..
Αγαπητοί φίλοι, καλωσορίσατε στο διαδικτυακό τσαρδί μου!
Ελπίζω παρά την έλλειψη ιδιαιτέρων ανέσεων να νιώσετε όλοι σαν στο σπίτι σας!
Μπορείτε επίσης μετά, αν θέλετε, να περάσετε και δίπλα
στα τραγούδια που αγαπώ.
Εκεί έχει μόνο... μουσική!

τι εστιν αλήθεια;

Πιλάτος (Κατά Ιωάννην, ΙΗ΄ 38)

Αναλυτικός κατάλογος

..
128. Anybody home?
127. Που λέτε, λοιπόν, πάτερ Γεώργιε…
126. «Άγιο φως» (και η κουβέντα συνεχίζεται...)
125. Το θαύμα είναι η... ευχή που... αγιάζει το φως!! (deutsch hier)
124. Το «τι εστιν αλήθεια;» και στα Γερμανικά!
123. Σώσον, Κύριε, τον λαόν σου...
122. Τρία πουλάκια κάθονταν…
121. Μεταξύ θρησκοληψίας και παράνοιας
120. Απρόσκλητοι σε μια χριστιανική χώρα...
119. «Άγιο Φως»: η άλλη όψη τού νομίσματος (deutsch hier)
118. Ποιο ήταν το... θαύμα
117. Οι... άσφαιρες «πύρινες σφαίρες» (deutsch hier)
116. Αστραπές και κεραυνοί (στου φακού μας το γυαλί)... (deutsch hier)
115. Φωτιά στα μπατζάκιά μας...
114. Περί τής προφητείας τού Ησαΐα (Εμπλουτ. αναδημ.)
113. Το χρονικό μιας κωλοτούμπας...
112. Περί τού «αγνώστου θεού» (Αναδημ.)
111. Μπεεεεεε!! (Κάτω τα κεφάλια ωρέ χριστιανοί!)
110. Εγκλωβισμένοι στη ζώνη τού Λυκόφωτος…
109. Τo κάψιμο τού Καρνάβαλου… (Περί «υιών ποιητών»)
108. Άντε βρε, χρόνια πολλά!
107. Η μαρτυρία τού Τάκιτου
106. Home alone 2
105. Σήμερα τα Φώτα κι ο φωτισμός...
104. Η μαρτυρία τού Πλινίου τού Νεοτέρου
103. Η μαρτυρία τού Σουητώνιου
102. Cute Christmas Cartoon
101. Unheilig - Kling Glöckchen ... vom Album
100. Ο γυμνός νεανίσκος στή Γεσθημανή
..99. Δεν ξέρω, δεν είδα, δεν άκουσα...
..98. Βίντεο: Καλόπουλος vs. π. Καρπαθίου
..97. Τι εμοί και σοί (κοινώς, τη ρόκα σου εσύ!);
..96. Μήνυμα προς πάσαν κατεύθυνση
..95. Μπαμ και κάτω (Περί τού Τάε Κβον Ντο)
..94. Ορθόδοξη κβαντική φυσική και τα μυαλά στα κάγκελα!
..93. Λυπάμαι, αλλά δε γίνεται αλλιώς!
..92. Η αμαρτωλή ιστορία μιας απογραφής
..91. Κυριακή γιορτή και σχόλη, να ’ταν η βδομάδα όλη…
..90. Μυρώστε με ν’... αγιάσω!
..89. Μέχρι να... παγώσει η κόλαση...
..88. H αειμεσιτεύουσα Βασίλισσα των Ουρανών
..87. Περί τού Ιωάννη τού Ριγολόγου
..86. Βίντεο με τον Μεταλληνό: Αξίζει να το δεις!
..85. Είμαστε και σε... κρίσιμη ηλικία...
..84. Η αβάσταχτη ελαφρότητα τού απολογήσθαι
..83. Αποκαλυπτήρια (Sit back and enjoy the show!)
..82. Περί... υιών
..81. Περί «γεννητού» και «κτιστού» (και… «ποιητού»)
..80. Παιδιά, έχουμε γενέθλια!
..79. Τον αναγνωρίζετε;
..78. Ένα... φοβερά δύσκολο… απλό ερώτημα!!
..77. Προβληματισμών συνέχεια...
..76. Προβληματισμοί...
..75. Ανοίξτε κανένα παράθυρο, ρε παιδιά!
..74. ΜΟΝΟΣ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ (HOME ALONE)
..73. Δάσκαλε, για ρίξε ένα... repeat σε παρακαλώ!
..72. Αχαχαχαχαχαχα!
..71. Τα παιδιά τού Ζεβεδαίου ποιον είχαν πατέρα;
..70. Chicken Techno
..69. Εύτυχος και Ελπήνωρ (Αν έχεις... τύχη διάβαινε!)
..68. Περί τής γνωστής-άγνωστης εξέγερσης
..67. Η αναγκαιότητα τής πίστης
..66. Το μυστήριο τού Βαραββά
..65. Ω Αυτοκράτορ, εγρήγορας ή καθεύδης;
..64. Τα κινητά σας, ρεεεεε!!
..63. Προς Ο.Ο.Δ.Ε. (Περί του Αγίου Φωτός)
..62. Ο σωστός τρόπος να κάνεις τον σταυρό σου!
..61. Περί του Τιμίου Ξύλου
..60. Περί της αναγκαιότητας τού κακού
..59. Περί του «Πίστευε και μη ερεύνα»
..58. DEPECHE MODE - «Βlasphemous rumours»
..57. Κωδικός «Λαντσιάνο»
..56. Περί των… «γνωστών αγνώστων»
..55. Περί εικόνων
..54. Ισορροπημένη ανισορροπία ή… ανισόρροπη ισορροπία;
..53. Το χρονικό μιας... κλωνοποίησης
..52. Λάιονελ Ρότσιλντ - η περιπέτεια ενός όρκου
..51. Μπήκαν στην πόλη οι οχτροί
..50. Merry Christmas Mr. Bean
..49. Προς κέντρα λακτίζειν
..48. Ο δίκαιος και ο δυνάστης
..47. Μια υπέροχη Κυριακάτικη εμπειρία ...
..46. Οι Δέκα Πληγές τού ... Ιπούουερ!
..45. Με τα δυο χεράακια, πλάθω σκ*****άακια...
..44. Γκρρρρ!!! Αυτό δεν είναι δυνατόν!!!!!!
..43. For yooour eyes onlyyyyy ...
..42. Περί Θεού: Εν οίδα ότι ουδέν οίδα
..41. Περί Κυρίλλου και Υπατίας τής Αλεξανδρινής
..40. «Λάβετε, φάγετε ...» - ποιος το είπε τελικά;
..39. Οι βολεμένοι μικροαστοί τής θρησκευτικής πίστης
..38. Life: press DELETE
..37. Μεταξύ πατέρα και γιού
..36. Ρε παιδιά, μήπως έχει κανείς την ... ακριβή ώρα;
..35. O Ελισαίος, οι αρκούδες και οι ... αρκουδιές!
..34. Η διάβαση της Ερυθράς και ο … Ρα!
..33. Περί … «αλλοτρίων» θαυμάτων
..32. Η μάχη για τους … «αναποφάσιστους»
..31. Οι ... Χριστιανοαντιγιαχβεβουδιστοϊνδουιστές
..30. Καλησπέρα, γιατρέ ... Είμαι ο ... Απόλλων!!
..29. Μπρρρρ!!!
..28. Πώς το 40 χώρεσε μέσα στο ... 1 !!!
..27. Πώς το 40 χώρεσε μέσα στο ... 3 !!!
..26. Ο απαγχονισμός τής ... κοινής λογικής
..25. (Γενικά) περί αντιφάσεων
..24. Βασίλεψε ο ήλιος (και ... νίκησε ο Δαβίδ!)
..23. Τα ... ακριβώς 153 (υπόπτου προελεύσεως) ψάρια
..22. Οι δαίμονες και οι ... τετράποδες μπριζόλες
..21. Αμαρτίαι γονέων παιδεύουσι τέκνα
..20. Περί θεοπνευστίας
..19. Η μυστηριώδης Σινδόνη τού Τορίνο
..18. Περιέχει η Γένεση προφητείες γιά την Αποκάλυψη;
..17. Να ζει κανείς ή να μη ζει ... (Περί Αδάμ και Εύας) ...
..16. Η δημιουργία των πτηνών
..15. Εξαγαγέτω τα ύδατα ερπετά (και η φαντασία...
........δεινοσαύρους
..14. Άμοιρε άνθρωπε, τι σού ’μελλε να πάθεις!
..13. Ρουάχ -φύσηξε ο άνεμος (μας πήρε και ... μας σήκωσε)!
..12. Ολική έκλειψη ηλίου, σελήνης και ... νοημοσύνης
..11. Οι κατά ... φαντασίαν γνωρίζοντες
..10. Η σιωπή των αμνών (Περί τού Αγίου Φωτός)
...9. Η πινακίδα Ι.Ν.Β.Ι.
...8. Θεïκό σχέδιο ή … σατανική αντιγραφή;
...7. Δάσκαλε που δίδασκες ...
...6. Η καραμέλα των «ανθρωπομορφικών εκφράσεων»
...5. Περί «δημοκρατικότητας»
...4. Όλα συγχωρούνται; - Μμμ, δε νομίζω.
...3. Ο (διάτρητος) παρθενικός υμένας
...2. ΗΣΑΪΑΣ, Ζ΄ 14 - παρθένος(= ανέγγιχτη) ή ...
.......παρθένος (= νεάνις);
...1. Συγγνώμη, δεν μπορώ να περιμένω άλλο πια!

