..
Αγαπητοί φίλοι, καλωσορίσατε στο διαδικτυακό τσαρδί μου!
Ελπίζω παρά την έλλειψη ιδιαιτέρων ανέσεων να νιώσετε όλοι σαν στο σπίτι σας!
Μπορείτε επίσης μετά, αν θέλετε, να περάσετε και δίπλα
στα τραγούδια που αγαπώ.
Εκεί έχει μόνο... μουσική!

τι εστιν αλήθεια;

Πιλάτος (Κατά Ιωάννην, ΙΗ΄ 38)

Αναλυτικός κατάλογος

..
128. Anybody home?
127. Που λέτε, λοιπόν, πάτερ Γεώργιε…
126. «Άγιο φως» (και η κουβέντα συνεχίζεται...)
125. Το θαύμα είναι η... ευχή που... αγιάζει το φως!! (deutsch hier)
124. Το «τι εστιν αλήθεια;» και στα Γερμανικά!
123. Σώσον, Κύριε, τον λαόν σου...
122. Τρία πουλάκια κάθονταν…
121. Μεταξύ θρησκοληψίας και παράνοιας
120. Απρόσκλητοι σε μια χριστιανική χώρα...
119. «Άγιο Φως»: η άλλη όψη τού νομίσματος (deutsch hier)
118. Ποιο ήταν το... θαύμα
117. Οι... άσφαιρες «πύρινες σφαίρες» (deutsch hier)
116. Αστραπές και κεραυνοί (στου φακού μας το γυαλί)... (deutsch hier)
115. Φωτιά στα μπατζάκιά μας...
114. Περί τής προφητείας τού Ησαΐα (Εμπλουτ. αναδημ.)
113. Το χρονικό μιας κωλοτούμπας...
112. Περί τού «αγνώστου θεού» (Αναδημ.)
111. Μπεεεεεε!! (Κάτω τα κεφάλια ωρέ χριστιανοί!)
110. Εγκλωβισμένοι στη ζώνη τού Λυκόφωτος…
109. Τo κάψιμο τού Καρνάβαλου… (Περί «υιών ποιητών»)
108. Άντε βρε, χρόνια πολλά!
107. Η μαρτυρία τού Τάκιτου
106. Home alone 2
105. Σήμερα τα Φώτα κι ο φωτισμός...
104. Η μαρτυρία τού Πλινίου τού Νεοτέρου
103. Η μαρτυρία τού Σουητώνιου
102. Cute Christmas Cartoon
101. Unheilig - Kling Glöckchen ... vom Album
100. Ο γυμνός νεανίσκος στή Γεσθημανή
..99. Δεν ξέρω, δεν είδα, δεν άκουσα...
..98. Βίντεο: Καλόπουλος vs. π. Καρπαθίου
..97. Τι εμοί και σοί (κοινώς, τη ρόκα σου εσύ!);
..96. Μήνυμα προς πάσαν κατεύθυνση
..95. Μπαμ και κάτω (Περί τού Τάε Κβον Ντο)
..94. Ορθόδοξη κβαντική φυσική και τα μυαλά στα κάγκελα!
..93. Λυπάμαι, αλλά δε γίνεται αλλιώς!
..92. Η αμαρτωλή ιστορία μιας απογραφής
..91. Κυριακή γιορτή και σχόλη, να ’ταν η βδομάδα όλη…
..90. Μυρώστε με ν’... αγιάσω!
..89. Μέχρι να... παγώσει η κόλαση...
..88. H αειμεσιτεύουσα Βασίλισσα των Ουρανών
..87. Περί τού Ιωάννη τού Ριγολόγου
..86. Βίντεο με τον Μεταλληνό: Αξίζει να το δεις!
..85. Είμαστε και σε... κρίσιμη ηλικία...
..84. Η αβάσταχτη ελαφρότητα τού απολογήσθαι
..83. Αποκαλυπτήρια (Sit back and enjoy the show!)
..82. Περί... υιών
..81. Περί «γεννητού» και «κτιστού» (και… «ποιητού»)
..80. Παιδιά, έχουμε γενέθλια!
..79. Τον αναγνωρίζετε;
..78. Ένα... φοβερά δύσκολο… απλό ερώτημα!!
..77. Προβληματισμών συνέχεια...
..76. Προβληματισμοί...
..75. Ανοίξτε κανένα παράθυρο, ρε παιδιά!
..74. ΜΟΝΟΣ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ (HOME ALONE)
..73. Δάσκαλε, για ρίξε ένα... repeat σε παρακαλώ!
..72. Αχαχαχαχαχαχα!
..71. Τα παιδιά τού Ζεβεδαίου ποιον είχαν πατέρα;
..70. Chicken Techno
..69. Εύτυχος και Ελπήνωρ (Αν έχεις... τύχη διάβαινε!)
