..
Αγαπητοί φίλοι, καλωσορίσατε στο διαδικτυακό τσαρδί μου!
Ελπίζω παρά την έλλειψη ιδιαιτέρων ανέσεων να νιώσετε όλοι σαν στο σπίτι σας!
Μπορείτε επίσης μετά, αν θέλετε, να περάσετε και δίπλα
στα τραγούδια που αγαπώ.
Εκεί έχει μόνο... μουσική!

τι εστιν αλήθεια;

Πιλάτος (Κατά Ιωάννην, ΙΗ΄ 38)

Αναλυτικός κατάλογος

..
128. Anybody home?
127. Που λέτε, λοιπόν, πάτερ Γεώργιε…
126. «Άγιο φως» (και η κουβέντα συνεχίζεται...)
125. Το θαύμα είναι η... ευχή που... αγιάζει το φως!! (deutsch hier)
124. Το «τι εστιν αλήθεια;» και στα Γερμανικά!
123. Σώσον, Κύριε, τον λαόν σου...
122. Τρία πουλάκια κάθονταν…
121. Μεταξύ θρησκοληψίας και παράνοιας
120. Απρόσκλητοι σε μια χριστιανική χώρα...
119. «Άγιο Φως»: η άλλη όψη τού νομίσματος (deutsch hier)
118. Ποιο ήταν το... θαύμα
117. Οι... άσφαιρες «πύρινες σφαίρες» (deutsch hier)
116. Αστραπές και κεραυνοί (στου φακού μας το γυαλί)... (deutsch hier)
115. Φωτιά στα μπατζάκιά μας...
114. Περί τής προφητείας τού Ησαΐα (Εμπλουτ. αναδημ.)
113. Το χρονικό μιας κωλοτούμπας...
112. Περί τού «αγνώστου θεού» (Αναδημ.)
111. Μπεεεεεε!! (Κάτω τα κεφάλια ωρέ χριστιανοί!)
110. Εγκλωβισμένοι στη ζώνη τού Λυκόφωτος…
109. Τo κάψιμο τού Καρνάβαλου… (Περί «υιών ποιητών»)
108. Άντε βρε, χρόνια πολλά!
107. Η μαρτυρία τού Τάκιτου
106. Home alone 2
105. Σήμερα τα Φώτα κι ο φωτισμός...
104. Η μαρτυρία τού Πλινίου τού Νεοτέρου
103. Η μαρτυρία τού Σουητώνιου
102. Cute Christmas Cartoon
101. Unheilig - Kling Glöckchen ... vom Album
100. Ο γυμνός νεανίσκος στή Γεσθημανή
..99. Δεν ξέρω, δεν είδα, δεν άκουσα...
..98. Βίντεο: Καλόπουλος vs. π. Καρπαθίου
..97. Τι εμοί και σοί (κοινώς, τη ρόκα σου εσύ!);
..96. Μήνυμα προς πάσαν κατεύθυνση
..95. Μπαμ και κάτω (Περί τού Τάε Κβον Ντο)
..94. Ορθόδοξη κβαντική φυσική και τα μυαλά στα κάγκελα!
..93. Λυπάμαι, αλλά δε γίνεται αλλιώς!
..92. Η αμαρτωλή ιστορία μιας απογραφής
..91. Κυριακή γιορτή και σχόλη, να ’ταν η βδομάδα όλη…
..90. Μυρώστε με ν’... αγιάσω!
..89. Μέχρι να... παγώσει η κόλαση...
..88. H αειμεσιτεύουσα Βασίλισσα των Ουρανών
..87. Περί τού Ιωάννη τού Ριγολόγου
..86. Βίντεο με τον Μεταλληνό: Αξίζει να το δεις!
..85. Είμαστε και σε... κρίσιμη ηλικία...
..84. Η αβάσταχτη ελαφρότητα τού απολογήσθαι
..83. Αποκαλυπτήρια (Sit back and enjoy the show!)
..82. Περί... υιών
..81. Περί «γεννητού» και «κτιστού» (και… «ποιητού»)
..80. Παιδιά, έχουμε γενέθλια!
..79. Τον αναγνωρίζετε;
..78. Ένα... φοβερά δύσκολο… απλό ερώτημα!!
..77. Προβληματισμών συνέχεια...
..76. Προβληματισμοί...
..75. Ανοίξτε κανένα παράθυρο, ρε παιδιά!
..74. ΜΟΝΟΣ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ (HOME ALONE)
..73. Δάσκαλε, για ρίξε ένα... repeat σε παρακαλώ!
..72. Αχαχαχαχαχαχα!
..71. Τα παιδιά τού Ζεβεδαίου ποιον είχαν πατέρα;
..70. Chicken Techno
..69. Εύτυχος και Ελπήνωρ (Αν έχεις... τύχη διάβαινε!)
..68. Περί τής γνωστής-άγνωστης εξέγερσης
..67. Η αναγκαιότητα τής πίστης
..66. Το μυστήριο τού Βαραββά
..65. Ω Αυτοκράτορ, εγρήγορας ή καθεύδης;
..64. Τα κινητά σας, ρεεεεε!!
..63. Προς Ο.Ο.Δ.Ε. (Περί του Αγίου Φωτός)
..62. Ο σωστός τρόπος να κάνεις τον σταυρό σου!
..61. Περί του Τιμίου Ξύλου
..60. Περί της αναγκαιότητας τού κακού
..59. Περί του «Πίστευε και μη ερεύνα»
..58. DEPECHE MODE - «Βlasphemous rumours»
..57. Κωδικός «Λαντσιάνο»
..56. Περί των… «γνωστών αγνώστων»
..55. Περί εικόνων
..54. Ισορροπημένη ανισορροπία ή… ανισόρροπη ισορροπία;
..53. Το χρονικό μιας... κλωνοποίησης
..52. Λάιονελ Ρότσιλντ - η περιπέτεια ενός όρκου
..51. Μπήκαν στην πόλη οι οχτροί
..50. Merry Christmas Mr. Bean
..49. Προς κέντρα λακτίζειν
..48. Ο δίκαιος και ο δυνάστης
..47. Μια υπέροχη Κυριακάτικη εμπειρία ...
..46. Οι Δέκα Πληγές τού ... Ιπούουερ!
..45. Με τα δυο χεράακια, πλάθω σκ*****άακια...
..44. Γκρρρρ!!! Αυτό δεν είναι δυνατόν!!!!!!
..43. For yooour eyes onlyyyyy ...
..42. Περί Θεού: Εν οίδα ότι ουδέν οίδα
..41. Περί Κυρίλλου και Υπατίας τής Αλεξανδρινής
..40. «Λάβετε, φάγετε ...» - ποιος το είπε τελικά;
..39. Οι βολεμένοι μικροαστοί τής θρησκευτικής πίστης
..38. Life: press DELETE
..37. Μεταξύ πατέρα και γιού
..36. Ρε παιδιά, μήπως έχει κανείς την ... ακριβή ώρα;
..35. O Ελισαίος, οι αρκούδες και οι ... αρκουδιές!
..34. Η διάβαση της Ερυθράς και ο … Ρα!
..33. Περί … «αλλοτρίων» θαυμάτων
..32. Η μάχη για τους … «αναποφάσιστους»
..31. Οι ... Χριστιανοαντιγιαχβεβουδιστοϊνδουιστές
..30. Καλησπέρα, γιατρέ ... Είμαι ο ... Απόλλων!!
..29. Μπρρρρ!!!
..28. Πώς το 40 χώρεσε μέσα στο ... 1 !!!
..27. Πώς το 40 χώρεσε μέσα στο ... 3 !!!
..26. Ο απαγχονισμός τής ... κοινής λογικής
..25. (Γενικά) περί αντιφάσεων
..24. Βασίλεψε ο ήλιος (και ... νίκησε ο Δαβίδ!)
..23. Τα ... ακριβώς 153 (υπόπτου προελεύσεως) ψάρια
..22. Οι δαίμονες και οι ... τετράποδες μπριζόλες
..21. Αμαρτίαι γονέων παιδεύουσι τέκνα
..20. Περί θεοπνευστίας
..19. Η μυστηριώδης Σινδόνη τού Τορίνο
..18. Περιέχει η Γένεση προφητείες γιά την Αποκάλυψη;
..17. Να ζει κανείς ή να μη ζει ... (Περί Αδάμ και Εύας) ...
..16. Η δημιουργία των πτηνών
..15. Εξαγαγέτω τα ύδατα ερπετά (και η φαντασία...
........δεινοσαύρους
..14. Άμοιρε άνθρωπε, τι σού ’μελλε να πάθεις!
..13. Ρουάχ -φύσηξε ο άνεμος (μας πήρε και ... μας σήκωσε)!
..12. Ολική έκλειψη ηλίου, σελήνης και ... νοημοσύνης
..11. Οι κατά ... φαντασίαν γνωρίζοντες
..10. Η σιωπή των αμνών (Περί τού Αγίου Φωτός)
...9. Η πινακίδα Ι.Ν.Β.Ι.
...8. Θεïκό σχέδιο ή … σατανική αντιγραφή;
...7. Δάσκαλε που δίδασκες ...
...6. Η καραμέλα των «ανθρωπομορφικών εκφράσεων»
...5. Περί «δημοκρατικότητας»
...4. Όλα συγχωρούνται; - Μμμ, δε νομίζω.
...3. Ο (διάτρητος) παρθενικός υμένας
...2. ΗΣΑΪΑΣ, Ζ΄ 14 - παρθένος(= ανέγγιχτη) ή ...
.......παρθένος (= νεάνις);
...1. Συγγνώμη, δεν μπορώ να περιμένω άλλο πια!

