίς αυτό το νόημα ο πόνος τους θα ήταν ακόμα πιο δυσβάσταχτος.
Σε πιστεύω που λες ότι το έκανες αυτό, φαίνεται απ' το ότι τα επιχειρήματα που χρησιμοποιούσες δεν ήταν φανατικά. Πολύ καλά ελίχθηκες όσον αφορά τον πόνο των άλλων. Κι' εγώ σ' αυτό έχω καταλήξει. Άνθρωποι που δεν μπορούν ή δεν θέλουν να σκεφθούν αλλιώς τους αφήνω να πιστεύουν ό, τι τους ανακουφίζει είτε σωστό είτε λάθος. Παραθέτω επιχειρήματα μόνο σε όσους προβληματίζονται σοβαρά και έχουν δικές τους αμφιβολίες. Βέβαια, για να είμαι ειλικρινής, υπάρχουν ορισμένες περιπτώσεις όπου το θεωρώ επικίνδυνο να πιστεύει κανείς ό, τι θέλει κι' εκεί παρεμβαίνω. Όταν, ας πούμε, κάποιος θα πει π.χ. "καλά πάθανε και πάτησε το φορτηγό το μωρό τους. Τους τιμώρησε ο Θεός που δεν είναι πιστοί"...... Εκεί πλέον μιλάμε για αρρωστημένα ένστικτα. Τέλος πάντων κι' εκεί να πεις κάτι, χαμένο πάει, αλλά λέμε τώρα, δεν μπορείς και να το φας ξερό.....
Κώστα που μπορώ να βρώ σάϊτ με ΄ΠΡΟ Χριστού "βρεφοκρατούσες" ; Έχεις εδώ κάποιες εικόνες από αρχαία αγάλματα αιγυπτιακά και άλλα , αλλά χωρίς αναφορές σε πηγές.
Μπορείς να ρίξεις μια ματιά εδώ, πρέπει να υπάρχει υλικό.
Αργά πήρα είδηση ότι είχες προβλήματα, αφού ξέρεις ότι και εγώ είχα τρεχάματα. Για να συνεχίσω κι εγώ την κουβέντα σας, ακόμα κρατώ την υπόσχεσή μου να δημοσιεύω δυο άρθρα το μήνα. Δεν σχολιάζω συχνά σε άλλους και γι αυτό αραιά περνώ και από δω. Κι άλλες φορές πέρασα χωρίς να σχολιάσω. Έτσι δεν τρώω πολύ χρόνο στο internet. Μόνο 5- 6 ώρες την μέρα! Χε χε!
Περαστικά σε σένα και δύναμη για τον χαμό των αγαπημένων σου.
Τέλος και ένα μικρό σχόλιο στο θέμα μας.
Δεν εκπλήσσομαι από το κρυφτό του Πατριαρχείου. Οι απαντήσεις, όπως έχω γράψει και σε ειδική ανάρτηση, όταν δεν απαντιόνται, αποφεύγονται!
Φοβερές οι φωτογραφίες από τις βρεφοκρατούσες μητέρες, πού τις ανακάλυψες …βρε ψείρα!
Καλησπέρα, φίλε Άθεε και σ' ευχαριστώ για την επίσκεψη. Χαίρομαι που συνεχίζεις να γράφεις με τον τον ίδιο ρυθμό - όσο υπάρχει η διάθεση καλό είναι! Εμένα πια όλα αυτά τα αλαφροήσκιωτα με τα οποία ασχολούμουν τόσον καιρό, τώρα μού φαίνονται τόσο μακρινά κι ανούσια που ειλικρινά δεν ξέρω αν θα μπορούσα ποτέ να ξανακάτσω να γράψω έστω και μια γραμμή γι' αυτά! Θα τα λέμε πάντως! Σε χαιρετώ κι ευχαριστώ!
Φαίνεται Κώστα, πως μαζί με τη μέση σου ιάθηκε η ψυχή σου..........
μοιάζεις όλο και πιο έτοιμος για κάποιο "ἑπόμενο βήμα" στη ζωή σου όποιο και να είναι αυτό. Καλές νέες αναζητήσεις....