..68. Περί τής γνωστής-άγνωστης εξέγερσης
..67. Η αναγκαιότητα τής πίστης
..66. Το μυστήριο τού Βαραββά
..65. Ω Αυτοκράτορ, εγρήγορας ή καθεύδης;
..64. Τα κινητά σας, ρεεεεε!!
..63. Προς Ο.Ο.Δ.Ε. (Περί του Αγίου Φωτός)
..62. Ο σωστός τρόπος να κάνεις τον σταυρό σου!
..61. Περί του Τιμίου Ξύλου
..60. Περί της αναγκαιότητας τού κακού
..59. Περί του «Πίστευε και μη ερεύνα»
..58. DEPECHE MODE - «Βlasphemous rumours»
..57. Κωδικός «Λαντσιάνο»
..56. Περί των… «γνωστών αγνώστων»
..55. Περί εικόνων
..54. Ισορροπημένη ανισορροπία ή… ανισόρροπη ισορροπία;
..53. Το χρονικό μιας... κλωνοποίησης
..52. Λάιονελ Ρότσιλντ - η περιπέτεια ενός όρκου
..51. Μπήκαν στην πόλη οι οχτροί
..50. Merry Christmas Mr. Bean
..49. Προς κέντρα λακτίζειν
..48. Ο δίκαιος και ο δυνάστης
..47. Μια υπέροχη Κυριακάτικη εμπειρία ...
..46. Οι Δέκα Πληγές τού ... Ιπούουερ!
..45. Με τα δυο χεράακια, πλάθω σκ*****άακια...
..44. Γκρρρρ!!! Αυτό δεν είναι δυνατόν!!!!!!
..43. For yooour eyes onlyyyyy ...
..42. Περί Θεού: Εν οίδα ότι ουδέν οίδα
..41. Περί Κυρίλλου και Υπατίας τής Αλεξανδρινής
..40. «Λάβετε, φάγετε ...» - ποιος το είπε τελικά;
..39. Οι βολεμένοι μικροαστοί τής θρησκευτικής πίστης
..38. Life: press DELETE
..37. Μεταξύ πατέρα και γιού
..36. Ρε παιδιά, μήπως έχει κανείς την ... ακριβή ώρα;
..35. O Ελισαίος, οι αρκούδες και οι ... αρκουδιές!
..34. Η διάβαση της Ερυθράς και ο … Ρα!
..33. Περί … «αλλοτρίων» θαυμάτων
..32. Η μάχη για τους … «αναποφάσιστους»
..31. Οι ... Χριστιανοαντιγιαχβεβουδιστοϊνδουιστές
..30. Καλησπέρα, γιατρέ ... Είμαι ο ... Απόλλων!!
..29. Μπρρρρ!!!
..28. Πώς το 40 χώρεσε μέσα στο ... 1 !!!
..27. Πώς το 40 χώρεσε μέσα στο ... 3 !!!
..26. Ο απαγχονισμός τής ... κοινής λογικής
..25. (Γενικά) περί αντιφάσεων
..24. Βασίλεψε ο ήλιος (και ... νίκησε ο Δαβίδ!)
..23. Τα ... ακριβώς 153 (υπόπτου προελεύσεως) ψάρια
..22. Οι δαίμονες και οι ... τετράποδες μπριζόλες
..21. Αμαρτίαι γονέων παιδεύουσι τέκνα
..20. Περί θεοπνευστίας
..19. Η μυστηριώδης Σινδόνη τού Τορίνο
..18. Περιέχει η Γένεση προφητείες γιά την Αποκάλυψη;
..17. Να ζει κανείς ή να μη ζει ... (Περί Αδάμ και Εύας) ...
..16. Η δημιουργία των πτηνών
..15. Εξαγαγέτω τα ύδατα ερπετά (και η φαντασία...
........δεινοσαύρους
..14. Άμοιρε άνθρωπε, τι σού ’μελλε να πάθεις!
..13. Ρουάχ -φύσηξε ο άνεμος (μας πήρε και ... μας σήκωσε)!
..12. Ολική έκλειψη ηλίου, σελήνης και ... νοημοσύνης
..11. Οι κατά ... φαντασίαν γνωρίζοντες
..10. Η σιωπή των αμνών (Περί τού Αγίου Φωτός)
...9. Η πινακίδα Ι.Ν.Β.Ι.
...8. Θεïκό σχέδιο ή … σατανική αντιγραφή;
...7. Δάσκαλε που δίδασκες ...
...6. Η καραμέλα των «ανθρωπομορφικών εκφράσεων»
...5. Περί «δημοκρατικότητας»
...4. Όλα συγχωρούνται; - Μμμ, δε νομίζω.
...3. Ο (διάτρητος) παρθενικός υμένας
...2. ΗΣΑΪΑΣ, Ζ΄ 14 - παρθένος(= ανέγγιχτη) ή ...
.......παρθένος (= νεάνις);
...1. Συγγνώμη, δεν μπορώ να περιμένω άλλο πια!