Επειδή όλα κάποτε τελειώνουν...

Επειδή όλα κάποτε τελειώνουν...

Πέμπτη, 9 Αυγούστου 2007

Η καραμέλα των «ανθρωπομορφικών εκφράσεων»


Ως γνωστόν σε πολλές περιπτώσεις ο βιβλικός Θεός Γιαχβέ παρουσιάζεται στα κείμενα με σαφώς ανθρωπομορφικά χαρακτηριστικά, ενσώματος και με συναισθηματικές μεταπτώσεις, αλληλεπιδρώντας σε απόλυτα υλικό επίπεδο με τους ανθρώπους. Το γεγονός αυτό βέβαια δίνει συχνά (και σχεδόν αναπόφευκτα) λαβή για ποικίλα χλευαστικά σχόλια: «Μπα; Έκοβε βόλτες ο Θεός μέσ’ στον Παράδεισο; Χα, χα, χα!»· «Πώς; Ο Θεός κάνει κάμπινγκ με τους Εβραίους; Χι, χι, χι!»· «Τι; Για τις ακολασίες στα Σόδομα και τα Γόμορρα ο Θεός έμαθε από σπόντα κι έπρεπε πρώτα να… διασταυρώσει τις πληροφορίες προτού αποφανθεί; Χο, χο, χο!»...