Επειδή όλα κάποτε τελειώνουν...

Επειδή όλα κάποτε τελειώνουν...

Δευτέρα, 6 Αυγούστου 2007

Όλα συγχωρούνται; - Μμμ, δε νομίζω.

.

Είναι όλα τα αμαρτήματα αφέσιμα ή όχι; Ο Χριστιανισμός λέει ναι. Όπως θα δούμε όμως παρακάτω, αυτό που στην πραγματικότητα λέει είναι… «νννόχι»! Ας πάμε όμως στις λεπτομέρειες, ξεκινώντας από το επίμαχο χωρίο, το Κατά Ματθαίον, ΙΒ΄ 31-32:

Διά τούτο λέγω υμίν, πάσα αμαρτία και βλασφημία αφεθήσεται τοις ανθρώποις, η δε του Πνεύματος βλασφημία ουκ αφεθήσεται τοις ανθρώποις˙ και ος εάν είπη λόγον κατά του Υιού του ανθρώπου αφεθήσεται αυτώ˙ και ος δ’ άν είπη κατά του Πνεύματος του Αγίου, ουκ αφεθήσεται αυτώ ούτε εν τω νυν αιώνι ούτε εν τω μέλλοντι.

Το εδάφιο λοιπόν το λέει ξεκάθαρα: Όλα μπορούν να συγχωρεθούν σ’ αυτόν τον κόσμο, ακόμα και ο υβριστικός λόγος κατά του ίδιου του Ιησού, ΠΟΤΕ όμως η βλασφημία κατά του Αγίου Πνεύματος - ούτε σ’ αυτή τη ζωή ούτε στη μέλλουσα! Ο φίλος μου, όμως, που διαφωνούσε ριζικά με την ερμηνεία μου αυτή, επέμενε ότι σε καμία περίπτωση δεν λέει κάτι τέτοιο το εδάφιο. Η συζήτησή μας, λοιπόν, (K=εγώ, Φ=φίλος) εξελίχθηκε κάπως έτσι:

Φ: Φίλε μου, λυπάμαι αλλά παρερμηνεύεις εντελώς τα λόγια του Ιησού!

Κ: Γιατί, ρε συ, τα παρερμηνεύω; Αφού το λέει ξεκάθαρα: άπαξ και εκστομίσεις βλάσφημο λόγο κατά του τρίτου προσώπου της Αγίας Τριάδας, είσαι
τελειωμένος. Πάπαλα! Ούτε μετάνοιες δεν ωφελούν μετά, ούτε επιμνημόσυνες δεήσεις αργότερα, ούτε τίποτα! - Ο μακαρίτης ο πατέρας μου, ξέρεις, ήταν ένας πολύ καλός άνθρωπος που όλοι αγαπούσαν κι εκτιμούσαν. Είχε όμως μια κακιά συνήθεια: όταν νευρίαζε, βλαστημούσε. Όποτε λοιπόν η μητέρα μου τον έσερνε σε πνευματικούς και εξομολογήσεις, εγώ κουνούσα το κεφάλι μου πότε μονολογώντας, πότε επισημαίνοντάς τους τη ματαιότητα τού πράγματος. Και δεν νομίζω να είχα
άδικο. Ούτε τότε, ούτε τώρα.

