..
Αγαπητοί φίλοι, καλωσορίσατε στο διαδικτυακό τσαρδί μου!
Ελπίζω παρά την έλλειψη ιδιαιτέρων ανέσεων να νιώσετε όλοι σαν στο σπίτι σας!
Μπορείτε επίσης μετά, αν θέλετε, να περάσετε και δίπλα
στα τραγούδια που αγαπώ.
Εκεί έχει μόνο... μουσική!

τι εστιν αλήθεια;

Πιλάτος (Κατά Ιωάννην, ΙΗ΄ 38)

Αναλυτικός κατάλογος

..
128. Anybody home?
127. Που λέτε, λοιπόν, πάτερ Γεώργιε…
126. «Άγιο φως» (και η κουβέντα συνεχίζεται...)
125. Το θαύμα είναι η... ευχή που... αγιάζει το φως!! (deutsch hier)
124. Το «τι εστιν αλήθεια;» και στα Γερμανικά!
123. Σώσον, Κύριε, τον λαόν σου...
122. Τρία πουλάκια κάθονταν…
121. Μεταξύ θρησκοληψίας και παράνοιας
120. Απρόσκλητοι σε μια χριστιανική χώρα...
119. «Άγιο Φως»: η άλλη όψη τού νομίσματος (deutsch hier)
118. Ποιο ήταν το... θαύμα
117. Οι... άσφαιρες «πύρινες σφαίρες» (deutsch hier)
116. Αστραπές και κεραυνοί (στου φακού μας το γυαλί)... (deutsch hier)
115. Φωτιά στα μπατζάκιά μας...
114. Περί τής προφητείας τού Ησαΐα (Εμπλουτ. αναδημ.)
113. Το χρονικό μιας κωλοτούμπας...
112. Περί τού «αγνώστου θεού» (Αναδημ.)
111. Μπεεεεεε!! (Κάτω τα κεφάλια ωρέ χριστιανοί!)
110. Εγκλωβισμένοι στη ζώνη τού Λυκόφωτος…
109. Τo κάψιμο τού Καρνάβαλου… (Περί «υιών ποιητών»)
108. Άντε βρε, χρόνια πολλά!
107. Η μαρτυρία τού Τάκιτου
106. Home alone 2
105. Σήμερα τα Φώτα κι ο φωτισμός...
104. Η μαρτυρία τού Πλινίου τού Νεοτέρου
103. Η μαρτυρία τού Σουητώνιου
102. Cute Christmas Cartoon
101. Unheilig - Kling Glöckchen ... vom Album
100. Ο γυμνός νεανίσκος στή Γεσθημανή
..99. Δεν ξέρω, δεν είδα, δεν άκουσα...
..98. Βίντεο: Καλόπουλος vs. π. Καρπαθίου
..97. Τι εμοί και σοί (κοινώς, τη ρόκα σου εσύ!);
..96. Μήνυμα προς πάσαν κατεύθυνση
..95. Μπαμ και κάτω (Περί τού Τάε Κβον Ντο)
..94. Ορθόδοξη κβαντική φυσική και τα μυαλά στα κάγκελα!
..93. Λυπάμαι, αλλά δε γίνεται αλλιώς!
..92. Η αμαρτωλή ιστορία μιας απογραφής
..91. Κυριακή γιορτή και σχόλη, να ’ταν η βδομάδα όλη…
..90. Μυρώστε με ν’... αγιάσω!
..89. Μέχρι να... παγώσει η κόλαση...
..88. H αειμεσιτεύουσα Βασίλισσα των Ουρανών
..87. Περί τού Ιωάννη τού Ριγολόγου
..86. Βίντεο με τον Μεταλληνό: Αξίζει να το δεις!
..85. Είμαστε και σε... κρίσιμη ηλικία...
..84. Η αβάσταχτη ελαφρότητα τού απολογήσθαι
..83. Αποκαλυπτήρια (Sit back and enjoy the show!)
..82. Περί... υιών
..81. Περί «γεννητού» και «κτιστού» (και… «ποιητού»)
..80. Παιδιά, έχουμε γενέθλια!
..79. Τον αναγνωρίζετε;
..78. Ένα... φοβερά δύσκολο… απλό ερώτημα!!
..77. Προβληματισμών συνέχεια...
..76. Προβληματισμοί...
..75. Ανοίξτε κανένα παράθυρο, ρε παιδιά!
..74. ΜΟΝΟΣ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ (HOME ALONE)
..73. Δάσκαλε, για ρίξε ένα... repeat σε παρακαλώ!
..72. Αχαχαχαχαχαχα!
..71. Τα παιδιά τού Ζεβεδαίου ποιον είχαν πατέρα;
..70. Chicken Techno
..69. Εύτυχος και Ελπήνωρ (Αν έχεις... τύχη διάβαινε!)
..68. Περί τής γνωστής-άγνωστης εξέγερσης
..67. Η αναγκαιότητα τής πίστης
..66. Το μυστήριο τού Βαραββά
..65. Ω Αυτοκράτορ, εγρήγορας ή καθεύδης;
..64. Τα κινητά σας, ρεεεεε!!
..63. Προς Ο.Ο.Δ.Ε. (Περί του Αγίου Φωτός)
..62. Ο σωστός τρόπος να κάνεις τον σταυρό σου!
..61. Περί του Τιμίου Ξύλου
..60. Περί της αναγκαιότητας τού κακού
..59. Περί του «Πίστευε και μη ερεύνα»
..58. DEPECHE MODE - «Βlasphemous rumours»
..57. Κωδικός «Λαντσιάνο»
..56. Περί των… «γνωστών αγνώστων»
..55. Περί εικόνων
..54. Ισορροπημένη ανισορροπία ή… ανισόρροπη ισορροπία;
..53. Το χρονικό μιας... κλωνοποίησης
..52. Λάιονελ Ρότσιλντ - η περιπέτεια ενός όρκου
..51. Μπήκαν στην πόλη οι οχτροί
..50. Merry Christmas Mr. Bean
..49. Προς κέντρα λακτίζειν
..48. Ο δίκαιος και ο δυνάστης
..47. Μια υπέροχη Κυριακάτικη εμπειρία ...
..46. Οι Δέκα Πληγές τού ... Ιπούουερ!
..45. Με τα δυο χεράακια, πλάθω σκ*****άακια...
..44. Γκρρρρ!!! Αυτό δεν είναι δυνατόν!!!!!!
..43. For yooour eyes onlyyyyy ...
..42. Περί Θεού: Εν οίδα ότι ουδέν οίδα
..41. Περί Κυρίλλου και Υπατίας τής Αλεξανδρινής
..40. «Λάβετε, φάγετε ...» - ποιος το είπε τελικά;
..39. Οι βολεμένοι μικροαστοί τής θρησκευτικής πίστης
..38. Life: press DELETE
..37. Μεταξύ πατέρα και γιού
..36. Ρε παιδιά, μήπως έχει κανείς την ... ακριβή ώρα;
..35. O Ελισαίος, οι αρκούδες και οι ... αρκουδιές!
..34. Η διάβαση της Ερυθράς και ο … Ρα!
..33. Περί … «αλλοτρίων» θαυμάτων
..32. Η μάχη για τους … «αναποφάσιστους»
..31. Οι ... Χριστιανοαντιγιαχβεβουδιστοϊνδουιστές
..30. Καλησπέρα, γιατρέ ... Είμαι ο ... Απόλλων!!
..29. Μπρρρρ!!!
..28. Πώς το 40 χώρεσε μέσα στο ... 1 !!!
..27. Πώς το 40 χώρεσε μέσα στο ... 3 !!!
..26. Ο απαγχονισμός τής ... κοινής λογικής
..25. (Γενικά) περί αντιφάσεων
..24. Βασίλεψε ο ήλιος (και ... νίκησε ο Δαβίδ!)
..23. Τα ... ακριβώς 153 (υπόπτου προελεύσεως) ψάρια
..22. Οι δαίμονες και οι ... τετράποδες μπριζόλες
..21. Αμαρτίαι γονέων παιδεύουσι τέκνα
..20. Περί θεοπνευστίας
..19. Η μυστηριώδης Σινδόνη τού Τορίνο
..18. Περιέχει η Γένεση προφητείες γιά την Αποκάλυψη;
..17. Να ζει κανείς ή να μη ζει ... (Περί Αδάμ και Εύας) ...
..16. Η δημιουργία των πτηνών
..15. Εξαγαγέτω τα ύδατα ερπετά (και η φαντασία...
........δεινοσαύρους
..14. Άμοιρε άνθρωπε, τι σού ’μελλε να πάθεις!
..13. Ρουάχ -φύσηξε ο άνεμος (μας πήρε και ... μας σήκωσε)!
..12. Ολική έκλειψη ηλίου, σελήνης και ... νοημοσύνης
..11. Οι κατά ... φαντασίαν γνωρίζοντες
..10. Η σιωπή των αμνών (Περί τού Αγίου Φωτός)
...9. Η πινακίδα Ι.Ν.Β.Ι.
...8. Θεïκό σχέδιο ή … σατανική αντιγραφή;
...7. Δάσκαλε που δίδασκες ...
...6. Η καραμέλα των «ανθρωπομορφικών εκφράσεων»
...5. Περί «δημοκρατικότητας»
...4. Όλα συγχωρούνται; - Μμμ, δε νομίζω.
...3. Ο (διάτρητος) παρθενικός υμένας
...2. ΗΣΑΪΑΣ, Ζ΄ 14 - παρθένος(= ανέγγιχτη) ή ...
.......παρθένος (= νεάνις);
...1. Συγγνώμη, δεν μπορώ να περιμένω άλλο πια!

Επειδή όλα κάποτε τελειώνουν...

Επειδή όλα κάποτε τελειώνουν...

Τετάρτη, 27 Αυγούστου 2008

Βίντεο με τον Μεταλληνό: Αξίζει να το δεις!


Όσοι έχουν παρακολουθήσει με προσοχή την αντιπαράθεση που μήνες τώρα καλά κρατεί στο μπλογκ γύρω από το ζήτημα τού περίφημου «Αγίου φωτός», θα διαπίστωσαν ότι ένα από τα ισχυρότερα σημεία τριβής μεταξύ εμού και τού Papyrus (52) ήταν η ερμηνεία κάποιων τοποθετήσεων τού π. Μεταλληνού στο βιβλίο του Φωτομαχικά-Αντιφωτομαχικά.
....
Για να συνοψίσω εν τάχει αυτά που αναλυτικότατα ανέπτυξα κατά τη διάρκεια των τελευταίων εφτά μηνών, οι θέσεις που αμετακίνητα υπεραπίστηκα ήταν ότι
ο π. Μεταλληνός

1ον: στο συγκεκριμένο βιβλίο προσέγγισε το θέμα όχι τόσο ως κληρικός όσο
με την ιδιότητα τού νηφάλιου επιστήμονα ερευνητή,
..
2ον: εξέφρασε με σαφείς, μη παρερμηνεύσιμες τοποθετήσεις τον έντονο
προβληματισμό του γύρω από το φαινόμενο
..
3ον: συμφώνησε ότι αν θέλουμε να κατανοήσουμε την Τελετή και να βγάλουμε
κάποιο συμπέρασμα για τη φύση τού φωτός, θα πρέπει να δούμε τι λέει η ευχή,
..
4ον: δήλωσε ΡΗΤΑ ότι η ευχή όχι μόνο δεν περιγράφει αλλά ούτε καν υπονοεί
κάποιο φως που κατεβαίνει θαυματουργικά από τον ουρανό,
..
5ον: συμφώνησε ότι το φως -όπως τουλάχιστον προκύπτει από την προσευχή-
ανάβεται (εννοείται από ανθρώπινο χέρι, αφού ουδέποτε διαφώνησε με το ρητό συμπέρασμα τού Καλοκύρη ότι το φως δεν περιγράφεται ως άνωθεν κατερχόμενο) απλώς στην ανάμνηση τού αναστάντος Χριστού και συνεπώς είναι απολύτως φυσικό,
..
6ον: αποστασιοποιήθηκε από τη θέση τού Καλοκύρη ότι η «κατ’ οικονομίαν»
συντήρηση τής παράδοσης περί θαύματος από την Εκκλησία -παρότι οι πιστοί δεν εξαπατώνται- δεν συνιστά πρόβλημα αφού «κανένας δεν χάνει»,
..
7ον: δήλωσε πως θεωρεί προτιμότερη την κατηγορηματική απόρριψη κάθε
περίπτωσης θαύματος στο θέμα αυτό «από την για οποιοδήποτε λόγο […] απόκρυψη τής αλήθειας»
..
8ον: ενώ εξέφρασε ανοιχτά και με απόλυτη σαφήνεια τη συμφωνία του με
τα αρνητικά για τους πιστούς συμπεράσματα τού Καλοκύρη συμμετέχοντας έτσι ΕΜΜΕΣΑ στην αμφισβήτηση τής εκδοχής τού θαύματος, ουδέποτε
έπραξε το ίδιο και υπέρ τής γενικής θέσης των φωταμυντόρων και
..
9ον: κατέληξε ότι το μόνο που είναι αδιαμφισβήτητο γι’ αυτόν είναι η αγιότητα
τού φωτός «ως εκ τού Τόπου από τον οποίο προέρχεται», δηλαδή τού
Παναγίου Τάφου.
..
Αναφορικά τώρα με τον αντίλογο στις παραπάνω θέσεις, ο Papyrus 52
ισχυρίστηκε ότι:
..
1ον: διαστρέβλωσα τα λόγια τού π. Μεταλληνού εμφανίζοντάς τον ν’ αρνείται
το θαύμα ολοκληρωτικά όπως ο Καλοκύρης (όμως εγώ ουδέποτε μίλησα για απόλυτη άρνηση, αλλά μονάχα για ΕΜΜΕΣΗ αμφισβήτηση, αφού η συμφωνία τού κληρικού καθηγητή με τον Καλοκύρη περιορίστηκε μόνο στην ερμηνεία τής ευχής και δεν επεκτάθηκε σε ρητή κατηγορηματική απόρριψη. κ ά θ ε. περίπτωση θαύματος) και
..
2ον: ο π. Μεταλληνός με τις διατυπώσεις του δεν εξέφρασε καμία αμφισβήτηση (ούτε καν ως προς το κείμενο τής ευχής!) ενώ αντίθετα φάνηκε να τάσσεται υπέρ
των θέσεων των φωταμυντόρων.
..
Αυτά, λοιπόν, μού ανταπαντούσε όλους αυτούς τους μήνες ο Papyrus (52), και
μάλιστα κάποια στιγμή, αν θυμάστε, με προέτρεψε για να μη χτυπιέμαι τζάμπα, να πάω σε κάποια ομιλία τού π. Μεταλληνού και να τον ρωτήσω προσωπικά τι πιστεύει επιτέλους για το Άγιο Φως και αν όντως απορρίπτει κάθε περίπτωση θαύματος. Κι εγώ, λοιπόν, αφού του υπενθύμισα για πολλοστή φορά ότι τα περί «απόρριψης. κ ά θ ε. περίπτωσης θαύματος» μόνο αυτός τα «είδε», τού απάντησα ότι επειδή για πολλούς και διάφορους λόγους δεν ήταν δυνατόν να μιλούσα με τον π. Μεταλληνό για το θέμα αυτό, το πρόβλημα μπορούσε να λυθεί κι αλλιώς. Απλώς θα έπρεπε να κάνει λίγη υπομονή γιατί αυτό που είχα στο μυαλό μου δεν εξαρτούνταν από εμένα! Όταν όμως θα το είχα στα χέρια μου, κατέληξα, θα γελούσε και ο κάθε πικραμένος! Και να λοιπόν, αγαπητοί μου φίλοι, που ήρθε επιτέλους η στιγμή αυτή που μήνες τώρα περίμενα! Πρόκειται λοιπόν για ένα βίντεο από την εκπομπή «Καλημέρα Ελλάδα» όπου ο π. Μεταλληνός παρόντος τού Μιχάλη Καλόπουλου τοποθετείται δημοσίως -ίσως για πρώτη φορά, δε θυμάμαι κάποιαν άλλη- για το επίμαχο θέμα! Και τι λέει, λοιπόν, ο άνθρωπος που τόσον καιρό τώρα υποτίθεται ότι παρερμήνευα, αμαύρωνα και δυσφημούσα; Ομολόγησε, λοιπόν, απερίφραστα όπως τόσοι και τόσοι ιερωμένοι και απλοί πιστοί ότι, ν α ι., βεβαίως και πιστεύει πως πρόκειται περί θαύματος; Έβγαλε τρελούς και ψεύτες όλους εμάς που διαβάζοντας τις πολυσυζητημένες τοποθετήσεις του, καταλαβαίναμε ότι δεν ήταν καθόλου, μα καθόλου βέβαιος πως το φως όντως κατέρχεται κάθε Μεγάλο Σάββατο θαυματουργικά εξ ουρανου; Ιδού, λοιπόν, μερικά αποσπάσματα από το απομαγνητοφωνημένο
κείμενο (παρακάτω ακολουθεί και λινκ στο βίντεο):
..

..
Καλόπουλος: «Και ο Αδαμάντιος Κοραής είναι ανάμεσα σ’ αυτούς που
ξεκίνησαν την αμφισβήτηση του αγίου φωτός...»
..

Μεταλληνός: «Σύμφωνοι. Λοιπόν, είναι ότι έχουμε τις ιδεολογίες, που εξίσου σταματούν όποιες ιδεολογίες... όταν κάτι είναι εις βάρος τους σταματούν κάθε περαιτέρω έρευνα. Τώρα, προσωπικά, έχω ασχοληθεί συστηματικά με το πρόβλημα διότι έγραψα ένα αρκετά ογκώδες βιβλίο τα: “Φωτομαχικά- Αντιφωτομαχικά”, δηλαδή δεν ασχολούμαι με την φύση
του αγίου φωτός...»
..

Καλόπουλος: «Όπου εκφράζετε κι εσείς επιφυλάξεις αν δεν κάνω λάθος...»
..
Μεταλληνός: «Αυτό είναι η επιστήμη... κι εδώ θα έπρεπε να με επαινέσετε,
όχι να με κατηγορείτε.»
..

Καλόπουλος: «Κάθε άλλο, σας επαινώ πράγματι. Ο ίδιος λοιπόν ο π. Μετάλληνος εκφράζει επιφυλάξεις με το βιβλίο του...»
..
Μεταλληνός: «Κύριε Καλόπουλε έχουμε κι άλλες φορές συζητήσει...
Διαστρεβλώνετε αυτά τα οποία λέγω. Ακουστέ με και μετά πέστε ότι θέλετε και ευχαρίστως θα σας ακούσω. Το πρόβλημα μου λοιπόν ήταν το εξής, το πρόβλημα μου ήταν πως το πρόβλημα περί αγίου Φώτος γίνεται κεντρικό πρόβλημα διάλογου μεταξύ διαφωτιστών και αντιδιαφτιστών με κέντρο τον Αδαμάντιο Κοραή. Έχουμε λοιπόν ένα έργο τού Αδαμαντίου Κοραή, έναν διάλογό του που αμφισβητεί... αυτά που είπε και ο κύριος Καλόπουλος...»
...
Παπαδάκης: «Αυτό είναι το ιστορικό κομμάτι...»
..

Μεταλληνός: «Έχει όμως και τις απαντήσεις. Το ερώτημα είναι, ότι έχουμε δυο-τρεις Πατριάρχες, έναν Εφραίμ αθηναίο (Ιεροσολύμων) το 1770, ο οποίος εκφράζει αυτές τις αμφιβολίες που διετυπώθησαν και ομολογεί... όπως και ο Νικηφόρος Θεοτόκης (Ορθόδοξος Αρχιεπίσκοπος Ρωσίας)... αλλά έχουμε
τον σοφότερο άνδρα τής Ευρώπης κι αυτό δεν το άκουσα...»
..
[…]

..
Παπαδάκης: «Ας επανέλθουμε λοιπόν στην αμφισβήτηση απ’ την μεριά
τού κ. Καλόπουλου...»
..

Καλόπουλος: «Όχι μόνο απ’ την πλευρά του Καλόπουλου... Όποιος μπει στο Ίντερνετ θα δει ότι η ορθοδοξία είναι χωρισμένη στα δυο και υπάρχουν ιερείς που διαμαρτύρονται λέγοντας: “Γιατί δεν μας είπαν τα πραγματικά
δεδομένα τού αγίου φωτός;”»
...

Παπαδάκης: «Έτσι είναι π. Γεώργιε;»
..
Μεταλληνός:
«Λοιπόν κοιτάξτε...»
..

Παπαδάκης: «Έχει πάρει τόσο μεγάλη έκταση; Και να ο λόγος για τον οποίον κάνουμε το θέμα σήμερα, κυρίες και κύριοι... Γιατί ξέρετε κάτι... έαν είμαστε εμείς που πιστεύουμε... -εγώ το πιστεύω, ανήκω στην κατηγορία εκείνων που το πιστεύουν. Σας είπα, πήγα και συγκλονίσθηκα απ’ τη
διαδικασία...»
..

Καλόπουλος: «Τι σας συγκλόνισε κύριε Παπαδάκη;»
..
Παπαδάκης:
«Η όλη διαδικασία...»
...

Καλόπουλος: «Συγγνώμη όσοι (προσκυνητές) πηγαίνουν στην Μέκκα,
δεν συγκλονίζονται;»
..

Παπαδάκης: «Βεβαίως.»
..
Καλόπουλος: «Ε λοιπόν, τι το ιδιαίτερο… πάθατε (αισθανθήκατε) εσείς; Και γιατί ο συγκλονισμός σας αυτός να είναι τεκμήριο αυθεντικότητας τού
συγκεκριμένου θαύματος;»
..

Παπαδάκης: «Πιστεύουν (κι αυτοί) σε μια θρησκεία...»
..
Καλόπουλος: «Ακριβώς. Όποιος πιστεύει σε οποιαδήποτε θρησκεία (εύκολα) συγκλονίζεται...»
..
[…]
..
Μεταλληνός: «Να απαντήσω όμως γιατί αφήσαμε κάτι κενό. Ο Νικηφόρος Θεοτόκης (Ορθόδοξος Αρχιεπίσκοπος Ρωσίας), ο μεγάλος αυτός διαφωτιστής που εισήγαγε τις φυσικές επιστήμες στο χώρο μας είναι εναντίον του θαύματος τού “άγιου φωτός”. Όχι τού γεγονότος, αλλά του θαύματος. Ο Ευγένιος Βούλγαρης (1776 επίσκοπος Σλαβινίου και Χερσώνος), ο
σοφότερος άνδρας τής Ευρώπης είναι υπέρ τού θαύματος. Βλέπετε λοιπόν ότι στην κορυφή τής επιστήμης μας… Τώρα, γιατί ο Κοραής γράφει αυτό τον διάλογο; Να σας εξηγήσω ιστορικά, αυτό είναι η δουλεία μου, πληρώνομαι γι’ αυτή τη δουλειά, την ιστορία. Υπήρχε η τάση που συνηθίζεται μέχρι σήμερα, να αποξενωθεί ο ελληνισμός από κάθε τι που βρίσκεται έξω των ελληνικών συνόρων. Το ερώτημα τού Κοραή ήταν: “Τι δουλεία έχουμε εμείς εις τους άγιους τόπους;”. Ήθελε να καταργήσει τη Βυζαντινή αυτοκρατορία, όχι μόνο δικαιοδοσιακά αλλά και γεωγραφικά. Ξέρετε μέχρι σήμερα στην διεθνή διπλωματία, Έλληναι ονομάζονται οι κλεινόμενοι στα όρια των ελληνικών συνόρων. Επομένως οι εκτός ελληνικών συνόρων, ετέθη το πρόβλημα τον 19ο αιώνα, πως δεν είναι Έλληνες! Έτσι λοιπόν τοποθετείται το πρόβλημα. Τώρα η απάντηση. Την απάντηση την έδωσε σ’ αυτόν τον διάλογο ο μεγάλος θεολόγος και όχι μόνον, ο Κωνσταντίνος Οικονόμος που είπε: “Και μόνο εκ του τόπου από τον οποίον προέρχεται το φως, είναι σεβαστόν και άγιο.”»
....
Πυργιώτη: «Έτσι! Μόνο αυτό φτάνει!»
.....
Μεταλληνός:
«Επομένως είναι θέμα πίστεως
.....

Παπαδάκης: «Μάλιστα. Αυτό λένε … Ακόμα και με τρικ να ανάβει το άγιο φως, αφήστε μας, ρε παιδιά, να πιστεύουμε αυτό που θέλουμε! Κακό είναι; Μη χάσουμε και την πίστη μας! Μόνο αυτή έχουμε!»
.......
Μεταλληνός: «Κάνει ένα λάθος ο κύριος Καλόπουλος...»
......
Καλόπουλος: «Όποιος θέλει να διαβάσει ολόκληρο το βιβλίο του Αδαμάντιου Κοραή το έχω περασμένο ολόκληρο σ’ αυτό το βιβλίο μου. Και δεν είναι σωστή η μετάφραση (των προθέσεων) τού Αδαμάντιου Κοραή από τον π. Μεταλληνό.»
..
Πυργιώτη: «Δηλαδή αν το άγιο φως ανάβει από μια κανδήλα στον άγιο τάφο, αυτό είναι το πρόβλημά μας;» (σ.σ. Ναι, αυτό ακριβώς είναι το πρόβλημά μας, διότι τότε απλά δεν υπάρχει θαύμα!)
.....

Παπαδακης:
«Να δούμε όμως τι ισχυρίζεται ο κ. Καλοπουλος.»
..
Πυργιώτη: «Ότι ανάβει με τρικ...»
..
Παπαδακης: «Γιατί μερικοί ρωτάνε: “Τι ισχυρίζεται αυτός ο άνθρωπος με τον
οποίο διαφωνούμε; Για να δούμε...»
..

[…]
..
Μεταλληνός: «Γίνεται ένα λάθος μεγάλο και το κάνει δυστυχώς και ο κ. Καλόπουλος, δηλαδή, αφού ο Πατριάρχης είναι μόνος εις το κουβούκλιο τού
Αγίου Τάφου, γιατί να ζητούμε τρόπους αφής τού Φώτος;»
..

Καλόπουλος:
«Μα έξωθεν τού κουβουκλίου γίνονται οι αυταναφλέξεις.»
..
Παπαδάκης: «Γιατί να μη βγάζει εναν αναπτήρα για ν’ ανάψει; Σωστό αυτό.»
..
Καλόπουλος: «Καθόλου σωστό! Έξω απ’ το κουβούκλιο συμβαίνουν οι
αυταναφλέξεις˙ μέσα δεν ξέρουμε τι ακριβώς συμβαίνει...»
..

Μεταλληνός: «Μισό λεπτό. Από τον 4ο αιώνα μ.Χ. (380) μαρτυρείται απ’ την Αιθερία, μια Ισπανίδα που πήγε και προσκύνησε, ότι υπάρχει η Ακοίμητος κανδήλα στον άγιο τάφο. Πιστεύω λοιπόν και καταλήγω, όταν υπάρχει
πίστις και χάρις Θεού στον συγκεκριμένο Πατριάρχη, γίνεται το θαύμα. Όταν δεν υπάρχει πίστις, μπορεί η κανδήλα να χρησιμοποιηθεί γι’ αυτό... Αλλά υπάρχουν και φαινόμενα έξω - όχι το ανάμμα των κεριών, αυτό μπορεί να γίνει και ταχυδακτυλουργικά!
(σ.σ. το συζητά δηλαδή!)»
..
Καλόπουλος: «Κυρίως αυτό...»
..
Μεταλληνός: «Συγγνώμη, τα φαινόμενα μεταξύ τού κόσμου... Κάποιος συνάδελφος σας δημοσιογράφος φωτογράφισε -ήτανε ενός καθηγητού πανεπιστημίου- την εκπομπή τού Φώτος, όπου διαχέει όλον τον χώρο τού Πανάγιου Τάφου έξω από το κουβούκλιο και εν συνεχεία τα φαινόμενα που σχετίζονται με το άγγιγμα του Φώτος, την ακαΐα που παρατηρείται...»
..
Παπαδάκης: «Αυτό το κάνω κι εγώ…»
...
Μεταλληνός:
«Όπου ο Θεός βούλεται, νικάται φύσεως τάξη»
..