Επειδή όλα κάποτε τελειώνουν...

Επειδή όλα κάποτε τελειώνουν...

Κυριακή, 1 Μαρτίου 2009

Τo κάψιμο του Καρνάβαλου… (Περί «υιών ποιητών»)


Απόκριες λοιπόν. Η ιδανικότερη περίοδος δηλαδή για να ασχοληθούμε με... μασκαριλίκια και να κάψουμε τον Καρνάβαλο... Θα θυμάστε, λοιπόν, το κράξιμο διαρκείας που ’χα ρίξει στην Ο.Ο.Δ.Ε. με αφορμή την κατακρεούργηση της αρχαιοελληνικής φράσης υιός ποιητός. Στο επίμαχο κείμενο, για όσους δεν γνωρίζουν, ο συντάκτης είχε επιχειρήσει να εξηγήσει στους Μάρτυρες της Σκοπιάς ότι το 2ο πρόσωπο της τριαδικής θεότητας, δηλαδή ο Υιός, δεν κατασκευάστηκε από τον Πατέρα, αλλά γεννήθηκε (άχρονα) απ’ αυτόν:
Στο Σύμβολο της Πίστης, κάνουμε σαφή διαχωρισμό του «γεννητού» από το «κτιστό». Λέμε για τον Ιησού Χριστό: «Γεννηθέντα, ου ποιηθέντα». Δηλαδή: «γεννήθηκε, και δεν κατασκευάστηκε».
Και συνεχίζει το κείμενο:
Προχωράμε τώρα σε λεξικογραφική ανάλυση, από το πολύτομο «Μέγα Λεξικό Όλης Της Ελληνικής Γλώσσης» Δ. Δημητράκου, όπου παρέχει εκτός από τις λέξεις, και παραδείγματα: […]
Στο ίδιο λεξικό όμως, αν δούμε τη λέξη: «γεννητός», που είναι και η λέξη που μας ενδιαφέρει, αντιλαμβανόμαστε ΑΚΡΙΒΩΣ τη Χριστιανική διάκριση που κάνουν οι Χριστιανοί μεταξύ των λέξεων«γεννητός» και «ποιητός». Λέει λοιπόν το λεξικό για τη λέξη: “γεννητός»: Ο δια γεννήσεως λαβών ύπαρξιν, συνήθως κατ’ αντίθεσιν προς το «ποιητός»: Πλάτωνος Νόμοι 923 Ε: «είτε γεννητός ων (υιός), είτε ποιητός».
Ειδικά το παράδειγμα αυτό, δείχνει ότι η διάκριση «γεννητού» και «ποιητού», είναι κάτι γνωστό από την προχριστιανική ακόμα εποχή, από τον 5ο αιώνα μ.Χ. στον καιρό του Πλάτωνος. Και σήμερα, 2,5 χιλιετίες αργότερα, έχουμε τους Μάρτυρες της Σκοπιάς, να μη μπορούν να καταλάβουν τη διαφορά των δύο αυτών εννοιών! Δηλαδή βρίσκονται ακόμα πιο πίσω από την εποχή του Πλάτωνα; Χειρότερα και από τους ειδωλολάτρες;

Αυτά έλεγε, λοιπόν, επί λέξει η απολογία. Κι εγώ, λοιπόν, σχολιάζοντας το προφανές, αυτό δηλαδή που έβλεπα αποτυπωμένο στη ροή του κειμένου, έκανα λόγο αρχικά για «σοβαρότατες ανακρίβειες», μετά για «λανθασμένη ερμηνεία», αργότερα για «τερατώδες λάθος» και κάποια στιγμή πια φορτωμένος από την απίστευτη φανατίλα του πολυπλόκαμου τρολ που είχε ενσκήψει σαν πληγή στο ιστολόγιο ετούτο, άφησα κατά μέρος τις ευγένειες και μίλησα καθαρά και ξάστερα για «απίστευτου μεγέθους διαστρέβλωση». Διότι όπως εξήγησα, στα αρχαία Ελληνικά το ποιητός όταν αναφερόταν σε τέκνο, δε σήμαινε… κατασκευασμένο, αλλά… υιοθετημένο! Και όχι μόνο το εξήγησα, αλλά το υπενθύμιζα σε τακτά χρονικά διαστήματα μπας και φιλοτιμούνταν κανείς να αποκαταστήσει το λάθος. Αλλά πού… Δύο φορές αφιέρωσα ξεχωριστά ποστ για το θέμα αυτό (το 81 και το 82), μία φορά ξεχωριστό σχόλιο, 15 (!) φορές το υπενθύμισα στην αρχή και στο τέλος άλλων σχολίων, κι αφού πια είδα κι απόειδα, το ’βαλα και στα… LoL στο κάτω μέρος της σελίδας, μπας και υπάρξει κάποια αντίδραση. Αλλά φευ! Παρόλο δε που ο καμουφλαρισμένος συνεργάτης της Ο.Ο.Δ.Ε. (ο οποίος, υπενθυμίζω, σε κάποιο άλλο απολογητικό κείμενο είχε προσυπογράψει την επίκληση της παραπλανητικής πληροφορίας) διάβασε τις υπενθυμίσεις και επανήλθε μάλιστα και με νέο σχόλιο, για την ταμπακιέρα κουβέντα! Ούτε μία λέξη ۬ ούτε μία αντίδραση!

Μέχρι που πριν από λίγες μέρες τον πέτυχα στου Ροΐδη όπου συνηθίζει να παρασιτεί. Το θέμα, λοιπόν, ήταν ο Κοσμάς ο Αιτωλός. Όμως ο άνθρωπος έκανε για άλλη μία φορά το λάθος, εντελώς αναίτια και απρόκλητα να με πιάσει στο στόμα του. Ε και τότε έγινε το… κακό. Η μια κουβέντα έφερε την άλλη μέχρι που κάποια στιγμή του… υπενθύμισα και το παλιό το ζήτημα το χιλιοξεχασμένο:
Επειδή έχεις βαλθεί να μας βγάλεις όλους εδώ μέσα απατεώνες, σε προκαλώ -αν φοράς παντελόνια- να πάρεις εδώ και τώρα ενώπιον όλων, ξεκάθαρη θέση για την απίστευτου μεγέθους διαστρέβλωση της αρχαιοελληνικής φράσης υιός ποιητός που διαπράχτηκε σε δύο κείμενα της Ο.Ο.Δ.Ε. εκ των οποίων το ένα προσυπέγραψε κάποιος απολογητής ονόματι… Papyrus 52. Kαλά, καλά, ξέρουμε, δεν έχεις καμία σχέση εσύ με τον εν λόγω απολογητή, αλλά να…, επειδή έχω βγάλει τα λυσσακά μου όλους αυτούς τους μήνες για την τερατώδη αυτή παραποίηση κι εκεί στην Ο.Ο.Δ.Ε. δε φαίνεται να ιδρώνει τ’ αφτί τους, μήπως θα μπορούσες να τους σκουντήσεις λιγάκι ή αν δεν έχεις προσωπικές επαφές μαζί τους, θα μπορούσες έστω να μας πεις πώς το βλέπεις το θέμα εσύ προσωπικά;