Φ: Κι όμως είχες άδικο! Και τότε και τώρα! Και θα σου εξηγήσω γιατί: Επειδή εδώ πέφτεις στον κλασσικό παραλογισμό ορισμένων δυτικών. 1ο σφάλμα: Διερωτήθηκες πως είναι δυνατόν να συγχωρείται η βλασφημία κατά τού Χριστού και όχι αυτή κατά του Αγίου Πνεύματος, αφού ο Θεός είναι Τριαδικός και ομοούσιος;!

Κ: Και βέβαια με απασχόλησε το ερώτημα αυτό! Ίσως μάλιστα και παραπάνω
απ’ ότι θα ήταν «βολικό», αν καταλαβαίνεις τι εννοώ.

Φ: Άκουσε παρακάτω και θα καταλάβεις. Η βλασφημία, λοιπόν, κατά του Αγίου
Πνεύματος είναι η αίρεση, όχι η φράση που νομίζεις.

Κ: Τι εννοείς «η αίρεση»; Ο Μέγας Βασίλειος πάντως, ο Άγιος Συμεών ο Νέος Θεολόγος, αλλά και πολλοί άλλοι μεταξύ των οποίων και ο Κολιτσάρας, στηριζόμενοι στα αμέσως προηγούμενα χωρία ερμηνεύουν τη βλασφημία ως την απόδοση της ενέργειας του Αγίου Πνεύματος στον Διάβολο. Ο π. Μεταλληνός πάλι το γενικεύει: η βλασφημία κατά του Αγίου Πνεύματος είναι το να απορρίπτει κανείς την από τον Χριστό προσφερόμενη σωτηρία, διότι «εν Αγίω Πνεύματι δεχόμεθα την κλήση του Χριστού». - Αν είναι δυνατόν δηλαδή!

Φ: Γιατί εξανίστασαι; Tι το περίεργο βλέπεις πάλι;

K: E, πώς να μην εξανίσταμαι, ρε συ; - Λέει ο Χριστός, εμένα βρίζετέ με, δεν έχω
πρόβλημα, το αμάρτημα σας αυτό θα συγχωρεθεί˙ το Άγιο Πνεύμα όμως (στην ουσία δηλαδή… πάλι εμένα!) ούτε να διανοηθείτε να το βάλετε στο στόμα σας - κι έρχεται μετά κάποιος άλλος και λέει ότι η βλασφημία για την οποία έκανε λόγο ο Χριστός είναι το να αρνούμαστε την προσφορά Του!!
Άρα αφού είτε το Άγιο Πνεύμα αρνηθούμε είτε τον Χριστό, η φοβερή και ασυγχώρητη βλασφημία ούτως ή άλλως τελικά διαπράττεται, τότε ποιο επιτέλους είναι το νόημα του ρητού διαχωρισμού που έκανε ο Ιησούς; Ερώτηση κρίσεως δηλαδή!

Φ: Προχώρα στην ουσία. Η ουσία είναι ότι το εδάφιο πουθενά δεν λέει ότι είσαι
τελειωμένος! Τα έχεις μπερδέψει, φίλε Κώστα. Άλλο ασυγχωρησία μιας αμαρτίας, άλλο καταδίκη! Αμαρτίες όλοι κάνουμε. Υπάρχει όμως και το μυστήριο της εξομολογήσης. Αμαρτία εξομολογημένη, αμαρτία ουκ έστι.
‘Ο,τι δεν εξομολογούμαστε, παραμένει βεβαίως ασυγχώρητο. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι χάνουμε και τη σωτηρία μας! Στον Παράδεισο υπάρχουν πολλά σκαλιά «θέωσης».

K: Λυπάμαι, αλλά εξακολουθώ να διαφωνώ. Διότι οι κουβέντες στο επίμαχο
χωρίο είναι καθαρές και ξάστερες, Ελληνικά καταλαβαίνω μια χαρά. Όπως επίσης και να διαβάζω μέσα από τις γραμμές. Το ότι ο Ιησούς τοποθετείται με τόσο σαφή και απόλυτο τρόπο στο συγκεκριμένο ζήτημα, σίγουρα στραπατσάρει μια σειρά θεωριών και προσφιλών πεποιθήσεων, όμως
τι να κάνουμε - αυτό λέει μέσα, αυτό θα πρέπει να καταλάβουμε! Ας πρόσεχαν αυτοί που τα ’γραψαν έτσι, να τα ’γραφαν αλλιώς (αν όντως δεν ήταν έτσι)!

Φ: Η Αγία Γραφή δεν είναι Ελληνικά. Η θεολογία γράφει τα Ελληνικά, όχι τα
Ελληνικά τη θεολογία. Για να μπεις στην κατανόηση της θεολογίας, πρέπει
να προσεύχεσαι. Με τη γραμματική θα πλανηθείς.

K: Ναι, καλά τώρα… Το επιχείρημα το γνωρίζω πολύ καλά! Μόνο που απ’ ότι
φαίνεται το θυμάστε όποτε σας συμφέρει! Έχω διαβάσει αρκετές απολογίες με χαρακτηρισμούς του τύπου «αγράμματοι, αμόρφωτοι, ημιμαθείς που δεν ξέρουν ούτε Αρχαία Ελληνικά» (1), για να έχω υπομονή με το συγκεκριμένο
«επιχείρημα»! Το ’χουμε μάθει πια το παραμύθι, και δεν έχει πλάκα: όπου δεν υπάρχει πρόβλημα, οι φτωχές και πεπερασμένες ανθρώπινες λέξεις διατηρούν τη σε εμάς οικεία σημασία τους και ο θείος λόγος συμπίπτει απόλυτα με τον φθαρτό δικό μας. Μόλις όμως εμφανιστεί κάποια σκιά στον ορίζοντα, τσουπ, αρχίζουν αμέσως τα… μεταφυσικά! Με μιας οι έννοιες μπερδεύονται και η λογική μας κρίνεται ανεπαρκής: το άσπρο δεν σημαίνει πια άσπρο, αλλά ούτε και μαύρο! Μπορεί όμως να σημαίνει και τα δύο - ή και όλα τα χρώματα μαζί, ή ακόμα και... τίποτα!! Μυστήριο σου λέει! - Μα... όντως!!