Καλόπουλος: «Την ακαΐα, σε απευθείας τηλεοπτική σύνδεση με το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων, την διέψευσε ο εκπρόσωπος τού Πατριάρχη
και έχω μαγνητοσκοπημένη την σχετική δήλωση!»
..
..
Αυτά, λοιπόν, τα απίστευτα ακούστηκαν εκείνο το πρωινό να βγαίνουν από το στόμα τού π. Μεταλληνού. Και βέβαια τι να πρωτοπεί κανείς και τι να πρωτοσχολιάσει;
...
1ον: Όσο απίστευτο και εξωφρενικό κι αν ακούγεται, ο π. Μεταλληνός δήλωσε ότι στο συγκεκριμένο βιβλίο του. δ ε ν. -επαναλαμβάνω: δ ε ν
- ασχολήθηκε με τη φύση τού «Αγίου Φωτός»!! Εάν λοιπόν δεν πρόκειται περί λάθους κατά την απομαγνητοφώνηση ή απλής παραδρομής εν τη ρύμη τού λόγου, ειλικρινά δεν ξέρω τι νόημα έχει κάθε περαιτέρω συζήτηση… Προσωπικά, πάντως, ελπίζω πράγματι να. μ η ν. ειπώθηκε ποτέ κάτι τέτοιο από τον π. Μεταλληνό, διότι… διότι αυτό θα σήμαινε ότι υπάρχει σοβαρό πρόβλημα!
..
2ον: Στο σχόλιο τού Μιχάλη Καλόπουλου προς τον π. Μεταλληνό αναφορικά με τις επιφυλάξεις που αυτός εξέφρασε στο επίμαχο βιβλίο του, ο καθηγητής κληρικός όχι μόνο. δ ε ν. αρνήθηκε τη διατύπωση τού σκεπτικιστή συγγραφέα λέγοντας φερ’ ειπείν: «Μα τι ’ν’ αυτά που λέτε; Πού τις είδατε τις επιφυλάξεις;!», αλλά σημείωσε ότι αυτά αφορούν την επιστημονική του ιδιότητα (αυτό που έλεγα, δηλαδή, κι εγώ, ότι στο πολυσυζητημένο βιβλίο του δεν έγραφε ως κληρικός και γι’ αυτό ο υπαινιγμός του για τον Αυξέντιο
δεν ήταν ασυμβίβαστος με την ιδιότητά τού ιδίου ως ιερωμένου), και μάλιστα παρατήρησε ότι ο κ. Καλόπουλος ίσα-ίσα που θα έπρεπε κανονικά να τον επαινούσε γι’ αυτά που είπε! Άρα, διάολε, ΚΑΤΙ ΕΙΠΕ λοιπόν, δεν τα βγάλαμε απ’ το κεφάλι μας!!
...
3ον: Ο π. Μεταλληνός -θα το πω λαϊκά και μ’ όλο τον σεβασμό προς το πρόσωπό του-, φοβάμαι ότι μάς τα μάσησε λιγάκι εδώ! Οι διατυπώσεις και οι τοποθετήσεις του, βλέπετε,
ήταν πολύ διπλωματικές για κάποιον που ανεπιφύλαχτα πιστεύει σε κάτι! Μια στο καρφί και μια στο πέταλο δηλαδή. Του επισημαίνει για παράδειγμα ο Καλόπουλος τις επιφυλάξεις που εξέφρασε στα Φωτομαχικά-Αντιφωτομαχικά, κι ενώ αρχικά το αποδέχεται πλήρως και με το παραπάνω μάλιστα, μόλις ο σκεπτικιστής συγγραφέας το επαναλαμβάνει ως σημαντικό στοιχείο που θα πρέπει να ληφθεί υπ’ όψιν στην όλη συζήτηση, ο π. Μετάλληνος ξαφνικά αλλάζει ρότα κάνοντας λόγο για διαστρεβλώσεις των λεγομένων του! Ποιες όμως ήταν οι διαστρεβλώσεις αυτές, ποτέ δεν φρόντισε να αποσαφηνίσει. Ο π. Μεταλληνός είπε κατά λέξη: «Κύριε Καλόπουλε έχουμε κι άλλες φορές συζητήσει... (σ.σ. Για ποιο θέμα; Για το “Άγιο φως” ή για κάτι άλλο;) Διαστρεβλώνετε αυτά τα οποία λέγω». Πού ακριβώς πήγαινε όμως τώρα αυτό; Η τελευταία τοποθέτηση τού Καλόπουλου αφορούσε τις επιφυλάξεις τού καθηγητή κληρικού. Αυτό λοιπόν διαστρέβλωσε ο Καλόπουλος; Αυτό που λίγες μόνο στιγμές πριν, ο π. Μεταλληνός είχε αποδεχθεί αδιαμαρτύρητα ή μήπως κάτι άλλο που όμως ποτέ δεν διευκρινίστηκε αφήνοντας έτσι να πλανάται η εντύπωση ότι τελικά, όχι, ποτέ δεν διατυπώθηκαν κανενός είδους επιφυλάξεις;
..
Και η «αθόρυβη απενεργοποίηση» τού σαματά που θα έπρεπε κανονικά να είχε δημιουργήσει η αρχική αποδοχή τού π. Μεταλληνού ολοκληρώθηκε αμέσως παρακάτω με τη μετατόπιση τής κουβέντας στη διαμάχη μεταξύ διαφωτιστών και αντιδιαφωτιστών: «έχουμε λοιπόν ένα έργο τού Αδαμαντίου Κοραή, έναν διάλογό του που αμφισβητεί, αυτά που ’πε και ο κ. Καλόπουλος». Κι έτσι λοιπόν από τις επιφυλάξεις τού π. Μεταλληνού τις οποίες ενώ αρχικά αποδέχτηκε πλήρως, στη συνέχεια μετά την ιδιαίτερη προβολή τους από τον Καλόπουλο μετρίασε κάνοντας λόγο γενικά κι αόριστα για «διαστρεβλώσεις», το θέμα πέρασε χωρίς να το πάρει χαμπάρι κανείς, σε άλλα μονοπάτια, και οι τοποθετήσεις τού π. Μεταλληνού που είχαν το περισσότερο ζουμί, απλώς…
ξεχάστηκαν!
........
4ον: Λίγο μετά την προβολή αποσπάσματος από παλαιότερο πείραμα αυτανάφλεξης κεριών, ο π. Μεταλληνός δήλωσε ότι είναι λάθος να κάνουμε διάφορες εικασίες για το πώς θα μπορούσε άραγε ν’ ανάβει το Φως, «αφού ο Πατριάρχης είναι μόνος εις το κουβούκλιο τού Αγίου Τάφου»!! Επικαλέστηκε, δηλαδή, με πάσαν σοβαρότητα αυτό που ουδείς φωταμύντορας -ούτε καν ο τελευταίος πιστός- διανοείται να δεχθεί ως επιχείρημα κατά της εκδοχής τού θαύματος:
την απομόνωση, δηλαδή, τού Πατριάρχη μέσα στο κουβούκλιο!! Στην παρατήρηση δε τού Καλόπουλου ότι «μέσα δεν ξέρουμε τι ακριβώς συμβαίνει», ο π. Μεταλληνός επικαλέστηκε τη μαρτυρία τής Αιθερίας από τα τέλη τού 4ου αιώνα σύμφωνα με την οποία μέσα στον Τάφο υπήρχε η λεγόμενη Ακοίμητος Κανδήλα από την οποία και μεταδιδόταν το φως! Για δεύτερη, δηλαδή, συνεχόμενη φορά επικαλέστηκε ένα στοιχείο το οποίο οι φωταμύντορες ούτε καν γι’ αστείο δεν θέλουν ν’ ακούν!! Εκείνοι τονίζουν με έμφαση ότι μέσα στον Τάφο δεν υπάρχει η παραμικρή πηγή φωτός, και γι' αυτό δεν έχει καμία σημασία το γεγονός ότι ο Πατριάρχης είναι μέσα μόνος του! Εντελώς δηλαδή τ’ αντίθετο απ’ αυτά που είπε ο Μεταλληνός!!

Και πάμε τώρα στο κορυφαίο:
..
5ον: Ολοκληρώνοντας τις παραπάνω σκέψεις του, ο π. Μεταλληνός προέβη στην, αν μη τι άλλο, εκπληκτική δήλωση ότι κατά την άποψή του,
όταν υπάρχει πίστη και χάρη Θεού στον εκάστοτε Πατριάρχη (ωχ... Ειρηναίος...), τότε γίνεται το θαύμα. Όταν όμως δεν υπάρχουν οι προϋποθέσεις αυτές, τότε μπορεί, λέει, να χρησιμοποιηθεί η κανδήλα (τι θα πεί «μπορεί να χρησιμοποιηθεί»; Γιατί δε λέει «χρησιμοποιείται»; Πώς αλλιώς θα εμφανιζόταν, δηλαδή, το φως;)! Για τις δε αυταναφλέξεις εκτός Κουβουκλιου, δεν είχε τον παραμικρό ενδοιασμό να πει ότι «αυτό μπορεί να γίνει και ταχυδακτυλουργικά»! Αμέσως μετά όμως (αυτό που είπα πριν: «Μια στο καρφί, και μια στο πέταλο») αναφέρθηκε και στα υπόλοιπα φαινόμενα που παρατηρούνται έξω (λάμψεις και ακαΐα) για να ολοκληρώσει μ’ έναν καθαρά θεολογικό χάπι-εντ-επίλογο που τουλάχιστον γλύτωνε τους πιστούς από… ανεπανόρθωτες βλάβες! «Όπου ο Θεός βούλεται, νικάται φύσεως τάξη», είπε και την ίδια στιγμή εκατομμύρια κάθιδροι χριστιανοί σκούπισαν το μέτωπό τους ξεφυσώντας με ανακούφιση…
..
Επί της ουσίας τώρα, τι ακριβώς συνεπάγεται η τοποθέτηση αυτή τού π. Μεταλληνού; Χμμ, για παράδειγμα τα εξής:
..
1ον: Μετριάζει και. σ χ ε τ ι κ ο π ο ι ε ί.
το θαύμα!
..
2ον: Έρχεται σε απόλυτη σύγκρουση με το χριστιανικό δόγμα ότι η ευλογία των πιστών κατά την τέλεση μυστηρίων, δεήσεων και λοιπών λατρευτικών πράξεων
σε καμία περίπτωση δεν εξαρτάται από τον βαθμό αξιοσύνης των ιερουργούντων!
..
3ον: Αφήνει ανοιχτό το ερώτημα όλους αυτούς τους αιώνες που πέρασαν, πότε το φως όντως εμφανίστηκε θαυματουργικά και πότε όχι.
..
4ον: Σε αντίθεση με την αμετακίνητη θέση των φωτομάχων,
δεν αποκλείει την αφή τού φωτός με καθ’ όλα φυσικό τρόπο από την κανδήλα!
...
5ον: Βγάζει ψεύτες όλους εκείνους τους χριστιανούς, κληρικούς και μη, που μας διαβεβαιώνουν κατηγορηματικά ότι η Ακοίμητη Κανδήλα τη συγκεκριμένη ημέρα μεταφέρεται. σ β η σ τ ή. μέσα στο κουβούκλιο!
..
Αποδεικνύεται, λοιπόν, περίτρανα ότι τελικά όταν επέμενα πως ο π. Μεταλληνός δεν μας τα έλεγε καθόλου καλά για το θέμα τού «Αγίου φωτός», δεν είχα… παραισθήσεις! Ο άνθρωπος είχε τη χρυσή ευκαιρία ενώπιον τού μεγαλύτερου σύγχρονου Έλληνα φωτομάχου και εκατομμυρίων ορθοδόξων να πει
καθαρά και ξάστερα, και χωρίς την παραμικρή επιφύλαξη, αυτό που άλλοι στη θέση του θα βροντοφώναζαν, ότι δηλαδή, ν α ι., το θαύμα είναι όντως αληθινό, κι όμως. π ο τ έ. δεν το ’κανε! Αντ’ αυτού περιορίστηκε σ’ ένα μάλλον καινοφανές, μεσοβέζικο «ναι μεν, αλλά..» που αντί να χρυσώσει το χάπι για τους χριστιανούς, τελικά ήγειρε ακόμα περισσότερα ερωτήματα! Και βέβαια, να τονισθεί κι αυτό, οι ερωτήσεις που (δεν) του έγιναν ήταν τόσο επώδυνες όσο και ένα… χάδι μωρού! Ρωτήθηκε μήπως για ποιον ακριβώς λόγο χαρακτήρισε στο βιβλίο του τα συμπεράσματα τού Καλοκύρη για την ευχή, ορθά; Όχι. Ρωτήθηκε αν θεωρεί τον Καλοκύρη που απορρίπτει την εκοχή τού θαύματος, άθεο ή αθεΐζοντα; Πάλι όχι. Τον ρώτησε κανείς για ποιον ακριβώς λόγο δεν αποδέχεται ολοκληρωτικά κι ανεπιφύλαχτα το «θαύμα» όπως η πλειονότητα των ορθοδόξων, αλλά το εξαρτά άμεσα από την αξιοσύνη τού εκάστοτε Πατριάρχη παρότι ο Θεός τον ανάξιο λειτουργό Του μπορεί μεν να τον αποδοκιμάζει ως άνθρωπο, αλλά «ως ιερέα τον δέχεται και ευλογεί τη θεόδοτη λειτουργία του»; Ούτε. Ζήτησε κανείς ευγενικά, αλλά αμετακίνητα σαφείς απαντήσεις στα ερωτήματα αυτά; Νέγκατιβ! Έτσι λοιπόν και πάλι καλά να λέμε που χωρίς ιδιαίτερη πίεση, εφτά ολόκληρα χρόνια μετά το επίμαχο βιβλίο του και κυρίως ενώπιον εκατομμυρίων ορθοδόξων είπε κι αυτά που ’πε! Και πάλι καλά…

..
..
...
...
..


34 σχόλια:

EvanT είπε...

Ομολογουμένως η θέση του Μεταλληνού είναι απίστευτα δύσκολη. Προσωπικά πιστεύω ότι οι απαντήσεις του ήταν οι μόνες δυνατές δεδομένης της θέσης του ως de facto εκπρόσωπος της εκκλησίας στην τηλεόραση (ο Παπατσάκαλος με το βυσσινί ριχτό δε μετράει). Ο Μεταλληνός είναι εν τέλει η φωνή του μετριοπαθούς Έλληνα ορθοδόξου, του "πάω εκκλησία στις μεγάλες γιορτές μην τυχόν και με πει η θίτσα από το απέναντι μπαλκόνι αντίχριστο και μου ρίξει η γιαγια την κατάρα του Αβεσαλλώμ".

Εγώ τον λυπάμαι. Είναι μεταξύ σφύρας και άκμωνος. Δυστυχώς το θέμα του φωτός των Ιεροσολύμων είναι πολύ ευαίσθητο. Μέσα του έχουμε ανακατεμμένα εθνικά συμφέροντα και ΠΡΩΤΙΣΤΩΣ οικονομικά συμφέροντα (τόσο της Ελλαδικής Εκκλησίας, όσο και της Ισραηλινής κυβέρνησης που υποθέτω ότι θα έχανε πολλά λεφτά από τη μείωση του τουρισμού). Λόγω της θέσης του στην ελληνική τηλεοπτική σκηνή ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ να καταδικάσει το θαύμα μια κι έξω χωρίς να κινδυνεύει με αφορισμό την επομένη. Και πολλά είπε νομίζω.

Εν τέλει, το ζήτημα του φωτός είναι κοροϊδία. Έχουμε ένα θαύμα που επαναλαμβάνεται με ημερολογιακή ακρίβεια και δεν μπορούμε να το ελέγξουμε επιστημονικά; Αυτό είναι αστείο. Εδώ επιστήμονες ελέγχουν δακρύζοντες και αιμορραγούσες εικόνες και δεν μπορούν να τσεκάρουν κι αυτό; Φυσικά μπορούν, απλά δεν τους αφήνουν.

Όταν λες μια μπαρούφα για μερικές εκατοντάδες χρόνια είναι πολύ δύσκολο να την πάρεις πίσω χωρίς να καταστρέψεις την αξιοπιστία σου, αλλά η Εκκλησία δεν κινδυνεύει ΚΑΝ από αυτό. Θα βγει ο Πατριάρχης, θα πει εμείς δεν είμασταν ενήμεροι και αυτά τα έκαναν οι λαίμαργοι παπάδες στα Ιεροσόλυμα και όπως είπες κι εσύ το Χριστεπώνυμο πλήθος θα σκουπίσει με ανακούφιση το μέτωπό του. Πάλι στο χρήμα καταλήγουμε. Κατά τ'άλλα οι νέοι φόροι της κυβέρνησης μας πειράζουν. Αυτή την ευσεβή αφαίμαξη την κάνουμε λουκούμι.

Και μια υποσημείωση. Αναρρωτιέμαι αν οι κάμερες υπερύθρων είναι πλέον αρκετά ευαίσθητες για να δουν αν υπάρχει από πριν πηγή θερμότητας στο κουβούκλιο ενώ ο Πατριάρχης είναι μέσα.

KOSTAS είπε...

Φίλε EvanT,
σχετικά με τον τρόπο αφής των κεριών και τα διάφορα φαινόμενα -το ’χω ξαναπεί εδώ-
δεν πρόκειται να κάνω καμία, μα καμία εικασία. Δεν γνωρίζω, δεν είμαι σίγουρος, δεν
λέω τίποτα. Εγώ απλώς στέκομαι στα υπόλοιπα - στα συμφραζόμενα τού φαινομένου
και στις επιεικώς απαράδεχτες θεολογικές ερμηνείες που επιχειρούνται. Μην αρχίσουμε
πάλι να λέμε τα ίδια γιατί δε λέει... Για ένα μόνο λυπάμαι (θα το πω, κι ας ακουστεί
υπερφίαλο, δε με νοιάζει): για το ότι, διάολε, δεν είχα κι εγώ κάποια μικρή θεσούλα εκεί
μέσα -ως απλός επισκέπτης βέβαια (όχι τίποτα, μη συγχίσουμε και τον… καθηγητή!)-
για να ρωτούσα τον π. Μεταλληνό ευγενικά, αλλά ΑΝΥΠΟΧΩΡΗΤΑ, αυτά που -αν είναι
δυνατόν!- κανείς εκεί μέσα δεν σκέφτηκε ή δεν τόλμησε να ρωτήσει! Ούτε καν ο ίδιος
ο Μιχάλης Καλόπουλος! Ξέρεις, την τηλεοπτική αντιπαράθεση Μεταλληνού - Καλόπουλου
την είχα προτείνει στον Παπαδάκη ήδη από πέρυσι, του είχα όμως επισημάνει ότι θα
έπρεπε να γίνουν και οι κατάλληλες ερωτήσεις. Κούνια που με κούναγε…

Διαγόρας είπε...

Καταπληκτικά πράγματα. Σε ευχαριστώ που μου υπέδειξες αυτό το άρθρο, για να έχω έτοιμη από εδώ και πέρα μία copy-paste απάντηση για τον Θου Βου, και όποιον άλλο πιάνει στο στόμα του την τσίχλα του "αγίου" φωτός.

Παρεμπιπτόντως, ποιός είναι ο "Καλοκύρης" για τον οποίο κάνεις λόγο κάμποσες φορές μέσα στο άρθρο;

KOSTAS είπε...

Καλή σου μέρα, Διαγόρα, καλημέρα και σ’ εσάς, αγαπητοί φίλοι τού μπλογκ, και
με συγχωρείτε για την… τεμπελιά μου τις τελευταίες δυο βδομάδες. ۬Πότε ο φόρτος
εργασίας, πότε η σελίδα τού Διαγόρα (την οποία μόλις πρόσφατα ανακάλυψα και
στην οποία μού προέκυψαν κάποιες «υποχρεώσεις»)- τα δικά μου θέματα τα
έβαλα για λίγο στην άκρη. Πού θα πάει όμως; Κάποια στιγμή θα επανέλθω.
Υλικό δόξα τω… Θεώ, έχει να φαν’ κι οι κότες!

Αναφορικά τώρα με το ερώτημά σου, φίλε Διαγόρα, ο Κωνσταντίνος Καλοκύρης
είναι το πρόσωπο εκείνο το οποίο ο π. Μεταλληνός στο βιβλίο του «Φωτομαχικά-
Αντιφωτομαχικά» επικαλέστηκε ως τον «σεβαστό μου (σ.σ. του) διδάσκαλο,
γνωστό αρχαιολόγο και άριστο γνώστη τού χώρου τής ορθόδοξης Λατρείας,
καθηγητή και ακαδημαϊκό». Ο άνθρωπος αυτός λοιπόν, βαθύτατα θρησκευόμενος
και πιστός ορθόδοξος, μετά από επισταμένη έρευνα και αντλώντας στοιχεία από
το ίδιο το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το «θαύμα»
δεν είναι δυνατόν να συμβαίνει στ’ αλήθεια, αλλά ότι είναι απλώς μια... , ας το
πούμε «παρεξήγηση» την οποία η επίσημη Εκκλησία συντηρεί μεν «κατ’
οικονομίαν», αποκαθιστά δε -για όσους βέβαια είναι σε θέση να κατανοήσουν
το κείμενο- διά τής δημοσιοποίησης τής ειδικής δεητικής ευχής. Η επίμαχη
ευχή (για την οποία ο Θου Βου μου τα ’χει κάνει… τούμπανο θεωρώντας ότι
πέραν της υποχρέωσής μου να παραθέσω την πηγή, είμαι… υποχρεωμένος
και να να την αναδημοσιεύσω ολόκληρη!) υπάρχει πλήρης στο βιβλίο τού
Καλοκύρη. Τα επίμαχα όμως σημεία τα βρίσκει κανείς και εδώ. Σου προτείνω
πάντως ανεπιφύλαχτα, να διαβάσεις και τις αναρτήσεις

10. Η σιωπή των αμνών (Περί τού Αγίου Φωτός)
63. Προς Ο.Ο.Δ.Ε. (Περί του Αγίου Φωτός)
78. Ένα... φοβερά δύσκολο… απλό ερώτημα!!

με τη σειρά. Τότε και μόνο τότε θα καταλάβεις απόλυτα τη σημασία τής
86 που διάβασες τώρα.

KOSTAS είπε...

Α ξέχασα: αν θέλετε να δείτε τι... υποχρεώσεις είχα στη σελίδα τού Διαγόρα,
κι αν έχετε βέβαια αρκετό χρόνο και προ παντός, αρκετό κουράγιο, ξεκινήστε
να διαβάζετε από εδώ.

ευτυχώς δεν είμαι ο κωστάκης είπε...

Για να συνοψίσω εν τάχει αυτά που αναλυτικότατα ανέπτυξα κατά τη διάρκεια των τελευταίων εφτά μηνών, οι θέσεις που αμετακίνητα υπεραπίστηκα ήταν ότι ο π. Μεταλληνός 1ον: στο συγκεκριμένο βιβλίο προσέγγισε το θέμα όχι τόσο ως κληρικός όσο με την ιδιότητα τού νηφάλιου επιστήμονα ερευνητή,

Ο άνθρωπος σαφώς είναι βλάκας ή έχει αλτσχάιμερ και ξεχνά ότι το παραπάνω "επιχείρημα" μάλλον το έκλεψε από άλλον:

"Στην πραγματικότητα, διαβάζοντας ολόκληρο το βιβλίο του π. Μεταλληνού...βλέπουμε έναν επιστήμονα που παραθέτει απόψεις όχι για να λύσει το ζήτημα του θαύματος (όπως ο ίδιος γράφει στην εισαγωγή του βιβλίου του) αλλά για να προβάλει την διαμάχη Ορθοδοξίας – Διαφωτισμού."

Πως είπατε;

Πάμε παρακάτω:

2ον: εξέφρασε με σαφείς, μη παρερμηνεύσιμες τοποθετήσεις τον έντονο προβληματισμό του γύρω από το φαινόμενο

Βεβαίως και γι αυτό έγραψε βιβλίο αναλύοντας την αντιμετώπισή του φαινομένου Άγιο Φως - Ορθοδοξία – Διαφωτισμός. Αν δεν τον προβλημάτιζε το φαινόμενο, δεν θα έγραψε βιβλίο...


3ον: συμφώνησε ότι αν θέλουμε να κατανοήσουμε την Τελετή και να βγάλουμε
κάποιο συμπέρασμα για τη φύση τού φωτός, θα πρέπει να δούμε τι λέει η ευχή,


Ασφαλώς. Απλά ...άλλος το έγραψε κι αυτό.

Πάμε παρακάτω:

4ον: δήλωσε ΡΗΤΑ ότι η ευχή όχι μόνο δεν περιγράφει αλλά ούτε καν υπονοεί κάποιο φως που κατεβαίνει θαυματουργικά από τον ουρανό,

Η εμφανής αλητεία:

"Ούτε καν ΥΠΟΝΟΕΙ" γράφει ο καραγκιόζης (και μάλιστα λέει με ΘΡΑΣΟΣ τη λέξη ΡΗΤΑ!), τη στιγμή που ήδη ξέρουμε όλοι καλά ότι το κείμενο γράφει:

ότι πουθενά δεν γίνεται "λόγος (ούτε καν ΥΠΑΙΝΙΓΜΟΣ)" στο κείμενο της ευχής.

Άλλο το ένα, άλλο το άλλο...Υπαινιγμός σημαίνει και νύξη δηλ. σύντομη αναφορά σε κάποιο ζήτημα χωρίς λεπτομερειακή ανάλυση.

Στην ευχή δεν αναφέρεται ΠΟΥΘΕΝΑ ότι το φως ΔΕΝ αποτελεί προϊόν θαύματος και επίσης, ΔΕΝ υπάρχει σημείο της ευχής που να αρνείται ότι το φως έρχεται ή ήλθε ή θα έλθει «εξ ουρανού».

Πάμε παρακάτω:


5ον: συμφώνησε ότι το φως -όπως τουλάχιστον προκύπτει από την προσευχή- ανάβεται (εννοείται από ανθρώπινο χέρι, αφού ουδέποτε διαφώνησε με το ρητό συμπέρασμα τού Καλοκύρη ότι το φως δεν περιγράφεται ως άνωθεν κατερχόμενο) απλώς στην ανάμνηση τού αναστάντος Χριστού και συνεπώς είναι απολύτως φυσικό,

Αχ χα χα. Γελάσαμε και πάλι. Τι λεει βρε το παιδί... Ο Μεταλληνός συμφώνησε ότι μιλάμε όχι για άϋλο φως που έρχεται από τον ουρανό αλλά για φυσικό, όπως το περιέγραψε ο λογάδης. Τα "εννοείται από ανθρώπινο χέρι" είναι οι γνωστές αλητείες σου για τις οποίες ήδη σε γελοιοποίησα. Αφού το γράφεις ορθά, γιατί το ερμηνεύεις καλοπουλικά;:

ουδέποτε ΔΙΑΦΩΝΗΣΕ αλλά με τι; Με το ρητό συμπέρασμα τού Καλοκύρη ότι για το Φως πουθενά δεν γίνεται "λόγος (ούτε καν ΥΠΑΙΝΙΓΜΟΣ)" ως άνωθεν κατερχόμενο. Η ευχή όμως ΔΕΝ ΑΡΝΕΙΤΑΙ ΠΟΥΘΕΝΑ ότι έρχεται εξ ουρανού το Φως.

Πονηρούλη!

Πάμε παρακάτω:


6ον: αποστασιοποιήθηκε από τη θέση τού Καλοκύρη ότι η «κατ’ οικονομίαν» συντήρηση τής παράδοσης περί θαύματος από την Εκκλησία -παρότι οι πιστοί δεν εξαπατώνται- δεν συνιστά πρόβλημα αφού «κανένας δεν χάνει»,

Ασφαλώς. Αλλά κι αυτό, άλλος το είπε...


Πάμε παρακάτω:

7ον: δήλωσε πως θεωρεί προτιμότερη την κατηγορηματική απόρριψη κάθε περίπτωσης θαύματος στο θέμα αυτό «από την για οποιοδήποτε λόγο […] απόκρυψη τής αλήθειας»


Ο Μεταλληνός δήλωσε ακριβώς:

"Για να πώ την αλήθεια, προτιμώ τους "αθέους», πού απορρίπτουν διαρρήδην κάθε περίπτωση θαύματος στο θέμα του « Αγίου Φωτός», από την για οποιοδήποτε λόγο...απόκρυψη της αλήθειας."

Τίποτα περισσότερο, τίποτε λιγότερο.

Πάμε παρακάτω:


8ον: ενώ εξέφρασε ανοιχτά και με απόλυτη σαφήνεια τη συμφωνία του με τα αρνητικά για τους πιστούς συμπεράσματα τού Καλοκύρη συμμετέχοντας έτσι ΕΜΜΕΣΑ στην αμφισβήτηση τής εκδοχής τού θαύματος, ουδέποτε έπραξε το ίδιο και υπέρ τής γενικής θέσης των φωταμυντόρων

Αντιθέτως πονηρούλη, ο Μεταλληνός τοποθετήθηκε ΥΠΕΡ του θαύματος με σαφήνεια λέγοντας ότι ΑΘΕΟΙ απορρίπτουν διαρρήδην κάθε περίπτωση θαύματος στο θέμα του « Αγίου Φωτός». και ο ίδιος δεν είναι άθεος...

Και αυτό ομολογείς και εσύ ως ηλίθιος, γράφοντας με χρωματιστά γράμματα λόγια του Μεταλληνού:

"Πιστεύω λοιπόν...(όταν υπάρχει πίστις και χάρις Θεού στον συγκεκριμένο Πατριάρχη) γίνεται το θαύμα."

ΑΚΡΙΒΩΣ δηλ. αυτό που έγραψε και στο βιβλίο του:

διαρρήδην, μόνο άθεοι απορρίπτουν κάθε περίπτωση θαύματος στο θέμα του « Αγίου Φωτός».


Και να φανταστείς, αυτό που παραδέχεσαι τώρα, χτυπιόσουν να το αμφισβητήσεις και βέβαια, ως πανίβλακας ομολογείς πλέον με μεγάλα γράμματα στο κάτω μέρος (και με τα στοιχεία LOL, όπου επιτυγχάνεις όντως να φτιάξεις με πολύ γέλιο τις μέρες μας)...

Ευχαριστούμε που ομολογείς επιτέλους ότι ο Μεταλληνός ΔΕΝ απορρίπτει το θαύμα, διαφωνώντας ΚΑΘΕΤΑ με τον Καλοκύρη που το ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ ΣΕ ΚΑΘΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ χωρίς ενδοιασμούς, χωρίς πιθανότητες.

Περαστικά σου...

Πάμε παρακάτω:

9ον: κατέληξε ότι το μόνο που είναι αδιαμφισβήτητο γι’ αυτόν είναι η αγιότητα τού φωτός «ως εκ τού Τόπου από τον οποίο προέρχεται», δηλαδή τού Παναγίου Τάφου.