Και -ω του θαύματος- και ο πολυπλόκαμος κατάσκοπος πήρε επιτέλους θέση, και την Ο.Ο.Δ.Ε. σκούντησε και η Ο.Ο.Δ.Ε. απάντησε!! Τριπλό θαύμα δηλαδή! Αναπέμφθηκαν, βέβαια, δεήσεις και για… τέταρτο θαύμα, την αποτροπή δηλαδή της επερχόμενης γελοιοποίησης, αλλά οι προσευχές των απολογητών δεν εισακούστηκαν. Ίσως επειδή ο Θεός αγαπά τον κλέφτη, αλλά αγαπά και τον νοικοκύρη… Καθήστε λοιπόν τώρα, αγαπητοί φίλοι, αναπαυτικά στην καρέκλα σας και… LoLάρετε κατά βούληση!

Ο.Ο.Δ.Ε.:

[…] Λογικό ήταν φυσικά το να «μην ιδρώνει το αφτί μας», από τέτοιου είδους γελοία επιχειρήματα, (όπως και ΟΛΑ τα άλλα επιχειρήματα του εν λόγω «πνεύματος αντιλογίας»), μια και ουσιαστικά δεν λέει τίποτα σοβαρό! Επειδή, όσο και αν ψάξετε αυτά που γράψαμε εμείς, θα διαπιστώσετε ότι ΠΟΥΘΕΝΑ δεν είπαμε, ότι ο Πλάτωνας τεκμηριώνει τη Χριστιανική θέση περί γεννητού και ποιητού, ή ότι εννοεί «κατασκευασμένος», αλλά είπαμε σαφώς, ότι απλώς τεκμηριώνει την αρχαιότατη (από τότε) διάκριση, μεταξύ των λέξεων «ποιητό» και «γεννητό». Εμείς σαφέστατα γράψαμε: «Ειδικά το παράδειγμα αυτό, δείχνει ότι η διάκριση γεννητού”  και ποιητού, είναι κάτι γνωστό από την προχριστιανική ακόμα εποχή, από τον 5ο αιώνα μ.Χ. στον καιρό του Πλάτωνος», και μάλιστα το τονίσαμε και με έντονα γράμματα!!! Προς τι λοιπόν μας κατηγορεί για «παραποίηση»; Τι παραποιήσαμε; Τη διάκριση γεννητού και ποιητού θέλαμε να δείξουμε από τον καιρό του Πλάτωνος, και την αποδείξαμε ξεκάθαρα. […]
Συνεπώς ουδέποτε υποστηρίξαμε, ότι ο Πλάτωνας εννόησε «κατασκευαστός», όπως ισχυρίζεται ο «αναιρετής» μας. Γι' αυτό και η «λογική» του υποτιθέμενου «αναιρετή» μας, είναι του τύπου: Η ΟΟΔΕ είπε ότι ο Πλάτωνας διακρίνει το «γεννητός» από το «ποιητός», και αφού το ποιητός σημαίνει «κατασκευαστός», άρα η ΟΟΔΕ είπε ότι ο υιοθετημένος είναι «κατασκευαστός". Δηλαδή ουσιαστικά μας λέει: «Το μπουζούκι είναι όργανο. Ο αστυνομικός είναι όργανο, άρα ο αστυνομικός είναι μπουζούκι». Ας μην παραπονιέται λοιπόν που δεν ασχολούμαστε με τα πραγματικά γελοία «επιχειρήματά» του.

Αυτά, λοιπόν, μου απάντησε η Ο.Ο.Δ.Ε. κι εγώ τώρα υποτίθεται πως διαψεύστηκα, εκτέθηκα, έγινα ρεζίλι και όλα τα σχετικά… Όμως αλίμονο, για να δούμε για ποιους ακριβώς ισχύουν στην πραγματικότητα τα παραπάνω. Τους απάντησα, λοιπόν, κι εγώ:
Εσείς λοιπόν, έξυπνα πουλάκιά μου (που από τη μύτη πιαστήκατε…), ΔΕΝ είπατε απλώς ότι και την εποχή του Πλάτωνα υπήρχε διάκριση μεταξύ «γεννητού» και «ποιητού», έτσι γενικά κι αόριστα, αλλά συνδέσατε τη διάκριση αυτή ρητά, άμεσα και εμφατικά με την αντίστοιχη χριστιανική, η οποία όπως είδαμε έλεγε πέραν πάσης αμφισβήτησης: ποιητός υιός= κατασκευασμένος υιός. Το είπατε καθαρά («αντιλαμβανόμαστε ΑΚΡΙΒΩΣ τη Χριστιανική διάκριση που κάνουν οι Χριστιανοί μεταξύ των λέξεων») και δυστυχώς για σας πίσω δε γυρίζει. Το μόνο που μπορείτε να κάνετε για να περιορίσετε τη ζημιά, είναι να παραδεχθείτε ρητά και επίσημα ότι ανεξάρτητα από το τι πραγματικά εννοούσατε, έτσι όπως το γράψατε στο κείμενό σας, καλώς κατάλαβα αυτά που κατάλαβα και συνεπώς καλώς σάς έκραξα!
Σας είχα προειδοποιήσει κάποτε ότι [...] είναι άσκοπο να επιχειρείτε ρητορικά κόλπα μαζί μου. Εσείς όμως δε δώσατε σημασία στην προειδοποίησή μου αυτή και ιδού τώρα το αποτέλεσμα…