Φ: Με το να διακωμωδείς τώρα τη θεολογία, νομίζεις ότι πείθεις;

K: Mα πολλές θεολογικές ερμηνείες είναι όντως πολύ
κωμικές! Τι να κάνουμε δηλαδή; Πρόσεξε τη συνέχεια και θα δεις ότι δεν έχω άδικο όταν μιλάω για «θεολογικά ανέκδοτα»! Έλεγα λοιπόν ότι το επίμαχο χωρίο περί τής βλασφημίας είναι σαφέστατο. Το πόσο μεγάλο θεολογικό πρόβλημα όμως αποτελούν τα λόγια του Ιησού, φαίνεται και από την ερμηνεία που επιχειρεί ο Κολιτσάρας, σε μια συγκινητική προσπάθεια να περισώσει ότι είναι δυνατόν από τις κουρελιασμένες ελπίδες για άφεση αμαρτιών που αυτά αφήνουν πίσω τους. Γράφει, λοιπόν, στην από την Ιερά Σύνοδο τής Εκκλησίας της Ελλάδος εγκεκριμένη ερμηνεία του :

«Εκείνος […] δεν θα λάβη άφεσιν της αμαρτίας του ούτε εις την
παρούσα ούτε εις την μέλλουσα ζωήν, διότι θα έχη σκληρυνθή
πλέον η καρδία του και θα είναι ανεπίδεκτος μετάνοιας» (2). Δηλαδή, για να κάνουμε μετάφραση τής… μετάφρασης και ερμηνεία τής… ερμηνείας, ο λόγος για τον οποίο αυτός που θα βλαστημήσει κατά τού Αγίου Πνεύματος, δεν πρόκειται να συγχωρεθεί ποτέ, είναι επειδή εξ ορισμού και a priori ΑΠΟΚΛΕΙΕΤΑΙ έστω και η απειροελάχιστη πιθανότητα να μετανοήσει! Δηλαδή, οι χειρότεροι εγκληματίες του κόσμου (βιαστές, κατά συρροή δολοφόνοι, έμποροι ναρκωτικών κ.α) είναι επιδεκτικοί μετάνοιας και άξιοι να λάβουν άφεση αμαρτιών - μόνο ο βλάσφημος όχι! Αυτή λοιπόν είναι η «εξήγηση» για τα σκληρά λόγια του Ιησού. Όποιος βρίζει και αρνείται το Άγιο Πνεύμα δεν θα συγχωρεθεί ΠΟΤΕ, επειδή ΠΟΤΕ δεν πρόκειται να μετανοήσει!

Στην ίδια σελίδα όμως, λίγες μόνο γραμμές παραπάνω και συγκεκριμένα στα ψιλά γράμματα των σημειώσεων του κεφαλαίου, διαβάζουμε τα εξής:

«(…) Εννοεί ο Χριστός αυτούς που συστηματικά αντιδρούν και μέχρι
θανάτου τους δεν δέχονται τη σωτηρία χάρη του Αγίου Πνεύματος.» (3)

Α, γι αυτούς μιλάμε λοιπόν! Είπα κι εγώ… - Δηλαδή, αν κάποιος ΔΕΝ αντιδρά συστηματικά και δεχθεί τη σωτηρία χάρη του Αγίου Πνεύματος εγκαίρως, ήτοι προ θανάτου, τότε όλα είναι εντάξει, ε; Τότε δεν ισχύουν αυτά που είπε ο Ιησούς με περίσσια σαφήνεια και αυστηρότητα!

Φ: Αν μετανοήσεις, συγχωρείσαι! Αν όμως παραμένεις αιρετικός, πώς να
συγχωρεθείς; Καλά τα λέει ο Κολιτσάρας.

Κ: Ο Κολιτσάρας παίζει με τις λέξεις για να σώσει την παρτίδα. Ασ
 τον λοιπόν αυτόν! Άλλωστε αν όντως ίσχυε αυτό, ότι δηλαδή εφόσον υπάρξει ειλικρινής μετάνοια, όλα συγχωρούνται -ακόμα κι η βλασφημία κατά του Α. Πνεύματος-, τότε τι νόημα είχαν τα λόγια του Ιησού; Για ποιόν λόγο να κάνει ειδική και τόσο εκτενή αναφορά στο θέμα, αντιδιαστέλλοντας την εν λόγω βλασφημία ακόμα και με τον υβριστικό λόγο κατά αυτού του ιδίου, εάν η συγχώρεση όντως ήταν δυνατή για όλες ανεξαιρέτως τις αμαρτίες; Είναι σαν να λέει ο πρύτανης (Χριστός) στους φοιτητές (ανθρώπους): «Μπορείτε να αφήσετε οποιοδήποτε μάθημα θέλετε (αμαρτίες). Διαβάστε, ξαναδώστε το και θα περάσετε (συγχώρεση). Αλλά αν αφήσετε το μάθημα Χ (βλασφημία κατά του Αγίου Πνεύματος), τότε πάει, τέλειωσε! Δεν πρόκειται να το περάσετε ποτέ - ακόμα κι αν πάρετε σύνταξη από ’δώ!» Οι φοιτητές όπως είναι φυσικό, τρελαμένοι μ’ αυτά που ακούν και υπό τη δαμόκλειο σπάθη τής οριστικής και αμετάκλητης απώλειας τού πτυχίου (σωτηρίας), προσπαθούν να βγάλουν κάποια άκρη. Μέχρι που κάποιος σύμβουλος (θεολόγος) αναλαμβάνει να τούς εξηγήσει τα λόγια του πρύτανη και να βάλει τα πράγματα στη θέση τους. Και τους λέει λοιπόν: «Κοιτάξτε, ίσως απορείτε, γιατί ειδικά το συγκεκριμένο μάθημα να μην είναι δυνατόν να το περάσετε άπαξ και το αφήσετε, όμως ο λόγος είναι πολύ απλός: Επειδή εάν το αφήσετε, σας διαβεβαιώ, ΑΠΟΚΛΕΙΕΤΑΙ να διαβάσετε για να μπορέσετε να ξαναδώσετε!!» Για να συμπληρώσει λίγο αργότερα: «Βασικά, ο πρύτανης αναφερόταν σαυτούς που συστηματικά δεν διαβάζουν και δεν προετοιμάζονται για την επανεξέταση! Αυτοί που θα προετοιμαστούν σωστά, ασφαλώς και μπορούν να περάσουν!». Ήξεις, αφήξεις (,) ου (,) εν πολέμω θνήξεις, δηλαδή. Κι έτσι καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι τελικά... όλα τα μαθήματα μπορούν να τ’ αφήσουν οι φοιτητές! Το αν κάποτε θα μπορέσουν και να τα περάσουν, εξαρτάται αποκλειστικά και μόνο από το επίπεδο της προετοιμασίας τους! Μένουμε όμως με τη βασανιστική απορία γιατί ο πρύτανης δεν είπε αυτό το απλό πράγμα ευθύς εξαρχής;

Φ: Ρωτάς τι νόημα είχαν τα λόγια τού Ιησού αφού τελικά όλες οι αμαρτίες είναι
αφέσιμες. Έχουν νόημα διότι μετάνοια αιρετικού σημαίνει να βαπτισθεί Ορθόδοξος. Είναι έμπρακτη μετάνοια αυτή. Αν όμως βλαστημά κατά τού Αγίου Πνευματος παραμένοντας αιρετικός, τότε δεν συγχωρείται αυτή η
αμαρτία. Είπαμε όμως, αυτό δεν σημαίνει ότι κολάζεται κιόλας.