Επίσης κατέληξε ότι εκείνος ως ΜΗ άθεος δεν απορρίπτει την περίπτωση Θαύματος του Αγίου Φωτός, γεγονός που ομολογείς πλέον και εσύ...

Πάμε παρακάτω:

Αναφορικά τώρα με τον αντίλογο στις παραπάνω θέσεις, ο Papyrus 52 ισχυρίστηκε ότι: 1ον: διαστρέβλωσα τα λόγια τού π. Μεταλληνού εμφανίζοντάς τον ν’ αρνείται το θαύμα ολοκληρωτικά όπως ο Καλοκύρης (ενώ εγώ ουδέποτε μίλησα για απόλυτη άρνηση, αλλά μονάχα για ΕΜΜΕΣΗ αμφισβήτηση, αφού η συμφωνία τού κληρικού καθηγητή με τον Καλοκύρη περιορίστηκε μόνο στην ερμηνεία τής ευχής και δεν επεκτάθηκε σε ρητή κατηγορηματική απόρριψη ΚΑΘΕ περίπτωση θαύματος)

Η αναμενόμενη γελοιότητα ξαναχτυπά:

Καταρχάς σου έδειξα σε όλους τους τόνους τις αρχικές σου εκφράσεις που έλεγαν ότι ο Μεταλληνός συμφωνεί με τον καλοκύρη στην απόρριψη του θαύματος. Έγραφες σε όλους τους τόνους "ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ Η ΘΕΣΗ ΤΟΥ ΜΕΤΑΛΛΗΝΟΥ".

Η φράση "ΕΜΜΕΣΗ αμφισβήτηση του θαύματος" το μόνο που σημαίνει είναι τον ΤΡΟΠΟ απόρριψης του θαύματος. Δηλ. δεν το λέω απευθείας ότι δεν υπάρχει θαύμα ΑΛΛΑ ΛΕΩ ΤΟ ΙΔΙΟ ΠΡΑΓΜΑ με πλάγιο τρόπο.

ΑΡΑ, η γελοιά δικαιολογία περί "έμμεσης αμφισβήτησης" θα πρέπει να αλλάξει και να βρεις καλύτερη. ΚΑΙ η άμεση αλλά ΚΑΙ η ΕΜΜΕΣΗ αμφισβήτηση, μπορούν να έχουν ΑΚΡΙΒΩΣ το ΙΔΙΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ, απλά διαφέρει ο τρόπος με τον οποίο διατυπώνεται.

Οπότε, μην κουράζεσαι τσάμπα...Νομίζω ότι και εκείνος ο πιστός φίλος του φόρουμ σου θα παραδεχτεί ότι οι δικαιολογίες σου είναι αστείες.

Πάμε παρακάτω:

2ον: ο π. Μεταλληνός με τις διατυπώσεις του δεν εξέφρασε καμία αμφισβήτηση (ούτε καν ως προς το κείμενο τής ευχής!) ενώ αντίθετα φάνηκε να τάσσεται υπέρ των θέσεων των φωταμυντόρων."

Σαφέστατα τάχθηκε υπέρ του θαύματος όπως και στην ρητή σου ομολογία στο κάτω μέρος της σελίδας:

"Πιστεύω λοιπόν...γίνεται το θαύμα."


Πάμε παρακάτω:

1ον: Όσο απίστευτο και εξωφρενικό κι αν ακούγεται, ο π. Μεταλληνός δήλωσε ότι στο βιβλίο του ΔΕΝ -επαναλαμβάνω: «ΔΕΝ»- ασχολήθηκε με τη φύση τού «Αγίου Φωτός»!! Εάν λοιπόν δεν πρόκειται περί λάθους κατά την απομαγνητοφώνηση ή απλής παραδρομής εν τη ρύμη τού λόγου, ειλικρινά δεν ξέρω τι νόημα έχει κάθε περαιτέρω συζήτηση… Προσωπικά πάντως ελπίζω πράγματι να μην ειπώθηκε ποτέ κάτι τέτοιο από τον π. Μεταλληνό, διότι… διότι αυτό θα σήμαινε ότι υπάρχει σοβαρό πρόβλημα!"

Ο Μεταλληνός γράφει ΣΑΦΩΣ (σελ. 33) ότι η ευχή είναι κλειδί για:

1.Την «κατανόηση της τελετής».
2.Την «τεκμηρίωση της ΦΥΣΕΩΣ του ‘Αγίου Φωτός’».



Αυτό είναι το πρόβλημα ενός βίντεο που δεν το είδαμε ακόμα και επιπλέον αυτό είναι το πρόβλημα μιας ζωντανής κουβέντας που δεν περνάει ούτε από δεύτερη ματιά, ούτε από επιμελητή, ούτε από διορθωτή, ούτε από εκδότη.

Σαφώς ο Μεταλληνός είτε κάνει λάθος, είτε ήθελε να πει κάτι άλλο. Και στην παραπάνω περίπτωση, και στην περίπτωση του Λογάδη και άλλου, ένα σωρό φορές το θέμα του περιστρέφεται γύρω από τη Φύση του Φωτός. Αυτό είναι ξεκάθαρο. Η μόνη περίπτωση ερμηνείας είναι να εννοεί ο Μεταλληνός ότι δεν είναι το κυρίως θέμα του βιβλίου του αυτό, το οποίο θέμα, όντως είναι η διαμάχη διαφωτισμού - παραδόσεως.


Πάμε παρακάτω:

2ον: Στο σχόλιο τού Μιχάλη Καλόπουλου προς τον π. Μεταλληνό αναφορικά με τις επιφυλάξεις που αυτός εξέφρασε στο επίμαχο βιβλίο του, ο καθηγητής κληρικός όχι μόνο ΔΕΝ αρνήθηκε τη διατύπωση τού σκεπτικιστή συγγραφέα λέγοντας φερ’ ειπείν: «Μα τι ’ν’ αυτά που λέτε; Πού τις είδατε τις επιφυλάξεις;!», αλλά σημείωσε ότι αυτά αφορούν την επιστημονική του ιδιότητα (αυτό που έλεγα δηλαδή κι εγώ, ότι στο πολυσυζητημένο βιβλίο του δεν έγραφε ως κληρικός και γι’ αυτό ο υπαινιγμός του για τον Αυξέντιο δεν ήταν ασυμβίβαστος με την ιδιότητά τού ιδίου ως ιερωμένου), και μάλιστα παρατήρησε ότι ο κ. Καλόπουλος ίσα-ίσα που θα έπρεπε κανονικά να τον επαινούσε γι’ αυτά που είπε! Άρα, διάολε, ΚΑΤΙ ΕΙΠΕ λοιπόν, δεν τα βγάλαμε απ’ το κεφάλι μας!!"

Ακατανόητα τα παραπάνω, αλλά να επισημάνουμε ότι ήδη αναφέρθηκε για τον Μεταλληνό και τον τρόπο που συζητά το θέμα:

"Αντιθέτως, βλέπουμε έναν επιστήμονα που παραθέτει απόψεις".

Και αλλού αναφέρθηκε και πάλι:

"Έτσι λοιπόν, ο π. Μεταλληνός με τις διατυπώσεις του θα μπορούσε να δηλώνει ότι είναι εύλογα τα ερωτήματα του Καλοκύρη και ο ίδιος ως επιστήμονας, τα θεωρεί καλά επιχειρήματα.".


Επιλέγει λοιπόν να διατυπώνει τέτοιο λόγο κάνοντας διάλογο. Δεν απορρίπτει τον διάλογο και σέβεται απολύτως την επιστημονική σκέψη. Αυτό είναι σαφώς υπέρ του.

Πάμε παρακάτω:

3ον: Ο π. Μεταλληνός -θα το πω λαϊκά και μ’ όλο τον σεβασμό προς το πρόσωπό του-, φοβάμαι ότι μάς «τα μάσησε» λιγάκι εδώ! Οι διατυπώσεις και οι τοποθετήσεις του, βλέπετε, ήταν πολύ διπλωματικές για κάποιον που ανεπιφύλαχτα πιστεύει σε κάτι! Μια στο καρφί και μια στο πέταλο δηλαδή. Του επισημαίνει για παράδειγμα ο Καλόπουλος τις επιφυλάξεις που εξέφρασε στα «Φωτομαχικά-Αντιφωτομαχικά», κι ενώ αρχικά το αποδέχεται πλήρως και με το παραπάνω μάλιστα, μόλις ο σκεπτικιστής συγγραφέας το επαναλαμβάνει ως σημαντικό στοιχείο που θα πρέπει να ληφθεί υπ’ όψιν στην όλη συζήτηση, ο π. Μετάλληνος ξαφνικά αλλάζει ρότα κάνοντας λόγο για διαστρεβλώσεις των λεγομένων του! Ποιες όμως ήταν οι διαστρεβλώσεις αυτές, ποτέ δεν φρόντισε να αποσαφηνίσει. Ο π. Μεταλληνός είπε κατά λέξη: «Κύριε Καλόπουλε έχουμε κι άλλες φορές συζητήσει... (σ.σ. Για ποιο θέμα; Για το “Άγιο φως” ή για κάτι άλλο;) Διαστρεβλώνετε αυτά τα οποία λέγω». Πού ακριβώς πήγαινε όμως τώρα αυτό; Η τελευταία τοποθέτηση τού Καλόπουλου αφορούσε τις επιφυλάξεις τού καθηγητή κληρικού. Αυτό λοιπόν διαστρέβλωσε ο Καλόπουλος; Αυτό που λίγες μόνο στιγμές πριν, ο π. Μεταλληνός είχε αποδεχθεί αδιαμαρτύρητα ή μήπως κάτι άλλο που όμως ποτέ δεν διευκρινίστηκε αφήνοντας έτσι να πλανάται η εντύπωση ότι τελικά, όχι, ποτέ δεν διατυπώθηκαν κανενός είδους επιφυλάξεις; Και η «αθόρυβη απενεργοποίηση» τού σαματά που θα έπρεπε κανονικά να είχε δημιουργήσει η αρχική αποδοχή τού π. Μεταλληνού ολοκληρώθηκε αμέσως παρακάτω με τη μετατόπιση τής κουβέντας στη διαμάχη μεταξύ διαφωτιστών και αντιδιαφωτιστών: «έχουμε λοιπόν ένα έργο τού Αδαμαντίου Κοραή, έναν διάλογό του που αμφισβητεί, αυτά που ’πε και ο κ. Καλόπουλος». Κι έτσι λοιπόν από τις επιφυλάξεις τού π. Μεταλληνού τις οποίες ενώ αρχικά αποδέχτηκε πλήρως, στη συνέχεια μετά την ιδιαίτερη προβολή τους από τον Καλόπουλο μετρίασε κάνοντας λόγο γενικά κι αόριστα για «διαστρεβλώσεις», το θέμα πέρασε χωρίς να το πάρει χαμπάρι κανείς, σε άλλα μονοπάτια, και οι τοποθετήσεις τού π. Μεταλληνού που είχαν το περισσότερο ζουμί, απλώς… ξεχάστηκαν!


Η διαστρέβλωση αφορούσε την αυθαίρετη διατύπωση του Καλόπουλου που έβαζε στο στόμα του Μεταλληνού λόγια που έγερναν επικίνδυνα προς την απόρριψη του θαύματος το οποίο ο Μεταλληνός αποδέχεται και στο βιβλίο του αλλά όπως φαίνεται, και στο βίντεο.

Γιατί, η χροιά και ο πονηρός τονισμός έχουν τη σημασία τους. Λέει ο Καλόπουλος:

"Ο ίδιος ΛΟΙΠΟΝ ο π. Μετάλληνος εκφράζει επιφυλάξεις με το βιβλίο του"

Και του απαντάει ο Μεταλληνός:

Καραγκιόζη Καλόπουλε, άσε τα σάπια γιατί ξέρεις καλά ότι το θέμα του βιβλίου μου ήταν "πως το πρόβλημα περί αγίου Φώτος γίνεται κεντρικό πρόβλημα διάλογου μεταξύ διαφωτιστών και αντιδιαφτιστών με κέντρο τον Αδαμάντιο Κοραή."

Αυτό είναι κάτι που έχει επισημανθεί πολλές φορές αλλά δεν βολεύει τους Καλόπουλους και τους οπαδούς τους, οπότε επιλεκτικά παθαίνουν αμνησία.

Γιατί ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΣΤΙΓΜΗ ήταν φανερό το εγχείρημα του Μεταλληνού στο βιβλίο του και γι αυτό γράφτηκε:

"Όμως εμείς θέλουμε να σεβαστούμε τον καθηγητή και γι' αυτό θα αρκεστούμε στην ευθεία δήλωση της εισαγωγής του βιβλίου του: «Σκοπός μας, βέβαια, δεν είναι η κατάδειξη ή όχι της αλήθειας του ‘Αγίου Φωτός’»"

Αυτό ακριβώς θυμίζει στον Καλόπουλο ο Μεταλληνός που πάει να εκμεταλευτεί τα μή εκμεταλεύσιμα. Το βιβλίο του ασχολήθηκε με το Άγιο Φως ως πρόβλημα διάλογου μεταξύ διαφωτιστών και αντιδιαφωτιστών.


Τελεία εκεί. Αυτό είναι υποχρεωμένος να το σέβεται ο κάθε αλητήριος...


Πάμε παρακάτω:

4ον: Λίγο μετά την προβολή αποσπάσματος από παλαιότερο πείραμα αυτανάφλεξης κεριών, ο π. Μεταλληνός δήλωσε ότι είναι λάθος να κάνουμε διάφορες εικασίες για το πώς θα μπορούσε άραγε ν’ ανάβει το Φως, «αφού ο Πατριάρχης είναι μόνος εις το κουβούκλιο τού Αγίου Τάφου»!! Επικαλέστηκε δηλαδή με πάσα σοβαρότητα αυτό που ουδείς φωταμύντορας -ούτε καν ο τελευταίος πιστός- διανοείται να δεχθεί ως επιχείρημα κατά της εκδοχής τού θαύματος: την απομόνωση δηλαδή τού Πατριάρχη μέσα στο κουβούκλιο!!
Στην παρατήρηση δε τού Καλόπουλου ότι «μέσα δεν ξέρουμε τι ακριβώς συμβαίνει», ο π. Μεταλληνός επικαλέστηκε τη μαρτυρία τής Αιθερίας από τα τέλη τού 4ου αιώνα σύμφωνα με την οποία μέσα στον Τάφο υπήρχε η λεγόμενη Ακοίμητος κανδήλα από την οποία και μεταδιδόταν το φως! Για δεύτερη δηλαδή συνεχόμενη φορά επικαλέστηκε ένα στοιχείο το οποίο οι φωταμύντορες ούτε καν γι’ αστείο δε θέλουν ν’ ακούν!! Εκείνοι τονίζουν με έμφαση ότι μέσα στον Τάφο δεν υπάρχει η παραμικρή πηγή φωτός, και γι αυτό δεν έχει καμία σημασία το γεγονός ότι ο Πατριάρχης είναι μέσα μόνος του! Εντελώς δηλαδή τ’ αντίθετο απ’ αυτά που είπε ο Μεταλληνός!!



Εδώ, πέρα από αυθαίρετες ερμηνείες προφανώς δεν υπάρχει θέμα συζήτησης. Ο Μεταλληνός λέει:

«Γίνεται ένα λάθος μεγάλο και το κάνει δυστυχώς και ο κ. Καλόπουλος, δηλαδή, αφού ο Πατριάρχης είναι μόνος εις το κουβούκλιο τού Αγίου Τάφου, γιατί να ζητούμε τρόπους αφής τού Φώτος;»

Εκ πρώτης όψεως δεν βγαίνει συμπέρασμα, σε τι ακριβώς θίγει το Άγιο Φως ως θαύμα η φράση αυτή. Δεν λέει ΤΙΠΟΤΑ σχετικά, ενώ οι ερμηνείες είναι εντελώς αυθαίρετες.

Προσωπικά θα ερμήνευα (εδώ ερμηνεύει ο κάθε Καλόπουλος και καλοπουλάκι, δεν πιστεύω να υπάρχει πρόβλημα για μία ακόμα...), ότι στην πραγματικότητα λέει ο Μεταλληνός:

Πως ψάχνετε τρόπους αφής του Φωτός κύριε Καλόπουλε, τους οποίους τρόπους δεν πρόκειται να μάθετε ποτέ αφού δεν υπάρχουν τρίτα πρόσωπα εκεί ως μάρτυρες παρά μόνο ο Πατριάρχης ο οποίος λέει ευθέως ότι πρόκειται για θαύμα; Τσάμπα τον κόπο κάνετε.

Αυτή, είναι μια λογικότατη ερμηνεία την οποία ο ίδιος ο Καλόπουλος παραδέχεται και ομολογεί:

"μέσα δεν ξέρουμε τι ακριβώς συμβαίνει"...

Μα αυτό του λέει!!! Βρε βλάκα Καλόπουλε, αφού δεν υπάρχει άλλος μέσα, μόνο πλασματικές ιστορίες από το κεφάλι σου μπορείς να δημιουργήσεις, και ακόμη ευκολότερα αφού δεν είσαι πιστός αλλά άθεος και πολέμιος!

Και η άλλη μεγάλη πλάκα του αδιεξόδου στο οποίο έχουν φτάσει οι καλόπουλοι:

"Εκείνοι τονίζουν με έμφαση ότι μέσα στον Τάφο δεν υπάρχει η παραμικρή πηγή φωτός...Εντελώς δηλαδή τ’ αντίθετο απ’ αυτά που είπε ο Μεταλληνός"

Καταρχάς σε ποιο σημείο λέει ο Μεταλληνός ότι υπάρχει πηγή φωτός μέσα στο κουβούκλιο; Να το δούμε κι εμείς δηλ.. Αυτό που βλέπουμε είναι:

1. Τον 4ο αιώνα μ.Χ. (380) μαρτυρείται απ’ την Αιθερία...ότι υπάρχει η ακοίμητος κανδήλα στον άγιο τάφο.

Να σημειώσουμε εδώ ότι η αιθερία ΔΕΝ αναφέρει ΠΟΥΘΕΝΑ αν το φως αυτό ανάβει θαυματουργικά ή όχι. Απλά αναφέρει ότι υπάρχει φως.


2. Όταν δεν υπάρχει πίστις, μπορεί η κανδήλα να χρησιμοποιηθεί γι’ αυτό

Σε ποιο σημείο εδώ λέει ότι η κανδήλα ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΜΜΕΝΗ ήδη; ΠΟΥΘΕΝΑ. Λέει ότι ΜΠΟΡΕΙ να χρησιμοποιηθεί, αλλά δεν λέει πουθενά ούτε το πως, ούτε ότι είναι αναμμένη, ούτε ότι έχει χρησιμοποιηθεί με κάποιο τρόπο ποτέ μέχρι τώρα!


Άλλωστε, ως επιστήμονας ο Μεταλληνός, δεν θα ήταν λογικό να αμφισβητήσει ποτέ τη βιβλιογραφία την οποία σέβεται και υπολογίζει πάντα. Και η βιβλιογραφία αναφέρει σαφώς ότι ΤΑ ΠΑΝΤΑ είναι σβηστά.

Το επίσημο όργανο της Εκκλησίας των Ιεροσολύμων άλλωστε, που δημοσιεύει την ευχή στο περιοδικό "Νέα Σιών", παραδέχεται διά του Κάλλιστου Μηλιαρά, ότι:

"Από της πρωίας του αγίου και μεγάλου Σαββάτου εντός μεν του πανσέπτου Ναού της Αναστάσεως, ως και εν αυτώ τω αγίω Τάφω σβέννυνται ΠΑΣΑΙ αι λυχνίαι Ορθοδόξων, Λατίνων, Αρμενίων και Κοπτών υπό των...διακονητών εκάστου των δογμάτων τούτων"

εεεεμ, πως είπατε;

Αλλά το πιο ωραίο είναι αυτό που λέει ο Μεταλληνός:

Ας πούμε ότι γίνεται με ταχυδακτυλουργικά το άναμμα των κεριών έξω, τα οποία βεβαίως πωλούνται από μέρες έξω στις αγορές και θα έπρεπε σύμφωνα με τις ηλιθιότητες του Καλόπουλου να αυτοαναφλέγονται σε εντελώς άσχετες στιγμές (άλλο να ανάβει χθες, άλλο να ανάβει σήμερα, άλλο να ανάβει μέσα στην τσάντα μου...) ή αλλιώς να μιλούσαμε για οργανωμένη συνομωσία επισκεπτών από κάθε μέρος του κόσμου.

Προσθέτει όμως:

"τα φαινόμενα μεταξύ τού κόσμου...εκπομπή τού Φώτος, όπου διαχέει όλον τον χώρο τού Πανάγιου Τάφου έξω από το κουβούκλιο"

Δηλ. λέει ο Μεταλληνός: βρε ανόητε Καλόπουλε, εδώ φεύγουν φωτιές προς κάθε κατεύθυνση, λάμψεις, φαινόμενα και εσύ ασχολείσαι με το άναμμα του κεριού; Το Άγιο Φως είναι ένα σύνολο φαινομένων και όχι το άναμμα με φώσφορο που με ηλίθιο τρόπο βγάζει κάθε Πάσχα ο Καλόπουλος (ξεχνώντας βεβαίως τις διαφορετικές στιγμές κατά τις οποίες ο κάθε ένας αγοράζει τα κεριά του, τα οποία όμως, κόντρα σε κάθε λογική, ανάβουν την ίδια στιγμή...).


5ον: Ολοκληρώνοντας τις παραπάνω σκέψεις του, ο π. Μεταλληνός προέβη στην, αν μη τι άλλο, εκπληκτική δήλωση ότι κατά την άποψή του, όταν υπάρχει πίστη και χάρη Θεού στον εκάστοτε Πατριάρχη (Ειρηναίος! Ωχ...), τότε γίνεται το θαύμα. Όταν όμως δεν υπάρχουν οι προϋποθέσεις αυτές, τότε μπορεί, λέει, να χρησιμοποιηθεί η κανδήλα (τι θα πεί «μπορεί να χρησιμοποιηθεί»; Γιατί δε λέει «χρησιμοποιείται»; Πώς αλλιώς θα εμφανιζόταν δηλαδή το φως;)! Για τις δε αυταναφλέξεις εκτός Κουβουκλιου, δεν είχε τον παραμικρό ενδοιασμό να πει ότι «αυτό μπορεί να γίνει και ταχυδακτυλουργικά»! Αμέσως μετά όμως (αυτό που είπα πριν: «Μια στο καρφί, και μια στο πέταλο») αναφέρθηκε και στα υπόλοιπα φαινόμενα που παρατηρούνται έξω (λάμψεις και ακαΐα) για να ολοκληρώσει μ’ έναν καθαρά θεολογικό χάπι-εντ-επίλογο που τουλάχιστον γλύτωνε τους πιστούς από… ανεπανόρθωτες βλάβες! «Όπου ο Θεός βούλεται, νικάται φύσεως τάξη», είπε και την ίδια στιγμή εκατομμύρια κάθιδροι χριστιανοί σκούπισαν το μέτωπό τους ξεφυσώντας με ανακούφιση…

Πουθενά λοιπόν (όπως σωστά παραδέχεται ακόμη και ο kostakis) δεν λέει ο Μεταλληνός ότι έχει χρησιμοποιηθεί φως από την κανδήλα για να ανάψει ο πατριάρχης. Η οποία βεβαίως είναι ΠΑΝΤΑ σβηστή όπως λένε οι πλέον επίσημες μαρτυρίες και δεν διαψεύδει ούτε ο Μεταλληνός.

Πουθενά δεν λέει ότι χρειάστηκε μέχρι τώρα να μην γίνει το θαύμα, έστω και μία φορά, ούτε προσδιορίζει έστω και μία περίπτωση ανεπάρκειας Πατριάρχη.

Επίσης, η φράση του Μεταλληνού, "αυτό γίνεται με ταχυδακτυλουργικά" δεν ζει μόνη της, όπως επιθυμεί ο κάθε Καλόπουλος, αλλά λειτουργεί ως πλειοδοτικό επιχείρημα που καταδεικνύει την ηλιθιότητα του Καλόπουλου, ο οποίος που επιμένει στο άναμμα του κεριού, τη στιγμή που κάνει ΚΟΚΟΚΟ για το πλήθος των φαινομένων που συνοδεύουν την τελετή, τα οποία ουδέποτε μπόρεσε να αναπαράγει...


Τώρα λοιπόν, άλλαξε ΟΛΑ τα συμπεράσματά σου και κοίτα πρώτα να συνέλθεις. "Αποδεικνύεται λοιπόν περίτρανα ότι τελικά όταν επέμενες πως ο π. Μεταλληνός δεν μας τα έλεγε καθόλου καλά για το θέμα τού «Αγίου φωτός», είχες όχι μόνο παραισθήσεις, αλλά και σκοτεινές παρωπίδες και γυαλιά αγορασμένα από το κατάστημα του Καλόπουλου, του οποίου τυγχάνεις το ίδιο γελοίος, ως φανατικός θαυμαστής του.

Δυστυχώς, για μία ακόμη φορά, τα όνειρά σου θα συνεχίζουν να στοιχειώνουν από τον μεγάλο σου εφιάλτη...

Όνειρο ήταν και πάει...Κάποια άλλη φορά, ίσως τα καταφέρεις καλύτερα.


ΥΓ

Μα πόσο βλάκας μπορεί να είσαι:

"Έρχεται σε απόλυτη σύγκρουση με το χριστιανικό δόγμα ότι η ευλογία των πιστών κατά την τέλεση μυστηρίων, δεήσεων και λοιπών λατρευτικών πράξεων σε καμία περίπτωση δεν εξαρτάται από τον βαθμό αξιοσύνης των ιερουργούντων!"

Δεν ξέρεις βρε ανόητε ότι στην ορθόδοξη Θεολογία αυτό ισχύει για την τέλεση των επτά μυστηρίων;

Τι να του πει κανείς...

ευτυχώς δεν είμαι ο κωστάκης είπε...

ΠΟΤ ΠΟΥΡΙ (Γελάστε Ελεύθερα...)

Επειδή σακατεύομαι κυριολεκτικά από τα γέλια να κάνω κι εγώ μια ερώτηση ...κρίσεως:

Ρωτάει ο πανέξυπνος παγανιστής για το Άγιο Φως, αν έχει ανάγκη από τη μεσολάβηση τού Παναγίου Τάφου ένα φως που κατέρχεται θαυματουρχικά από τον Θεό, για να πλημυρίσει μ’ αυτό από το οποίο εξ ορισμού θα έπρεπε ήδη να ξεχείλιζε;

Η ερώτηση κρίσεως είναι: Έχετε δει πιο πανίβλακα από αυτόν; Που δεν βλέπει ότι η ευχή λέει:

"παρακαλούμεν και δεόμεθά ΣΟΥ (δηλ. ΣΕ ΕΣΕΝΑ), Παναγιότατε Δέσποτα, όπως ΑΝΑΔΕΙΞΗΣ (ΕΣΥ) αυτό αγιασμού δώρον..."!!!

Βρε ανόητε, είναι ποτέ δυνατό να μην είναι ΤΥΠΙΚΗ η προσθήκη "διά του Τάφου σου", όταν αλλιώς θα ήταν σαν να είμασταν όχι μόνο άθεοι αλλά τουλάχιστον σατανιστές, παγανιστές και οτιδήποτε άλλο, αν λέγαμε σε μια ευχή και ΠΡΑΓΜΑΤΙ ΕΝΝΟΟΥΣΑΜΕ, ότι ο ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ ΤΟΥ ΣΥΜΠΑΝΤΟΣ είναι ΑΝΙΚΑΝΟΣ να δώσει αγιαστική δύναμη στο Φως και ...έχει ανάγκη από τη Χάρη του Τάφου, του ΔΙΚΟΥ ΤΟΥ!!!


Συγγνώμη. Εγώ φταίω τώρα; Εγώ φταίω; Αφού τραβάει τις κατραπακιές με μαγνήτη!

(βεβαίως η συνέχεια επί του θέματος ακολουθεί...)

ευτυχώς δεν είμαι ο κωστάκης είπε...

Στα πλαίσια του πενταλέπτου που αφιερώνουμε στους φίλους παγανιστές - διασκεδαστές του διαδικτύου, αφιερώνουμε τη νέα μας εκπομπή σε μια καινούρια απάτη.

Μία απάτη, πάντα περιέχει απόκρυψη. Ο απατεώνας κάτι προσπαθεί να κρύψει αλλιώς δεν θα ήταν απατεώνας.

Επισημαίνει μια φράση:

«[...] Παρακαλούμεν Και Δεόμεθά Σου, Παναγιότατε Δέσποτα, Όπως Αναδείξης Αυτό Αγιασμού Δώρον και Πάσης Θεϊκής Σου Χάριτος Πεπληρωμένον, διά της Χάριτος του Παναγίου και Φωτοφόρου Τάφου Σου».

η οποία σημαίνει:

"...Παρακαλούμε και προσευχόμαστε Παναγιότατε Δέσποτα να αναδείξεις/καταστήσεις αυτό [το Άγιο Φως] δώρο αγιασμού και [να το αναδείξεις/καταστήσεις αυτό το Άγιο Φως] γεμάτο από όλη τη θεϊκή σου χάρη, με τη χάρη του Παναγίου και Φωτοφόρου Τάφου σου..."