Και βέβαια, το ίδιο το γεγονός ότι, εσύ Δηδρ, προτού καν αναφέρω ποια
ήταν η λέξη που έκανε τη διαφορά (η λέξη δηλαδή
 «ακριβώς»), είχες ήδη… ψυλλιαστεί πού εστιαζόταν το πρόβλημα και τσουπ, ακριβώς εκεί πρόλαβες να τρέξεις, τα λέει όλα! Κάτσε να δεις, πώς   το λέμε λαϊκιστί... «καρφώθηκες»;

Καρφώθηκε, λοιπόν, ο φίλος μας, παιδιά. Και μάλιστα καρφώθηκε πολύ άσχημα. Διαβάστε όλα αυτά τα σάπια που έγραψε στην απέλπιδα προσπάθειά του να διαστρέψει την αδιαμφισβήτητη σημασία της λέξης «ΑΚΡΙΒΩΣ» και να προετοιμάσει ψυχολογικά τους αναγνώστες για την επερχόμενη απάντηση της Ο.Ο.Δ.Ε., και θα τον λυπηθεί η ψυχή σας! 24 Φεβρουαρίου, λοιπόν, και ώρα 10:35 ακούστηκε η πρώτη προαναγγελία των όσων δημοσίευσε η Ο.Ο.Δ.Ε. την... επομένη (απίστευτο κάρφωμα, ρε παιδιά, LoL!!):
Έτσι, η λέξη «ΑΚΡΙΒΩΣ» δεν φαίνεται να πηγαίνει στο Ορθόδοξο Δόγμα, αλλά στη ΔΙΑΚΡΙΣΗ των εννοιών! Δεν νομίζω ότι εξηγείται αλλιώς. […]
Με τη λέξη «ΑΚΡΙΒΩΣ» θα πρέπει (σ.σ. υποθέτει… - καλόο!) να εννοούν ότι άλλος ο γιος που γεννήθηκε και άλλος ο γιος που υιοθετήθηκε δηλ. ΔΕΝ γεννήθηκε από εκείνη που τον έχει στο σπίτι της. Άρα η διαφορά του «γεννητός» και του «ποιητός» εννοείται με βάση το λεξικό και όχι το Δόγμα. Το παράθεμα από τον Πλάτωνα δεν φαίνεται να μπαίνει ως προφητικό από την ΟΟΔΕ, αλλά ως αντιγραφή από τα ίδια τα λεξικά, για να δείξουν ότι το «γεννητός» ΔΕΝ μπερδεύεται με το «ποιητός» ούτε καν στην Αρχαία Ελλάδα, όπου το ένα σημαίνει κάποιον τον γέννησε η ΙΔΙΑ η μάνα του από την κοιλιά της, ενώ το άλλο σημαίνει ότι κάποιοι τον υιοθέτησαν και άρα οι έννοιες διαφέρουν. […]

Κι εγώ, λοιπόν, που λατρεύω να εκθέτω τις πονηριές των απολογητών στον δημόσιο γέλωτα, θα ξαναπώ ότι οι αστείες αυτές δικαιολογίες απορρίπτονται και επιστρέφονται στους αποστολείς ως επιεικώς απαράδεχτες (επιπέδου νηπιαγωγείου και κάτω), αφού, επαναλαμβάνω, οι ακριβείς διατυπώσεις που χρησιμοποιήθηκαν ΔΕΝ αφορούσαν το απλό γεγονός ότι και στην αρχαία Ελλάδα άλλο πράγμα σήμαινε ο γεννητός υιός και άλλο ο ποιητός (αδιάφορο τι), αλλά συνδέθηκαν ρητά, άμεσα και εμφατικά («ΑΚΡΙΒΩΣ τη Χριστιανική διάκριση») με την ορθόδοξη ερμηνεία, η οποία -όπως όλοι είδαμε- έλεγε: ποιητός υιός= κατασκευασμένος υιός και όχι γεννητός.

Κατόπιν τούτου λοιπόν προτείνω στην αξιότιμη Ο.Ο.Δ.Ε. να επαναδιατυπώσει
τη χαριτωμένη παράγραφο περί «αστυνομικού και μπουζουκιού» που μου
αφιέρωσαν,

από:

[…] Η ΟΟΔΕ είπε ότι ο Πλάτωνας διακρίνει το «γεννητός» από το «ποιητός», και αφού το «ποιητός» σημαίνει «κατασκευαστός», άρα η ΟΟΔΕ είπε ότι ο υιοθετημένος είναι «κατασκευαστός». Δηλαδή ουσιαστικά μας λέει: «Το μπουζούκι είναι όργανο. Ο αστυνομικός είναι όργανο, άρα ο αστυνομικός είναι μπουζούκι». Ας μην παραπονιέται λοιπόν που δεν ασχολούμαστε με τα πραγματικά γελοία «επιχειρήματά» του 
σε:
Η Ο.Ο.Δ.Ε. είπε ότι ο Πλάτωνας διακρίνει το «γεννητός» από το «ποιητός» με τον ίδιον ακριβώς τρόπο που το αντιλαμβανόμαστε και εμείς οι ορθόδοξοι, και επειδή στα αρχαία Ελληνικά το «υιός ποιητός» δυστυχώς για μας δεν είχε τη σημασία που αφήσαμε όλους να καταλάβουν ότι είχε, την… κάτσαμε! Πώς να ασχολούμασταν, λοιπόν, με τα καταραμένα τα επιχειρήματα του (γκρρρ!!) αναιρετή μας; Το κάναμε όταν πια δε γινόταν διαφορετικά, όταν δηλαδή μας έκραξε σε ένα μπλογκ με πολλαπλάσια επισκεψιμότητα και συμμετοχή από το καταραμένο το δικό του.