Μήπως ο χώρος της φιλοσοφίας ή της πολιτικής θα σ'ενδιέφερε να τα "ξεσκονίσεις" κι'αυτά όπως έκανες με τα αλαφροΐσκιωτα ή ψάχνεις κάτι πιο πρακτικό πλέον ;
Καλά θα κάνεις βέβαια, αλλά αν αποφάσιζες να ξετινάξεις κι'άλλους χώρους σκέψης όπως έκανες με τούτα , η συμβολή σου θα ήταν και πάλι πολύτιμη.
Το καλύτερο όμως για σένα να κάνεις.....και το καθιστάς περίπου σαφές ότι θέλεις δράση και πράξη, τέρμα η θεωρία. Σωστά ;;
Όπως σου ΄πα κάποτε, αγαπητέ φίλε, η φιλοσοφία και η πολιτική δεν θα μπορούσαν ποτέ να μ' είχαν ερεθίσει στον ίδιο βαθμό, αφού κανείς ποτέ δεν επιχείρησε να μου τις παρουσιάσει ως θεόσταλτες, αδιαμφισβήτητες αλήθειες που παραδόθηκαν σε κάποιους ''προνομιούχους'' εξ αποκαλύψεως. Όπως και να 'χει, στην παρούσα φάση δεν ασχολούμαι πλέον καθόλου με τη θρησκεία και μάλιστα νιώθω πιο μακριά από ποτέ άλλοτε. Καταλαβαίνεις, τι εννοώ. Δεν αναζητώ άλλο πια - κουράστηκα και κατέβασα τον διακόπτη στο OFF. Ξέρεις, καμιά φορά, κάθομαι και ξαναδιαβάζω κάποια κείμενά μου, κι αναρωτιέμαι ΠΟΥ έβρισκα το κουράγιο και την υπομονή να κάνω όλο αυτό το ψάξιμο και να μαλλιοτραβιέμαι με τον κάθε πυροβολημένο για το αν γίνεται ο κοπανιστός αέρας να στερεοποιηθεί και να γίνει χειροπιαστός! Τέλος πάντων, παρ' όλα αυτά όμως, επειδή χθες μού συνέβησαν κάποια ''ωραία'' παπαδίστικα, τα οποία δεν προτίθεμαι ν' αφήσω να περάσουν έτσι, δεν αποκλείεται τις επόμενες μέρες να ανεβάσω κάποια σχετική αναρτησούλα. Μόνο που αυτή τη φορά, αυτά που θα πω, πολύ φοβάμαι πως δεν θα 'ναι και τόσο νηφάλια! Η υπομονή, βλέπεις, έχει και τα όρια της, πόσο μάλλον όταν τα όρια αυτά έχουν ήδη μετατοπιστεί δραματικά προς τα μέσα... Θα δω.
Κώστα,
«Ξέρεις, καμιά φορά, κάθομαι και ξαναδιαβάζω κάποια κείμενά μου, κι αναρωτιέμαι ΠΟΥ έβρισκα το κουράγιο και την υπομονή να κάνω όλο αυτό το ψάξιμο και να μαλλιοτραβιέμαι με τον κάθε πυροβολημένο για το αν γίνεται ο κοπανιστός αέρας να στερεοποιηθεί και να γίνει χειροπιαστός!»
Πόσο σε καταλαβαίνω σ'αυτό ! Κι'εγώ ότα κοιτάω πίσω αυτά που έγραφα παλιά απορώ κι'εγώ με τον εαυτό μου, ειλικρινά. ΠΟΥ έβρισκα τόση ενέργεια για τέτοιο ψάξιμο εντός μου..; Φαίνεται ότι κάποια πράγματα μας επηρεάζουν περισσότερο απ'όσο αρχικά παραδεχόμαστε. Πάντως είναι έναι ορόσημο το να νιώθει κανείς έτσι. Σημαίνει ότι έχει κάνει χιλιόμετρα. Έχει διανύσει απόσταση.....
Μπορεί βέβαια στη πολιτική και τη φιλοσοφία ή ό, τι άλλο, να μην έχεις τα ίδια πιεστικά κίνητρα που είχες κάποτε με την θρησκεία, αλλά πάντως έχεις μια μεθοδικότητα η οποία φαντάζομαι σου μένει.