Το συμπέρασμα κλεμμένο από τον Καλοκύρη (σελ. 225-227) ο οποίος κάνει ακροβατικά και επιμένει να λέει την απίστευτη "εξήγηση":

"Τονίζουμε τη διατύπωση: «Παρακαλούμεν και δεόμεθά σου, Πανάγιε Δέσποτα, όπως ΑΝΑΔΕΙΞΗΣ αυτό αγιασμού δώρον και πάσης θεϊκής χάριτος πεπληρωμένον...»...η λέξη «ανάδειξης»...δηλώνει καθαρά ότι το φως (όχι μόνο δεν είναι ουρανόπεμπτο, αλλά) δεν έχει ακόμη αναδειχθεί ιδιαίτερον «αγιασμού δώρον»".


Κάτι όμως δεν κολλάει σε όλα αυτά. Που είναι η απάτη σε αυτή την απο-κομμένη φράση;

Μιλάμε καταρχάς για εκκλησιαστική ευχή.

Ποιος είναι ο σκοπός της Εκκλησίας;

Ποιος είναι ο σκοπός των ευχών της;

Υπάρχει περίπτωση η Εκκλησία να έχει δημιουργήσει μια ευχή που έχει ως ΑΥΤΟΣΚΟΠΟ να "μετατρέψει" κάτι σε άγιο; Έτσι; Χωρίς άλλο λόγο;

Σίγουρα εδώ, "κάτι" δεν πάει καλά...

Ας το ξαναδιαβάσω:

«Παρακαλούμεν και δεόμεθά σου, Πανάγιε Δέσποτα, όπως ΑΝΑΔΕΙΞΗΣ αυτό αγιασμού δώρον και πάσης θεϊκής χάριτος πεπληρωμένον...»

Γιατί; Με ποιο σκοπό και αποτέλεσμα; Απλά να είναι άγιο και να το βλέπω να περνάει η ώρα; Φυσικά όχι, και η απάντηση βρίσκεται λίγο παρακάτω:

"ΚΑΙ τους απτομένους ευλαβώς αυτού ευλογήσης και αγιάσης, του σκότους των παθών ελευθερών και των φωτεινότατων σου σκηνών καταξίωσης, όπου φως το ανέσπερον της σης θεότητος λάμπει. χάρισαι αυτοίς, Κύριε, υγίειαν και ευζωίαν και τους οίκους αυτών παντός αγαθού πλήρωσον."

Απίστευτο κι όμως αληθινό. Όπως ΠΑΝΤΑ, η απάτη αποκαλύπτεται από τα πριν ή τα μετά ενός κειμένου. Ασφαλώς και η Εκκλησία ΔΕΝ τρελάθηκε για να ζητάει έτσι χωρίς λόγο το Φως "να γίνει" άγιο και γεμάτο Χάρη για να το βάλουμε στη γυάλα ως έκθεμα!

Ασφαλώς και:

"...Παρακαλούμε και προσευχόμαστε Παναγιότατε Δέσποτα να αναδείξεις/καταστήσεις αυτό [το Άγιο Φως] δώρο αγιασμού και [να το αναδείξεις/καταστήσεις αυτό το Άγιο Φως] γεμάτο από όλη τη θεϊκή σου χάρη, με τη χάρη του Παναγίου και Φωτοφόρου Τάφου σου. ΚΑΙ τους απτομένους ευλαβώς αυτού ευλογήσης και αγιάσης...".

ΔΗΛΑΔΗ, η ευχή έχει μέσα τις κλασικές εκφράσεις όπου ζητάμε από τον Θεό να καταστήσει κάτι, δώρο αγιασμού και γεμάτο από κάθε θεϊκή χάρη ΓΙΑ ΕΜΑΣ και όχι από εκεί που είναι τενεκές να το γεμίσει αγιασμό και Χάρη! Είναι ήδη άγιο ως προς την προέλευση και ο σκοπός πλέον είναι να περάσουν αυτά τα δώρα σε ΕΜΑΣ που "με ευλάβεια θα το πλησιάσουμε ώστε να αγιαστούμε και να απελευθερωθούμε από το σκότος των παθών" κ.λπ. κ.λπ. κ.λπ.

Αχ άθλια απάτη, πόσο κοντά πόδια έχεις...

H απάτη αυτή, παραλείπει ότι δεν είναι ΑΥΤΟΣΚΟΠΟΣ το να αγιαστεί το ΦΩΣ και ούτε υπάρχει ευχή που να ζητάει τέτοια ανόητα πράγματα! Δεν υπάρχει ούτε χρησιμότητα σε κάτι τέτοιο, ούτε και ο σκοπός της Εκκλησίας είναι να επικαλείται να αγιαστεί κάτι για πλάκα. Επικαλείται η ευχή το Δημιουργό ώστε να γίνει το Άγιο Φως το μέσο εκείνο δια του οποίου τα δώρα αυτά θα περάσουν σε ΕΜΑΣ, με τις ίδιες εκφράσεις που χρησιμοποιεί μετά τη Θεία Μετάληψη.

Απλώς, υπάρχουν άνθρωποι, οι οποίοι μην έχοντας σχέση με τις ευχές της Εκκλησίας (ή για να επιτύχουν ένα προαποφασισμένο συμπέρασμα), θεωρούν τα αυτονόητα ως παράδοξα, ακριβώς επειδή είναι εντελώς ξένα γι αυτούς (ή γιατί έτσι βολεύει το συμπέρασμα που προαποφάσισαν).

Και το παράδειγμα που ξαναφέρνουμε είναι από την ευχή ΜΕΤΑ τη μετάληψη, όπου πλέον είναι ΔΕΔΟΜΕΝΟ ότι αυτό που λάβαμε δεν είναι απλά άγιο αλλά είναι το ΑΓΙΟ των ΑΓΙΩΝ. Άγιο είναι το Άγιο Φως, Άγιο είναι και το Σώμα-Αίμα Χριστού. Κι όμως:

"...Δέσποτα φιλάνθρωπε..., ο υπέρ ημών αποθανών τε και αναστάς και χαρισάμενος ημίν τα φρικτά ταύτα και ζωοποιά σου Μυστήρια...δος γενέσθαι ταύτα καμοί εις ίασιν ψυχής τε και σώματος, εις αποτροπήν παντός εναντίου, εις φωτισμόν των οφθαλμών της καρδίας μου, εις ειρήνην των ψυχικών μου δυνάμεων, εις πίστιν ακαταίσχυντον, εις αγάπην ανυπόκριτον, εις πλησμονήν σοφίας, εις περιποίησιν των εντολών σου, εις προσθήκην της θείας σου χάριτος..."

Μα είναι δυνατόν να ζητάμε τέτοια πράγματα; Δεν είναι ΑΥΤΟΝΟΗΤΑ άγιο το Σώμα και Αίμα Χριστού; Ζητάει η Εκκλησία με προσευχή, ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ, αυτή η Άγια Θεία Μετάληψη να ΓΙΝΕΙ για εμάς γεμάτη φορέας χάρης θεϊκής και αγιασμού; Δεν είναι ήδη; Πρέπει να το ζητήσουμε;

Και αλλού ΠΑΛΙ τα ίδια:

"Αγνιζε και κάθαιρε και ρύθμιζε με, κάλλυνε, συνέτιζε και φώτιζε με...ως πυρ με φεύγη πας κακούργος, παν πάθος."

Και αλλού ΞΑΝΑ τα ίδια:

"Ψυχήν κάθαρον, αγίασον τας φρένας, τας ιγνύας στήριξον οστέοις άμα αισθήσεων φώτισον απλήν πεντάδα·"

Και αλλού ΠΑΛΙ ζητάμε τα αυτονόητα:

"Το Σώμα σου το άγιον, Κύριε Ιησού Χρίστε ο Θεός ημών, γένοιτο μοι εις ζωήν αιώνιον και το Αίμα σου το τίμιον εις αφεσιν αμαρτιών. Γένοιτο δε μοι η ευχαριστία αύτη εις χαράν, υγείαν και ευφροσύνην·"

Ενώ η ευχή του Αγίου Φωτός ζητάει:

"τους απτομένους ευλαβώς αυτού ευλογήσης και αγιάσης, του σκότους των παθών ελευθερών και των φωτεινότατων σου σκηνών καταξίωσης, όπου φως το ανέσπερον της σης θεότητος λάμπει..."


Ωπ, τι έγινε εδώ; Όπως και στην περίπτωση του Αγίου Φωτός, ζητάμε από κάτι ΟΝΤΩΣ Άγιο να μας Αγιάσει;

Γιατί ο καθ. Καλοκύρης δεν επεσήμανε αυτή την αντίφαση; Και φυσικά δεν ζητάμε απλά η Θεία Μετάληψη να μας αγιάσει, αλλά να μας γεμίσει από κάθε θεϊκή χάρη: Ζωή αιώνια, χαρά, υγεία, ευτυχία, φωτισμό, καθαρισμό ψυχής και ένα σωρό άλλα ..."απίστευτα" σύμφωνα με τον Καλοκύρη.


Ασφαλώς οι δύο ευχές έχουν ακριβώς το ίδιο περιεχόμενο και στο μόνο που διαφέρουν είναι οι λέξεις.

Και τι έμεινε στους απατεώνες; μα η φράση:

"διά της Χάριτος του Παναγίου και Φωτοφόρου Τάφου Σου".

Την οποία χρησιμοποιούν λες και δείχνει κάποια ανάγκη επίκλησης της χάριτος του Τάφου η οποία έχει "μεγίστη σημασία", ή που χωρίς αυτήν δεν γίνεται τίποτα. Δηλαδή, κατά τη γνώμη κάποιων, σημαίνει ότι για να γίνει το Άγιο Φως δώρο αγιασμού για τους πιστούς και γεμάτο από θεϊκές χάρες, "χρειάζεται" η μεσολάβηση της χάριτος του Παναγίου Τάφου!

Εδώ είναι και το μεγάλο γέλιο. Ετοιμαστείτε γιατί μιλάμε για ανθρώπους που δεν βλέπουν ούτε στο μισό μέτρο...Γιατί η φράση "διά της Χάριτος του Τάφου Σου" είναι εντελώς ΑΝΟΥΣΙΑ ως προς το αποτέλεσμα και εντελώς τυπικό μέρος της ευχής!

Προσέξτε:

"Παρακαλούμεν και Δεόμεθά ΣΟΥ, Παναγιότατε Δέσποτα, όπως ΑΝΑΔΕΙΞΗΣ..."

Ποιος;

Πως είπατε;

Σωστά! Σε ΕΣΕΝΑ προσευχόμαστε Πανάγιε Δέσποτα και ΕΣΥ θα αναδείξεις. ΕΣΥ.

Θα μπορούσε άραγε, να υπάρξει ΚΑΤΙ ΑΛΛΟ, ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ, το οποίο να ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ο ΙΔΙΟΣ ο Δημιουργός του Παντός, ώστε αυτό το "κάτι" να μεσολαβήσει ΩΣΤΕ να επιτύχει τον Αγιασμό και την πλήρωση με Χάρη του Αγίου Φωτός ή οτιδήποτε άλλου; Και κατά συνέπεια, χωρίς αυτό θα είχαμε ...αποτυχία του εγχειρήματος;

Ασφαλώς και ΟΧΙ είναι η απάντηση.

Αυτή η φράση επικλήσεως είναι μια κλασική περίπτωση όπου ζητάμε κάτι και μετά λέμε π.χ. "δια των πρεσβειών του Αγίου Ιωάννου" ή "δια των πρεσβειών των Αγγέλων".

Μήπως αυτό σημαίνει ότι η δύναμη του Θεού στον οποίο προσευχόμαστε, έχει κάποιου είδους "ΑΝΑΓΚΗ" μεσολάβησης από τις πρεσβείες του τάδε Αγίου;

Ασφαλώς και η επιχειρηματολογία των φωτομάχων έχει φτάσει στα απόλυτα όρια του γελοίου.
Δεν έχει καν ρόλο η φράση "διά της χάριτος του....Τάφου" αφού ήδη από την αρχή ζητάμε από τον ίδιο το Δημιουργό το αποτέλεσμα. Δυστυχώς, είναι τραγικό, αλλά ο Καλοκύρης, ξεχνά ότι όλη αυτή η ευχή του Αγίου Φωτός, λειτουργεί κατά τον ίδιο τρόπο, όταν ζητάμε από το ΑΓΙΟ Σώμα και Αίμα Χριστού ώστε:

"Ψυχήν κάθαρον, αγίασον τας φρένας"

Και μάλιστα, είναι σαν να λέμε ότι το Σώμα και Αίμα δεν είναι Άγια, αφού για να πετύχουμε τα παραπάνω έχουμε ανάγκη από μεσολάβηση. Γιατί η ευχή καταλήγει:

"Πρέσβεις φέρω σοι πάντας ήγιασμένους, τας ταξιαρχίας τε των Ασωμάτων, τον Πρόδρομόν σου, τους σοφούς Αποστόλους...".

Όπως και σε άλλη ευχή μεταλήψεως που κλείνει:

"Πρεσβείαις της πανάχραντου σου Μητρός και πάντων σου των Αγίων. Αμήν."

Δηλ. ζητάμε το εξής "απίστευτο" σύμφωνα με τον Καλοκύρη: θέλουμε η Άγια των Αγίων Θεία Μετάληψη, να φέρει Αγιασμό και κάθε Χάρη σε εμάς με τη ...μεσολάβηση των Αγίων και των Αγγέλων επειδή δεν μπορεί από μόνη της!

Και αντικειμενικά μιλώντας, σύμφωνα με την Ορθόδοξη Θεολογία, η προσευχή Αγίων και Αγγέλων είναι ασφαλώς ...ΚΑΤΩΤΕΡΗ από τη χάρη που πηγάζει από τον Πανάγιο Τάφο με τον οποίο ήρθε σε επαφή το ίδιο το Σώμα και το Αίμα του Χριστού!


Σε τέτοια κατάντια λοιπόν οδηγεί η αυθαιρεσία και η στρατευμένη ερμηνεία. Απάτη, παραποίηση και βεβαίως διασυρμό.
Δεν θέλαμε να πικράνουμε κανέναν. Απλά, ευχόμαστε περαστικά...

KOSTAS είπε...

Αγάπη μου, πού ήσουν τόσον καιρό και μού ’λειψες; Λοιπόν, επειδή τώρα μόλις
ήρθα απ’ τη δουλειά και όπου να ’ναι ξαναφεύγω, εσύ πήγαινε τώρα να πλυθείς,
να αρωματιστείς κι εγώ δε θ’ αργήσω πάρα πολύ, εντάξει; Κι έχω κάτι ορέξεις…
Άντε λοιπόν, φιλιά και… τα λέμε.

Ο (ξαναμμένος) Κωστάκης σου

KOSTAS είπε...

Για προθέρμανση θα ξεκινήσω με κάτι άσχετο, το οποίο δεν πρόκειται να σταματήσω
να υπενθυμίζω προς πάσα κατεύθυνση, παρά μόνο αν βγεις δημόσια και παραδεχθείς
την απίστευτου μεγέθους διαστρέβλωση που συνυπέγραψες στο άρθρο τής Ο.Ο.Δ.Ε.
αναφορικά με σημασία τής φράσης: «υιός ποιητός». Εγώ ρε συ, εκεί πού αποδεδειγμένα
έσφαλα, είχα τα μπαλάκια να το παραδεχθώ και ν’ αποκαταστήσω το λαθος πάραυτα.
Εσείς εκεί πέρα στην ομάδα σου, ευθιξία δεν έχετε καθόλου; Σας έχω τρίψει στη μούρη
ένα απίστευτο λάθος κι εσείς (ΕΣΥ δηλαδή, που μου κάνεις και τον διαβασμένο) ακόμα
τολμάτε και το έχετε στην απολογία σας αφήνοντας τον κόσμο να εξαπατάται; Λίγη τσίπα,
ρε, δεν έχετε;

Τα λέμε προσεχώς και για τα υπόλοιπα…

KOSTAS είπε...

Mόλις έφτασα σπίτι απ’ τη δουλειά και σημειώνω με έντονο χρώμα τις μαλακίες
που κάθησες και μου έγραψες, αξιοθρήνητο απολογητάριο δεύτερης διαλογής.
Ειλικρινά δεν μπορώ να το πιστέψω πόσο βλάκας είσαι ۬ είναι πραγματικά
απίστευτο!

KOSTAS είπε...

Αφού πρώτα υπενθυμίσω σε κάθε άνθρωπο τού πλανήτη που τυχαίνει να διαβάζει τις
γραμμές αυτές, ότι εσύ (ο Papyrus 52) και η ορθόδοξη ομάδα με την οποία συνεργάζεσαι
(Ο.Ο.Δ.Ε.), εξακολουθείτε ακόμα να εξαπατάτε τον κόσμο με τη βάναυσα διαστρεβλωμένη
ερμηνεία τής φράσης «υιός ποιητός», προχωρώ στο θέμα:

Με τα επανειλημμένα σχόλιά σου περί «κλεμμένων» επιχειρημάτων, το μόνο που
καταφέρνεις είναι να φαίνεσαι ακόμα πιο κακομοίρης απ’ ότι ήδη είσαι. Διότι

►αναφορικά με το ζήτημα τής προσέγγισης τού ζητήματος από τον π. Μεταλληνό, ήδη
από το πρώτο μου κείμενο έγραψα αυτολεξεί ότι στο βιβλίο του «ορισμένα επιχειρήματα
-τόσο υπέρ όσο και κατά- αξιολογούνται με ΠΡΟΣΕΧΤΙΚΟΥΣ, ΜΕΤΡΙΟΠΑΘΕΙΣ
χαρακτηρισμούς όπως “ευλογοφανές”, “εύστοχο” ή “ορθό”, ενώ άλλα τα αφήνει ασχολίαστα».
Όσο για τη διατύπωση που θεώρησες… κελεπούρι για να με βγάλεις… λογοκλόπο, το
επιχείρημα περί «επιστημονικής προσέγγισης» το επικαλέστηκα ρητά μόνο όταν αυτό
χρειάστηκε, όταν δηλαδή υπονόησες ότι από τη στιγμή που κι ο ίδιος ο π. Μεταλληνός
είναι κληρικός, δεν είναι δυνατόν να εννοούσε κάτι το επιλήψιμο μ’ εκείνο το σχόλιο που
έκανε για τον Επίσκοπο Αυξέντιο. Θα μου πεις δηλαδή εσύ, ρε φίλε, πότε θα επικαλούμαι
εγώ το Α ή το Β επιχείρημα; Πάς καλά;

►αναφορικά με το ζήτημα περί κατανόησης τής Τελετής και εξαγωγής συμπερασμάτων
για τη φύση τού φωτός, η συγκεκριμένη διατύπωση προέρχεται από τον Καλοκύρη,
αναδημοσιεύτηκε στη συνέχεια από τον π. Μεταλληνό και κατόπιν κι από μένα με ρητή
αναφορά του… πρωτολαλήσαντος! Συνεπώς ό,τι στο διάολο κι αν υπονόησες με το
σχόλιο «απλά... άλλος το έγραψε κι αυτό», ελπίζω παρά την οξεία βραδύνοια σου να
καταλαβαίνεις ότι αναπόφευκτα πιάνει και τον… π. ΜΕΤΑΛΛΗΝΟ!

►αναφορικά με το ζήτημα τής αποστασιοποίησης τού π. Μεταλληνού από τη θέση τού
Καλοκύρη, και εδώ δεν καταλαβαίνω τι ακριβώς ήθελες να πεις με το ηλίθιο σχόλιό σου
ότι «κι αυτό, άλλος το είπε...». Για νέο μας το λες; Ή μήπως είπα εγώ κάτι διαφορετικό;

Συμπερασματικά, και στις τρεις περιπτώσεις που επιχείρησες να με παρουσιάσεις…
λογοκλόπο, το μόνο που κατάφερες, απολογητή τού γλυκού νερού, ήταν για άαλλη
μια φορά να τα κάνεις… ρόιδο! Τα περαστικά λοιπόν σ’ εσένα, όχι σ’ εμένα! Κι είμαστ’
ακόμα στην αρχή…

Υ. Γ. Μη ξεχνάς τα περί «ποιητών υιών»! ۬Εγώ πάντως δεν τα ξεχνώ. Γι’ αυτό αν έχετε
έστω και λίγη τσίπα, θα πρέπει να το διορθώσετε ΑΜΕΣΩΣ και ν’ αναφέρετε κιόλας
κι εκείνον που σας διόρθωσε, δηλαδή εμένα! Για να σου δείξω μάλιστα ότι πραγματικά
το εννοώ όταν λέω πως δεν πρόκειται να σταματήσω να προβάλλω τη διαστρέβλωση,
μέχρι να αποκαστήσετε το λάθος, το θέμα πρόκειται να το βάλω και στα LoL! Τα λέμε
λοιπόν.

KOSTAS είπε...

Αφού πρώτα ξαναϋπενθυμίσω σε άπασα τη μπλογκόσφαιρα ότι εσύ (ο Papyrus 52) και
η ορθόδοξη ομάδα με την οποία συνεργάζεσαι (Ο.Ο.Δ.Ε.), συνεχίζετε ακόμα απτόητοι
να εξαπατάτε τον κόσμο που σας διαβάζει με τη βάναυσα διαστρεβλωμένη ερμηνεία
τής φράσης «υιός ποιητός», περνάω στα άλλα που μας απασχολούν:

Εγώ λοιπόν «ο καραγκιόζης» διέπραξα την «αλητεία» να ισχυριστώ πως ο π. Μεταλληνός
«δήλωσε ΡΗΤΑ ότι η ευχή όχι μόνο δεν περιγράφει αλλά ούτε καν υπονοεί κάποιο φως
που κατεβαίνει θαυματουργικά από τον ουρανό», ενώ αυτό που στην πραγματικότητα
λέει το κείμενο είναι πως «πουθενά δεν γίνεται "λόγος (ούτε καν ΥΠΑΙΝΙΓΜΟΣ)"» στην
ευχή! «Άλλο το ένα, άλλο το άλλο...», αποφάνθηκες. «Υπαινιγμός σημαίνει και νύξη δηλ.
σύντομη αναφορά σε κάποιο ζήτημα χωρίς λεπτομερειακή ανάλυση».

Λοιπόν, αν και το να μου κάνεις διάλεξη εσύ για τέτοιου είδους ζητήματα, είναι από τις
στιγμές εκείνες που πραγματικά λατρεύω να βιώνω στο Διαδίκτυο, θα κάνω το εξής
απλό: θ’ ανοίξω ένα λεξικό να δούμε τι λέει εκεί, εντάξει; Ανοίγω λοιπόν τον Μπαμπινιώτη
στο επίμαχο λήμμα και τι διαβάζω; «υπαινιγμός (ο) ΕΜΜΕΣΗ παρατήρηση, σχόλιο που
εκφράζεται ΣΥΓΚΕΚΑΛΥΜΜΕΝΑ, κατά τρόπον ώστε να ΥΠΟΝΟΕΙΤΑΙ κάτι». Να
κοιτάξουμε κι αλλού; Να κοιτάξουμε. Ας δούμε λοιπόν τι λέει και το «Λεξικό της
ελληνικής γλώσσας» των εκδόσεων «Πάπυρος» (άντε βρε, είστε και συνονόματοι!):
«ΣΥΓΚΑΛΥΜΜΕΝΗ έκφραση, νύξη, ΥΠΟΝΟΟΥΜΕΝΟ». Να δούμε τι λέει και το
«Μονοτονικό Λεξικό Δημοτικής» των εκδόσεων «Υδρόγειος»; Ας το δούμε κι αυτό:
«η ΣΥΓΚΑΛΥΜΜΕΝΗ δήλωση ή έκφραση σχετικά με κάτι, η αναφορά σε κάτι με
ΠΛΑΓΙΟ τρόπο, ΟΧΙ ΡΗΤΑ». Άντε… ας δούμε και το «Νέον ορθογραφικόν
ερμηνευτικόν λεξικόν» τού Γιοβάνη για να πάρουμε και μια… τέταρτη γνώμη:
«υπαινιγμός ο Ν το να υπαινίσσεταί τις». Φτου να πάρει ο διάολος, τι κωλολεξικό
είναι αυτό - να πρέπει τώρα να τρέχω στο «υπαινίσσομαι»… α κάτσε, δυο λήμματα
πιο κάτω είναι! Λοιπόν, «υπαινίσσομαι»: «εκφράζω, δηλώ ΚΕΚΑΛΥΜΜΕΝΩΣ».
Μάλιστα… Συγκαλυμμένα, κεκαλυμμένα, πλαγίως, όχι ρητά, υπονούμενα, σπόντες
Η ιδια δηλαδή σημασία που είχε το υπαινίσσομαι και στη Αρχαία: «αινίττομαι ΠΛΑΓΙΩΣ,
κάμνω ΥΠΑΙΝΙΓΜΟΝ, ΥΠΟΝΟΩ, υποδηλώ» ۬ το δε «αινίττομαι» ήδη από μόνο του
ήταν επικίνδυνα… φορτωμένο: «ομιλώ ΣΚΟΤΕΙΝΩΣ, ήτοι ΑΙΝΙΓΜΑΤΩΔΩΣ […]
ΥΠΑΙΝΙΣΣΟΜΑΙ τι, ΥΠΟΝΟΩ, προϋποδεικνύω τι όπερ μέλλω να εκθέσω».

Αυτά λοιπόν, αγαπητέ κύριε Ξερολίδη, καθορίζει η ελληνική γλώσσα αναφορικά με τη
σημασία τού υπαινιγμού. Πουθενά, μα πουθενά δεν υπάρχει η ανύπαρκτη υποσημασία
τής «σύντομης αναφοράς» που βιάστηκες να μου αντιτάξεις. Η λέξη «νύξη», βλέπεις,
στην οποία επιχείρησες να στηρίξεις τον αντίλογο τής… συμφοράς, ΔΕΝ αναφέρεται
στην κύρια σημασία τής λέξης (σύντομη αναφορά χωρίς λεπτομερειακή ανάλυση)
αλλά σε μια ΥΠΟΣΗΜΑΣΙΑ της η οποία -αλίμονο- ταυτίζεται με τη ΜΟΝΑΔΙΚΗ σημασία
του… «υπαινιγμού»! Όταν δηλαδή σε κάποια λεξικά ο ορισμός τής λέξης «υπαινιγμός»
περιέχει μεταξύ άλλων και τη λέξη «νύξη», αυτή ΔΕΝ σημαίνει «σύντομη αναφορά»,
αλλά «ΥΠΟΝΟΥΜΕΝΟ»!!

Είχα λοιπόν άδικο όταν τις προάλλες σε αποκάλεσα «μπούφο» και «αστοιχείωτο»;
Όχι πες μου, είχα άδικο;

Υ. Γ. Μη ξεχνάς τα περί «ποιητών υιών»! ۬Εγώ πάντως δεν τα ξεχνώ. Γι’ αυτό αν έχετε
έστω και λίγη τσίπα, θα πρέπει να το διορθώσετε ΑΜΕΣΩΣ και ν’ αναφέρετε κιόλας
κι εκείνον που σας διόρθωσε, δηλαδή εμένα! So long!

KOSTAS είπε...

Αφού διαλαλήσω για άλλη μία φορά με τη ντουντούκα ότι εσύ (ο Papyrus 52) και η
ορθόδοξη ομάδα με την οποία κάνεις παρέα (Ο.Ο.Δ.Ε.), εξακολουθείτε ακόμα να
κορϊδεύετε τον κόσμο για την πραγματική σημασία τής φράσης «υιός ποιητός»,
συνεχίζω από ’κεί που είχαμε μείνει:

Όπως βλέπω λοιπόν, αρνείσαι να παραδεχθείς ότι στο βιβλίο του ο π. Μεταλληνός
όντως συμφώνησε πως «το φως -όπως τουλάχιστον προκύπτει από την προσευχή-
ΑΝΑΒΕΤΑΙ (εννοείται από ανθρώπινο χέρι, αφού ουδέποτε διαφώνησε με το ρητό
συμπέρασμα τού Καλοκύρη ότι το φως δεν περιγράφεται ως άνωθεν κατερχόμενο)
απλώς στην ανάμνηση τού αναστάντος Χριστού και συνεπώς είναι απολύτως φυσικό».
Κι όχι μόνο το αρνείσαι, αλλά μου κάνεις κιόλας και δωρεάν επίδειξη… βλακείας κι από
πάνω, επιχειρώντας και καλά να αποσαφηνίσεις κάτι που εγώ ο ίδιος είχα πρωτύτερα
καταστήσει απόλυτα… σαφές! Μου υπενθυμίζεις δηλαδή με δασκαλίστικο υφάκι
ότι αυτό με το οποίο ουδέποτε διαφώνησε ο π. Μεταλληνός ήταν το το ρητό
συμπέρασμα τού Καλοκύρη ότι πουθενά στην ευχή δε γίνεται «λόγος (ούτε καν
ΥΠΑΙΝΙΓΜΟΣ)» περί άνωθεν κατερχομένου φωτός, ΑΔΥΝΑΤΩΝΤΑΣ -ως γνήσιος
μπουμπούνας που είσαι- να αντιληφθείς ότι το ίδιο ακριβώς ήταν που είχα πει κι εγώ!
Καταλαβαίνεις βρε βραδυφλεγές βλήμα, τι ακριβώς σημαίνει η φράση μου: «-όπως
τουλάχιστον προκύπτει από την προσευχή-» ή δεν καταλαβαίνεις; Είσαι σε θέση να
αντιληφθείς τι ακριβώς λένε οι λέξεις που χρησιμοποιώ ή δεν είσαι; Αλλά δε φταίει
κανείς - ΕΓΩ φταίω ο άρρωστος που κάθομαι κι ασχολούμαι με καμένους εγκεφάλους…
Γελάς κιόλας ούφο και μου πουλάς και πνεύμα κι από πάνω, αντί να αποσυρθείς από
τα εγκόσμια με τα συνεχή ρεζιλίκια που τρως…

Υ.Γ. 1
Αν θες να αντικρούσεις τη φράση μου «εννοείται από ανθρώπινο χέρι», αντί να με
βρίζεις θα πρέπει να ξεχάσεις για λίγο τη φύση σου, κοκορίκο, και να προσπαθήσεις
να απαντήσεις πειστικά σ’ αυτό που σε ρώτησα για την παθητική φωνή «ΑΝΑΒΕΤΑΙ».
Μέχρι τότε προτείνω είτε να ρουφήξεις τ’ αβγό σου είτε να πιείς λίγη σόδα!