Και βέβαια όχι μόνο ΔΕΝ σκοπεύω να ζητήσω συγγνώμη από την Ο.Ο.Δ.Ε. ή να κάνω... κωλοτούμπα όπως τόλμησε να μου προτείνει ειρωνικά το ορνιθόμορφο τρολ που είχε προσυπογράψει την παραποίηση, αλλά θα συνεχίσω ακάθεκτος το ανελέητο κράξιμο μέχρι να βάλουν επιτέλους μυαλό και να καταλάβουν ότι το άνοστο κουτόχορτο που σερβίρουν στο ευσεβές ποίμνιο, δεν αρέσει σε όλους τους ανθρώπους…
..
..

4 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

"...να παραδεχθείτε ρητά και επίσημα ότι ανεξάρτητα από το τι πραγματικά εννοούσατε, έτσι όπως το γράψατε στο κείμενό σας, καλώς κατάλαβα αυτά που κατάλαβα και συνεπώς καλώς σάς έκραξα!"

Πλέον, όλες οι ελπίδες για την επάνοδο της ψυχικής σου υγείας αποθέτονται μόνο στους ειδικούς.

Κώστας είπε...

Ευχαριστώ αδερφέ. Καλή αποκατάσταση και σ’ εσένα…

earlychristiandoctrine είπε...

Για να ανεβάσω τις φιλολογικές αναλύσεις περί γεννητού και ποιητού σε ακόμη υψηλότερα επίπεδα, θα ήθελα να ρωτήσω τι σημαίνει το αρχαίο ρήμα τεκνοποιώ:

1. Κατασκευάζω παιδί
2. Υιοθετώ παιδί
3. Γεννάω παιδί

Ο νικητής κερδίζει ένα μίξερ τριών ταχυτήτων

(συγχωρέσατέ μου το χιούμορ)

Κώστας είπε...

Mίξερ τριών ταχυτήτων; Να το κάνουμε καλύτερα μια υιοθεσία από την Αντζελίνα Τζολί; :-))

Επίσημοι, δεδηλωμένοι και... επιστημονικώς τεκμηριωμένοι αναγνώστες:

Πρόσφατα σχόλια

Πρόσφατα σχόλια

Πρόσφατα σχόλια

Τομέας LOL - γελάστε ελεύθερα!

Τομέας LOL - γελάστε ελεύθερα!

Μια πρώτη γεύση τού τι ακολουθεί, χεχε...

Μια πρώτη γεύση τού τι ακολουθεί, χεχε...
Αν θέλετε να σχολιάσετε το... ασχολίαστο, επισκεφτείτε το μπλογκ του Διαγόρα! (Κλικ στην εικόνα)

Κάτι λείπει, κάτι λείπει...

Κάτι λείπει, κάτι λείπει...
Τον ήλιο, ρεεεεεεεεε - τον ήλιο!!

Ο αγνός και αμόλυντος... λεμούριος, χεχε

Ο αγνός και αμόλυντος... λεμούριος, χεχε
Μα καλά, τι λένε τα άτομα;
Λεμούριος (πρωτεύον θηλαστικό):

Τι;; «Μόνο οι γυναίκες έχουν παρθενικό υμένα»; Μα καλά, πάνε καλά οι άνθρωποι;
Κι ο δικός μου δηλαδή τι είναι;




«Αγιο φως»: ουρανόθεν ή...

Απόσπασμα από την Ευχή για το «άγιο φως»:

«[…] παρακαλούμεν και δεόμεθά σου, Παναγιότατε Δέσποτα, όπως αναδείξης
αυτό αγιασμού δώρον και ΠΑΣΗΣ ΘΕЇΚΗΣ ΣΟΥ ΧΑΡΙΤΟΣ ΠΕΠΛΗΡΩΜΕΝΟΝ,
διά της χάριτος τού Παναγίου και φωτοφόρου Τάφου σου˙[…] Αμήν».

Ερώτηση κρίσεως:


Έχει ανάγκη ένα εξώκοσμο φως που υποτίθεται πως κατέρχεται θαυματουρχικά
απευθείας από την άκτιστη χάρη τού Θεού, τη μεσολάβηση τού Παναγίου Τάφου
ή οποιαδήποτε ειδική δέηση, για να πλημυρίσει μ’ αυτό από το οποίο εξ ορισμού
θα έπρεπε
ήδη να… ξεχείλιζε;

Πόθεν;

Υπέρμαχοι τού «αγίου φωτός»:

Το ότι ο Πατριάρχης βρίσκεται μόνος μέσα στο κουβούκλιο δεν έχει καμία απολύτως
σημασία ούτε και είναι επιχείρημα, αφού η Ακοίμητη Κανδήλα που υπάρχει μέσα,
τη συγκεκριμένη μέρα είναι ΣΒΗΣΤΗ!

Π. Γ. Μεταλληνός:

«[…] Από τον 4ο αιώνα μ.Χ. (380) μαρτυρείται απ’ την Αιθερία, μια Ισπανίδα που πήγε
και προσκύνησε, ότι υπάρχει η ακοίμητος κανδήλα στον άγιο τάφο.
Πιστεύω λοιπόν
και καταλήγω, όταν υπάρχει πίστις και χάρις Θεού στον συγκεκριμένο Πατριάρχη,
γίνεται το θαύμα. Όταν δεν υπάρχει πίστις, μπορεί η κανδήλα να χρησιμοποιηθεί
γι’ αυτό...».




Φωτιά στα μπατζάκια μας...

Φωτιά στα μπατζάκια μας...
Αχ βρε παλιόπαιδο, Ιγκόρ...