Κ: Ακριβώς! ΑΝ παραμείνει αιρετικός! Αν όμως δεν παραμείνει και
μετανοήσει, τότε ακόμα κι αυτή η υποτίθεται φοβερή και τρομερή, κυρίως δε ασυγχώρητη αμαρτία, … συγχωρείται, έτσι δεν είναι; Όμως αν είναι έτσι, ποια ακριβώς είναι η διαφορά από τις υπόλοιπες αμαρτίες; Κι εκείνες προφανώς μόνο αν μετανοήσει αυτός που τις διέπραξε, συγχωρούνται! Εκτός κι αν κάνω λάθος και η άφεση δίνεται ούτως ή άλλως, οπότε το
πράγμα αλλάζει!

Φ:

Κ: Η ουσία παραμένει μία: Εάν όλες, μα όλες ανεξαιρέτως οι αμαρτίες, ακόμα
και η χειρότερη, ήτοι η βλασφημία κατά τού Αγίου Πνεύματος, μπορούν να συγχωρεθούν, τότε δεν υπάρχει -ούτε και υπήρχε-, κανένας απολύτως λόγος να αναφερόμαστε ξεχωριστά σε κάποιες απ’ αυτές παρουσιάζοντας τες ως κατ’ αρχήν ασυγχώρητες και βαρύνουσας σημασίας για τη σωτηρία μας μέχρι αποδείξεως του αντιθέτου! Θυμήσου το παράδειγμα με τον πρύτανη. Νομίζω τα λέει όλα. Έτσι λοιπόν, επαναλαμβάνω το κρίσιμο
ερώτημα: Είναι τελικά ή δεν είναι επιδεκτικός μετάνοιας ο βλάσφημος; Κάποιοι συντάσσονται με την άποψη ότι δεν είναι. Ο Κολιτσάρας πάντως (και η επίσημη Εκκλησία που ενέκρινε τη συγκεκριμένη ερμηνεία), όπως προανέφερα υποπίπτει σε μια κραυγαλέα αντίφαση όταν από τη μια λέει «εκείνος […] δεν θα λάβη άφεσιν της αμαρτίας του ούτε εις την παρούσα ούτε εις την μέλλουσα ζωήν, διότι θα έχει σκληρυνθή πλέον η καρδία του και θα είναι ανεπίδεκτος μετάνοιας», κι από την άλλη διευκρινίζει ότι «εννοεί ο Χριστός αυτούς που συστηματικά αντιδρούν και μέχρι θανάτου τους δεν δέχονται τη σωτηρία χάρη τού Αγίου Πνεύματος»!

Φ:

Κ: Και κάτι ακόμα: Είπες πριν πως το γεγονός ότι δεν συγχωρείται η αμαρτία στον βλάσφημο, δεν σημαίνει ότι κολάζεται κιόλας. Στη
Μυριόβιβλο όμως
διάβασα ότι «η βλασφημία κατά του Αγίου Πνεύματος […] δε θα συγχωρηθή, γιατί αντιτίθεται προς αυτό το ίδιο το μυστήριο τής θείας οικονομίας αφού το Άγιο Πνεύμα είναι η Πηγή, ο Δοτήρας των τριαδικών θεουργικών ενεργειών, οι οποίες ακριβώς πραγματοποιούν το μυστήριο της σωτηρίας», ενώ τα ίδια ακριβώς λέει και η Ο.Ο.Δ.Ε.: «Παρατηρούμε, ότι η εναντίωση στο Άγιο Πνεύμα ειδικά, είναι το σοβαρότερο αμάρτημα! Γιατί αρνείται έτσι κάποιος, τον μοναδικό εκείνο φορέα της Χάριτος, που θα τού δώσει μετάνοια και σωτηρία».

Οι ομόδοξοι σου λοιπόν είναι σαφέστατοι: Το συγκεκριμένο αμάρτημα όχι μόνο ΔΕΝ συγχωρείται, αλλά έχει και συνέπεια την απώλεια τής σωτηρίας! Ότι δηλαδή είχα καταλάβει κι εγώ από την πρώτη κιόλας στιγμή που διάβασα το εν λόγω εδάφιο! - Αχ, ρε πατέρα, όπου κι αν βρίσκεσαι αυτή τη στιγμή, είχα δίκιο ή άδικο που κουνούσα τότε το κεφάλι μου;

Φ: Είχες άδικο. Κάτι ήξερε ο πατέρας σου παραπάνω, αλλά τον υποτίμησες. Άναβέ του κανένα κερί. Θα του ανάψω κι εγώ ένα την Κυριακή.

Κ: … ;?!

(Ευγενική κι ανθρώπινη η πρόθεση του φίλου μου, αλλά για μένα εντελώς ακατανόητη! Σιγά μην έπρεπε ν’ ανάψει κάποιο κερί σ’ αυτόν τον κόσμο για να θυμηθώ τον αγαπημένο μου πατέρα ή για να εξευμενιστεί ο Θεός απέναντι του!)




Π Α Ρ Α Π Ο Μ Π Ε Σ

[1] Eνδεικτικά στις σελίδες:.... 

http://www.oodegr.com/neopaganismos/ag.grafi/kopria1.htm
http://www.oodegr.com/neopaganismos/ag.grafi/xairetismos1.htm
http://www.oodegr.com/oode/grafi/kd/ioyda_than1.htm

[2] ΑΓΙΑ ΓΡΑΦΗ ΒΙΒΛΟΣ, εκδ. Κ. ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΕΑ,
(ερμηνευτική απόδοση : Ι. Θ. Κολιτσάρα), τ. 6, σ. 53

[3] Ομ.



4 σχόλια:

giorgos είπε...

Η Εξαιρετική συνοχή του διαλόγου καταδεικνύει όντως την πικρή αλήθεια γ'αυτό το εδάφιο που βρίθει από έπαρση(θεική).