Τέλος πάντων, απλώς το ανέφερα για να ξέρεις πως αν το αποφάσιζες, και αυτό (το ξετίναγμα άλλων χώρων) θα ήταν εξίσου ευπρόσδεκτο από κάποιους από τους μέχρι τώρα αναγνώστες σου.
Περιμένω να δω αν και τι θα γράψεις πάλι, κατά την φάση της αποδρομής σου, αλλά καταλαβαίνω ότι μια ολόκληρη εποχή αναζητήσεων τέτοιου είδους έχει οριστικά τελειώσει- και για σένα και για μένα, και για πολλούς ακόμα, θα προσέθετα.
Καλημέρα, αγαπητέ μου φίλε,
την ενέργειά μου και τις άλλες ιδιότητες που ανέφερες, προς το παρόν τις διοχετεύω αποκλειστικά και μόνο στη δουλειά μου (μη νομίζεις, κι ε κ ε ί... μαλλιοτραβιέμαι με συναδέλφους μου για το ένα ή το άλλο ζήτημα! LoL). Κι εκεί τουλάχιστον αξίζει. Τώρα για το άλλο θέμα που προανήγγειλα, ήδη σήμερα το πρωί έδωσα τη συνέχεια που έπρεπε και αναμένω στο ακουστικό μου. Βέβαια, τώρα που το καλοσκέφτομαι, δεν θα ήταν και φρόνιμο να δώσω λεπτομέρειες, αφού αυτό θα με καθιστούσε ανιχνεύσιμο, αν αντιλαμβάνεσαι τι εννοώ.
Άν και δεν θεωρώ πως λειτουργεί κανένα απόρρητο στο διαδίκτυο (κάποιος βιδωμένος που θα θελήσει να σε ανιχνεύσει μπορεί με σχετική προσπάθεια να το καταφέρει), καλό θα είναι να τηρήσεις τουλάχιστο τα προσχήματα. Μη δώσεις δηλαδή παραπάνω λεπτομέρειες δημοσίως απ'όσες είναι απαραίτητες προκειμένου ν'αναδείξεις το θέμα.Ειδικά τώρα που έχεις πάψει να ενδιαφέρεσαι για τον χώρο, κρίμα θα είναι να κοιτάς πίσω απ'τη πλάτη σου μόνο και μόνο γιατί μπήκες στον πειρασμό να γράψεις ένα τελευταίο κείμενο.Σαν να λέμε....."έκλεψες το περίπτερο" και ξέφυγες . Κρίμα να σε "πιάσουν" επειδή θα έχεις γυρίσει πίσω για να πάρεις μια ακόμα τσίχλα, αφήνοντας την ταυτότητά σου στο πάγκο......
Απ'την άλλη βέβαια μπορεί να θέλεις απλώς να πάψεις να τους "φοβάσαι" και να τους το δηλώσεις ευθαρσώς, με τον τρόπο σου, δίνοντας όσα στοιχεία θα θέλανε.
Σκέψου τα και κάνε ό, τι νομίζεις. Ό, τι σε συμφέρει προσωπικά.
Η διαφορά, βέβαια, είναι ότι εγώ εδώ δεν έκλεψα τίποτα, αγαπητέ φίλε! Όμως άντε να βρεις άκρη αν ζεις σε ένα σχετικά κλειστό κοινωνικό περιβάλλον, θεωρείσαι αυτό που λέμε «ευυπόληπτο» άτομο και ξαφνικά σού κάτσει η στάμπα! Άντε να ξεμπερδέψεις μετά… Και μη νομίζεις, και το Διαδίκτυο ένα μικρό χωριό είναι τελικά. Τις προάλλες, φερ’ ειπείν, ο πεθερός μου κατάλαβε ότι ο Κώστας τού «τι εστιν αλήθεια;» είμαι εγώ, όταν από σατανική σύμπτωση διαβάζοντας κάποια… επιχειρηματική ιστοσελίδα έπεσε πάνω σ’ ένα κείμενό μου, στο οποίο πρωταγωνιστούσε… ο ίδιος! Απίστευτη φάση, σού λέω! Πώς μπορώ, λοιπόν, εγώ να είμαι σίγουρος ότι οι χριστιανοί που ενεπλάκησαν στην υπόθεσή μου, δεν έχουν υπόψη τους το τρισκατάρατο ετούτο ιστολόγιο κι αναγνωρίζοντας την περίπτωσή μου, δεν θα καταλάβαιναν ποιος είμαι; Συνεπώς φύλαγε τα ρούχα σου, για να ’χεις τα μισά! Παρ’ όλα αυτά, κάποια πράγματα που με ανακάτεψαν, μπορεί και να τα γράψω, θα δούμε.