Υ.Γ. 2
Και πού ’σαι; Δεν ξεχνώ!

Υ.Γ. 3
Για την… εκκρεμότητα με τους… υιοθετημένους, μιλάω ρε συ - μην κάνεις πως δεν
καταλαβαίνεις!

KOSTAS είπε...

Συνεχίζουμε λοιπόν:

Για τη δήλωση τού π. Μεταλληνού ότι προτιμά «τους "αθέους”, πού απορρίπτουν
διαρρήδην κάθε περίπτωση θαύματος στο θέμα του “Αγίου Φωτός”, από την για
οποιονδήποτε λόγο […]απόκρυψη της αλήθειας», τα είπαμε: εξήγησέ μου για
ποιον λόγο τη λέξη «αθέους» ο π. Μεταλληνός την έβαλε ΣΕ ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΑ ή ρούφα
τ’ αβγό σου και μη μιλάς. Τόσο απλό είναι.

Επειδή δε μετά λύπης μου δεν βλέπω να βάζεις μυαλό, να σου υπενθυμίσω για
δεύτερη φορά αυτό που σού επισήμανα και στην «Αβάσταχτη ελαφρότητα τού
απολογήσθαι», ότι δηλαδή στη φράση: «διαρρήδην, μόνο άθεοι απορρίπτουν κάθε
περίπτωση θαύματος στο θέμα του “Αγίου Φωτός”», τη λέξη «ΜΟΝΟ» την ΕΦΕΥΡΕΣ
εσύ! Η ακριβής φραστική διατύπωση τού π. Μεταλληνού είναι αυτή που παρατίθεται
πιο πάνω, και όχι μόνο ΔΕΝ περιέχει τη λέξη που προφανώς είδες σε κάποιο όνειρό
σου, αλλά έχει κι αυτά τα ρημάδια τα εισαγωγικά δεξιά κι αριστερά των καταραμένων
των… «αθέων» που σου χαλάνε τη… μανέστρα! Όταν λοιπόν μιλάς μαζί μου, καλύτερα
να είσαι σαφής και ακριβής γιατί οι πονηριές εδώ δεν περνάνε! Δεκάδες φορές το
’χεις επιχειρήσει, ισάριθμες έφαγες τα μούτρα σου, κι εσύ εκεί! Τι να πω; Όντως είσαι
περίπτωση…

Και πάμε τώρα στο τι πιστεύει ή για την ακρίβεια, στο τι -χωρίς ιδιαίτερη πίεση, εφτά
ολόκληρα χρόνια μετά το επίμαχο βιβλίο του και κυρίως ενώπιον εκατομμυρίων
ορθοδόξων- είπε ότι πιστεύει ο π. Μεταλληνός! Έχει σημασία αυτό και μην κάνεις
πως δεν καταλαβαίνεις τι εννοώ, Πάπυρε. Αυτά λοιπόν που ΤΩΡΑ δήλωσε ο
Μεταλληνός, ουδόλως αποδεικνύουν πως τα ίδια ακριβώς πίστευε ή εννοούσε και
ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΕΦΤΑ ΟΛΟΚΛΗΡΑ ΧΡΟΝΙΑ που έγραψε το βιβλίο! Στο ξανάπα, και
σ’ το ξαναλέω μπας και το καταλάβεις (λέμε τώρα): «ακόμα κι ο π. Μεταλληνός παρά
τη συγκρότηση που διαθέτει, παραμένει… άνθρωπος»! Κι όχι μόνο παραμένει
άνθρωπος, αλλά -για μην τρελαθούμε κιόλας!- δεν έγραψε δα και κάποια θεόθεν
υπαγορευμένα πράγματα που μόνο κάποιοι μυημένοι θα ήταν σε θέση να
καταλάβουν ۬ αυτό που έκανε ήταν να εκπονήσει απλώς μια ιστορική μελέτη σε
έναν κοινώς αντιληπτό γλωσσικό κώδικα ο οποίος εξ ορισμού θα ήταν και ο
αποκλειστικός δίαυλος επικοινωνίας ανάμεσα στον συγγραφέα και τον αναγνώστη.
Κοντολογίς -ανεξάρτητα από τι πραγματικά ήθελε να πει, γράφοντας αυτά που
έγραψε τότε και ανεξάρτητα από το τι (μισο)είπε τώρα-, ένα είναι το σίγουρο:
verba volant scripta manent! Συνεπώς μη μου επικαλείσαι την (ο… Θεός να την
κάνει) «δήλωση πίστης» που ακούσαμε ΤΩΡΑ για να αντικρούσεις αυτά που
γράφτηκαν ΤΟΤΕ. Το επιχείρημα αυτό είναι κυριολεκτικά της πλάκας, και μόνο
αν ο π. Μεταλληνός είχε τοποθετηθεί σαφώς γι’ αυτά που συζητάμε τόσους μήνες
εδώ, θα μπορούσαμε να βλέπαμε τα πράγματα από μια νέα οπτική γωνία. Μέχρι
τότε, αυτό που ισχύει είναι το γνωστό: «Άλλα λόγια ν’ αγαπιόμαστε»! Και φυσικά
όπως και να το δει κανείς, είναι αναντίρρητα θέμα για… LoL!

Όσο για τις ευχαριστίες σου που επιτέλους… ομολόγησα «ότι ο Μεταλληνός ΔΕΝ
απορρίπτει το θαύμα, διαφωνώντας ΚΑΘΕΤΑ με τον Καλοκύρη που το ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ
ΣΕ ΚΑΘΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ χωρίς ενδοιασμούς, χωρίς πιθανότητες», σε διαβεβαιώ,
δε θέλει και πολύ ν’ αρχίσω να σταυροκοπιέμαι! Βλέπεις, ήδη πριν από κοντά…
έναν χρόνο, αναφερόμενος στον Μεταλληνό, σού είχα γράψει τα εξής:

«Φυσικά, όμως φίλε μου, μπορείς πάντα να παρηγορείσαι από το γεγονός ότι
τουλάχιστον πράγματι ποτέ δεν είπε και αυτολεξεί: “Ναι, συμφωνώ με την
τελεσίδικη λύση τού Καλοκύρη!».

Σου έγραψα επίσης και αυτά:

«Αποστασιοποιείται λοιπόν, ΑΝ καταλαβαίνεις τι σημαίνει η λέξη. Λέει δηλαδή,
κοιτάξτε, ΑΝ ΟΝΤΩΣ ισχύουν αυτά που λέγονται και αφήνετε τους πιστούς
επίτηδες να πιστεύουν ότι γίνεται κάποιο θαύμα, ακόμα κι αν αυτοί με τον ένα
ή με τον άλλο τρόπο αποκομίζουν κάποιο ψυχικό και πνευματικό όφελος, εγώ δεν
συμφωνώ. Αυτό είπε ο άνθρωπος. “Αν είχε την βεβαιότητα”‚ λες “ότι τα περί
θαύματος του Αγίου Φωτός είναι μια απάτη, θα …” - στοπ!! Ποιος μίλησε εδώ
για απάτη;».

Πριν από έξι μήνες δε, στην ανοιχτή επιστολή μου προς τα φιλαράκιά σου,
είχα γράψει για τον Μεταλληνό πως «ο άνθρωπος ουδέποτε είπε ότι γνωρίζει τι
ακριβώς συμβαίνει», τονίζοντας παράλληλα ότι «από την πρώτη κιόλας στιγμή είχα
μιλήσει σε απλά, τοις πάσι κατανοητά Ελληνικά για ΕΜΜΕΣΗ (πλην σαφή)
παραδοχή»! Έναν μήνα αργότερα δε, όταν με καλεσες να ρωτήσω τον Μεταλληνό
αν κατάλαβα καλά αυτά που λέει στο βιβλίο του, και γράφω τώρα στο Διαδίκτυο
πως ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την περίπτωση θαύματος στο φαινόμενο τού Αγίου Φωτός»,
σού απάντησα τα εξής:

«Α παρεμπιπτόντως: εγώ να ρωτούσα τον άνθρωπο “αν κατάλαβα καλά”˙
εσύ όταν εξακολουθείς να με κατηγορείς πως γράφω στο Διαδίκτυο ότι ο π.
Μεταλληνός ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την περίπτωση θαύματος, έχεις την εντύπωση ότι…
κατάλαβες καλά;; Κούνια που σε κούναγε… Δέκα τόνους μελάνι ξόδεψα να
εξηγώ τι ακριβώς είπε ο άνθρωπος και τι (υπο)δηλώνουν τα γραφόμενα του,
κι άλλους τόσους να επισημαίνω και να αποκαθιστώ τις διαστρεβλώσεις σου,
κι εσύ… αυτό κατάλαβες; Απ’ όολα όσα έγραψα, αυτό επέλεξες να κρατήσεις;
Ότι εγώ ισχυρίζομαι πως ο π. Μεταλληνός ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την περίπτωση
θαύματος; Μα συγχαρητήρια, φίλτατε! Διαθέτετε φοβερή αντιληπτική ικανότητα!«.

Αυτά λοιπόν είχα γράψει τότε. Έχω λοιπόν άδικο που σε λέω γκαβό και
βραδυφλεγή;

Υ.Γ. 1
Τη διόρθωση μη ξεχνάς!

Υ.Γ. 2
Πραγματικά μας ξεκούφανε ο π. Μεταλληνός τη στιγμή που… βροντοφώναξε
πως ΝΑΙ, πιστεύει… ανεπιφύλαχτα στο θαύμα!

Υ.Γ. 3
Πάλι λάθος έκανες. Τα περαστικά όχι σ’ εμένα…

KOSTAS είπε...

Πού είχαμε μείνει; Α ναι,! Λέγαμε λοιπόν χθες για τον π. Μεταλληνό που ενώπιον
τού μεγαλύτερου σύγχρονου φωτομάχου και εκατομμυρίων ορθοδόξων που
παρακολουθούσαν την εκπομπή, …βροντοφώναξε με… όοολη του τη δύναμη
πως, ΝΑΙ, πιστεύει… ανεπιφύλαχτα ότι το θαύμα όντως γίνεται! Δηλαδή πάλι καλά
που δεν είπε: «Εεε, κοιτάξτε… λοιπόν βασικά και εκ πρώτης όψεως… θα έλεγααα…
εεε… ότιιιι… πού είχα μείνει; Α ναι, πιστεύω λοιπόν ότι το θαύμα… εεε… λοιπόν
ναι, γί…γίνεται! (Ουφφ, το είπα!). Και πάμε τώρα στα υπόλοιπα:

Μετά από κοντά έναν χρόνο λοιπόν, δέησες επιτέλους να σκεφτείς κάτι καινούργιο
αναφορικά με το (μόνο στο διεστραμμένο σου κεφάλι υπαρκτό) ζήτημα περί «άμεσης
(ή έμμεσης) αμφισβήτησης» από την πλευρά τού π. Μεταλληνού. Ξαφνικά λοιπόν
δέχθηκες μεγαλόψυχα (ευχαριστώ, αγράμματο βλήμα) να συζητήσεις και την
περίπτωση όντως να είπα κάτι σαν… «ΕΜΜΕΣΩΣ». Μόνο που αποφάνθηκες ότι
ακόμα και έτσι δεν αλλάζει τίποτα αφού «η φράση "ΕΜΜΕΣΗ αμφισβήτηση του
θαύματος" το μόνο που σημαίνει είναι τον ΤΡΟΠΟ απόρριψης του θαύματος. Δηλ.
δεν το λέω απευθείας ότι δεν υπάρχει θαύμα ΑΛΛΑ ΛΕΩ ΤΟ ΙΔΙΟ ΠΡΑΓΜΑ με πλάγιο
τρόπο». Αυτά λοιπόν σε φώτισε μετά από τόοσους μήνες το… Άγιο Πνεύμα να μού
αντιτάξεις, κι εσύ προφανώς πίστεψες πως αυτή τη φορά… μ’ έπιασες επιτέλους!
Όμως αλίμονο, το μόνο που στην πραγματικότητα κατάφερες, είναι να δείξεις για
άλλη μία φορά πως η γνώσεις σου γύρω από τη σημασία των λέξεων είναι μάλλον
επιφανειακές, με συνέπεια να θεωρείς τις βούρτσες και τις… ξέρεις τώρα, κάτι σαν
… συνώνυμα. Άκου λοιπόν να δεις, κακομοίρη Παπυράκο, τι μαλακία διέπραξες
πάλι: έβαλες στο στόμα μου μια λέξη που εγώ ΠΟΤΕ δε χρησιμοποίησα (ΑΠΟΡΡΙΨΗ),
αλλά επειδή η λέξη αυτή για το φτωχό μυαλό σου σημαίνει ακριβώς το ίδιο πράγμα
με τη λέξη που στην πραγματικότητα είπα (ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΗ), θεώρησες πως…
μού την έφερες! Όμως -και πάλι αλίμονο- οι δύο λέξεις ΔΕΝ είναι συνώνυμα!
«Απορρίπτω» σημαίνει «αρνούμαι να δεχθώ» ۬ το «αμφισβητώ» όμως δεν είναι
το ίδιο απόλυτο, αφού σημαίνει απλώς: «αμφιβάλλω», «ασκώ κριτική, εκφράζω
ΕΠΙΦΥΛΑΞΕΙΣ ή αντιρρήσεις για κάτι»!! Διάβασες λοιπόν ερασιτέχνη μορφωμένε
δεύτερης διαλογής, τι ακριβως λέει το λεξικό; «ΕΠΙΦΥΛΑΞΕΙΣ»! Αν δεν κάνω κάποιο
… δραματικό λάθος, πρόκειται για την ίδια ακριβώς λέξη που χρησιμοποίησε ο
Καλόπουλος για τον Μεταλληνό και που αυτός την πρώτη φορά ΑΠΟΔΕΧΤΗΚΕ
ΑΝΕΠΙΦΥΛΑΧΤΑ λέγοντας μάλιστα ότι ο πρώτος κανονικά θα έπρεπε να τον
ΕΠΑΙΝΕΙ γι’ αυτό! Παράτα τα λοιπόν, βλήμα. Μην προσπαθείς μάταια να παίξεις
κάποιον ρόλο στις απαιτήσεις του οποίου απλά δεν είναι σε θέση να ανταποκριθείς…

Υ.Γ. Διορθώστε ΑΜΕΣΩΣ τη διαστρέβλωση που διαπράξατε -και εξακολουθείτε να
διαπράττετε- με την παραποιημένη ερμηνεία τής φράσης «υιός ποιητός». Περισώστε
ό,τι ακόμα μπορείτε!

KOSTAS είπε...

Πάμε παρακάτω:

Όπως είπαμε, όταν ο Καλόπουλος ανέφερε για πρώτη φορά -και μάλλον… διακριτικά-
τα περί επιφυλάξεων, ο Μεταλληνός ΔΕΝ το αρνήθηκε με ΚΑΝΕΝΑΝ τρόπο, αλλά το
παραδέχθηκε απερίφραστα λέγοντας μάλιστα ότι κανονικά θα έπρεπε να επαινούνταν
γι’ αυτό!

Εσύ λοιπόν, Πάπυρε, αναφορικά με το ζήτημα αυτό έδωσες την εξής απάντηση:

«Ακατανόητα τα παραπάνω, αλλά να επισημάνουμε ό,τι ήδη αναφέρθηκε για τον
Μεταλληνό και τον τρόπο που συζητά το θέμα:

"Αντιθέτως, βλέπουμε έναν επιστήμονα που παραθέτει απόψεις".

Και αλλού αναφέρθηκε και πάλι:

"Έτσι λοιπόν, ο π. Μεταλληνός με τις διατυπώσεις του θα μπορούσε να δηλώνει ότι
είναι εύλογα τα ερωτήματα του Καλοκύρη και ο ίδιος ως επιστήμονας, τα θεωρεί καλά
επιχειρήματα.".

Επιλέγει λοιπόν να διατυπώνει τέτοιο λόγο κάνοντας διάλογο. Δεν απορρίπτει τον
διάλογο και σέβεται απολύτως την επιστημονική σκέψη. Αυτό είναι σαφώς υπέρ του».

Αυτά είπες λοιπόν για το συγκεκριμένο θέμα. Τόσος κόπος για να μην παραδεχθείς
αυτό που ακόμα κι ο ίδιος ο Μεταλληνός αποδέχθηκε ανεπιφύλαχτα: τη λέξη δηλαδή
«επιφυλάξεις». Χώρια που ξαφνικά μάθαμε με χαρά ότι ο Μεταλληνός που και καλά
ήθελε να συνετίσει τον… άθεο ή αθεΐζοντα… σεβαστό του Διδάσκαλο Κωνσταντίνο
Καλοκύρη, υπάρχει… όντως περίπτωση να θεωρεί τα επιχειρήματα αυτού… καλά!
Διότι αν δε με απατά η μνήμη μου, τα επιχειρήματα αυτά εσύ τα έχεις χαρακτηρίσει
εδώ από αυθαίρετα και ανυπόστατα έως και… διαστρεβλωτικά!

Τα υπόλοιπα τώρα που είπες αναφορικά με την αντίδραση τού Μεταλληνού όταν
ο Καλόπουλος υπενθύμισε την παραδοχή τού πρώτου για το θέμα των επιφυλάξεων,
δεν τα αντιλαμβάνομαι. Τι θα πει: «Η διαστρέβλωση αφορούσε την αυθαίρετη
διατύπωση του Καλόπουλου που έβαζε στο στόμα του Μεταλληνού λόγια που έγερναν
επικίνδυνα προς την απόρριψη του θαύματος το οποίο ο Μεταλληνός αποδέχεται […];
Ο Καλόπουλος δεν έβαλε στο στόμα του Μεταλληνού ΟΥΤΕ ΜΙΑ ΛΕΞΗ ΠΑΡΑΠΑΝΩ
απ’ αυτές που αυτός είχε αναντίρρητα αποδεχθεί λίγα μόνο δευτερόλεπτα πριν!
Ξαναδές τις επίμαχες φραστικές διατυπώσεις! Το «λοιπόν» σε πείραξες; Το «λοιπόν»
ήταν μια από πλευράς ρητορικής απολύτως θεμιτή διατύπωση που δεν αλλοίωνε
απολύτως τίποτα! Ας περίμενε ο Μεταλληνός να δει πού θα κατέληγε ο Καλόπουλος,
και μετά ας αντιδρούσε ανάλογα, Εκεί όμως που αντέδρασε, ήτανε φάουλ. Αν είχα
εγώ έναν τέτοιο συζητητή μπροστά μου, δεν θα το άφηνα να περάσει έτσι!

Και κάτι ακόμα που στο ξανάπα και στο παρελθόν, αλλά δεεν…: το γεγονός ότι ο
Μεταλληνός στο βιβλίο του κατέστησε σαφές πως σκοπός του δεν ήταν «η κατάδειξη
ή όχι της αλήθειας του “Αγίου Φωτός”», δεν αναιρεί ούτε αποδυναμώνει τα όσα
έγραψε. Πώς θα μπορούσε άλλωστε να είχε γράψει ότι η μελέτη του θα έλυνε οριστικά
και τελεσίδικα το θέμα; Πώς είναι ποτέ δυνατόν να έπαιρνε μια τόσο απόλυτη θέση
σαν κι αυτή τού Καλοκύρη; Τι σημασία λοιπόν έχει το τι ΔΗΛΩΣΕ πως εξετάζει; Αυτό
που μετρά είναι το τι τελικά (συνειδητά ή ασυνείδητα) ΕΙΠΕ!

Υ.Γ. Τη διόρθωση, ρεεε!!

KOSTAS είπε...

Για τα άλλα τώρα που έγραψες αναφορικά με την απομόνωση τού Πατριάρχη
στο κουβούκλιο και τα σχόλια τού Μεταλληνού για την κανδήλα, τι να πω; Εδώ
πραγματικά… έγραψες!

Μας καλείς λοιπόν, εμάς τους… «καλόπουλους» να δούμε «σε ποιο σημείο λέει ο
Μεταλληνός ότι υπάρχει πηγή φωτός μέσα στο κουβούκλιο». Και ξεκινάς από εκεί
που ξεκίνησε κι εκείνος, από τη μαρτυρία δηλαδή τής Αιθερίας για την οποία τονίζεις
η ισπανίδα προσκυνήτρια «ΔΕΝ αναφέρει ΠΟΥΘΕΝΑ αν το φως αυτό ανάβει
θαυματουργικά ή όχι. Απλά αναφέρει ότι υπάρχει φως».

Πρώτη παρατήρηση λοιπόν είναι ότι αφού πουθενά δεν γίνεται λόγος περί θαύματος,
εσείς οι ορθόδοξοι από κι ως πού προσμετράτε τη μαρτυρία αυτή στις αποδείξεις
γιά την παλαιόητα τού φαινομένου;

Δεύτερον, η μαρτυρία τής Αιθερίας λέει ότι «κατά την δεκάτη ώρα, ανάβουν όλους
τούς λύχνους και τα κηρία, πράγμα που κάνει μια εξαιρετική φωτοχυσία. Αλλά το
φως με το οποίο ανάβουν αυτά, δεν το φέρνουν απ’ έξω αλλά προέρχεται από το
εσωτερικό τού σπηλαίου όπου νυχθημερόν καίει λύχνος». Συνεπώς αυτό που
σίγουρα λέει η μαρτυρία είναι ότι τα κεριά που σήμερα αυταναφλέγονται, τότε απλώς
ΑΝΑΒΟΝΤΑΝ! Επίσης μάς λέει ότι αυτό συνέβαινε με τη χρησιμοποίηση ενός φωτός
που εξαγόταν από τον Πανάγιο Τάφο και το οποίο ΕΚΑΙΓΕ ΝΥΧΘΗΜΕΡΟΝ!
Δε θα σε ρωτήσω βέβαια τώρα τι… καταλαβαίνεις εσύ απ’ τη διατύπωση αυτή, απλώς
θα παρατηρήσω γιά άλλη μία φορά ότι δεν είναι δυνατόν για να ικανοποιείστε εσείς,
ο,τιδήποτε λέγεται για οποιοδήποτε θέμα, να πρέπει σώνει και καλά να αποκλείει
ΡΗΤΑ και οποιοδήποτε άλλο πιθανό φαντασιοκόπημα θα μπορούσε ποτέ να βγει
απ’ το μυαλό σας! Στην προκειμένη περίπτωση δηλαδή θα έπρεπε η Αιθερία να
είχε καταστήσει σαφές ότι δεν ίσχυε κάτι που θα εμφανιζόταν… μερικούς αιώνες
αργότερα και το οποίο συνεπώς εκείνη ούτε καν… γνώριζε ως ζήτημα; Ρε κάνε μας
τη χάρη, απολογητή τής συμφοράς που θέλεις να κάνεις και αντίλογο! Ρωτάς κιόλας
στη φράση τού Μεταλληνού: «Όταν δεν υπάρχει πίστις, μπορεί η κανδήλα να
χρησιμοποιηθεί γι’ αυτό», σε ποιο σημείο λέει ότι η κανδήλα είναι ΗΔΗ ΑΝΑΜΜΕΝΗ!
Τέτοια νοημοσύνη έχεις, τέτοιες βλακώδεις ερωτήσεις κάνεις. Βρε βλήτο, αφού στο
λέει ξεκάθαρα ο άνθρωπος: όταν υπάρχει πίστη, τότε το θαύμα ΓΙΝΕΤΑΙ! Τότε
δηλαδή το φως όντως ΑΝΑΒΕΙ (όχι «ανάβεται») θαυματουργικά. Όταν ΟΜΩΣ δεν
υπάρχει πίστη («όμως» λέει, ακολουθεί δηλαδή μια αντίθεση!), τότε μπορεί να
χρησιμοποιηθεί η κανδήλα. Τι καταλαβαίνεις εσύ λοιπόν, ρε αγράμματε Ναΐτη;
Ότι ΚΑΙ στην περίπτωση αυτή, το φως ανάβει θαυματουργικά; Μα είσαι άρρωστος,
ρε άνθρωπε μου; Τι σκα… -θου Κύριε, φυλακήν τω στόματί μου!- έχεις μέσα στο
κεφάλι σου; Έπρεπε δηλαδή ο Μεταλληνός να είχε πει ρητά ότι η κανδήλα είναι
αναμμένη; Μα αν δεν ήταν αναμμένη, τότε ο μοναδικός τρόπος να άναβε θα
ήταν με θαύμα κάτι που θα σήμαινε ότι το θαύμα γίνεται ούτως ή άλλως! Όμως
αυτό ΔΕΝ θα συμφωνούσε με την τοποθέτηση τού Μεταλληνού! Καταλαβαίνεις
λοιπόν τι ανοησίες κάθεσαι και γράφεις για να με αντικρούσεις; Η μια μαλακία πίσω
από την άλλη! Κυριολεκτικά απίστευτο! Και η πλάκα είναι ότι την τρίπλα του
Μεταλληνού τη σχολιάσα, δεν είναι ότι δεν τη σχολιάσα:

«(Τι θα πεί “μπορεί να χρησιμοποιηθεί”; Γιατί δε λέει “χρησιμοποιείται”; Πώς αλλιώς
θα εμφανιζόταν δηλαδή το φως;)»

Αυτό δηλαδή που ο Μεταλληνός στην πραγματικότητα 100% εννοούσε ήταν το εξής:

«Πιστεύω λοιπόν και καταλήγω, όταν υπάρχει πίστις και χάρις Θεού στον συγκεκριμένο
Πατριάρχη, γίνεται το θαύμα. Όταν δεν υπάρχει πίστις, τότε ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ και
ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΕΙΤΑΙ η κανδήλα γι’ αυτό...»

Το «μπορεί να χρησιμοποιηθεί» ήταν απλώς μια ρητορική τρίπλα την οποία εγώ
προσωπικά δεν θα άφηνα να περάσει έτσι, παρά μόνο αν με πετούσαν με τις κλωτσιές
έξω από το πάνελ!

Υ.Γ. 1

Και βέβαια μη ξεχνάς τη διαστρέβλωση για τους «ποιητούς υιούς» που -αν έχετε έστω
και λίγη ευθιξία- πρέπει να αποκατασταθεί ΑΜΕΣΩΣ!

Υ.Γ. 2
Ειλικρινά δεν καταλαβαίνω γιατί εξακολουθείς να μου μιλάς για «τα κεριά τού
Καλόπουλου». Σε προκάλεσα τόσες φορές να βρεις έστω και μία διατύπωσή μου
στην οποία να κάνω λόγο για το θέμα αυτό, κι εσύ παρόλο που το παίζεις…
μουγκαφόν (αφού δεν υπάρχει ΠΟΥΘΕΝΑ τέτοια διατύπωση), συνεχίζεις να μου
τα πρήζεις! Ρε άι χαιρέτα μας με τα κεριά μην πω καμιά πιο βαριά κουβέντα!

Υ.Γ. 3
Και ρίξε και μια ματιά εδώ .

KOSTAS είπε...

Να επισημάνω κάτι πολύ βασικό που πάνω στην… έξαψή μου παρέλειψα να σχολιάσω:
βλέπω λοιπόν ότι ξανάρχισες να χρησιμοποιείς με ειρωνικό τρόπο το ΚΑΝΟΝΙΚΟ μου
όνομα. Μη με τσυγκλίζεις όμως έτσι, γιατί εγώ δε θυμάμαι να διακωμώδησα ποτέ το
όνομα κάποιου θεολόγου, απολογητή, αγίου κ.λπ. - τουλάχιστον όχι συστηματικά και
σίγουρα όχι στον βαθμό που το κάνεις εσύ! Μη με αναγκάσεις λοιπόν ν’ αλλάξω τακτική,
γιατί αν αρχίσω, επιστροφή δεν υπάρχει… Πρόσεξε λοιπόν, νηστήσιμο μαλακοπίτουρο,
το ψευδώνυμο που θα χρησιμοποιήσεις την επόμενη φορά που θα ξεράσεις εδώ μέσα
απ’ αυτό το παραδοσιακό πικάντικο έδεσμα που ξέρεις πολύ καλά, γιατί θα τρως κόκκινη
από τα αποδυτήρια! Εντάξει, τα μπαλάκια να γράψεις με την πραγματική διαδικτυακή σου
ταυτότητα ΔΕΝ τα έχεις, τουλάχιστον όμως μη με προκαλείς με το θέμα τού ονόματος.
Την τελευταία φορά που με προκάλεσες, θυμάσαι τι έγινε, έτσι δεν είναι;

KOSTAS είπε...