Βέβαια, το ερώτημα μου είναι πιο καθολικό:Για ποιο λόγο θεωρείται ένας αλλόθρησκος αιρετικός και για να μετανοήσει πρέπει να "προσέλθει" στην ορθοδοξία?Για ποιο λόγο μια υπερφυσική διάνοια θα έδινε σημασία σε τέτοιες λεπτομέρειες??Τι έχει πρώτιστα αξία, η καλοσύνη, η αγαθότητα, η ευγένεια, η φιλανρωπία, ή ο τρόπος που θα πιστεύεις??

KOSTAS είπε...

Έλα ντε!

Υ.Γ. Διάβασε αν θες και την ανάρτηση Νο 33 ( Περί … «αλλοτρίων» θαυμάτων) για να σου
τη δώσει… ακόμα περισσότερο!

giorgos είπε...

Η αλήθεια είναι ότι ανακάλυψα κάπως καθυστερημένα το blog σου, διότι νόμιζα ότι γνωρίζω όλα τα "αθειστικά" blog, διαψεύστηκα ευχάριστα όμως!!

Θα ήθελα όμως αν θέλεις να μου προτείνεις κάποια βιβλία(εκτός του Richard Dawkins το οποίο το διάβασα) ή τέλος πάντων κάποιες ιστοσελίδες ώστε να εμπλουτίνω ακόμη περισσότερο τις γνώσεις μου εις σε ότι αφορά τον αθεισμό καθώς είμαι υπο διαμόρφωση άθεος(είμαι 20 χρονών)!!

Σταδιακά, θα σχολιάζω κι άλλα κειμενά σου!!

KOSTAS είπε...

Αγαπητέ Γιώργο,

στην ηλικία σου εγώ δεν ασχολούμουν καν, ξέρεις! Μπορεί πολλά απ’ αυτά που μου ’χαν
μάθει, να μη με έπειθαν ιδιαίτερα, αλλά τέλος πάντων δεν ασχολούμουν. Ήμουν ένας
χριστιανός άνευ περιεχομένου όπως τόσοι άλλοι γύρω μας. Δεν γνωριζα τίποτα, δεν
αμφισβητούσα τίποτα - είχα αυτό που λέμε την ησυχία μου. Μέχρι που τόλμησα κάποια
στιγμή να ρίξω μια πιο κοντινή ματιά στο όλο οικοδόμημα. Ε αυτό ήταν! Η αντίστροφη
μέτρηση είχε πλέον αρχίσει…

Ωστόσο: όσο παράξενο κι αν σου φανεί, δεν μπορώ να πω ότι η απόλυτη, επιθετική
αθεΐα τού Ντόκινς με εκφράζει. Δεν είμαι δηλαδή αυτό που λέμε δηλωμένος άθεος.
Εγώ απλώς ακολουθώντας το ένστικτο και τη λογική μου, δηλώνω ότι δεν μπορώ να
έχω ιδέα περί τού μυστηρίου τής ύπαρξης μας. Αδυνατώ. Δεν γνωρίζω. Αυτό όμως
για το οποίο είμαι πεπεισμένος -προσοχή: απλώς πεπεισμένος- είναι ότι ούτε εκείνοι
που πιστεύουν ότι γνωρίζουν, έχουν δίκιο. Και αυτό το έχω αποδείξει εδώ μέσα, νομίζω,
αρκούντως.

Συνεπώς προσωπικά ούτε καν την «Περί Θεού αυταπάτη» δεν θα σου είχα προτείνει,
αν με είχες ρωτήσει νωρίτερα! Το βιβλίο με απογοήτευσε γιατί δεν πρόσθεσε κάποιο
συνταρακτικό στοιχείο στην όλη συζήτηση. Κάποιο επιχείρημα δηλαδή που να σου
κάνει κλικ. Προσωπικά πάντως, ένα βιβλίο που θα μπορούσα να σου προτείνω επειδή
προσεγγίζει πολύ νηφάλια και με εξαιρετικά ενδιαφέροντα τρόπο το πρόβλημα περί
Θεού (και όχι μόνο), είναι «Η μεγάλη αντιπαράθεση - Όταν το θείο συγκρούεται με τη
σύγχρονη γνώση» τού Γιώργου Παμπούκη (εκδ. Κριτική). Από ’κεί και πέρα, τη σελίδα
των αθέων, φαντάζομαι, θα τη γνωρίζεις (http://atheoi.org/). Εκεί υπάρχουν αμέτρητα
λινκ σε ξένα κυρίως σάιτ όπου μπορείς να βρεις άφθονο υλικό και βιβλιοπροτάσεις.

Μέχρι τότε, σ’ ευχαριστώ πολύ για τις επισκέψεις και τα σχόλια, και… τα λέμε!

Υ.Γ. Σχετικά με το τι ΠΕΡΙΠΟΥ (δεν) πιστεύω, διάβασε την ανάρτηση 42 (Περί Θεού:
Εν οίδα ότι ουδέν οίδα)

Επίσημοι, δεδηλωμένοι και... επιστημονικώς τεκμηριωμένοι αναγνώστες:

Πρόσφατα σχόλια

Πρόσφατα σχόλια

Πρόσφατα σχόλια

Τομέας LOL - γελάστε ελεύθερα!

Τομέας LOL - γελάστε ελεύθερα!

Μια πρώτη γεύση τού τι ακολουθεί, χεχε...

Μια πρώτη γεύση τού τι ακολουθεί, χεχε...
Αν θέλετε να σχολιάσετε το... ασχολίαστο, επισκεφτείτε το μπλογκ του Διαγόρα! (Κλικ στην εικόνα)

Κάτι λείπει, κάτι λείπει...

Κάτι λείπει, κάτι λείπει...
Τον ήλιο, ρεεεεεεεεε - τον ήλιο!!

Ο αγνός και αμόλυντος... λεμούριος, χεχε

Ο αγνός και αμόλυντος... λεμούριος, χεχε
Μα καλά, τι λένε τα άτομα;
Λεμούριος (πρωτεύον θηλαστικό):

Τι;; «Μόνο οι γυναίκες έχουν παρθενικό υμένα»; Μα καλά, πάνε καλά οι άνθρωποι;
Κι ο δικός μου δηλαδή τι είναι;




«Αγιο φως»: ουρανόθεν ή...

Απόσπασμα από την Ευχή για το «άγιο φως»:

«[…] παρακαλούμεν και δεόμεθά σου, Παναγιότατε Δέσποτα, όπως αναδείξης
αυτό αγιασμού δώρον και ΠΑΣΗΣ ΘΕЇΚΗΣ ΣΟΥ ΧΑΡΙΤΟΣ ΠΕΠΛΗΡΩΜΕΝΟΝ,
διά της χάριτος τού Παναγίου και φωτοφόρου Τάφου σου˙[…] Αμήν».