... φωτιές που μας άναψες!

Τσάμπα το μπουγέλο…

Στην ιστορία τού Κατακλυσμού ο Θεός τιμώρησε τους ανθρώπους για κάτι που όπως
μετά ΡΗΤΑ ομολόγησε
,
ήταν απλώς μέσα στη φύση τους! Το ήξερε λοιπόν αυτό, κι όμως
τους έπνιξε. Όλους! Μαζί και τα ζώα. Και τους έπνιξε επειδή, λέει, … μετάνιωσε (!!) που
τους είχε φτιάξει! Για να μετανιώσει μετά… εκ νέου και να παραδεχθεί ότι βασικά… δεν
έπρεπε να είχε μετανιώσει εξαρχής! Κι όλα αυτά από έναν…
προγιγνώσκοντα θεό!!

Λοιπόν, δεν πιστεύω κάποιος από εσάς να κατάλαβε τίποτα, ε;

Όπως αναφέρει το Κατά Μάρκον Δ´ 10-12, όταν κάποτε οι μαθητές ρώτησαν
τον Χριστό γιατί δίδασκε με παραβολές, αυτός έδωσε αυτολεξεί την εξής απάντηση:
«Σ’ εσάς δόθηκε η δυνατότητα να γνωρίσετε τα μυστήρια τής βασιλείας τού Θεού˙
σ’ εκείνους δε έξω όλα δίνονται με παραβολές ώστε οι βλέποντες να βλέπουν αλλά
να μην αναγνωρίζουν, και οι ακούοντες ν’ ακούν, αλλά να μην αντιλαμβάνονται,
μην τυχόν και μετανοήσουν και τους συγχωρεθούν τα αμαρτήματά τους».

Με το χέρι στην καρδιά: πώς ακριβώς θα χαρακτηρίζατε εσείς έναν δάσκαλο (Ιησούς)
που σύμφωνα με τα ίδια τα λεγόμενά του, διδάσκει επίτηδες με πολύπλοκο τρόπο
(παραβολές) με στόχο κάποιοι μαθητές του -πιθανότατα οι περισσότεροι- παρότι
παρακολουθούν το μάθημα, να μην μπορούν να καταλάβουν τίποτα, στερούμενοι έτσι
τις όποιες θεωρητικές ελπίδες θα είχαν («μην τυχόν και») να αντεπεξέλθουν στις υψηλές
απαιτήσεις («μετανοήσουν») και να πετύχουν («συγχωρεθούν»);

Είναι μια παρθένος οπωσδήποτε... παρθένα;

Είναι μια παρθένος οπωσδήποτε... παρθένα;
Dirne: Μη με βλέπετε έτσι… Εγώ κάποτε ήμουν… παρθένα!
Χριστιανοί για ν’ αποδυναμώσουν την εβραϊκή λέξη bethulah που θα έπρεπε κανονικά να υπήρχε στη θέση τού almah «νεάνις», εάν η περίφημη προφητεία τού Ησαΐα όντως έθετε στο επίκεντρο μια… ανέγγιχτη παρθένο:

«Αλλά και στις γλώσσες των άλλων λαών της Μ. Ανατολής η αντίστοιχη της λέξης bethulah δεν σημαίνει απαραίτητα την (με την βιολογική σημασία) παρθένα. Για παράδειγμα, στα Ακκαδικά η λέξη batultu σημαίνει κυρίως μια ηλικιακή ομάδα. Μόνο σε συγκεκριμένα πλαίσια σημαίνει την παρθένα. Στα κείμενα της Ουγκαρίτ, η λέξη btlt είναι συνήθης χαρακτηρισμός για την Anat, την γυναίκα του Βάαλ. Σε αραμαϊκά κείμενα διαβάζουμε για γυναίκα, btwlt, η οποία είναι επίτοκος (σε τοκετό).»

Και τώρα προσέξτε απίστευτη περίπτωση-λουκούμι από τα Γερμανικά:

Η λέξη Dirne (ντίρνε) ξεκίνησε από μιαν αμάρτυρη γερμανική ρίζα με τη σημασία «παρθένος», συνέχισε στα Παλαιογερμανικά με την ίδια ακριβώς σημασία, υπέστη αργότερα σημασιακή διεύρυνση αλλάζοντας σε «νεαρό κορίτσι» κι εν συνεχεία σε «υπηρέτρια», για να ξεπέσει τελικά σε... «ΠΟΡΝΗ»!! Οι μεταβολές αυτές δε, συντελέσθηκαν εντός μιας, αν όχι μικρότερης, το λιγότερο ίσης χρονικής περιόδου με τις αντίστοιχες σημασιακές αλλαγές που εμφάνισε η σημιτική λέξη, και μάλιστα σε αντίθεση μ’ αυτήν, οι μεταβολές δεν έλαβαν χώρα σε συγγενείς μεν, διαφορετικές δε γλώσσες (Ακκαδικά, Ουγκαριτικά, Αραμαϊκά, Εβραϊκά) αλλά εντός τού ΙΔΙΟΥ γλωσσικού συστήματος (Γερμανικά)!



Θα... καλοπεράσετε, παλιόπαιδα!

Κολιτσάρας:

«
Είναι σπάνια η περίπτωση που ο Θεός τιμωρεί τα αθώα τέκνα για τις αδικίες των
γονέων τους˙ και αν καμιά φορά τα τιμωρεί
το κάνει για να ανταμείψει τα τέκνα πιο
πλουσιοπάροχα στην μέλλουσα ζωή. Ο Θεός όμως τιμωρεί την κακία μέχρι τρίτης
και τετάρτης γενεάς
εφ’ όσον οι απόγονοι μιμούνται την κακία των προγόνων τους
και μισούν τον Θεό. Διαφορετικά ο Θεός είναι πάντοτε δίκαιος, αν και
είναι απόκρυφες
σε μας οι βουλές Του».