Να ξεκινήσω με κάτι που ξέχασα ν’ αναφέρω στο προτελευταίο σχόλιο. Παρότι λοιπόν
για το ζήτημα με τα κεριά, όπως επανειλημμένα έχω τονίσει εδώ μέσα, ούτε μπορώ
ούτε και επιθυμώ να πάρω απόλυτη θέση, καθαρά για την τάξη να πω το εξής:

Το ότι ανάβουν ΟΛΑ τα κεριά, και μάλιστα ακριβώς την ίδια στιγμή, ΔΕΝ ΙΣΧΥΕΙ!
Τα πλάνα που βλέπουμε κάθε χρόνο στην τηλεόραση, αλλά και διάφορες μαρτυρίες
ανθρώπων που έχουν βρεθεί εκεί, το επιβεβαιώνουν. Στην υποθετική λοιπόν περίπτωση
απάτης, το γεγονός ότι τα κεριά διατίθενται ήδη μέρες πριν προς πώληση και αγοράζονται
σε διαφορετικες στιγμές, δεν αποδεικνύει ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΤΙΠΟΤΑ αφού πρώτον, σημασία
δεν θα είχε το πότε θα αγοράζονταν τα κεριά, αλλά το πότε θα εμβαπτίζονταν. Δεύτερον,
ο Καλόπουλος αναφέρει ότι σε τηλεοπτική εκπομπή που έχει μαγνητοσκοπημένη,
ο τέως διευθυντής τού Δημοκρίτειου ερευνητικού κέντρου Νίκος Κατσαρός, βεβαίωσε
υπεύθυνα ότι η χρονοκαθυστέρηση στην αυτανάφλεξη του φωσφόρου μπορεί να
ανέλθει ακόμα και σε ΜΙΑ ΟΛΟΚΛΗΡΗ ΒΔΟΜΑΔΑ! Τρίτον, το φαινόμενο να καπνίζουν
τα κεριά λίγο πριν από την αυτανάφλεξή τους, είναι ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ΥΠΟΠΤΟ! Το ίδιο
ακριβώς, βλέπεις, γίνεται και με τον φωσφόρο, και ΑΡΝΟΥΜΑΙ να δεχθώ ότι ένα
ουρανόπεμπτο φως είναι λογικό να έχει την ίδια συμπεριφορά! Τέταρτον, άκαιρες
αυταναφλέξεις είναι πολύ πιθανό πράγματι να συμβαίνουν! Στο βιβλίο του ο Καλόπουλος
αναφέρει μάλιστα μία κωμικοτραγική περίπτωση όπου αντί να αυταναφλεχθεί το κερί
μιας κοπέλας, πήρε φωτιά το… καπέλο της! «Πράγμα που σημαίνει πως […] κάποιος,
με τη χημική κεφαλή του κεριού του, ακούμπησε κατά λάθος το καπέλο της, με
αποτέλεσμα την ώρα του θαύματος, η πίστη της κοπέλας να αναφλέξει το… καπέλο
της και όχι τη λαμπάδα της!». Τέλος, εξίσου πιθανό είναι και το ενδεχόμενο να μην είναι
ΟΛΑ τα κεριά «πειραγμένα»! Αν ΟΛΑ τα κεριά άναβαν από μόνα τους, δε θα βλέπαμε
ολοκάθαρα τον Πατριάρχη να μοιράζει το φως, ούτε και ανθρώπους να προσφέρουν
τη φλόγα τους στο διπλανό τους!

Επαναλαμβάνω όμως, τα παραπάνω τα αναφέρω για την τάξη και μόνο. Το τι
πραγματικά συμβαίνει εκεί, δεν το γνωρίζω. Δεν έχω ιδέα. Ασφαλώς, από τη στιγμή
που δεν πιστεύω στον χριστιανικό Θεό, μού είναι και αδύνατον να πιστέψω πως
όντως γίνεται θαύμα. Παρ’ όλα αυτά δεν μπορώ να μιλήσω με απόλυτη βεβαιότητα
για το τι πραγματικά συμβαίνει.

KOSTAS είπε...

Σχολιάζοντας τη δήλωση-LoL τού Μεταλληνού σύμφωνα με την οποία το θαύμα
εξαρτάται άμεσα από τον βαθμό πίστης τού Πατριάρχη, είχα επισημάνει ότι η θέση
αυτή «έρχεται σε απόλυτη σύγκρουση με το χριστιανικό δόγμα ότι η ευλογία των
πιστών κατά την τέλεση μυστηρίων, δεήσεων και λοιπών λατρευτικών πράξεων
σε καμία περίπτωση δεν εξαρτάται από τον βαθμό αξιοσύνης των ιερουργούντων».

Εσύ λοιπόν αφού μου υπενθύμισες το πόσο βλάκας και ανόητος είμαι, απάντησες
ότι «στην ορθόδοξη Θεολογία αυτό ισχύει για την τέλεση των επτά μυστηρίων».

Κι εγώ λοιπόν για να σου δείξω το πόσο βαριά είναι η περίπτωσή σου, θα σε
ρωτήσω το εξής απλό:

Ο αγιασμός απ’ ότι γνωρίζω ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΥΣΤΗΡΙΟ - ούτε και το μνημόσυνο.
Ισχυρίζεσαι λοιπόν πραγματικά ότι όταν οι πιστοί έχουν την ατυχία να πέσουν
σε κάποιον ανάξιο ιερέα, ΔΕΝ λαμβάνουν αυτό που αιτούνται από τον Θεό,
μόνο και μόνο επειδή εκείνος έτυχε να είναι… απόβρασμα; Βλέπεις λοιπόν ρε
καραγκιόζη ότι ακόμα και στο ίδιο το αντικείμενό σου, σε παίζω για… πλάκα;

Διαβάστε σας παρακαλώ, αγαπητοί αναγνώστες, τη δεξιά στήλη του εκκλησιαστικού
κειμένου που λίνκαρα εδώ, και δείτε ιδίοις όμμασιν το μέγεθος τής βλακείας
τού ανθρώπου αυτού που κάθε φορά που πιστεύει πώς με αντέκρουσε, στο
τέλος… γίνεται ρεζίλι! Στο κείμενο αυτό λοιπόν που έχει τίτλο «Ο ευχετικός
λόγος» και που ΔΕΝ ΑΦΟΡΑ ΜΟΝΟ ΤΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ, αλλά γενικά τη θεία
Λειτουργία, αναφέρεται ρητά ότι «ο ευχετικός λόγος του λειτουργού δεν εξαρτάται
από το πρόσωπο του ιερέως. Η αναξιότητα του ιερέως δεν εμποδίζει την Χάρη
του Θεού να ενεργήσει. […] Οι ευχές που αναπέμπει είναι δύναμη Θεού. Γι’
αυτό δεν πρέπει να μένει καμμια αμφιβολία. Και όσα ζητάει η Εκκλησία με το
στόμα του ιερέως κάθε φορά είναι “γεγονότα τετελεσμένα”».

Μάλιστα… «Γεγονότα τετελεσμένα»! Ε ρε γλέντια…

Υ.Γ. Καλά ρε συ, ακόμα να εισηγηθείς την άμεση αποκατάσταση τής διαστρέβλωσης;
Μάς βλέπουνε, ρεε…

KOSTAS είπε...

Αναφορικά τώρα με την παρατήρηση ότι ο Μεταλληνός πουθενά δεν λέει πως
έχει χρησιμοποιηθεί ποτέ φως από την κανδήλα «η οποία βεβαίως είναι ΠΑΝΤΑ
σβηστή όπως λένε οι πλέον επίσημες μαρτυρίες και δεν διαψεύδει» ούτε αυτός,
πράγματι ποτέ δεν είπε κάτι τέτοιο. Όπως και όντως ουδέποτε δήλωσε «ότι
χρειάστηκε μέχρι τώρα να μην γίνει το θαύμα, έστω και μία φορά» ۬ ούτε και
προσδιόρισε «έστω και μία περίπτωση ανεπάρκειας Πατριάρχη». Και βέβαια
ούτε κι εγώ ισχυρίστηκα ποτέ το αντίθετο! Αυτό που ΡΗΤΑ (ωχ…) είπα ήταν ότι
η επίμαχη δήλωση «αφήνει ανοιχτό το ερώτημα όλους αυτούς τους αιώνες που
πέρασαν, πότε το φως όντως εμφανίστηκε θαυματουργικά και πότε όχι». Επειδή
όμως όπως επανειλημμένα έχει αποδειχθεί με την περίπτωσή σου, Πάπυρε,
το έξυπνο (λέμε τώρα…) πουλί από τη μύτη πιάνεται, προτείνω ν’ αφήσουμε
αυτά που πράγματι ποτέ δεν είπε ο π. Μεταλληνός, και να ρίξουμε μια ματιά
σ’ αυτά που… ΕΙΠΕ, ή μάλλον σ’ αυτά που αβίαστα προκύπτουν απ’ αυτά που…
είπε. Το ότι λοιπόν ο π. Μεταλληνός ποτέ δεν διέψευσε την πληροφορία αναφορικά
με τη σβηστή Κανδήλα, δεν έχει καμία, μα καμία απολύτως αποδεικτική αξία αφού
η κουβέντα σε κανένα σημείο τής συζήτησης δεν περιστράφηκε γύρω από την
παράμετρο αυτή! Πώς είναι λοιπόν δυνατόν η σιωπή ενός ομιλητή να εκλαμβάνεται
ως… συμφωνία όταν το ζήτημα για το οποίο υποτίθεται πως… συμφώνησε, δεν
έχει καν… τεθεί; Ερώτηση κρίσεως δηλαδή…

Εκτός αυτού, λατρεμένε μου φίλε, πώς θα μπορούσε ποτέ ο Μεταλληνός να είχε
συμφωνήσει με τα περί «σβηστής κανδήλας», από τη στιγμή που ο ίδιος είχε
πρωτύτερα δηλώσει αυτολεξεί πως «όταν δεν υπάρχει πίστις, μπορεί η κανδήλα
να χρησιμοποιηθεί»; Γιατί είπαμε: η συγκεκριμένη του τοποθέτηση -όσο και να
χτυπιέσαι- ένα μόνο πράγμα σημαίνει: ότι γι’ αυτόν η κανδήλα είναι αναμμένη!
Αν δεν ήταν, τότε το φως δεν θα μπορούσε ν’ ανάψει με κανέναν άλλον τρόπο
παρά μόνο θαυματουργικά! Όμως αυτό θα σήμαινε πως το θαύμα θα γινόταν
ούτως ή άλλως - ακόμα δηλαδή και σε περιπτώσεις αναξιότητας τού Πατριάρχη!
Ο Μεταλληνός όμως… άλλα είπε, αν δεν μ’ απατά η μνήμη μου! Αν είχε λοιπόν
συμφωνήσει πως η κανδήλα μέσα στο κουβούκλιο τη συγκεκριμένη μέρα είναι
όντως σβηστή, θα είχε πέσει σε μια τερατώδη αντίφαση άνευ προηγουμένου
για την οποία θα έκανα τώρα… πάρτυ! Βέβαια ποτέ δεν είν’ αργά - I’ll be watching
him…

Υ.Γ. 1
«Δυστυχώς, για μία ακόμη φορά, τα όνειρά σου θα συνεχίζουν να στοιχειώνουν
από τον μεγάλο σου εφιάλτη...»

Ρε Πάπυρε, σύνελθε, ρε συ! Πάλι μόνος σου μιλάς; ;-)

Υ.Γ. 2
Τη διόρθωση, ρεεε!

KOSTAS είπε...

Αναφορικά με τα φαινόμενα έξω από το κουβούκλιο που επικαλέστηκε ο Μεταλληνός,
έχω μια απορία: ΤΩΡΑ ΤΑ ΘΥΜΗΘΗΚΕ; Για ποιον λόγο δεν τα ανέφερε και στο
βιβλίο του εφτά χρόνια νωρίτερα; Μήπως δεν υπήρχαν τότε; Και βέβαια υπήρχαν!
Μήπως τέτοιου είδους αναφορές δεν είχαν θέση σε μια ιστορική μελέτη; Και βέβαια
είχαν! Τόσα και τόσα σχολίασε, αυτά θα άφηνε έξω; Στο σημείο φερ’ ειπείν όπου
αποστασιοποιήθηκε από το «κανένας δεν χάνει» τού Καλοκύρη ή εκεί που
χαρακτήρισε την επίμαχη ερμηνεία τής ευχής ΟΡΘΗ, κάλλιστα θα μπορούσε να είχε
-αν όχι αντιτάξει- έστω αναφέρει ή ακόμα και υπονοήσει την ύπαρξη των εντυπωσιακών
αυτών φαινομένων! Όμως παραδόξως δεν το έκανε. Εκτός κι αν… εκτός κι αν τότε
που έγραψε το βιβλίο, το έβλεπε αλλιώς το πράγμα, και γι’ αυτό τσακωνόμαστε εμείς
εδώ σήμερα! Ή όπως είπα, απλώς προσπάθησε να χρυσώσει το χάπι για τους
χριστιανούς που τον ακούγανε! Δεν εξηγείται αλλιώς - αυτό που βγήκε από το στόμα
τού Μεταλληνού ΔΕΝ ήταν ομολογία πίστης, αλλά μισόλογα. Εκτός κι αν εσένα σε
ικανοποιούν οι περιορισμοί που έθεσε. Και γιατί όχι άλλωστε; Ίσως ενδόμυχα να
φοβούσουν μήπως κι ακούσεις τίποτα… χειρότερο! Οπότε πάλι καλά...

Και μια σημαντική υπενθύμιση. Η ρητορική απορία που εξέφρασα για το γεγονός ότι
ο π. Μεταλληνός θυμήθηκε να επικαλεστεί τα φαινόμενα έξω από το κουβούκλιο με
καθυστέρηση μερικών ετών, δεν μού προέκυψε ΤΩΡΑ ۬ ήδη από την πρώτη μου
κιόλας επιστολή είχα επισημάνει το πρόβλημα των φαινομένων και τής… επιλεκτικής
κριτικής:

«[…] Και τα κεριά των πιστών (και απίστων) γιατί αυταναφλέγονται; Και οι κανδήλες;
Και οι πύρινες σφαίρες που έχουμε δει σε διάφορα video να σχίζουν τον αιθέρα; Και οι
γαλάζιες λάμψεις; Αφού δεν πρόκειται για θαύμα, προφανώς κάποιος τα προετοιμάζει
όλα αυτά. Ποιος όμως; Δεν είναι ο Θεός, δεν είναι οι πιστοί, δεν είναι η Εκκλησία
- μα τότε ποιος είναι επιτέλους;! Κι όποιος κι αν είναι, γιατί τον αφήνουν να ενισχύει
“την τού χύδην λαού υπόληψιν”;

Αυτά είναι σημαντικότατα ζητήματα τα οποία δυστυχώς ούτε ο κ. Καλοκύρης αλλά ούτε
και ο π. Μεταλληνός ενσωματώνουν στην κριτική τους. Το ίδιο ισχύει και για άλλους
εκ τού Κλήρου προερχόμενους επικριτές οι οποίοι αμφισβητούν, απομυθοποιούν,
καυτηριάζουν, μα εν τέλει αποφεύγουν να βάλουν το δάκτυλο εις τον τύπον των ήλων.
[…] Όμως σίγουρα ούτε και όλοι αυτοί οι άνθρωποι που συμμετέχουν κάθε χρόνο
στην τελετή τού Μ. Σαββάτου φαντάζονται αυτά που βλέπουν! Και βέβαια δεν μπορεί
όλες οι λάμψεις να είναι απλώς φλας φωτογραφικών μηχανών! Ούτε όλα τα video
απάτη!».

Υ.Γ. Η φράση τού Μεταλληνού που -όπως λες- «δεν ζει μόνη της», ΔΕΝ ειπώθηκε έτσι
οπως την παρέθεσες! Ο Μεταλληνός δεν είπε: «αυτό ΓΙΝΕΤΑΙ με ταχυδακτυλουργικά»,
αλλά: «αυτό ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΚΑΙ ταχυδακτυλουργικά»! Η διαφορά ανάμεσα στις
δύο διατυπώσεις είναι ΤΕΡΑΣΤΙΑ, αλλά εσύ ως συνήθως αυτοσχεδιάζεις… Πέραν
τούτου ο τόνος με τον οποίο ο καθηγητής κληρικός εξέφερε την επίμαχη φράση
σηκώνει κι αυτός αρκετή συζήτηση…

KOSTAS είπε...

Συνεχίζω λοιπόν, Πάπυρε, αν και η αλήθεια είναι ότι μετά από… τόσες φορές πια,
ε, ψιλοβαρέθηκα λιγάκι και -δεν το κρύβω- κουράστηκα…

Ρωτώ λοιπόν εγώ ο πανέξυπνος-πανίβλακας… παγανιστής (εδώ πια η επιστήμη
σηκώνει τα χέρια!) αν «έχει ανάγκη ένα εξώκοσμο φως που υποτίθεται ότι
κατέρχεται θαυματουρχικά ΑΠ’ ΕΥΘΕΙΑΣ από την άκτιστη ενέργεια τού Θεού,
τη μεσολάβηση τού Παναγίου Τάφου για να πλημυρίσει μ’ αυτό από το οποίο εξ
ορισμού θα έπρεπε ήδη να… ξεχείλιζει. Αυτό λοιπόν ρωτάω εγώ κι εσύ έδωσες
την εξής απάντηση:

«"παρακαλούμεν και δεόμεθά ΣΟΥ (δηλ. ΣΕ ΕΣΕΝΑ), Παναγιότατε Δέσποτα, όπως
ΑΝΑΔΕΙΞΗΣ (ΕΣΥ) αυτό αγιασμού δώρον..."!!!

Βρε ανόητε, είναι ποτέ δυνατό να μην είναι ΤΥΠΙΚΗ η προσθήκη "διά του Τάφου σου",
όταν αλλιώς θα ήταν σαν να είμασταν όχι μόνο άθεοι αλλά τουλάχιστον σατανιστές,
παγανιστές και οτιδήποτε άλλο, αν λέγαμε σε μια ευχή και ΠΡΑΓΜΑΤΙ ΕΝΝΟΟΥΣΑΜΕ,
ότι ο ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ ΤΟΥ ΣΥΜΠΑΝΤΟΣ είναι ΑΝΙΚΑΝΟΣ να δώσει αγιαστική δύναμη
στο Φως και... έχει ανάγκη από τη Χάρη του Τάφου, του ΔΙΚΟΥ ΤΟΥ!!!»

Αυτά λοιπόν μού απάντησες, και έσπευσες μάλιστα να καταστήσεις σαφές ότι… δε
φταις εσύ που τραβάω «τις κατραπακιές με μαγνήτη». Κι εγώ λοιπόν σού ανταπαντώ
πως αν η μαλακία ήταν εργόχειρο, θα είχες κάνει την προίκα σου, όρθιο βλήμα!
Διότι όλα τα σημεία που τόνισες με τα κεφαλαία, το μόνο που αποδεικνύουν είναι
ότι για άλλη μία φορά είτε δεν κατάλαβες είτε… κάνεις πως δεν κατάλαβες! Βρε
κουφιοκεφαλάκη, γιατί μού τονίζεις το πρόσωπο στο οποίο απευθύνεται η ευχή;
Είπα μήπως εγώ πως ο Πατριάρχης προσεύχεται στον… Φούφουτο; Μα είσαι καλά,
ρε βλήμα; Και δεύτερον γιατί μού τονίζεις τον «ΔΗΜΙΟΥΡΓΟ ΤΟΥ ΣΥΜΠΑΝΤΟΣ»
σε σχέση με τη λέξη «ΑΝΙΚΑΝΟΣ»; Είπα εγώ ποτέ ότι το πρόσωπο στο οποίο
αναπέμπεται η ευχή, δηλαδή ο Χριστός, ΘΑ ήταν ανίκανος να αγιάσει το φως το
οποίο ο ίδιος ΘΑ έστελνε και γι’ αυτό θα χρειαζόταν η μεσολάβηση τού… Τάφου του ;
Βρε θυμιατόπληκτε τενεκέ, αυτός που εδώ ζητάει κάτι -όπως εσύ ο ίδιος μού…
τόνισες- ΔΕΝ είναι ο (υποτίθεται) παντοδύναμος Πανάγιος Δεσπότης ώστε να ετίθετο
ζήτημα αμφισβήτησης τής παντοδυναμίας του αυτής, αλλά ο… Πατριάρχης - ο οποίος
αν δεν μού διαφεύγει κάποια καθοριστικής σημασίας λεπτομέρεια, είναι… άνθρωπος
και συνεπώς όχι… παντοδύναμος! Αυτός λοιπόν, βλήμα, είναι που παρακαλεί τον
Χριστό να γεμίσει το φως με θεϊκή χάρη, και το αίτημά του αυτό είναι πέρα για πέρα
… φυσιολογικό αφού το φως που ΑΝΑΒΕΤΑΙ (και όχι: «ΑΝΑΒΕΙ») είναι καθ’ όλα
ΦΥΣΙΚΟ και η μεταβολή που υποτίθεται ότι θα υποστεί, παρακαλεί ο Πατριάρχης
να επέλθει μέσω τού Παναγίου Τάφου. Και βέβαια η μεταβολή -εάν δεχθούμε την
εκδοχή του θαύματος- αυτονοήτο είναι ότι θα μπορούσε να επισυμβεί ΟΠΟΥΔΗΠΟΤΕ
και με ΟΠΟΙΟΝΔΗΠΟΤΕ τρόπο! Από τη στιγμή όμως που η τελετή, στον ΠΑΝΑΓΙΟ
ΤΑΦΟ γίνεται και όχι στού… Μανώλη στην ταβέρνα που έπεσε μια τουφεκιά, τον
ΠΑΝΑΓΙΟ ΤΑΦΟ θεωρεί ο συντάκτης τής ευχής πρέπον να επικαλεστεί ο Πατριάρχης!

Με το ίδιο σκεπτικό το μυστήριο τής Θείας Ευχαριστίας δεν θα ήταν ανάγκη να τελείται
πάνω στην Αγία τράπεζα, αφού ο Οίνος και ο Άρτος θα μπορούσαν να αγιάζονται
και να μεταβάλλονται οπουδήποτε - φερ’ ειπείν ακόμα και πάνω στο Ιερό… Παγκάριον!
Όμως δεν τελούνται στο Ιερό Παγκάριον, αλλά εκεί που θεωρείται πρέπον. Ε το ίδιο
λοιπόν γίνεται και με το «άγιο φως»! Άλλωστε ο ίδιος ο Μεταλληνός στη σελίδα 35
τού βιβλίου του λέει αυτολεξεί ότι η πίστη στην Ανάσταση «δεν εξαρτάται από
τη φύση τού “Αγίου Φωτός”, η αγιότητις τού οποίου είναι αδιαμφισβήτητη ΩΣ ΕΚ
ΤΟΥ ΤΟΠΟΥ ΑΠΟ ΤΟΝ ΟΠΟΙΟ ΠΡΟΕΡΧΕΤΑΙ». Βλέπεις λοιπόν γιατί έγραψα
ότι το μόνο που είναι αδιαμφισβήτητο γιά τον Μεταλληνό «είναι η αγιότητα τού φωτός
“ως εκ τού Τόπου από τον οποίο προέρχεται”, δηλαδή τού Παναγίου Τάφου»;
Για να φρεσκάρω μάλιστα τη μνήμη σου, να σου υπενθυμίσω εκτός αυτού και την
άποψη τού Στ. Καραθεοδωρή, ιατρού, κορυφαίου στελέχους τού φαναριώτικου κύκλου
και συγγραφέα σημαντικών φιλολογικών και θεολογικών έργων, ο οποίος θεωρούνταν
από τη Μεγάλη Εκκλησία ΘΕΟΛΟΓΙΚΗ ΑΥΘΕΝΤΙΑ; Να στην υπενθυμίσω:

«[…] ΕΚΤΑΤΗΣΕΝ ΕΘΟΣ ΑΝΑΠΕΣΘΑΙ ΦΩΣ επί τού αγίου τάφου και απ’ αυτό άλλα
φώτα πανηγυρικά […]»

«[…] το εν Ιερουσαλήμ Άγιον φως ΟΥΔΕΙΣ των πατριαρχών, των αρχιερέων, των ιερέων,
των εκκλησιαστικής διδασκαλίας μετόχων, ως ουδέ οι πλείους των τυχόντων πιστεύουσι
θαυματουργικό […]»

«[…] Αλλά ΔΙΑΤΙ ΤΟ ΛΕΓΟΥΣΙΝ ΑΓΙΟ ΦΩΣ; Ναίσκε! Άγιον Φως! ΔΙΟΤΙ ΑΝΑΠΤΕΤΑΙ
ΕΠΙ ΤΟΝ ΑΓΙΟΝ ΤΑΦΟΝ, και οι πιστοί ευλαβώς το λαμβάνουσιν, αλλ’ η ευλάβεια αυτή
ΜΕΤΑΠΕΣΟΥΣΑ ΕΙΣ ΔΕΙΣΙΔΑΙΜΟΝΙΑΝ διά την των πολλών αμάθειαν ισχυροποίησε
μεταξύ των απλουστέρων αδελφών και τον λόγον, ον προλαβόντως διέδωκαν οι
Φραγκοπαπάδες ανέκαθεν, ότι διά θαύματος άπτεται φως»

«(…) Το φως, λοιπόν, ΟΥΔ’ ΑΛΛΗΝ ΑΓΙΟΤΗΤΑ, ΕΙ ΜΗ ΟΤΙ ΑΝΑΠΤΕΤΑΙ ΕΙΣ ΤΟΝ
ΤΑΦΟΝ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ, καθ’ ην ημέραν ετελέσθη το μέγα μυστήριο τής αναστάσεως.»

Οπότε κοφ’ τις εξυπνάδες, φιλαράκο. Δε μιλάς σε πρόβατα- σ’ εμένα μιλάς!

KOSTAS είπε...

Και μπαίνω επιτέλους στην τελική ευθεία (λέω «επιτέλους» γιατί δεν είμαι δα κι ο…
Πρίαπος!).

Καταρχάς όλοι οι χαρακτηρισμοί που χρησιμοποίησες για τις ερμηνείες τού Καλοκύρη,
δεν ξέρω αν είσαι σε θέση να το αντιληφθείς, αλλά δεν καταδεικνύουν -όπως εσύ αφελώς
φαντάζεσαι- το αυθαίρετο των συμπερασμάτων του, αλλά αποκλειστικά και μόνο την…
απίστευτη βλακεία που σε δέρνει - αυτό δηλαδή στο οποίο αναφέρθηκα τις προάλλες
με τον ευφημιστικό χαρακτηρισμό «αβάσταχτη ελαφρότητα τού απολογήσθαι»! Και ξέρεις
γιατί κάνω λόγο για «βλακεία» και «ηλιθιότητα»; Επειδή ο Μεταλληνός παρότι ασχολήθηκε
εκτενώς με τις ερμηνείες τού Καλοκύρη, δεν προέβαλλε καμία απολύτως αντίρρηση και
δεν διατύπωσε καμία απολύτως ένσταση για το ζήτημα αυτό! Ακόμα δηλαδή κι αν
υποθετικά δεχόμασταν ότι η δική σου ερμηνεία είναι η σωστή, αυτόματα θα εξέθετες
και τον π. Μεταλληνό που ενώ τα γενικά συμπεράσματα τού Καλοκύρη για την ευχή,
ΤΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΕ ΟΡΘΑ, την (υποτιθέμενη) αυθαιρεσία τού δασκάλου του αναφορικά
με τον αγιασμό του φωτός, την άφησε να περάσει έτσι! Τι έχεις να πεις γι’ αυτό, Πάπυρε;

Όσο για την επίμαχη φράση: «[…] παρακαλούμεν και δεόμεθά σου, Παναγιότατε Δέσποτα,
όπως αναδείξης αυτό αγιασμού δώρον και πάσης θεϊκής σου χάριτος πεπληρωμένον,
διά της χάριτος τού Παναγίου και φωτοφόρου Τάφου σου˙[…]», δεν καταλαβαίνω γιατί
επιμένεις να ξοδεύεις τόσο χρόνο και ενέργεια για το «αγιασμού δώρον» (για το οποίο
αντιλαμβάνομαι τους συσχετισμούς με τη Θεία Ευχαριστία). Η ένστασή μου λοιπόν δεν
αφορά αυτή τη φράση για την οποία έγραψες ολόκληρο κατεβατό, αλλά το «πάσης θεϊκής
σου χάριτος πεπληρωμένον»! Αυτό είναι το αγκάθι, κι όχι το άλλο! Συμφωνώ δηλαδή
πως κάθε ευχή που αναπέμπεται, κάποιον σοβαρό λόγο ύπαρξης θα έχει, όπως επίσης
συμφωνώ ότι στην περίπτωση τού αγίου φωτός σε ΚΑΠΟΙΟ σημείο τής ευχής ο
Πατριάρχης ζητά να ευλογηθούν οι πιστοί που θα το λάβουν. ΤΙ ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΕΙ
ΟΜΩΣ ΑΥΤΟ; Σίγουρα πάντως όχι αυτό που εσύ φαντάζεσαι! Διότι σε ΚΑΠΟΙΟ
ΑΛΛΟ ΣΗΜΕΙΟ τής ευχής, μόλις μερικές λέξεις πριν, ο Πατριάρχης ζητά και κάτι άλλο
για το οποίο όπως φαίνεται, έχεις πάθει επιλεκτική… τύφλωση! Ναι, λοιπόν, πράγματι
ο Πατριάρχης ζητά να ευλογηθούν αυτοί που θα λάβουν το φως με ευλάβεια, όμως
νωρίτερα ζητάει το φως αυτό να… γεμίσει μ’… αυτό που ήδη θα έπρεπε να είχε
αν ήταν θεόπεμπτο: με… θεϊκή χάρη! Εκεί λοιπόν είναι το πρόβλημα. Εσύ τώρα, για
πρώτη φορά από τότε που στο επισήμανα, λες πως η χάρη αυτή αφορά τους «ευλαβώς
απτομένους», και όχι το φως, το οποίο είναι ήδη ΑΓΙΟ και πλήρες θεϊκής χάριτος.
Όμως η ευχή απλά ΔΕΝ λέει κάτι τέτοιο. «Ανάδειξε το» λέει, άρα ακόμα ΔΕΝ είναι!
Το ότι είναι, ΕΣΥ το ισχυρίζεσαι, χωρίς όμως να είσαι σε θέση να προσκομίσεις κάποια
πειστική απόδειξη! Όλες οι παραθέσεις από τις ευχές της θείας Ευχαριστίας που
επικαλέστηκες, παρακάμπτουν την ειδοποιό διαφορά που σού έχω εξηγήσει ένα
σωρό φορές: στη θεία Ευχαριστία ο Οίνος κι ο Άρτος στην αρχή ΑΠΟΔΕΔΕΙΓΜΕΝΑ
είναι απολύτως ΦΥΣΙΚΑ. Διαβάζεται η ευχή, μεταβάλλονται και μόνο τότε γεμίζουν
με αγιότητα και θεία χάρη. Όμως αυτό από μόνο του δεν είναι αρκετό για να μεταδοθεί
η χάρη αυτή και στους ανάξιους πιστούς, αλλά απαιτείται μια επιπρόσθετη ευχή
(αυτά που παρέθεσες). Στην περίπτωση τού «αγίου φωτός» όμως το λογικό άλμα
…τριπλούν που κάνεις είναι να θεωρεί δεδομένο κάτι που ΔΕΝ είναι πέραν πάσης
αμφισβήτησης αποδεδειγμένο! Και για να σ’ το θέσω αλλιώς: ερμήνευσέ το όπως
γουστάρεις˙ ούτε τότε θα μιλά η προσευχή για θαύμα, αλλιώς θα το ’χε επισημάνει
και σχολιάσει ο Μεταλληνός και σίγουρα δεν θα ’χε συμφωνήσει με τον Καλοκύρη
πως στην ευχή δεν υπάρχει ούτε καν υπαινιγμός περί άνωθεν κατερχομένου φωτός!
Τα περαστικά λοιπόν και οι ευχές, και αυτή τη φορά ΕΣΕΝΑ έπρεπε να είχαν αποδέκτη,
όχι εμένα!