Τα σχόλια αυτά όπως είναι φυσικό επισύρουν τη μήνι των Χριστιανών οι οποίοι περνούν στην αντεπίθεση επισημαίνοντας ότι εδώ έχουμε απλώς ανθρωπομορφικές εκφράσεις που δεν πρέπει να κατανοούνται με την κυριολεκτική, πεπερασμένη σημασία τους:
Η ανθρώπινη γλώσσα είναι φτιαγμένη για πεπερασμένα όντα όπως εμείς. Και επειδή με αυτή τη γλώσσα μιλάμε για τον Θεό, (και ιδιαίτερα σε μια εποχή τόσο μακρινή όπως αυτή που γράφτηκαν τα λόγια αυτά, πριν από 3.500 χρόνια, που δεν υπήρχαν καν θεολογικοί όροι), κάπως έπρεπε να εκφράσουν κάποια πράγματα για τον Θεό. Τα εξέφρασαν λοιπόν ΑΝΘΡΩΠΟΠΑΘΩΣ, μια και ακόμα και τσομπάνηδες κατανοούν τι εννοείται από τα λόγια αυτά. 
Οι καλοί φίλοι μας ωστόσο για άλλη μία φορά απαντούν πρόχειρα με συνέπεια να υποπίπτουν σε σφάλματα λογικής και κραυγαλέες αντιφάσεις! Ας πάρουμε όμως τα πράγματα με τη σειρά:

Κατ’ αρχάς, τι θα πει επιτέλους αυτό το «ανθρωπομορφικές εκφράσεις»;
Αν το καλοσκεφτεί κανείς, η φράση με τη συγκεκριμένη θεολογική ερμηνεία που της δίνεται, είναι μάλλον κενή περιεχομένου! Το να λέμε, βλέπετε, - έστω και ανθρωποπαθώς - ότι ο Θεός περιμένει, δοκιμάζει, ζηλεύει, αποφασίζει, μετανιώνει κλπ., δεν έχει κανένα απολύτως λογικό αντίκρισμα, διότι ακόμα κι αυτές οι απλές εκφράσεις τού πεπερασμένου ανθρώπινου λόγου προφανώς… κάτι προς αυτή την κατεύθυνση θέλουν να πουν! Όμως τι το οριστικό και ανθρωπίνως κατανοητό θα μπορούσε ποτέ να ειπωθεί για την άγνωστη άρρητη Αρχή που κρύβεται πίσω απ’ όλα αυτά που εξωτερικά και εσωτερικά αντιλαμβανόμαστε με τις αισθήσεις μας και συμβατικά ονομάζουμε «κόσμο»;

Όταν δηλαδή, αγαπητοί απολογητές, μάς λέτε ελαφρά τη καρδία ότι ο Θεός, ΝΑΙ, και βέβαια ζηλεύει, νομίζετε πως με το να διευκρινίζετε ότι αυτή είναι απλώς μια ανθρωπομορφική έκφραση, δίνετε πειστική απάντηση στο ερώτημα πώς είναι ποτέ δυνατόν να συμβιβάζονται άχρονη θεϊκή
παντογνωσία και ανάλογα συναισθήματα; Αν δηλαδή αυτό που νιώθει ο Γιαχβέ και αποδίδεται συμβατικά με τη φθαρτή, ανθρώπινη λέξη «ζήλια», στην πραγματικότητα δεν έχει καμία σχέση μ’ αυτό που εμείς συνειρμικά καταλαβαίνουμε, τότε με τι ακριβώς έχει σχέση; Κι όταν διαβάζουμε ότι ο Θεός «μεταμελήθη» που δημιούργησε τους ανθρώπους κι έστειλε τον κατακλυσμό για να τους εξαλείψει, πώς ακριβώς θα πρέπει να το καταλάβουμε αυτό; Αν το «μετάνιωμα» του δηλαδή δεν έχει καμία σχέση με όλα εκείνα τα συναισθήματα που οι άνθρωποι συνδέουν με τη λέξη αυτή, -ούτε με λύπη ούτε με απογοήτευση ούτε με αλλαγή γνώμης ούτε με τίποτα παρεμφερές-, τότε με τι ακριβώς έχει σχέση; Διαφωτίστε μας, λοιπόν, σας παρακαλούμε! Δηλαδή τι, πετάμε εκεί μια αερολογία και καθαρίσαμε;