Ερώτηση κρίσεως:


Έχει ανάγκη ένα εξώκοσμο φως που υποτίθεται πως κατέρχεται θαυματουρχικά
απευθείας από την άκτιστη χάρη τού Θεού, τη μεσολάβηση τού Παναγίου Τάφου
ή οποιαδήποτε ειδική δέηση, για να πλημυρίσει μ’ αυτό από το οποίο εξ ορισμού
θα έπρεπε
ήδη να… ξεχείλιζε;

Πόθεν;

Υπέρμαχοι τού «αγίου φωτός»:

Το ότι ο Πατριάρχης βρίσκεται μόνος μέσα στο κουβούκλιο δεν έχει καμία απολύτως
σημασία ούτε και είναι επιχείρημα, αφού η Ακοίμητη Κανδήλα που υπάρχει μέσα,
τη συγκεκριμένη μέρα είναι ΣΒΗΣΤΗ!

Π. Γ. Μεταλληνός:

«[…] Από τον 4ο αιώνα μ.Χ. (380) μαρτυρείται απ’ την Αιθερία, μια Ισπανίδα που πήγε
και προσκύνησε, ότι υπάρχει η ακοίμητος κανδήλα στον άγιο τάφο.
Πιστεύω λοιπόν
και καταλήγω, όταν υπάρχει πίστις και χάρις Θεού στον συγκεκριμένο Πατριάρχη,
γίνεται το θαύμα. Όταν δεν υπάρχει πίστις, μπορεί η κανδήλα να χρησιμοποιηθεί
γι’ αυτό...».




Φωτιά στα μπατζάκια μας...

Φωτιά στα μπατζάκια μας...
Αχ βρε παλιόπαιδο, Ιγκόρ...

... φωτιές που μας άναψες!

Τσάμπα το μπουγέλο…

Στην ιστορία τού Κατακλυσμού ο Θεός τιμώρησε τους ανθρώπους για κάτι που όπως
μετά ΡΗΤΑ ομολόγησε
,
ήταν απλώς μέσα στη φύση τους! Το ήξερε λοιπόν αυτό, κι όμως
τους έπνιξε. Όλους! Μαζί και τα ζώα. Και τους έπνιξε επειδή, λέει, … μετάνιωσε (!!) που
τους είχε φτιάξει! Για να μετανιώσει μετά… εκ νέου και να παραδεχθεί ότι βασικά… δεν
έπρεπε να είχε μετανιώσει εξαρχής! Κι όλα αυτά από έναν…
προγιγνώσκοντα θεό!!

Λοιπόν, δεν πιστεύω κάποιος από εσάς να κατάλαβε τίποτα, ε;

Όπως αναφέρει το Κατά Μάρκον Δ´ 10-12, όταν κάποτε οι μαθητές ρώτησαν
τον Χριστό γιατί δίδασκε με παραβολές, αυτός έδωσε αυτολεξεί την εξής απάντηση:
«Σ’ εσάς δόθηκε η δυνατότητα να γνωρίσετε τα μυστήρια τής βασιλείας τού Θεού˙
σ’ εκείνους δε έξω όλα δίνονται με παραβολές ώστε οι βλέποντες να βλέπουν αλλά
να μην αναγνωρίζουν, και οι ακούοντες ν’ ακούν, αλλά να μην αντιλαμβάνονται,
μην τυχόν και μετανοήσουν και τους συγχωρεθούν τα αμαρτήματά τους».

Με το χέρι στην καρδιά: πώς ακριβώς θα χαρακτηρίζατε εσείς έναν δάσκαλο (Ιησούς)
που σύμφωνα με τα ίδια τα λεγόμενά του, διδάσκει επίτηδες με πολύπλοκο τρόπο
(παραβολές) με στόχο κάποιοι μαθητές του -πιθανότατα οι περισσότεροι- παρότι
παρακολουθούν το μάθημα, να μην μπορούν να καταλάβουν τίποτα, στερούμενοι έτσι
τις όποιες θεωρητικές ελπίδες θα είχαν («μην τυχόν και») να αντεπεξέλθουν στις υψηλές
απαιτήσεις («μετανοήσουν») και να πετύχουν («συγχωρεθούν»);

Είναι μια παρθένος οπωσδήποτε... παρθένα;

Είναι μια παρθένος οπωσδήποτε... παρθένα;
Dirne: Μη με βλέπετε έτσι… Εγώ κάποτε ήμουν… παρθένα!
Χριστιανοί για ν’ αποδυναμώσουν την εβραϊκή λέξη bethulah που θα έπρεπε κανονικά να υπήρχε στη θέση τού almah «νεάνις», εάν η περίφημη προφητεία τού Ησαΐα όντως έθετε στο επίκεντρο μια… ανέγγιχτη παρθένο:

«Αλλά και στις γλώσσες των άλλων λαών της Μ. Ανατολής η αντίστοιχη της λέξης bethulah δεν σημαίνει απαραίτητα την (με την βιολογική σημασία) παρθένα. Για παράδειγμα, στα Ακκαδικά η λέξη batultu σημαίνει κυρίως μια ηλικιακή ομάδα. Μόνο σε συγκεκριμένα πλαίσια σημαίνει την παρθένα. Στα κείμενα της Ουγκαρίτ, η λέξη btlt είναι συνήθης χαρακτηρισμός για την Anat, την γυναίκα του Βάαλ. Σε αραμαϊκά κείμενα διαβάζουμε για γυναίκα, btwlt, η οποία είναι επίτοκος (σε τοκετό).»

Και τώρα προσέξτε απίστευτη περίπτωση-λουκούμι από τα Γερμανικά:

Η λέξη Dirne (ντίρνε) ξεκίνησε από μιαν αμάρτυρη γερμανική ρίζα με τη σημασία «παρθένος», συνέχισε στα Παλαιογερμανικά με την ίδια ακριβώς σημασία, υπέστη αργότερα σημασιακή διεύρυνση αλλάζοντας σε «νεαρό κορίτσι» κι εν συνεχεία σε «υπηρέτρια», για να ξεπέσει τελικά σε... «ΠΟΡΝΗ»!! Οι μεταβολές αυτές δε, συντελέσθηκαν εντός μιας, αν όχι μικρότερης, το λιγότερο ίσης χρονικής περιόδου με τις αντίστοιχες σημασιακές αλλαγές που εμφάνισε η σημιτική λέξη, και μάλιστα σε αντίθεση μ’ αυτήν, οι μεταβολές δεν έλαβαν χώρα σε συγγενείς μεν, διαφορετικές δε γλώσσες (Ακκαδικά, Ουγκαριτικά, Αραμαϊκά, Εβραϊκά) αλλά εντός τού ΙΔΙΟΥ γλωσσικού συστήματος (Γερμανικά)!