Δηλαδή, για να κάνουμε… μετάφραση τής μετάφρασης και ερμηνεία τής ερμηνείας,
ΝΑΙ, ενίοτε τιμωρούνται ΚΑΙ ΑΘΩΟΙ
για τα ανομήματα των ασεβών προγόνων τους
(1η πρόταση), ΟΧΙ, ποτέ δεν τιμωρούνται αθώοι απόγονοι (2η πρόταση), αν και
ποτέ
δεν ξέρεις
(3η πρόταση)!!

Είναι λοιπόν ή δεν είναι το θέμα για… LoL;


Φτιαγμένη από το... πουθενά!!

Εξυπνάκηδες εικονολάτρες:

Οι ανόητοι οι αρχαίοι Έλληνες να πιστεύουν πως τα περίφημα διοπετή ομοιώματα
έπεφταν κατ’ ευθείαν από τον ουρανό,
συστημένα με αποστολέα τον ίδιο τον Δία…
Ρε τους βλάκες…

Απάντηση:

Σσσσσς! Αχειροποίητα!
Εξυπνάκηδες εικονολάτρες:

Πόσο ανόητοι ήταν αυτοί οι ειδωλολάτρες οι αρχαίοι Έλληνες με τις δεισιδαίμονες
φαντασιοπληξίες τους περί αγαλμάτων που
μιλούσαν, χαμογελούσαν, μετακινούνταν
από μόνα τους, προστάτευαν και… πετούσαν φωτιές
όταν βέβηλοι επιχειρούσαν να τα
απομακρύνουν από τον ιερό τόπο λατρείας τους! Μα είναι ποτέ δυνατόν να πίστευαν
τέτοια πράγματα;

Απάντηση:

Δεν είμαι απόλυτα σίγουρος ποια απάντηση θα ταίριαζε για την περίπτωσή τους.
Να απαντήσουμε λαϊκιστί με το κλασικό «είπε ο γάιδαρος τον πετεινό κεφάλα!»; Ή να
τους υπενθυμίσουμε καλύτερα ότι «στο σπίτι τού κρεμασμένου δεν μιλάνε για σχοινί!»;
Μήπως πάλι να πάρουμε το «μωραίνει Κύριος ον βούλεται απολέσαι» ή καλύτερα την
περίφημη ρήση τού Ιησού περί κάρφους και… δοκού εν τω οφθαλμώ ημών; Ή μήπως
όλα αυτά μαζί; Διότι πώς αλλιώς θα πρέπει ν’ απαντήσει κανείς σε ανθρώπους που
τολμάνε και σχολιάζουν ειρωνικά τα παραπάνω, όταν στο ίδιο το σύστημα πίστης
που ασπάζονται κι ακολουθούν , «υπάρχουν»… δακρυροούσες
και -Θεός φυλάξοι!-
αιμοροούσες Παναγίες,
ιστορίες (γι’ αγρίους) περί εικόνων που θαυματουργικά…
φεγγοβολούσαν, μιλούσαν, κουνούσαν τα δάχτυλά τους και… τηλεμεταφέρονταν
από
το ένα μέρος στο άλλο; Έλεος, δηλαδή! Έλεος!

Θαύμα!

Θαύμα!
Πώς ένα διαδικτυακό τρολάρισμα μετατράπηκε εν μια νυκτί σε... θαύμα!

Να 'ταν η ζήλια ψώρα...

Φανταστείτε δηλαδή να ΜΗΝ είχε... παρρησία!

Παραφρονήστε ελεύθερα:

1ον : Η αειμεσιτεύουσα Παναγία ως μητέρα τού Χριστού έχει παρρησία ενώπιον του.
2ον :
Η Παναγία στον γάμο τής Κανά το μόνο που είπε ήταν: «Δεν εχουν άλλο κρασί».
3ον : Ο Χριστός παρά την… παρρησία τής μητέρας του,
την αποπήρε!
4ον
: Αυτό συνέβη επειδή στη συγκεκριμένη περίπτωση ο Χριστός μιλούσε ως Θεός
.........και απλώς απαίτησε από τη φυσική του μητέρα τον προσήκοντα σεβασμό.
5ον :
Η Παναγία… ανάγκασε (!) τον Χριστό να κάνει το θαύμα πρόωρα.
6ον : Ο Χριστός συνεπώς έκανε κάτι παρά την αρχική του πρόθεση ۬ επηρεάστηκε
.........
και άλλαξε γνώμη!
7ον :
Ο Χριστός είναι… προγιγνώσκων και… άτρεπτος!
8ον :
Όχι, όχι: ο Χριστός, είπαμε, στη συγκεκριμένη περίπτωση δε μιλούσε ως άνθρωπος,
.........αλλά… ως Θεός!!

Βοήθ... γκλουκ!!

Βοήθ... γκλουκ!!

Άφθαρτος!!

Άφθαρτος!!
Γειά σας! Με βρήκαν στην Κίνα, είμαι περίπου... 3000 ετών, αταρίχευτος, μα όχι... άγιος!

Άγγελος ή διάβολος; Οι ειδικοί ας γνωμοδοτήσουν!

Άγγελος ή διάβολος; Οι ειδικοί ας γνωμοδοτήσουν!

Was ist Wahrheit?

Sprechen Sie Deutsch? Dann klicken Sie doch mal hier rein!

Ευχαριστούμε!

Ευχαριστούμε!