Τα πράγματα είναι απλά: Εάν το «μετάνιωμα» τού Θεού εκφράζει έστω και απειροελάχιστα αυτό που που όλοι οι άνθρωποι καταλαβαίνουν, τότε το δόγμα της παντογνωσίας -πιστεύω να το καταλαβαίνετε κι εσείς οι ίδιοι- πάει περίπατο! Διότι εφόσον ο Θεός ήξερε προ πάντων των αιώνων ότι ο κόσμος που επρόκειτο κάποτε να φτιάξει, θα πήγαινε… κατά Διαβόλου, γιατί τον έφτιαξε; Και το χειρότερο, πώς είναι δυνατόν να… μετάνιωσε («άλλαξε στάση» ή όπως αλλιώς θέλετε πείτε το) για κάτι το οποίο είχε περίπου… εκατό χιλιάδες αιωνιότητες στη νιοστή χρόνο στη διάθεσή του να… «σκεφτεί» και να «συνειδητοποιήσει»;;!! Μα κι αν πάλι με τη λέξη «μετάνιωμα» περιγράφεται ανθρωποπαθώς κάποια άλλη ψυχική κατάσταση που εννοιολογικά δεν ταυτίζεται μ’ αυτό που εμείς με το φτωχό μυαλό μας φανταζόμαστε, αλλά αποδίδει κάτι διαφορετικό που κι αυτό δεν είμαστε σε θέση να το κατανοήσουμε απόλυτα με τη δική μας περιορισμένη λογική, τότε δεν είναι αυτό μια ξεκάθαρη ομολογία ότι τελικά, αφού εδώ οι λέξεις χάνουν το νόημά τους, δεν μπορούμε να έχουμε ιδέα για το τι είναι, πώς σκέφτεται και τι ακριβώς θέλει ο Θεός;

Η πλάκα όμως είναι πως όλα αυτά τα περί «ανθρωποπαθών εκφράσεων» φαίνεται να ισχύουν μόνο εκεί που υπάρχει πρόβλημα! Σε όλες τις άλλες περιπτώσεις οι φτωχές και πεπερασμένες ανθρώπινες λέξεις ως εκ θαύματος επανακτούν τη σε εμάς οικεία σημασία τους και ο θείος λόγος συμπίπτει απόλυτα με τον φθαρτό δικό μας! Όταν λ.χ. οι απολογητές στην προσπάθειά τους να αποδυναμώσουν το χωρίο περί ανταπόδωσης τής ασέβειας των προγόνων μέχρι και τους απογόνους τής 4ης γενιάς, μάς παραπέμπουν σε ένα άλλο εδάφιο όπου ο Θεός λέει «έκαστος εν τη εαυτού αμαρτία αποθανείται», ή όταν (υποτίθεται ότι) ποιεί «έλεος εις χιλιάδας τοις αγαπώσι» αυτόν, τότε βεβαίως... όοολα είναι ξεκάθαρα! Οι λέξεις σημαίνουν αυτό που όλοι καταλαβαίνουμε και η λογική τού Θεού δε διαφέρει από τη φτωχή δική μας! Μόλις όμως εμφανιστεί κάποια σκιά στον ορίζοντα και ο Δημιουργός παρουσιάζεται με συναισθήματα που υποδηλώνουν κάποια μορφή ένδειας και τα οποία δεν συνάδουν με το δόγμα της άχρονης παντογνωσίας, τσουπ, αρχίζουν πάλι τα μεταφυσικά! Με μιας οι έννοιες μπερδεύονται και η λογική μας κρίνεται ανεπαρκής: Το άσπρο δε σημαίνει πιά άσπρο, αλλά ούτε και μαύρο! Μπορεί όμως πάλι να σημαίνει και τα δύο - ή και όλα τα χρώματα μαζί, ή ακόμα και ΤΙΠΟΤΑ!! Μυστήριο σου λέει! Μα... πράγματι!!

Με το να φανταζόμαστε συνεπώς, αγαπητοί φίλοι, ότι είμαστε σε θέση να πούμε οτιδήποτε αξιόπιστο γύρω από τη φύση τής έννοιας αυτής που οι άνθρωποι ονομάζουν Θεό, και δη να αποφαινόμαστε από καθέδρας, το μόνο που κάνουμε είναι να μικραίνουμε το μεγάλο, να περιορίζουμε το απεριόριστο και να ερμηνεύουμε το μη ερμηνεύσιμο! Ας σωπάσουμε λοιπόν για μια φορά επιτέλους!! Η σιωπή μας ίσως να έλεγε περισσότερα απ' όσα έχουν ειπωθεί ποτέ απ' όλους τους θεολόγους τού κόσμου μαζί!

Για το τέλος όμως παραθέτω τις απόψεις των ίδιων των υπέρμαχων τής ανθρωπομορφικής θεωρίας. Τα συμπεράσματα αναφορικά με τη συνέπεια των πεποιθήσεων τους, αλλά και το βάσιμο τής κριτικής που ασκήθηκε εδώ, δικά σας:

Στην πραγματικότητα, ο Θεός ούτε «θυμάται», ούτε «ξεχνάει», ούτε «διανοείται» […]. Ο Θεός είναι Παντογνώστης. Κάποιος που τα γνωρίζει όλα, δεν χρειάζεται καν να σκεφθεί. Ούτε καν αισθήσεις δεν χρειάζεται, γιατί τι να αισθανθεί αφού τα ξέρει όλα; (σ.σ. Έλα ντε!)
Η των πάντων αιτία […] ούτε έρχεται σε επαφή, ούτε αισθάνεται, ούτε γίνεται αισθητή, ούτε συγχύζεται, ούτε ταράζεται, ούτε ενοχλείται από υλικά πάθη, ούτε από αδυναμία υπόκειται σε πάθη των αισθήσεων, […] ούτε λέγεται, ούτε νοείται. (σ.σ. Ακριβώς!)
Είπατε τίποτα;
..
..

6 σχόλια:

Ερινύα είπε...