Kαλά , σαν σχήμα λόγου βέβαια το "΄εκλεψες", όπως λέμε , έκλεψες από την αυταρέσκειά τους ή την ησυχία τους ή την σιγουριά τους ή κάτι τέτοιο.........
Ναι, μικρός κόσμος. Άμα είσαι και γκαντέμης όμως.....
Πες αυτό που θες χωρίς πολλά-πολλά στοιχεία που να εκθέτουν πρόσωπα. Πες μόνο για τα γεγονότα ή τις απόψεις που τυχόν εκφράστηκαν. Αυτές ενδιαφέρουν άλλωστε, όχι τα "κουτσομπολίστικα".
΄Ισως να έγραφες μια περίληψη του τι αποκόμισες από την όλη μπλογκοπροσπάθεια που έκανες ; Κάτι σαν έναν απολογισμό, ή τα συμπεράσματά σου.
Τέλος πάντων και να μη θελήσεις να πεις κάτι περαιτέρω, έστω καταληκτικό, δεν πειράζει , όλα καλά. Καιρός να πάμε παρακάτω όλοι.
Αρκετή ζωτική ενέργεια απορρόφησε η όλη ενασχόληση τόσο των αντιρρισιών όσο και των απολογητών.
Και οι δύο πλευρές ας κοτάξουμε πλέον μέσα μας αν ψάχνουμε για αντιπάλους. Αρκετά με τις αναμετρήσεις........ουφ!!
«Άμα είσαι και γκαντέμης όμως.....»
Χαχα, αυτό ξαναπές το! LoL
μαλλον για σας τους αθεοπαγανιστες και η κολονα που αναψε με το αγιο φως ηταν τεχνασμα.οπως και το μυρο που ετρεξε στην κυπρο στον κυκκο απο την πορτα του ναου οταν η εκκλησια ηταν ασφαλισμενη απο την αστυνομια.απιστοι θωμαδες.μια ζωη ντροπιαζεστε αλλα παραμενετε αμετανοητοι για να αλιευσετε χρημα απο τους ευκολα παρασυρμενους ελληνες.οι ανιστορητοι σας ισχυρισμοι εχουν καταριφθει προ ετων αλλα εσεις ειτε δεν δωσατε σημασια ειτε ειδατε την αληθεια αλλα συνεχιζετε το τροπαριο συνεργαζομενοι ακομα και με χριστιανικες αιρεσεις.μετα κανετε και τους αντιχριστιανους.εδω ελληνες και δεν ειστε και το δηλωνετε συνεχεια στα φορουμ
Χρόνια πολλά και σ' εσένα, φίλε.
Καλή χρονιά σε όλους , σε σατανόπληκτους και θρησκόληπτους ομού.
Δεν γίνονται όλα για τα λεφτά αλλά για τα συμπλέγματα. "Κάλλιο να ξηλώσω τον κόσμο όλο παρά να ξεμπλέξω τα κουβάρια της ψυχής μου."
Αχ, αυτά τα κουβάρια τής ψυχής, φίλε Κριτικέ... Αχ, αυτά τα κουβάρια... (Και αλιεύουμε κιόλας και τα λεφτά των ''εύκολα παρασυρμένων'', LoL!)
Ναι, μέχρι που σκέφτομαι ότι ο μύθος περί μίτου Αριάδνης και λαβυρίνθου είναι μια αναφορά στα κουβάρια της ψυχής που για να τα ξετυλίξουμε και να μπούμε στο βάθος του λαβυρίνθου, και να σκοτώσουμε το τέρας, πρέπει να υπάρχει κάποιος απέξω να μας κρατάει το νήμα για να ξαναβρούμε την έξοδο και να επιστρέψουμε σώοι.
Δημοσίευση σχολίου