Υ.Γ. 1
Έλεος, ρε Πάπυρε; Ακόμα ν’ αποκαταστήσετε τη διαστρέβλωση;

Υ.Γ. 2
Καλά, να σε ρωτήσω κάτι; Πώς μπορείς και κυκλοφορείς ακόμα στο Διαδύκτιο;

Υ.Γ. 3
Μη νομίζεις ότι ξέχασα τις αναπάντητες… απαντήσεις μου στην «αβάσταχτη ελαφρότητα
τού απολογήσθαι». Μία προς μία τις θυμάμαι…

Υ.Γ. 4
Καλά, εγώ υποτίθεται πως τελικά ήμουν πιο εύκολος απ’ ότι π περίμενες; Πώς κι
ασχολείσαι λοιπόν ακόμα… μαζί μου;

Υ.Γ. 5
Όσο και να μην το πιστεύεις, I’m addicted to you!

ευτυχώς δεν είμαι ο κωστάκης είπε...

Περί απόψεων τα είπαμε. Είναι η μέθοδος των τεμπέληδων και σου ταιριάζει γάντι προφανώς.

Οι απαντήσεις μου είναι εκεί και υποδεικνύουν τις τρύπες των αυθαιρεσιών σου. Όπως άλλωστε έκανα σουρωτήρι κάθε απόπειρά σου με την οποία ασχολήθηκα. Οι τριτολογίες σου δεν κλείνουν τις τρύπες. Ανοίγουν διαρκώς νέες και αυτό είναι το ζητούμενο, ότι δηλ. πρόκειται περί απόψεων που απλώς τις ερμηνεύεις με τα καλοπουλικά γυαλιά...

Το πρώτο, υπεροπτικό κείμενο μετατράπηκε σε βουνό από δικαιολογίες, πήγες να στηριχτείς αλλού μπας και γλυτώσεις αλλά ακόμη και το βίντεο (το οποίο ουδέποτε είδαμε) έχει ακόμη περισσότερες τρύπες.

Όπως κατάλαβες, όλα ήταν θέμα ερμηνείας, καμμία σχέση με τις απολυτότητες που παιδιάστικα επιχείρησες να περάσεις.

Όλες οι προφάσεις σου, τα "ανάβει" και "ανάβεται", "φως φυσικό", "άμεσα", "έμμεσα" κ.λπ. κ.λπ., σου έδειξα ότι μπορούν να χρησιμοποιηθούν εναντίον σου και με μεγάλη ευκολία μάλιστα, αφού ήδη είναι η τρίτη φορά που με άνεση χρησιμοποιώ όλα σου τα επιχειρήματα υπέρ του Αγίου Φωτός.

Οπότε, από εδώ και πέρα μπορείς να χτυπιέσαι όσο θες.


Τώρα, όμως, αθεράπευτε καραγκιόζη, που κάθε τι που βρίσκεις στο διαδίκτυο (εκκλησιαστικό κείμενο λέει...) το ερμηνεύεις όπως σου κατέβει και ασφαλώς γελοιοποιείσαι. Για εξήγησε στους αναγνώστες σου, αφού

"όσα ζητάει η Εκκλησία με το στόμα του ιερέως κάθε φορά είναι "γεγονότα τετελεσμένα"

και όλοι γνωρίζουμε ότι η Εκκλησία σε κάθε λειτουργία έυχεται υπέρ της σωτηρίας των ανθρώπων, όπως μας λέει και το κείμενο άλλωστε:

"Σε κάθε εκφώνηση των αιτημάτων της Μεγάλης Συναπτής, ο λαός του Θεού με το στόμα των χορών αναφωνεί το "Κύριε ελέησον", που δείχνει την λαχτάρα του πληρώματος της ευχαριστιακής συνάξεως για το έλεος του Θεού. Το έλεος είναι μια ανάγκη, αλλά και μια ομολογία. Ανάγκη, γιατί η μοναδική μας επιδίωξη είναι η σωτηρία."


Για ποιο λόγο λοιπόν, η παρουσία μας, ακόμη και σε ΜΙΑ ΜΟΝΟ θεία λειτουργία, δεν μας βεβαιώνει τελικά για τη σωτηρία μας, αφού όπως λες, μικρέ καραγκιόζη, κάθε τι που εύχεται ο ιερέας είναι "γεγονός τετελεσμένο";

Γιατί κάτι έλεγες για τα ζητήματα αυτά αλλά δεν το κατάλαβα.

Και κοίτα να βρεις μια καλή εξήγηση αφού ήδη είπες ότι ΤΑΧΑ η Εκκλησία θεωρεί κάθε τι που εύχεται ο ιερέας είναι τελειωμένη υπόθεση. Γιατί δεν είναι τελειωμένη υπόθεση η σωτηρία όλων εφόσον ο ιερέας εύχεται για τη "σωτηρία των ψυχών ημών";...


ΥΓ

Από την απάντηση σου στο "διά της χάριτος τού Παναγίου και φωτοφόρου Τάφου σου", βλέπω ότι μάλλον σε έλουσε κρύος ιδρώτας.

Ο άνθρωπος που μιλάει διαρκώς για τα αυτονόητα και τα προφανή, προσπαθεί να γλυτώσει:

"Είπα εγώ ποτέ ότι το πρόσωπο στο οποίο αναπέμπεται η ευχή, δηλαδή ο Χριστός, ΘΑ ήταν ανίκανος να αγιάσει το φως το οποίο ο ίδιος ΘΑ έστελνε και γι’ αυτό θα χρειαζόταν η μεσολάβηση τού Τάφου του;"

Πολύ συγκινητική προσπάθεια...

Όπως και το επόμενο:

"αυτός που εδώ ζητάει κάτι...ΔΕΝ είναι ο (υποτίθεται) παντοδύναμος Πανάγιος Δεσπότης...αλλά ο Πατριάρχης ο οποίος...είναι άνθρωπος και συνεπώς όχι... παντοδύναμος!"


Ρε μεγάλε...και το "δια της χάριτος του Τάφου" ΠΑΛΙ ως άνθρωπος το ζητάει! Μην μου παριστάνεις τον βλάκα...


Και ρε Μεγάλε από την άλλη, πριν μας έλεγες ότι "όσα ζητάει η Εκκλησία με το στόμα του ιερέως κάθε φορά είναι "γεγονότα τετελεσμένα"! Αφού ήδη το ζητάει από τον Θεό, αν το ζητήσει ΚΑΙ από τον Τάφο θα γίνει πιο...τετελεσμένο;

Επίσης, ακούγεται πολύ γελοίο για να λύσεις τον γόρδιο δεσμό να επικαλείσαι το ζητούμενο ως επιχείρημα, ότι τάχα το φως είναι φυσικής προελεύσεως.


Καλό ξεμπέρδεμα...


ΥΓ2

"Πώς κι ασχολείσαι λοιπόν ακόμα μαζί μου;"


Όταν πράγματι ασχολήθηκα "μαζί σου", όπως θυμάσαι:

1ον Βρήκα λάθη σοβαρά. Δεν υπήρχαν άλλα, γιατί έχεις προνοήσει όπως όλοι οι κομπογιαννίτες να μην χρησιμοποιείς έγκυρα βιβλία για να μπορείς να ελίσσεσαι. Όταν όμως "ερμηνεύεις" τον Χρυσόστομο, σε πήρε και σε σήκωσε.

2ον Έσβησες ένα σωρό ώστε να γλυτώσεις τις απαντήσεις με την δικαιολογία "εδώ είναι ο χώρος μου (αβάδιστα...) και πρέπει να μιλάς καλύτερα".

3ον Είχες χάσει το χρώμα σου παρακαλώντας με να κάνω πιο αργά για να προλαβαίνεις

4ον Όταν έρχονταν οι κατραπακιές βάφτισες την βιβλιογραφία ...χριστιανική και πάνω στον πανικό σου ονόμασες τη χρήση της "ταμπούρωμα" (ενώ να παράγεις απόψεις χωρίς νόημα με το κιλό, τι είναι;)

5ον Την ανικανότητά σου την έδειξες και σε ένα άλλο γελοίο σάϊτ του υποτιθέμενου "ροΐδη" όπου ενώ η πορεία απέδειξε πως κάθε τι που γραφόταν εκεί για τον γάμο ως μυστήριο ήταν ψεύδος ασύστολο, και ασφαλώς ο τύπος αυτός τσουρουφλίστηκε, η δική σου συμβολή ήταν κάτι κλαψουρίσματα...Τα θυμάσαι φαντάζομαι.

Άρα, στην πραγματικότητα ασχολούμαι με το να δείχνω πόσο γελοίοι είναι ΟΛΟΙ οι παγανιστές του τύπου σου, δηλ. "είμαι ο κανένας και γράφω ό,τι μου κατέβει" για να το βλέπουν όσοι περνάνε. Ο μόνος λόγος επιστροφής ήταν για το ζήτημα του Φωτός για το οποίο απλά πελέκησα τις θριαμβολογίες και μάλιστα με πολύ απλό τρόπο. Και τις δικές σου, αλλά και του άλλου που, ας πούμε, έβγαλε τα αυθεντικά κείμενα από το βίντεο. Και ψεύτικα να ήταν, εγώ γελοιοποιώ και τα επιχειρήματα που στηρίζονται σε ψεύτικα "στοιχεία"...

KOSTAS είπε...

Καλημέρα σε όλους. Επειδή πέρασε κοντά ένας μήνας από την απάντηση τού
Papyrus που απέρριψα κι επειδή αυτή τη στιγμή αυτό μου λέει η παρόρμησή μου
να κάνω, αποφάσισα να δημοσιεύσω τελικά το τελευταίο του σχόλιο καθώς και να
αφαιρέσω τις γελοιογραφίες για τα τρολ. Διατηρώ πλέον μόνο τον μετριασμό σχολίων.
Το σχόλιο τού Papyrus εδώ .

KOSTAS είπε...

Απαντώ χωρίς λεκτικές παρεκτροπές:

@Papyrus

«Οι απαντήσεις μου είναι εκεί και υποδεικνύουν τις τρύπες των αυθαιρεσιών σου. Όπως
άλλωστε έκανα σουρωτήρι κάθε απόπειρά σου με την οποία ασχολήθηκα. Οι τριτολογίες
σου δεν κλείνουν τις τρύπες.»

Tο ότι έκανες σουρωτήρι κάθε μου απόπειρα, ασφαλώς απηχεί τη δική σου θεώρηση
των πραγμάτων. Εγώ πάλι πιστεύω ότι έναν χρόνο τώρα που ασχολείσαι με το μπλογκ
μου, το μόνο που κατάφερες να αποδείξεις πειστικά ήταν ότι ο Χρυσόστομος ποτέ δεν
ισχυρίστηκε πως η μοιχεία με τον Φαραώ όντως διαπράχθηκε. Οτιδήποτε άλλο επιχείρησες
να αντικρούσεις, ακόμα και την πιο ανούσια λεπτομέρεια, λυπάμαι, αλλά ΔΕΝ…


«Το πρώτο, υπεροπτικό κείμενο μετατράπηκε σε βουνό από δικαιολογίες, πήγες να
στηριχτείς αλλού μπας και γλυτώσεις αλλά ακόμη και το βίντεο (το οποίο ουδέποτε είδαμε)
έχει ακόμη περισσότερες τρύπες».

Το ότι πήρα πίσω κάτι απ’ όλα όσα είχα ρητά αναφέρει ή σαφώς υπονοήσει, είναι και
αυτό ένας δικός σου ισχυρισμός τον οποίο παρά τις επανειλημμένες μου προτροπές,
ποτέ δεν μπηκες στον κόπο να τεκμηριώσεις με απτά στοιχεία.


«Όλες οι προφάσεις σου, τα "ανάβει" και "ανάβεται", "φως φυσικό", "άμεσα", "έμμεσα"
κ.λπ. κ.λπ., σου έδειξα ότι μπορούν να χρησιμοποιηθούν εναντίον σου και με μεγάλη
ευκολία μάλιστα, αφού ήδη είναι η τρίτη φορά που με άνεση χρησιμοποιώ όλα σου τα
επιχειρήματα υπέρ του Αγίου Φωτός».

Λυπάμαι, αλλά και αυτά, απλώς τα φαντάζεσαι. Και βέβαια εκτίθεσαι.


«Τώρα, όμως, αθεράπευτε καραγκιόζη, που κάθε τι που βρίσκεις στο διαδίκτυο
(εκκλησιαστικό κείμενο λέει...) το ερμηνεύεις όπως σου κατέβει και ασφαλώς γελοιοποιείσαι
[…]»

Το έχω γράψει, αγαπημένο μου Κολλητήρι, πάρα πολλές φορές: οποιαδήποτε κοτσάνα
ορθόδοξου ιερέα, θεολόγου ή απολογητή εντοπίζεται -ακόμα κι αν προέρχεται από τη…
«Μικρή Λουλού» η τη «Σούπερ Κατερίνα»!-, θα την ξεσκίζω αλύπητα ώστε να βλέπουν
όσο περισσότεροι άνθρωποι γίνεται, ότι αυτοί που θεωρούνται κατ' εξοχήν αρμόδιοι
για τη σωστή και υπεύθυνη ενημέρωση των πιστών, στην πραγματικότητα σε πολλές
περιπτώσεις τελούν υπό βαριάς μορφής σύγχυση και αυτοσχεδιάζουν χωρίς καν να
υποψιάζονται τις επιπτώσεις των αεροκοπανισμένων αυτών ερμηνειών τους.
Δηλαδή για να σ’ το πω απλά, το να μου αντιτάσσεις εσύ για το Α ή το Β θέμα κάποια
άλλη πηγή που να λέει κάτι διαφορετικό απ’ αυτό που έγραψα εγώ βασιζόμενος σε
επίσης ορθόδοξη πηγή, το μόνο που αποδεικνύει είναι ότι τελικά… δεν ξέρετε τι λέτε!
Το έχω ξαναπεί πολλές φορές, αγαπητέ μου, και είναι πάρα πολύ απλό: verba volant,
scripta manent. Nα προσέχετε τι γράφετε! Και για να μη χάσουμε και την ουσία τού
πράγματος, θα πρέπει εσύ και όλοι οι άλλοι συναγωνιστές σου να καταλάβετε επιτέλους
ότι αυτή η καραμέλα για «τα σκουπίδια τού Διαδυκτίου», έχει πια ξανοστίσει!

Εν προκειμένω, το κείμενο που λίνκαρα, αν παρατήρησες δεν το ανακάλυψα σε κανένα
αθεϊστικό φόρουμ ούτε στο about.com (καταλαβαίνεις…), αλλά σε έντυπο που εκδόθηκε
το 2000 από τον Ιερό Ναό Αγίας Μαρίνης Εκάλης (Ιερά Μητρόπολη Αττικής) και φέρει
την υπογραφή τού Πρωτοπρεσβυτέρου Κων/νου Φιοράκη. Αυτή την πηγή λοιπόν εσύ
με τι έρεισμα έρχεσαι και τη χαρακτηρίζεις «κάθε τι που βρίσκω στο Διαδύκτιο»;


«Για εξήγησε στους αναγνώστες σου, αφού «"όσα ζητάει η Εκκλησία με το στόμα του
Ιερέως κάθε φορά είναι ‘γεγονότα τετελεσμένα’ ”, και όλοι γνωρίζουμε ότι η Εκκλησία σε
κάθε λειτουργία εύχεται υπέρ της σωτηρίας των ανθρώπων […] για ποιο λόγο λοιπόν,
η παρουσία μας, ακόμη και σε ΜΙΑ ΜΟΝΟ θεία λειτουργία, δεν μας βεβαιώνει τελικά για
τη σωτηρία μας, αφού όπως λες, μικρέ καραγκιόζη, κάθε τι που εύχεται ο ιερέας είναι
“γεγονός τετελεσμένο";

Και κοίτα να βρεις μια καλή εξήγηση αφού ήδη είπες ότι ΤΑΧΑ η Εκκλησία θεωρεί κάθε
τι που εύχεται ο ιερέας είναι τελειωμένη υπόθεση. Γιατί δεν είναι τελειωμένη υπόθεση
η σωτηρία όλων εφόσον ο ιερέας εύχεται για τη "σωτηρία των ψυχών ημών";»

Στη στιγμή αυτή που ζω και αναπνέω, Πάπυρε, ο βασικότερος λόγος που απέρριψα
τη δημοσίευση τού σχολίου σου και σε χαρακτήρισα τρολ, δεν ήταν το ψευδώνυμο που
για άλλη μία φορά είχες χρησιμοποιήσει, αλλά ακριβώς αυτά που έγραψες πιο πάνω.
Εκεί πραγματικά είπα: «Νισάφι! Δεν έχει νόημα να απαντάς.»

Από τη στιγμή όμως που τελικά αποφάσισα να δημοσιεύσω την απάντησή σου, θα
αρκεστώ απλώς στην υπενθύμιση ότι όλα αυτά περί «γεγονότων τετελεσμένων» δεν
τα είπα βέβαια ΕΓΩ, αλλά τα μετέφερα όπως ακριβώς τα βρήκα στο ορθόδοξο κείμενο
που δημοσιεύτηκε με ευθύνη τού Πρωτοπρεσβυτέρου Κων/νου Φιοράκη, τού Ιερού
Ναού Αγίας Μαρίνης Εκάλης και κατ’ επέκταση τής Ιεράς Μητρόπολης Αττικής! Δεν
μπορεί, Πάπυρε, να μην το είδες αυτό, γι’ αυτό και θεώρησα πως δεν είχε πια κανένα
νόημα να σου δίνω βήμα και μετά να πρέπει ν’ απαντώ κιόλας σε τέτοιου είδους
«επιχειρήματα».


«Από την απάντηση σου στο "διά της χάριτος τού Παναγίου και φωτοφόρου Τάφου
σου", βλέπω ότι μάλλον σε έλουσε κρύος ιδρώτας.»

Όχι, αυτό που λες, σε διαβεβαιώ, δε συνέβη. Για πρώτη φορά μετά από τόσους
μήνες είχες παρουσιάσει ένα νέο επιχείρημα, ότι δηλαδή η περίφημη χάρη περί ης
ο λόγος, αφορά τους «ευλαβώς απτομένους» και όχι το φως (το οποίο είναι ήδη
άγιο και πλήρες θεϊκής χάριτος), κι εγώ σου απάντησα ότι για τον ισχυρισμό αυτόν
δεν προσκόμισες καμία πειστική απόδειξη.


«"αυτός που εδώ ζητάει κάτι... ΔΕΝ είναι ο (υποτίθεται) παντοδύναμος Πανάγιος
Δεσπότης... αλλά ο Πατριάρχης ο οποίος... είναι άνθρωπος και συνεπώς όχι...
παντοδύναμος!"

Ρε μεγάλε... και το "δια της χάριτος του Τάφου" ΠΑΛΙ ως άνθρωπος το ζητάει! Μην μου
παριστάνεις τον βλάκα...»

Εδώ λυπάμαι, αλλά δε νομίζω πως αξίζει να σπαταλήσω την παραμικρή λέξη για το
θέμα. Στον αντίλογό σου προέβαλες ένα -παρότι άσχετο μ’ αυτά που είχα πει- απόλυτα
συγκεκριμένο επιχείρημα («[…] θα ήταν σαν να είμασταν όχι μόνο άθεοι αλλά
τουλάχιστον σατανιστές, παγανιστές και οτιδήποτε άλλο, αν λέγαμε σε μια ευχή και
ΠΡΑΓΜΑΤΙ ΕΝΝΟΟΥΣΑΜΕ, ότι ο ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ ΤΟΥ ΣΥΜΠΑΝΤΟΣ είναι ΑΝΙΚΑΝΟΣ
να δώσει αγιαστική δύναμη στο Φως και... έχει ανάγκη από τη Χάρη του Τάφου, του
ΔΙΚΟΥ ΤΟΥ!!!»), κι ενώ εγώ τοποθετήθηκα διεξοδικά, εσύ έρχεσαι τώρα και μού πετάς
μερικές σκόρπιες κουβέντες που απλά αδυνατώ να συνδέσω μ’ αυτά που είχα γράψει!
Αντί λοιπόν να μου λες να μην παριστάνω τον βλάκα, καλύτερα να ξαναδιαβάσεις
προσεχτικά τι ακριβώς μού είχες αντιτάξει, καθώς βέβαια και την απάντηση που σού
έδωσα. Μετά αν θες, μπορείς να επαναδιατυπώσεις τις νέες σου αντιρρήσεις με
μεγαλύτερη σαφήνεια και συνοχή, και τότε, φαντάζομαι, θα μπορέσω να πω κι εγώ
κάτι περισσότερο.


«Και ρε Μεγάλε από την άλλη, πριν μας έλεγες ότι "όσα ζητάει η Εκκλησία με το στόμα
του ιερέως κάθε φορά είναι "γεγονότα τετελεσμένα"! Αφού ήδη το ζητάει από τον Θεό,
αν το ζητήσει ΚΑΙ από τον Τάφο θα γίνει πιο... τετελεσμένο;»

Υπενθυμίζοντας για άλλη μία φορά ότι δεν ήμουν εγώ εκείνος που εμπνεύστηκε τα περί
«τετελεσμένων γεγονότων», απαντώ ότι -αν δεν απατώμαι- ουδέποτε… προσωποποίησα
τον Τάφο λέγοντας πως ο Πατριάρχης ζητάει κάτι απ’… αυτόν!! Όπως ρητά έγραψα
από τη στιγμή που «η τελετή, στον ΠΑΝΑΓΙΟ ΤΑΦΟ γίνεται και όχι στού… Μανώλη την
ταβέρνα που έπεσε μια τουφεκιά, τον ΠΑΝΑΓΙΟ ΤΑΦΟ θεωρεί ο συντάκτης τής ευχής
πρέπον να επικαλεστεί ο Πατριάρχης»! Σε θερμοπαρακαλώ λοιπόν, Πάπυρε, μην
παρεκκλίνεις από τα ακριβή λόγια τού συνομιλητή σου. Παίξε επιτέλους σωστά.


«Επίσης, ακούγεται πολύ γελοίο για να λύσεις τον γόρδιο δεσμό να επικαλείσαι το
ζητούμενο ως επιχείρημα, ότι τάχα το φως είναι φυσικής προελεύσεως. Καλό
ξεμπέρδεμα.»

Εγώ πάλι δεν βλέπω κανέναν γόρδιο δεσμό που θα ’πρεπε να λύσω. Οπότε τις
ευγενικές ευχές σου για καλό ξεμπέρδεμα, θα μου επιτρέψεις να σ’ τις επιστρέψω.
Άλλωστε εσύ τις χρειάζεσαι περισσότερο. Για να ξεμπλέξεις με το επιχείρημα που
λες πως είναι γελοίο να επικαλούμαι…


«Όταν πράγματι ασχολήθηκα "μαζί σου", όπως θυμάσαι:

1ον Βρήκα λάθη σοβαρά. Δεν υπήρχαν άλλα, γιατί έχεις προνοήσει όπως όλοι οι
κομπογιαννίτες να μην χρησιμοποιείς έγκυρα βιβλία για να μπορείς να ελίσσεσαι. Όταν
όμως "ερμηνεύεις" τον Χρυσόστομο, σε πήρε και σε σήκωσε.»

Ακούγεται οξύμωρο αυτό που λες. Πώς είναι δυνατόν να μη χρησιμοποιώ έγκυρες
πηγές και παρ’ όλα αυτά να μπορώ να… ελίσσομαι; Ίσα-ίσα πού τότε θα έπρεπε
τα κείμενά μου να έβριθαν λαθών! Εσύ όμως λες πως «δεν υπήρχαν άλλα» (ευχαριστώ
για την καταπληκτική ομολογία!), και μάλιστα δεν υπήρχαν ακριβώς για τον λόγο που
κανονικά θα έπρεπε να… υπάρχουν!!

Όσο για τον Χρυσόστομο, αν και όπως σού τόνισα πολλές φορές, η στάση που
κράτησα όταν διαπίστωσα το λάθος μου, ήταν πολύ τιμιότερη και χριστιανικότερη
από τη στάση που εσύ κράτησες (και ακόμα κρατάς) σε αντίστοιχες περιπώσεις
δικών σου λαθών, στην πραγματικότητα δεν ερμηνεύσα τίποτα και κανέναν! Απλώς
έκανα το λάθος να στηριχτώ σ’ ένα αποσπασματικό, και ως εκ τούτου παραπλανητικό
παράθεμα, και γι’ αυτό την πάτησα. Για τα δικά μου δεδομένα όμως εγώ ΔΕΝ ερμήνευα,
αλλά απλώς παρεθετα! Αν έχεις έστω και το ελάχιστο αίσθημα δικαιοσύνης, θα πρέπει
να το αναγνωρίσεις αυτό.


«2ον Έσβησες ένα σωρό ώστε να γλυτώσεις τις απαντήσεις με την δικαιολογία "εδώ
είναι ο χώρος μου (αβάδιστα...) και πρέπει να μιλάς καλύτερα".»

Μια ερώτηση μόνο: ποιο κατά τη δική σου κρίση σημαντικό στοιχείο από τα σχόλια
που έσβησα, έπρεπε να είχε γίνει γνωστό και δεν έγινε; (Εξαιρούνται φυσικά οι
βρισιές και οι επιθέσεις ad hominem!)


«3ον Είχες χάσει το χρώμα σου παρακαλώντας με να κάνω πιο αργά για να
προλαβαίνεις»

Ε να, αυτό που λέγαμε. Είναι τώρα επιχείρημα αυτό; Με βομβάρδιζες ασταμάτητα με
σεντόνια που είχες ΗΔΗ ετοιμάσει καιρό πριν (ουτ’ εγώ ξέρω από πότε), συνοδευόμενα
από μικρότερα σχόλια γεμάτα βρισιές και ειρωνείες, κι εγώ βρέθηκα ξαφνικά από το
πουθενά με τόνους δουλειά που δε μου χρειαζόταν τη δεδομένη στιγμή! Ήταν, βλέπεις,
Χριστούγεννα και ήθελα λίγο να ξεκουραστώ λιγάκι. Αλλά άλλαι αι βουλαί τού Παπύρου,
έτσι δεν είναι, αγαπητέ φίλε;

Τέλος πάντων όμως, έστω και έτσι, δε βλέπω προς τι η αυτάρεσκη έπαρση που δείχνεις
για το ζήτημα αυτό, Θεωρείς όντως κατόρθωμα ν’ αφήνεις το ένα σεντόνι πίσω απ’ τ’
άλλο -όλα τους γραμμένα καιρό πριν, ασφαλώς- και μετά να την αράζεις περιμένοντας
τις απαντήσεις που ο άλλος -απολύτως φυσιολογικά- δεν προλαβαίνει, όχι να σχολιάσει,
αλλά ούτε καν να διαβάσει; Ιδού τι ακριβώς είχα πει (παραλείπω τους χαρακτηρισμούς):

«Ήρεμα, ρε […], ήρεμα. Δεν σε προλαβαίνω, έτσι όπως πας! Άσε μου ντε λίγο χρόνο
να διαβάσω με την ησυχία μου τις […] που λες, και θα σου απαντήσω, είπαμε. Και θα
καλοπεράσεις…»

Και μερικές ώρες αργότερα που είχα ηρεμήσει:

«Φίλε, διάβασε σε παρακαλώ αυτό το μήνυμα προσεχτικά τώρα που είμαι κάπως πιο
ήρεμος: Εντός ολίγου δημοσιεύω τις απαντήσεις μου στο πρώτο σου λιβελλογράφημα.
Αν μου αφήσεις τον απαραίτητο χρόνο, θα τοποθετηθώ και επί των υπολοίπων.»