Μόλις διάβασα την ανάρτηση έσπευσα να ψάξω και να βρώ ποιοί απολογητές τα λένε αυτά. Το πρώτο και μοναδικό "απόφθεγμα" που έψαξα είναι το παρακάτω:

«Η ανθρώπινη γλώσσα είναι φτιαγμένη για πεπερασμένα όντα όπως εμείς. Και επειδή με αυτή τη γλώσσα μιλάμε για τον Θεό, (και ιδιαίτερα σε μια εποχή τόσο μακρινή όπως αυτή που γράφτηκαν τα λόγια αυτά, πριν από 3.500 χρόνια, που δεν υπήρχαν καν θεολογικοί όροι), κάπως έπρεπε να εκφράσουν κάποια πράγματα για τον Θεό. Τα εξέφρασαν λοιπόν ΑΝΘΡΩΠΟΠΑΘΩΣ, μια και ακόμα και τσομπάνηδες κατανοούν τι εννοείται από τα λόγια αυτά.»

Το βρήκα στην ΟΟΔΕ.
Χμμμ, τι είναι αυτά που λένε αυτοί οι ανεκδιήγητοι χριστιανοί; Και τότε ποιό είναι το πρόβλημά τους με τους θεούς των Ελλήνων και δεν ομολογούν τα ίδια και για εκείνους, οτι δηλαδή οι άνθρωποι εξέφρασαν τα των θεών ανθρωποπαθώς, αλλά τους συκοφαντούν σε κάθε ευκαιρία;

Δες τι λένε σε άλλη σελίδα του δικτυακού τους οχετού:

" Συμπεραίνουμε ότι οι "θεοί" δεν ορίζουν τίποτα ως ηθικό, αντιθέτως είναι υπόδουλοι σε ένα σωρό φρικτά πάθη.

Συμπεραίνουμε ότι δεν μπορείς να εμπιστευθείς τους ψευτοθεούς αυτούς, για να πάρεις κάποιο καλό παράδειγμα για τον τρόπο της ζωής σου. Ούτε καν να βρεις σημείο αναφοράς για το καλό και το κακό. Σε αντίθεση με τον Χριστιανικό Θεό, που έχει σαφείς κατευθύνσεις για τη ζωή μας.

Συμπεραίνουμε επίσης, ότι τόσο για το Σωκράτη, όσο και για τους αρχαίους πολυθεϊστές της εποχής του, οι ψευτοθεοί αυτοί ήταν ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΙ, και όχι σύμβολα, όπως θέλουν να δικαιολογήσουν τα αίσχη τους οι παγανιστές της Χριστιανικής εποχής και οι Νεοπαγανιστές. Γιατί τα σύμβολα ούτε διαφωνούν μεταξύ τους, ούτε έχουν προτιμήσεις, ούτε έχουν εχθρούς ή φίλους, ούτε μισούν ή αγαπούν, ούτε έχουν γνώμη για κάτι, όπως τους περιγράφει ο Σωκράτης.

Ας σκύψουν λοιπόν οι Νεοπαγανιστές το κεφάλι για τους απαίσιους και άστατους θεούς τους, και ας μη λένε παραμύθια για δήθεν "σύμβολα". Αυτά πείθουν μόνο ανόητους, και όχι τους Χριστιανούς. Οι Χριστιανοί γνωρίζουν πολύ καλά τους δαιμονικούς αυτούς ψευτοθεούς, γιατί τους νίκησε πριν από 2000 χρόνια ο Χριστός μας!"

Δηλαδή, τα δικά μας δικά μας και τα δικά σας δικά μας. Αλλά εγώ δεν περιμένω τίποτα καλύτερο από χριστιανούς και μάλιστα "απολογητές".
Δεν πρέπει να παραλείψω οτι το παραπάνω "συμπέρασμα" το έβγαλαν οι πάνσοφοι αυτοί απολογητές από ένα απόσπασμα Πλατωνικού διαλόγου, απ' το οποίο κανένα ασφαλές συμπέρασμα δεν μπορεί να προκύψει από τα λεγόμενα του Σωκράτη. Την κατάληξη του διαλόγου απέφυγαν επιμελώς να παρουσιάσουν. Γιατί άραγε;
Όσο τώρα για την θριαμβολογική κατάληξη του απολογητικού σχολίου περί της νίκης τάχα του Χριστού τους επί των απαίσιων και άστατων θεών των Ελλήνων, νομίζω οτι δεν χρειάζονται σχόλια. Θα ήταν για γέλια, αν δεν κρύβονταν πίσω απ' την παραπάνω φράση αμέτρητα εγκλήματα κατά των ανθρώπων που θεωρούμε προγόνους μας και η καταστροφή των έργων του πολιτισμού τους.

KOSTAS είπε...

Αγαπητή Ερινύα,

ότι κι αν πρόσθετα σ’ αυτά που επισήμανες, θα ήταν… πολυλογία!

Αγγελος είπε...

"Με το να φανταζόμαστε συνεπώς, αγαπητοί φίλοι, ότι είμαστε σε θέση να πούμε οτιδήποτε αξιόπιστο γύρω από τη φύση τής έννοιας αυτής που οι άνθρωποι ονομάζουν Θεό, και δη να αποφαινόμαστε από καθέδρας, το μόνο που κάνουμε είναι να μικραίνουμε το μεγάλο, να περιορίζουμε το απεριόριστο και να ερμηνεύουμε το μη ερμηνεύσιμο! Ας σωπάσουμε λοιπόν για μια φορά επιτέλους!! Η σιωπή μας ίσως να έλεγε περισσότερα απ' όσα έχουν ειπωθεί ποτέ απ' όλους τους θεολόγους τού κόσμου μαζί!"