Θα... καλοπεράσετε, παλιόπαιδα!

Κολιτσάρας:

«
Είναι σπάνια η περίπτωση που ο Θεός τιμωρεί τα αθώα τέκνα για τις αδικίες των
γονέων τους˙ και αν καμιά φορά τα τιμωρεί
το κάνει για να ανταμείψει τα τέκνα πιο
πλουσιοπάροχα στην μέλλουσα ζωή. Ο Θεός όμως τιμωρεί την κακία μέχρι τρίτης
και τετάρτης γενεάς
εφ’ όσον οι απόγονοι μιμούνται την κακία των προγόνων τους
και μισούν τον Θεό. Διαφορετικά ο Θεός είναι πάντοτε δίκαιος, αν και
είναι απόκρυφες
σε μας οι βουλές Του».


Δηλαδή, για να κάνουμε… μετάφραση τής μετάφρασης και ερμηνεία τής ερμηνείας,
ΝΑΙ, ενίοτε τιμωρούνται ΚΑΙ ΑΘΩΟΙ
για τα ανομήματα των ασεβών προγόνων τους
(1η πρόταση), ΟΧΙ, ποτέ δεν τιμωρούνται αθώοι απόγονοι (2η πρόταση), αν και
ποτέ
δεν ξέρεις
(3η πρόταση)!!

Είναι λοιπόν ή δεν είναι το θέμα για… LoL;


Φτιαγμένη από το... πουθενά!!

Εξυπνάκηδες εικονολάτρες:

Οι ανόητοι οι αρχαίοι Έλληνες να πιστεύουν πως τα περίφημα διοπετή ομοιώματα
έπεφταν κατ’ ευθείαν από τον ουρανό,
συστημένα με αποστολέα τον ίδιο τον Δία…
Ρε τους βλάκες…

Απάντηση:

Σσσσσς! Αχειροποίητα!
Εξυπνάκηδες εικονολάτρες:

Πόσο ανόητοι ήταν αυτοί οι ειδωλολάτρες οι αρχαίοι Έλληνες με τις δεισιδαίμονες
φαντασιοπληξίες τους περί αγαλμάτων που
μιλούσαν, χαμογελούσαν, μετακινούνταν
από μόνα τους, προστάτευαν και… πετούσαν φωτιές
όταν βέβηλοι επιχειρούσαν να τα
απομακρύνουν από τον ιερό τόπο λατρείας τους! Μα είναι ποτέ δυνατόν να πίστευαν
τέτοια πράγματα;

Απάντηση:

Δεν είμαι απόλυτα σίγουρος ποια απάντηση θα ταίριαζε για την περίπτωσή τους.
Να απαντήσουμε λαϊκιστί με το κλασικό «είπε ο γάιδαρος τον πετεινό κεφάλα!»; Ή να
τους υπενθυμίσουμε καλύτερα ότι «στο σπίτι τού κρεμασμένου δεν μιλάνε για σχοινί!»;
Μήπως πάλι να πάρουμε το «μωραίνει Κύριος ον βούλεται απολέσαι» ή καλύτερα την
περίφημη ρήση τού Ιησού περί κάρφους και… δοκού εν τω οφθαλμώ ημών; Ή μήπως
όλα αυτά μαζί; Διότι πώς αλλιώς θα πρέπει ν’ απαντήσει κανείς σε ανθρώπους που
τολμάνε και σχολιάζουν ειρωνικά τα παραπάνω, όταν στο ίδιο το σύστημα πίστης
που ασπάζονται κι ακολουθούν , «υπάρχουν»… δακρυροούσες
και -Θεός φυλάξοι!-
αιμοροούσες Παναγίες,
ιστορίες (γι’ αγρίους) περί εικόνων που θαυματουργικά…
φεγγοβολούσαν, μιλούσαν, κουνούσαν τα δάχτυλά τους και… τηλεμεταφέρονταν
από
το ένα μέρος στο άλλο; Έλεος, δηλαδή! Έλεος!

Θαύμα!

Θαύμα!
Πώς ένα διαδικτυακό τρολάρισμα μετατράπηκε εν μια νυκτί σε... θαύμα!

Να 'ταν η ζήλια ψώρα...

Φανταστείτε δηλαδή να ΜΗΝ είχε... παρρησία!

Παραφρονήστε ελεύθερα:

1ον : Η αειμεσιτεύουσα Παναγία ως μητέρα τού Χριστού έχει παρρησία ενώπιον του.
2ον :
Η Παναγία στον γάμο τής Κανά το μόνο που είπε ήταν: «Δεν εχουν άλλο κρασί».
3ον : Ο Χριστός παρά την… παρρησία τής μητέρας του,
την αποπήρε!
4ον
: Αυτό συνέβη επειδή στη συγκεκριμένη περίπτωση ο Χριστός μιλούσε ως Θεός
.........και απλώς απαίτησε από τη φυσική του μητέρα τον προσήκοντα σεβασμό.
5ον :
Η Παναγία… ανάγκασε (!) τον Χριστό να κάνει το θαύμα πρόωρα.
6ον : Ο Χριστός συνεπώς έκανε κάτι παρά την αρχική του πρόθεση ۬ επηρεάστηκε
.........
και άλλαξε γνώμη!
7ον :
Ο Χριστός είναι… προγιγνώσκων και… άτρεπτος!
8ον :
Όχι, όχι: ο Χριστός, είπαμε, στη συγκεκριμένη περίπτωση δε μιλούσε ως άνθρωπος,
.........αλλά… ως Θεός!!

Βοήθ... γκλουκ!!

Βοήθ... γκλουκ!!

Άφθαρτος!!

Άφθαρτος!!
Γειά σας! Με βρήκαν στην Κίνα, είμαι περίπου... 3000 ετών, αταρίχευτος, μα όχι... άγιος!

Άγγελος ή διάβολος; Οι ειδικοί ας γνωμοδοτήσουν!

Άγγελος ή διάβολος; Οι ειδικοί ας γνωμοδοτήσουν!

Was ist Wahrheit?

Sprechen Sie Deutsch? Dann klicken Sie doch mal hier rein!

Ευχαριστούμε!

Ευχαριστούμε!