Τι σε κάνει λοιπόν απ’ αυτά που έγραψα εδώ να νιώθεις τόοσο σπουδαίος;


«4ον Όταν έρχονταν οι κατραπακιές βάφτισες την βιβλιογραφία ...χριστιανική και πάνω
στον πανικό σου ονόμασες τη χρήση της "ταμπούρωμα" (ενώ να παράγεις απόψεις
χωρίς νόημα με το κιλό, τι είναι;)»

Στο ξαναλέω: με φωτεινή εξαίρεση τιην περίπτωση τού Χρυσοστόμου, οι τόνοι
βιβλιογραφίας που άδειασες εδώ μέσα, δεν αποδυνάμωναν την κριτική μου, αλλά
απλώς υπενθύμιζαν… το αντικείμενο αυτής! Δεν είναι ότι είμαι πονηρός, όπως είπες
πιο πάνω ۬ απλώς έχω απόλυτη επίγνωση τού τι ακριβώς αμφισβητώ.


«5ον Την ανικανότητά σου την έδειξες και σε ένα άλλο γελοίο σάϊτ του υποτιθέμενου
"ροΐδη" όπου ενώ η πορεία απέδειξε πως κάθε τι που γραφόταν εκεί για τον γάμο
ως μυστήριο ήταν ψεύδος ασύστολο, και ασφαλώς ο τύπος αυτός τσουρουφλίστηκε,
η δική σου συμβολή ήταν κάτι κλαψουρίσματα... Τα θυμάσαι φαντάζομαι.»

Κατ’ αρχάς, ελπίζω να αντιλαμβάνεσαι ότι μόλις ομολόγησες πως πράγματι είσαι
ο «Δηδρ». Δεύτερον, αυτό που έδειξα στη συγκεκριμένη συζήτηση, δε νομίζω πως
ήταν κάποια ανικανότητα εκ μέρους μου, αλλά πώς γίνεται ένας πολιτισμένος διάλογος.
Ο expaganus που ’ταν ο βασικός συνομιλητής μου, δε νομίζω πως θα έλεγε κάτι
διαφορετικό αν τον ρωτούσαμε.


«Άρα, στην πραγματικότητα ασχολούμαι με το να δείχνω πόσο γελοίοι είναι ΟΛΟΙ
οι παγανιστές του τύπου σου, δηλ. "είμαι ο κανένας και γράφω ό,τι μου κατέβει" για να
το βλέπουν όσοι περνάνε. Ο μόνος λόγος επιστροφής ήταν για το ζήτημα του Φωτός
για το οποίο απλά πελέκησα τις θριαμβολογίες και μάλιστα με πολύ απλό τρόπο. Και τις
δικές σου, αλλά και του άλλου που, ας πούμε, έβγαλε τα αυθεντικά κείμενα από το βίντεο.
Και ψεύτικα να ήταν, εγώ γελοιοποιώ και τα επιχειρήματα που στηρίζονται σε ψεύτικα
"στοιχεία"...»

Για την εμμονή σου να χαρακτηρίζεις κάθε μη χριστιανό… παγανιστή, τον λόγο έχουν
οι σχετικές ειδικότητες. Όπως βέβαια και για την ακλόνητη πεποίθησή σου ότι «πελέκησες»
κάτι απ’ αυτά που έχω γράψει - είτε για το θέμα τού «αγίου φωτός» ή για οτιδήποτε άλλο,
πλην βέβαια τού παραθέματος τού Χρυσοστόμου. Όσο για το βίντεο με τον Μεταλληνό,
μπορεί να είναι πολύ μικρό, αυτά όμως που έπρεπε να δούμε, τα είδαμε.

Όπως και να ’χει, ελπίζω να καταλαβαίνεις ότι και μόνο το γεγονός ότι τα γραφόμενά μου
απασχόλησαν τόσο πολύ εσένα και τους συνεργάτες σου (γνωρίζω πάρα πολύ καλά πως
έχετε κατασκόπους), αποδεικνύει το πόσο υπολογίζετε τον αντίλογό μου. Αντιχριστιανικά
μπλογκ δόξα τω… Θεώ υπάρχουν πολλά, και μάλιστα με πολλαπλάσια επισκεψιμότητα
και συμμετοχή απ’ ότι έχει να επιδείξει το δικό μου. Παρόλο όμως που σε πολλά απ’ αυτά
γράφονται συχνά φοβερές ανακρίβειες εις βάρους τού χριστιανισμού, βρισιές κ.λπ., δε
βλέπω τους απολογητές να ασχολούνται, και δη τόσο συστηματικά. Εκ τούτου συνάγεται,
νομίζω, αβίαστα ότι το «τι εστιν αλήθεια;» -θα το πω απλά- ενοχλεί.

Κλείνοντας, να σού επισημάνω ότι η ομολογία σου πως δε βρήκες κάποια άλλα λάθη
στα γραφόμενά μου, έχει πολύ μεγαλύτερη βαρύτηα απ’ ότι φαντάζεσαι, αφού ισοδυναμεί
με την παραδοχή ότι το συντριπτικά μεγαλύτερο κομμάτι των επιχειρημάτων μου δεν
είναι δυνατόν να αντικρουστεί. Ευχαριστώ πολύ λοιπόν που έστω και καθυστερημένα,
αναγνώρισες την αξία μου ως “αντιπάλου”. Μέχρι στιγμής όμως, δυστυχώς δεν μπορώ
να ανταποδώσω.

mortgagebook είπε...

Η πάγια απάντηση της επιστήμης στην ερώτηση του πόσοι άγγελοι χορεύουν στο κεφάλι της καρφίτσας είναι "κανείς".
Δεν υπάρχουν άγγελοι ... όπως άλλωστε δεν υφίστανται θέμα "άγιου φωτός".

Ι.Μ.Δικαιάκος

Κώστας είπε...

Καλωσόρισες αγαπητέ στο «τι εστίν αλήθεια;» ۬ καλωσόρισες όμως και στο δικό σου σπίτι!
Καλή χρονιά και καλή δύναμη!

Peter26 είπε...

Συγχαρητήρια για τον κόπο σου Κώστα που ξεσκεπασες τον φοβερό πάπυρο 52 του οποίου κάποια περίεργα άρθρα είχα βρει στην ΟΟΔΕ... Τουλάχιστον είδαμε όλοι το πραγματικό του πρόσωπο. Αν και πέντε χρόνια αργότερα σε συγχαίρω και ελπίζω να συνεχίσεις το μπλογκ κάποτε η να το βάλεις όλο σε ένα βιβλίο. Σαν πρώην Ορθόδοξος και ντύνει αγνωστικιστης η σελίδα σου με βοήθησε πολύ, και θα έλεγα οι θέσεις της ΟΟΔΕ και άλλων σχετικών (ιδίως του Εγκολπιου) μου έδειξαν την πραγματική εικόνα.

Κώστας είπε...

Ευχαριστώ πολύ, αγαπητέ φίλε, για τα καλά σου λόγια και χαίρομαι που σε τούτη τη φτωχή διαδικτυακή γωνιά βρήκες πράγματα που, όπως λες, σε βοήθησαν. Η πιθανότητα, πάντως, να συνεχίσω το μπλογκ ή να βγάλω ένα σχετικό βιβλίο, στην παρούσα φάση της ζωής μου μού φαίνεται σαν σενάριο… επιστημονικής φαντασίας, ένα πράμα! Απλά δεν υπάρχει πλέον το ενδιαφέρον, η εσωτερική φλόγα, που λέμε, οπότε… Ακόμα και τον Πάπυρο που ανέφερες, ξέρεις, τώρα πλέον μπορώ και τον βλέπω αποστασιοποιημένα. Θα μπορούσα, μάλιστα, και να τον αγκάλιαζα σαν έναν παλιόφιλο που ’χα χρόνια να δω, και να γελούσαμε μαζί με τις κοκορομαχίες του παρελθόντος!

peter26 είπε...

Σορυ για το ντύνει, έπρεπε να ειναι νυν. Δυστυχώς το auto correct με έχει πρήξει.

Ευχαριστώ που απαντησες τόσο γρήγορα και χαίρομαι που βλέπω ότι ακόμα έχεις επαφή με το μπλογκ.
Βέβαια δεν λέω ότι πρέπει να κρατάς κακια στον Πάπυρο, αλλα αυτό δεν αλλάζει ότι άρθρα του υπάρχουν ακόμα και απο τη στιγμή που κατηγορεί άλλους για ένα είδος συμπεριφοράς που ο ίδιος προωθεί και προπαγανδίσει, υπάρχει η ευθύνη ο κόσμος να δει αυτές της μεθόδους παραπληροφόρησης και ψεύδους διότι πραγματικά αυτό έχει καταστρέψει την ελλαδα. Η απόλυτη έλλειψη της οποιασδήποτε κριτικής σκέψης και έρευνας για την αλήθεια ειναι χαρακτηριστικό μας. Βλέπεις κανένα Θεολόγο να γράφει βιβλίο και να ζητάει τη γνώμη και τη βοήθεια άλλων στην εισαγωγή η να ευχαριστεί αυτούς που τν διόρθωσαν σε τυχόν λάθη?

Έτυχε να μελετησω
τον τροπο εργασίας της ΟΟΔΕ απο κοντά, ιδίως στο θέμα εξελικτικών και δημιουργιστων (που κανένας τους δεν έχει ιδέα για το τι εστι
εξέλιξη με κάποια εξαίρεση σε κάποια σημεία με τη βοήθεια τρίτων που τους βοήθησαν χωρίς όμως οι ίδιοι να καταλαβαίνουν πάλι ότι στα θεολογικα δεν τους βγαίνει) και διαπίστωσα πρώην συνεργάτες τους που πήγαν με το ένα η το άλλο στρατόπεδο, και σε γενικές γραμμές όλοι τους ειναι σε μεγάλο βαθμό σκληροπυρηνικοί και διαπίστωσα ότι ούτε ένας τους δεν λέει ποτέ ότι κάνει λάθος δημόσια όταν κάνει τέτοιο λάθος. Φυσικά και αντίστοιχες σελίδες όπως το Εγκόλπιο ειναι και χειρότερες. Εφαρμόζονται κάθε είδους τρόποι διαστροφής της αλήθειας και απόκρυψη της πραγματικότητας σε τόσο μεγάλο βαθμό που απορεί κανείς. Μάλιστα υπάρχουν και διαδικτυακές κοκορομαχιες όπου ο ένας βρίζει το άλλον ως αιρετικό μέχρι και προσπάθεια οι εγκολπιανοι να κλείσουν το στόμα εξελικτων ΟΟΔΕιτων στο FB κλπ.

Βέβαια δεν ειναι έτσι όλοι οι Ορθόδοξοι και έχω γνωρίσει μέχρι και Άγιους γέροντες.

Αλλα σε τελική φάση αυτά δεν έχουν και τόση σημασία. Το ζήτημα βρίσκεται και στο κατα πόσο εμείς ως άνθρωποι μπορούμε να δεχτούμε κάποιες εμπειρίες που έχουμε ως αληθινές και όχι λόγω φαντασίας του μυαλού μας. Διότι σήμερα η νοολογια έχει δείξει πολλά τέτοια φαινόμενα, και αν και ακόμα στα πρώτα στάδια, αρχίζουμε σιγά σιγά να βρίσκουμε ότι το και να δεις προσωπικά ένα θαύμα ο ίδιος (μου έχουν τύχει προσωπικά όχι ένα αλλα δυο και ίσως τρία μοναδικά θαύματα) αυτό μπορεί να οφείλεται σε πολλούς λόγους, ίσως και ακόμα στον τροπο που μεγαλώσαμε και μας έμαθαν να πιστεύουμε, στις ψυχολογικές συνθήκες που επικρατούσαν πριν το θαύμα, αλλα και σε καθαρά φυσικούς λόγους όπως φαντάζομαι θα έχεις υπόψη σου απο βιβλία σαν το phantoms in the brain.

Παντως όταν έχεις χρόνο (και εγώ το ίδιο) θα με ενδιέφερε να συζητήσουμε και για κάποια αλλα ζητήματα σχετικά με θαύματα και κάποια θέματα πίστης που ειναι ίσως τελικά και πιο ουσιαστικά και που έχουν ενδιαφέρον. Ακόμα και να μην έχεις τη ζέση που είχες κάποτε για το θέμα, νομίζω θα άξιζε μια επαφή γιατι γενικά θα με ενδιέφερε να δώσεις και τη γνώμη σου για κάποια ζητήματα.

Δεν ξέρω αν έχεις κάποιο ουδέτερο μέηλ που να μπορείς να μου στείλεις εδώ χωρίς φόβο και πάθος να το κάνουν σπαμ, αλλα αν μου στείλεις ένα θα απαντήσω και μετά αν θες απάντησε με ένα πιο προσωπικό σου μέηλ

Θα χαρώ να τα πούμε αν θες

Κώστας είπε...

Καλή σου μέρα, αγαπητέ φίλε.

Όσον αφορά την επαφή με το μπλογκ μου, για κάθε νέο σχόλιο που μπαίνει, ειδοποιούμαι σχετικά μέσω ενός μέιλ που χρησιμοποιώ καθημερινά. Έτσι δεν υπάρχει περίπτωση να χαθεί κάτι. Αυτός άλλωστε είναι και ο λόγος που διατηρώ ακόμα τον μετριασμό. Δεδομένου ότι δεν ελέγχω πια σε καθημερινή βάση την κίνηση, χωρίς αυτόν, κάποια σχόλια σίγουρα θα πήγαιναν χαμένα ή θα τα ’βλεπα βδομάδες ή και μήνες αργότερα!

Σχετικά τώρα με τον Πάπυρο, πράγματι τα κείμενά του είναι ακόμα εκεί, όπως και τα δικά μου. Το τι ειπώθηκε κι από τις δύο πλευρές, τι αμφισβητήθηκε, τι αντιτάχθηκε, τι συνάχθηκε και με ποιον τρόπο, αυτό εκ των πραγμάτων τίθεται στην κρίση του καθενός που τα διαβάζει.

Όσο για τις έριδες που περιγράφεις ανάμεσα στις διάφορες χριστιανικές ιστοομάδες, τι να πω, μακριά κι αγαπημένοι! Πάντως, ειδικά για το ζήτημα των εξελικτών που ανέφερες, στο ιστολόγιο ετούτο έχει χυθεί άφθονο διαδικτυακό μελάνι, αλλά δεεν… Δε βαριέσαι…

Τέλος για το θέμα που εξέφρασες την επιθυμία να συζητήσουμε κατ’ ιδίαν, στείλε μου το μέιλ σου σε σχόλιο που δε θα δημοσιευτεί ώστε να μπορέσω να επικοινωνήσω μαζί σου. Δυστυχώς, όμως, λίαν συντόμως θα μπω και πάλι σε ρυθμούς εργασίας που θα περιορίσουν δραματικά τον ελεύθερο μου χρόνο, οπότε… προλαβαίνεις, δεν προλαβαίνεις!! :-)

Επίσημοι, δεδηλωμένοι και... επιστημονικώς τεκμηριωμένοι αναγνώστες:

Πρόσφατα σχόλια

Πρόσφατα σχόλια

Πρόσφατα σχόλια

Τομέας LOL - γελάστε ελεύθερα!

Τομέας LOL - γελάστε ελεύθερα!

Μια πρώτη γεύση τού τι ακολουθεί, χεχε...

Μια πρώτη γεύση τού τι ακολουθεί, χεχε...
Αν θέλετε να σχολιάσετε το... ασχολίαστο, επισκεφτείτε το μπλογκ του Διαγόρα! (Κλικ στην εικόνα)

Κάτι λείπει, κάτι λείπει...

Κάτι λείπει, κάτι λείπει...
Τον ήλιο, ρεεεεεεεεε - τον ήλιο!!

Ο αγνός και αμόλυντος... λεμούριος, χεχε

Ο αγνός και αμόλυντος... λεμούριος, χεχε
Μα καλά, τι λένε τα άτομα;
Λεμούριος (πρωτεύον θηλαστικό):

Τι;; «Μόνο οι γυναίκες έχουν παρθενικό υμένα»; Μα καλά, πάνε καλά οι άνθρωποι;
Κι ο δικός μου δηλαδή τι είναι;




«Αγιο φως»: ουρανόθεν ή...

Απόσπασμα από την Ευχή για το «άγιο φως»:

«[…] παρακαλούμεν και δεόμεθά σου, Παναγιότατε Δέσποτα, όπως αναδείξης
αυτό αγιασμού δώρον και ΠΑΣΗΣ ΘΕЇΚΗΣ ΣΟΥ ΧΑΡΙΤΟΣ ΠΕΠΛΗΡΩΜΕΝΟΝ,
διά της χάριτος τού Παναγίου και φωτοφόρου Τάφου σου˙[…] Αμήν».

Ερώτηση κρίσεως:


Έχει ανάγκη ένα εξώκοσμο φως που υποτίθεται πως κατέρχεται θαυματουρχικά
απευθείας από την άκτιστη χάρη τού Θεού, τη μεσολάβηση τού Παναγίου Τάφου
ή οποιαδήποτε ειδική δέηση, για να πλημυρίσει μ’ αυτό από το οποίο εξ ορισμού
θα έπρεπε
ήδη να… ξεχείλιζε;

Πόθεν;

Υπέρμαχοι τού «αγίου φωτός»:

Το ότι ο Πατριάρχης βρίσκεται μόνος μέσα στο κουβούκλιο δεν έχει καμία απολύτως
σημασία ούτε και είναι επιχείρημα, αφού η Ακοίμητη Κανδήλα που υπάρχει μέσα,
τη συγκεκριμένη μέρα είναι ΣΒΗΣΤΗ!

Π. Γ. Μεταλληνός:

«[…] Από τον 4ο αιώνα μ.Χ. (380) μαρτυρείται απ’ την Αιθερία, μια Ισπανίδα που πήγε
και προσκύνησε, ότι υπάρχει η ακοίμητος κανδήλα στον άγιο τάφο.
Πιστεύω λοιπόν
και καταλήγω, όταν υπάρχει πίστις και χάρις Θεού στον συγκεκριμένο Πατριάρχη,
γίνεται το θαύμα. Όταν δεν υπάρχει πίστις, μπορεί η κανδήλα να χρησιμοποιηθεί
γι’ αυτό...».




Φωτιά στα μπατζάκια μας...

Φωτιά στα μπατζάκια μας...
Αχ βρε παλιόπαιδο, Ιγκόρ...

... φωτιές που μας άναψες!

Τσάμπα το μπουγέλο…

Στην ιστορία τού Κατακλυσμού ο Θεός τιμώρησε τους ανθρώπους για κάτι που όπως
μετά ΡΗΤΑ ομολόγησε
,
ήταν απλώς μέσα στη φύση τους! Το ήξερε λοιπόν αυτό, κι όμως
τους έπνιξε. Όλους! Μαζί και τα ζώα. Και τους έπνιξε επειδή, λέει, … μετάνιωσε (!!) που
τους είχε φτιάξει! Για να μετανιώσει μετά… εκ νέου και να παραδεχθεί ότι βασικά… δεν
έπρεπε να είχε μετανιώσει εξαρχής! Κι όλα αυτά από έναν…
προγιγνώσκοντα θεό!!

Λοιπόν, δεν πιστεύω κάποιος από εσάς να κατάλαβε τίποτα, ε;

Όπως αναφέρει το Κατά Μάρκον Δ´ 10-12, όταν κάποτε οι μαθητές ρώτησαν
τον Χριστό γιατί δίδασκε με παραβολές, αυτός έδωσε αυτολεξεί την εξής απάντηση:
«Σ’ εσάς δόθηκε η δυνατότητα να γνωρίσετε τα μυστήρια τής βασιλείας τού Θεού˙
σ’ εκείνους δε έξω όλα δίνονται με παραβολές ώστε οι βλέποντες να βλέπουν αλλά
να μην αναγνωρίζουν, και οι ακούοντες ν’ ακούν, αλλά να μην αντιλαμβάνονται,
μην τυχόν και μετανοήσουν και τους συγχωρεθούν τα αμαρτήματά τους».

Με το χέρι στην καρδιά: πώς ακριβώς θα χαρακτηρίζατε εσείς έναν δάσκαλο (Ιησούς)
που σύμφωνα με τα ίδια τα λεγόμενά του, διδάσκει επίτηδες με πολύπλοκο τρόπο
(παραβολές) με στόχο κάποιοι μαθητές του -πιθανότατα οι περισσότεροι- παρότι
παρακολουθούν το μάθημα, να μην μπορούν να καταλάβουν τίποτα, στερούμενοι έτσι
τις όποιες θεωρητικές ελπίδες θα είχαν («μην τυχόν και») να αντεπεξέλθουν στις υψηλές
απαιτήσεις («μετανοήσουν») και να πετύχουν («συγχωρεθούν»);

Είναι μια παρθένος οπωσδήποτε... παρθένα;

Είναι μια παρθένος οπωσδήποτε... παρθένα;
Dirne: Μη με βλέπετε έτσι… Εγώ κάποτε ήμουν… παρθένα!
Χριστιανοί για ν’ αποδυναμώσουν την εβραϊκή λέξη bethulah που θα έπρεπε κανονικά να υπήρχε στη θέση τού almah «νεάνις», εάν η περίφημη προφητεία τού Ησαΐα όντως έθετε στο επίκεντρο μια… ανέγγιχτη παρθένο:

«Αλλά και στις γλώσσες των άλλων λαών της Μ. Ανατολής η αντίστοιχη της λέξης bethulah δεν σημαίνει απαραίτητα την (με την βιολογική σημασία) παρθένα. Για παράδειγμα, στα Ακκαδικά η λέξη batultu σημαίνει κυρίως μια ηλικιακή ομάδα. Μόνο σε συγκεκριμένα πλαίσια σημαίνει την παρθένα. Στα κείμενα της Ουγκαρίτ, η λέξη btlt είναι συνήθης χαρακτηρισμός για την Anat, την γυναίκα του Βάαλ. Σε αραμαϊκά κείμενα διαβάζουμε για γυναίκα, btwlt, η οποία είναι επίτοκος (σε τοκετό).»

Και τώρα προσέξτε απίστευτη περίπτωση-λουκούμι από τα Γερμανικά:

Η λέξη Dirne (ντίρνε) ξεκίνησε από μιαν αμάρτυρη γερμανική ρίζα με τη σημασία «παρθένος», συνέχισε στα Παλαιογερμανικά με την ίδια ακριβώς σημασία, υπέστη αργότερα σημασιακή διεύρυνση αλλάζοντας σε «νεαρό κορίτσι» κι εν συνεχεία σε «υπηρέτρια», για να ξεπέσει τελικά σε... «ΠΟΡΝΗ»!! Οι μεταβολές αυτές δε, συντελέσθηκαν εντός μιας, αν όχι μικρότερης, το λιγότερο ίσης χρονικής περιόδου με τις αντίστοιχες σημασιακές αλλαγές που εμφάνισε η σημιτική λέξη, και μάλιστα σε αντίθεση μ’ αυτήν, οι μεταβολές δεν έλαβαν χώρα σε συγγενείς μεν, διαφορετικές δε γλώσσες (Ακκαδικά, Ουγκαριτικά, Αραμαϊκά, Εβραϊκά) αλλά εντός τού ΙΔΙΟΥ γλωσσικού συστήματος (Γερμανικά)!



Θα... καλοπεράσετε, παλιόπαιδα!

Κολιτσάρας:

«
Είναι σπάνια η περίπτωση που ο Θεός τιμωρεί τα αθώα τέκνα για τις αδικίες των
γονέων τους˙ και αν καμιά φορά τα τιμωρεί
το κάνει για να ανταμείψει τα τέκνα πιο
πλουσιοπάροχα στην μέλλουσα ζωή. Ο Θεός όμως τιμωρεί την κακία μέχρι τρίτης
και τετάρτης γενεάς
εφ’ όσον οι απόγονοι μιμούνται την κακία των προγόνων τους
και μισούν τον Θεό. Διαφορετικά ο Θεός είναι πάντοτε δίκαιος, αν και
είναι απόκρυφες
σε μας οι βουλές Του».


Δηλαδή, για να κάνουμε… μετάφραση τής μετάφρασης και ερμηνεία τής ερμηνείας,
ΝΑΙ, ενίοτε τιμωρούνται ΚΑΙ ΑΘΩΟΙ
για τα ανομήματα των ασεβών προγόνων τους
(1η πρόταση), ΟΧΙ, ποτέ δεν τιμωρούνται αθώοι απόγονοι (2η πρόταση), αν και
ποτέ
δεν ξέρεις
(3η πρόταση)!!

Είναι λοιπόν ή δεν είναι το θέμα για… LoL;


Φτιαγμένη από το... πουθενά!!

Εξυπνάκηδες εικονολάτρες:

Οι ανόητοι οι αρχαίοι Έλληνες να πιστεύουν πως τα περίφημα διοπετή ομοιώματα
έπεφταν κατ’ ευθείαν από τον ουρανό,
συστημένα με αποστολέα τον ίδιο τον Δία…
Ρε τους βλάκες…

Απάντηση:

Σσσσσς! Αχειροποίητα!
Εξυπνάκηδες εικονολάτρες:

Πόσο ανόητοι ήταν αυτοί οι ειδωλολάτρες οι αρχαίοι Έλληνες με τις δεισιδαίμονες
φαντασιοπληξίες τους περί αγαλμάτων που
μιλούσαν, χαμογελούσαν, μετακινούνταν
από μόνα τους, προστάτευαν και… πετούσαν φωτιές
όταν βέβηλοι επιχειρούσαν να τα
απομακρύνουν από τον ιερό τόπο λατρείας τους! Μα είναι ποτέ δυνατόν να πίστευαν
τέτοια πράγματα;

Απάντηση:

Δεν είμαι απόλυτα σίγουρος ποια απάντηση θα ταίριαζε για την περίπτωσή τους.
Να απαντήσουμε λαϊκιστί με το κλασικό «είπε ο γάιδαρος τον πετεινό κεφάλα!»; Ή να
τους υπενθυμίσουμε καλύτερα ότι «στο σπίτι τού κρεμασμένου δεν μιλάνε για σχοινί!»;
Μήπως πάλι να πάρουμε το «μωραίνει Κύριος ον βούλεται απολέσαι» ή καλύτερα την
περίφημη ρήση τού Ιησού περί κάρφους και… δοκού εν τω οφθαλμώ ημών; Ή μήπως
όλα αυτά μαζί; Διότι πώς αλλιώς θα πρέπει ν’ απαντήσει κανείς σε ανθρώπους που
τολμάνε και σχολιάζουν ειρωνικά τα παραπάνω, όταν στο ίδιο το σύστημα πίστης
που ασπάζονται κι ακολουθούν , «υπάρχουν»… δακρυροούσες
και -Θεός φυλάξοι!-
αιμοροούσες Παναγίες,
ιστορίες (γι’ αγρίους) περί εικόνων που θαυματουργικά…
φεγγοβολούσαν, μιλούσαν, κουνούσαν τα δάχτυλά τους και… τηλεμεταφέρονταν
από
το ένα μέρος στο άλλο; Έλεος, δηλαδή! Έλεος!

Θαύμα!

Θαύμα!
Πώς ένα διαδικτυακό τρολάρισμα μετατράπηκε εν μια νυκτί σε... θαύμα!

Να 'ταν η ζήλια ψώρα...

Φανταστείτε δηλαδή να ΜΗΝ είχε... παρρησία!

Παραφρονήστε ελεύθερα:

1ον : Η αειμεσιτεύουσα Παναγία ως μητέρα τού Χριστού έχει παρρησία ενώπιον του.
2ον :
Η Παναγία στον γάμο τής Κανά το μόνο που είπε ήταν: «Δεν εχουν άλλο κρασί».
3ον : Ο Χριστός παρά την… παρρησία τής μητέρας του,
την αποπήρε!
4ον
: Αυτό συνέβη επειδή στη συγκεκριμένη περίπτωση ο Χριστός μιλούσε ως Θεός
.........και απλώς απαίτησε από τη φυσική του μητέρα τον προσήκοντα σεβασμό.
5ον :
Η Παναγία… ανάγκασε (!) τον Χριστό να κάνει το θαύμα πρόωρα.
6ον : Ο Χριστός συνεπώς έκανε κάτι παρά την αρχική του πρόθεση ۬ επηρεάστηκε
.........
και άλλαξε γνώμη!
7ον :
Ο Χριστός είναι… προγιγνώσκων και… άτρεπτος!
8ον :
Όχι, όχι: ο Χριστός, είπαμε, στη συγκεκριμένη περίπτωση δε μιλούσε ως άνθρωπος,
.........αλλά… ως Θεός!!

Βοήθ... γκλουκ!!

Βοήθ... γκλουκ!!

Άφθαρτος!!

Άφθαρτος!!
Γειά σας! Με βρήκαν στην Κίνα, είμαι περίπου... 3000 ετών, αταρίχευτος, μα όχι... άγιος!

Άγγελος ή διάβολος; Οι ειδικοί ας γνωμοδοτήσουν!

Άγγελος ή διάβολος; Οι ειδικοί ας γνωμοδοτήσουν!

Was ist Wahrheit?

Sprechen Sie Deutsch? Dann klicken Sie doch mal hier rein!

Ευχαριστούμε!

Ευχαριστούμε!