Καλό θα ήταν να γραφτεί αυτό με χρυσά γράμματα στις πύλες όλων των θεολογικών (και γιατί όχι και των φιλοσοφικών) σχολών του κόσμου...

Κώστας είπε...

Διαβάζοντας τις γραμμές αυτές, για μια στιγμή κόμπιασα, αγαπητέ Άγγελε: δικό μου ήταν αυτό ή το 'χε πει κάποιος άλλος; Τελικά αποδείχθηκε ότι το κεντρικό νόημα έκρυβε θαθιά επιρροή από το Der Jesus-Mythos τού Peter de Rosa, το βιβλίο δηλαδή εκείνο που έμελλε να μου αλλάξει τη ζωή και να με κάνει να σκεφτώ πως όντως κάποιον... λάκκο έχει η φάβα!

Ανώνυμος είπε...

Ερινυα Πραγματικα ειναι τοσο μεγαλη η πηχτη βλακεια στο σχολιο σου που δεν μπορω καν να την περιγραψω. Καθομαι και γελαω με την αγνοια σου.

Κώστας είπε...

Ευχαριστούμε. Επρωτοκολλήθη και κατεχωρήθη - ο επόμενος περικαλώ...

Επίσημοι, δεδηλωμένοι και... επιστημονικώς τεκμηριωμένοι αναγνώστες:

Πρόσφατα σχόλια

Πρόσφατα σχόλια

Πρόσφατα σχόλια

Τομέας LOL - γελάστε ελεύθερα!

Τομέας LOL - γελάστε ελεύθερα!

Μια πρώτη γεύση τού τι ακολουθεί, χεχε...

Μια πρώτη γεύση τού τι ακολουθεί, χεχε...
Αν θέλετε να σχολιάσετε το... ασχολίαστο, επισκεφτείτε το μπλογκ του Διαγόρα! (Κλικ στην εικόνα)

Κάτι λείπει, κάτι λείπει...

Κάτι λείπει, κάτι λείπει...
Τον ήλιο, ρεεεεεεεεε - τον ήλιο!!

Ο αγνός και αμόλυντος... λεμούριος, χεχε

Ο αγνός και αμόλυντος... λεμούριος, χεχε
Μα καλά, τι λένε τα άτομα;
Λεμούριος (πρωτεύον θηλαστικό):

Τι;; «Μόνο οι γυναίκες έχουν παρθενικό υμένα»; Μα καλά, πάνε καλά οι άνθρωποι;
Κι ο δικός μου δηλαδή τι είναι;




«Αγιο φως»: ουρανόθεν ή...

Απόσπασμα από την Ευχή για το «άγιο φως»:

«[…] παρακαλούμεν και δεόμεθά σου, Παναγιότατε Δέσποτα, όπως αναδείξης
αυτό αγιασμού δώρον και ΠΑΣΗΣ ΘΕЇΚΗΣ ΣΟΥ ΧΑΡΙΤΟΣ ΠΕΠΛΗΡΩΜΕΝΟΝ,
διά της χάριτος τού Παναγίου και φωτοφόρου Τάφου σου˙[…] Αμήν».

Ερώτηση κρίσεως:


Έχει ανάγκη ένα εξώκοσμο φως που υποτίθεται πως κατέρχεται θαυματουρχικά
απευθείας από την άκτιστη χάρη τού Θεού, τη μεσολάβηση τού Παναγίου Τάφου
ή οποιαδήποτε ειδική δέηση, για να πλημυρίσει μ’ αυτό από το οποίο εξ ορισμού
θα έπρεπε
ήδη να… ξεχείλιζε;

Πόθεν;

Υπέρμαχοι τού «αγίου φωτός»:

Το ότι ο Πατριάρχης βρίσκεται μόνος μέσα στο κουβούκλιο δεν έχει καμία απολύτως
σημασία ούτε και είναι επιχείρημα, αφού η Ακοίμητη Κανδήλα που υπάρχει μέσα,
τη συγκεκριμένη μέρα είναι ΣΒΗΣΤΗ!

Π. Γ. Μεταλληνός:

«[…] Από τον 4ο αιώνα μ.Χ. (380) μαρτυρείται απ’ την Αιθερία, μια Ισπανίδα που πήγε
και προσκύνησε, ότι υπάρχει η ακοίμητος κανδήλα στον άγιο τάφο.
Πιστεύω λοιπόν
και καταλήγω, όταν υπάρχει πίστις και χάρις Θεού στον συγκεκριμένο Πατριάρχη,
γίνεται το θαύμα. Όταν δεν υπάρχει πίστις, μπορεί η κανδήλα να χρησιμοποιηθεί
γι’ αυτό...».




Φωτιά στα μπατζάκια μας...

Φωτιά στα μπατζάκια μας...
Αχ βρε παλιόπαιδο, Ιγκόρ...

... φωτιές που μας άναψες!

Τσάμπα το μπουγέλο…

Στην ιστορία τού Κατακλυσμού ο Θεός τιμώρησε τους ανθρώπους για κάτι που όπως
μετά ΡΗΤΑ ομολόγησε
,
ήταν απλώς μέσα στη φύση τους! Το ήξερε λοιπόν αυτό, κι όμως
τους έπνιξε. Όλους! Μαζί και τα ζώα. Και τους έπνιξε επειδή, λέει, … μετάνιωσε (!!) που
τους είχε φτιάξει! Για να μετανιώσει μετά… εκ νέου και να παραδεχθεί ότι βασικά… δεν
έπρεπε να είχε μετανιώσει εξαρχής! Κι όλα αυτά από έναν…
προγιγνώσκοντα θεό!!

Λοιπόν, δεν πιστεύω κάποιος από εσάς να κατάλαβε τίποτα, ε;

Όπως αναφέρει το Κατά Μάρκον Δ´ 10-12, όταν κάποτε οι μαθητές ρώτησαν
τον Χριστό γιατί δίδασκε με παραβολές, αυτός έδωσε αυτολεξεί την εξής απάντηση:
«Σ’ εσάς δόθηκε η δυνατότητα να γνωρίσετε τα μυστήρια τής βασιλείας τού Θεού˙
σ’ εκείνους δε έξω όλα δίνονται με παραβολές ώστε οι βλέποντες να βλέπουν αλλά
να μην αναγνωρίζουν, και οι ακούοντες ν’ ακούν, αλλά να μην αντιλαμβάνονται,
μην τυχόν και μετανοήσουν και τους συγχωρεθούν τα αμαρτήματά τους».

Με το χέρι στην καρδιά: πώς ακριβώς θα χαρακτηρίζατε εσείς έναν δάσκαλο (Ιησούς)
που σύμφωνα με τα ίδια τα λεγόμενά του, διδάσκει επίτηδες με πολύπλοκο τρόπο
(παραβολές) με στόχο κάποιοι μαθητές του -πιθανότατα οι περισσότεροι- παρότι
παρακολουθούν το μάθημα, να μην μπορούν να καταλάβουν τίποτα, στερούμενοι έτσι
τις όποιες θεωρητικές ελπίδες θα είχαν («μην τυχόν και») να αντεπεξέλθουν στις υψηλές
απαιτήσεις («μετανοήσουν») και να πετύχουν («συγχωρεθούν»);

Είναι μια παρθένος οπωσδήποτε... παρθένα;

Είναι μια παρθένος οπωσδήποτε... παρθένα;
Dirne: Μη με βλέπετε έτσι… Εγώ κάποτε ήμουν… παρθένα!
Χριστιανοί για ν’ αποδυναμώσουν την εβραϊκή λέξη bethulah που θα έπρεπε κανονικά να υπήρχε στη θέση τού almah «νεάνις», εάν η περίφημη προφητεία τού Ησαΐα όντως έθετε στο επίκεντρο μια… ανέγγιχτη παρθένο:

«Αλλά και στις γλώσσες των άλλων λαών της Μ. Ανατολής η αντίστοιχη της λέξης bethulah δεν σημαίνει απαραίτητα την (με την βιολογική σημασία) παρθένα. Για παράδειγμα, στα Ακκαδικά η λέξη batultu σημαίνει κυρίως μια ηλικιακή ομάδα. Μόνο σε συγκεκριμένα πλαίσια σημαίνει την παρθένα. Στα κείμενα της Ουγκαρίτ, η λέξη btlt είναι συνήθης χαρακτηρισμός για την Anat, την γυναίκα του Βάαλ. Σε αραμαϊκά κείμενα διαβάζουμε για γυναίκα, btwlt, η οποία είναι επίτοκος (σε τοκετό).»

Και τώρα προσέξτε απίστευτη περίπτωση-λουκούμι από τα Γερμανικά:

Η λέξη Dirne (ντίρνε) ξεκίνησε από μιαν αμάρτυρη γερμανική ρίζα με τη σημασία «παρθένος», συνέχισε στα Παλαιογερμανικά με την ίδια ακριβώς σημασία, υπέστη αργότερα σημασιακή διεύρυνση αλλάζοντας σε «νεαρό κορίτσι» κι εν συνεχεία σε «υπηρέτρια», για να ξεπέσει τελικά σε... «ΠΟΡΝΗ»!! Οι μεταβολές αυτές δε, συντελέσθηκαν εντός μιας, αν όχι μικρότερης, το λιγότερο ίσης χρονικής περιόδου με τις αντίστοιχες σημασιακές αλλαγές που εμφάνισε η σημιτική λέξη, και μάλιστα σε αντίθεση μ’ αυτήν, οι μεταβολές δεν έλαβαν χώρα σε συγγενείς μεν, διαφορετικές δε γλώσσες (Ακκαδικά, Ουγκαριτικά, Αραμαϊκά, Εβραϊκά) αλλά εντός τού ΙΔΙΟΥ γλωσσικού συστήματος (Γερμανικά)!



Θα... καλοπεράσετε, παλιόπαιδα!

Κολιτσάρας:

«
Είναι σπάνια η περίπτωση που ο Θεός τιμωρεί τα αθώα τέκνα για τις αδικίες των
γονέων τους˙ και αν καμιά φορά τα τιμωρεί
το κάνει για να ανταμείψει τα τέκνα πιο
πλουσιοπάροχα στην μέλλουσα ζωή. Ο Θεός όμως τιμωρεί την κακία μέχρι τρίτης
και τετάρτης γενεάς
εφ’ όσον οι απόγονοι μιμούνται την κακία των προγόνων τους
και μισούν τον Θεό. Διαφορετικά ο Θεός είναι πάντοτε δίκαιος, αν και
είναι απόκρυφες
σε μας οι βουλές Του».


Δηλαδή, για να κάνουμε… μετάφραση τής μετάφρασης και ερμηνεία τής ερμηνείας,
ΝΑΙ, ενίοτε τιμωρούνται ΚΑΙ ΑΘΩΟΙ
για τα ανομήματα των ασεβών προγόνων τους
(1η πρόταση), ΟΧΙ, ποτέ δεν τιμωρούνται αθώοι απόγονοι (2η πρόταση), αν και
ποτέ
δεν ξέρεις
(3η πρόταση)!!

Είναι λοιπόν ή δεν είναι το θέμα για… LoL;


Φτιαγμένη από το... πουθενά!!

Εξυπνάκηδες εικονολάτρες:

Οι ανόητοι οι αρχαίοι Έλληνες να πιστεύουν πως τα περίφημα διοπετή ομοιώματα
έπεφταν κατ’ ευθείαν από τον ουρανό,
συστημένα με αποστολέα τον ίδιο τον Δία…
Ρε τους βλάκες…

Απάντηση:

Σσσσσς! Αχειροποίητα!
Εξυπνάκηδες εικονολάτρες:

Πόσο ανόητοι ήταν αυτοί οι ειδωλολάτρες οι αρχαίοι Έλληνες με τις δεισιδαίμονες
φαντασιοπληξίες τους περί αγαλμάτων που
μιλούσαν, χαμογελούσαν, μετακινούνταν
από μόνα τους, προστάτευαν και… πετούσαν φωτιές
όταν βέβηλοι επιχειρούσαν να τα
απομακρύνουν από τον ιερό τόπο λατρείας τους! Μα είναι ποτέ δυνατόν να πίστευαν
τέτοια πράγματα;

Απάντηση:

Δεν είμαι απόλυτα σίγουρος ποια απάντηση θα ταίριαζε για την περίπτωσή τους.
Να απαντήσουμε λαϊκιστί με το κλασικό «είπε ο γάιδαρος τον πετεινό κεφάλα!»; Ή να
τους υπενθυμίσουμε καλύτερα ότι «στο σπίτι τού κρεμασμένου δεν μιλάνε για σχοινί!»;
Μήπως πάλι να πάρουμε το «μωραίνει Κύριος ον βούλεται απολέσαι» ή καλύτερα την
περίφημη ρήση τού Ιησού περί κάρφους και… δοκού εν τω οφθαλμώ ημών; Ή μήπως
όλα αυτά μαζί; Διότι πώς αλλιώς θα πρέπει ν’ απαντήσει κανείς σε ανθρώπους που
τολμάνε και σχολιάζουν ειρωνικά τα παραπάνω, όταν στο ίδιο το σύστημα πίστης
που ασπάζονται κι ακολουθούν , «υπάρχουν»… δακρυροούσες
και -Θεός φυλάξοι!-
αιμοροούσες Παναγίες,
ιστορίες (γι’ αγρίους) περί εικόνων που θαυματουργικά…
φεγγοβολούσαν, μιλούσαν, κουνούσαν τα δάχτυλά τους και… τηλεμεταφέρονταν
από
το ένα μέρος στο άλλο; Έλεος, δηλαδή! Έλεος!

Θαύμα!

Θαύμα!
Πώς ένα διαδικτυακό τρολάρισμα μετατράπηκε εν μια νυκτί σε... θαύμα!

Να 'ταν η ζήλια ψώρα...

Φανταστείτε δηλαδή να ΜΗΝ είχε... παρρησία!

Παραφρονήστε ελεύθερα:

1ον : Η αειμεσιτεύουσα Παναγία ως μητέρα τού Χριστού έχει παρρησία ενώπιον του.
2ον :
Η Παναγία στον γάμο τής Κανά το μόνο που είπε ήταν: «Δεν εχουν άλλο κρασί».
3ον : Ο Χριστός παρά την… παρρησία τής μητέρας του,
την αποπήρε!
4ον
: Αυτό συνέβη επειδή στη συγκεκριμένη περίπτωση ο Χριστός μιλούσε ως Θεός
.........και απλώς απαίτησε από τη φυσική του μητέρα τον προσήκοντα σεβασμό.
5ον :
Η Παναγία… ανάγκασε (!) τον Χριστό να κάνει το θαύμα πρόωρα.
6ον : Ο Χριστός συνεπώς έκανε κάτι παρά την αρχική του πρόθεση ۬ επηρεάστηκε
.........
και άλλαξε γνώμη!
7ον :
Ο Χριστός είναι… προγιγνώσκων και… άτρεπτος!
8ον :
Όχι, όχι: ο Χριστός, είπαμε, στη συγκεκριμένη περίπτωση δε μιλούσε ως άνθρωπος,
.........αλλά… ως Θεός!!

Βοήθ... γκλουκ!!

Βοήθ... γκλουκ!!

Άφθαρτος!!

Άφθαρτος!!
Γειά σας! Με βρήκαν στην Κίνα, είμαι περίπου... 3000 ετών, αταρίχευτος, μα όχι... άγιος!

Άγγελος ή διάβολος; Οι ειδικοί ας γνωμοδοτήσουν!

Άγγελος ή διάβολος; Οι ειδικοί ας γνωμοδοτήσουν!

Was ist Wahrheit?

Sprechen Sie Deutsch? Dann klicken Sie doch mal hier rein!

Ευχαριστούμε!

Ευχαριστούμε!