Τρία πουλάκια κάθονταν…

Έγινα διάσημος λοιπόν, όπως σχολίασε τις προάλλες ένας επισκέπτης τού μπλογκ. Η Ο.Ο.Δ.Ε., βλέπετε, μού έκανε την ύψιστη τιμή ν’ ασχοληθεί και επισήμως μαζί μου, επιβεβαιώνοντας έτσι μεγαλόψυχα τη μέχρι πρότινος αμφισβητούμενη διαδικτυακή μου… ύπαρξη! Αφορμή γι’ αυτό στάθηκε ένα παλαιότερο ποστ, όπου σχολιάζοντας έναν απολογητικό οδηγό αντιμετώπισης τού ευρύτερου αντιχριστιανικού λόμπυ, είχα καταλήξει στη διαπίστωση ότι εδώ, τελικά, μάλλον ισχύει το περίφημο… «δάσκαλε που δίδασκες και νόμο δεν εκράτεις». Ο συγγραφέας τού κειμένου αυτού, ωστόσο, παρότι είχε την ευγενή καλοσύνη να με ανεβάσει… κατηγορία («επειδή ορισμένοι έχουμε μαζί του προσωπική γνωριμία, […] και λόγω τής φιλικής εκτίμησής μας προς αυτόν»), έκρινε τις αντιρρήσεις μου απαράδεκτες και απαντώντας με ύφος ενός απροσδιόριστου αριθμού… καρδιναλίων, επισήμανε μεταξύ άλλων τα εξής:

1) Εκείνοι στο άρθρο τους κατηγορούσαν τους συκοφάντες τής Εκκλησίας, που, παρότι βλέπουν πως οι ανυπόστατες κατηγορίες τους δεν ευσταθούν, αντί να ζητήσουν συγγνώμη και να αποκαταστήσουν την αλήθεια, συνεχίζουν απτόητοι να επαναλαμβάνουν τα ίδια ψεύδη. Εγώ όμως μιλούσα «απλώς για ερμηνείες χωρίων και απλή ιδεολογική αντιπαράθεση δογματικής σημασίας». Κι εν πάσει περιπτώσει, «η συκοφαντία είναι κάτι πολύ βαρύτερο […]. Στην αποδεδειγμένα ψευδή συκοφαντία, οφείλει κάποιος μια απολογία για την άδικη συκοφαντία του και μια συγνώμη για τα όσα κατηγόρησε τον άλλο […].»

2) Εκείνοι μιλούσαν «για αντιπαράθεση σε Φόρουμ και Μπλογκς», ενώ εγώ «για ιδιωτικές δημοσιεύσεις». Όμως «για να αντιπαρατεθεί κάποιος σε ένα φόρουμ, αυτό γίνεται με τη σύμφωνη γνώμη και τών δύο πλευρών. Και αυτού που έχει το φόρουμ, και αυτού που αναλαμβάνει να μπει σε μια συζήτηση». Μ’ εμένα όμως που τους κατηγορώ για φυγοδικία, πότε συμφώνησαν να συζητήσουμε; Ποιος μου είπε ότι έχουν τον χρόνο να ασχολούνται «με όποιον κάθεται και αραδιάζει δογματικά επιχειρήματα στην ιστοσελίδα του και στο μπλογκ του»; Μπήκε η ΟΟΔΕ άραγε στον χώρο μου, να μου ζητήσει συζήτηση; Πώς τους κατηγορώ για φυγή από μια συζήτηση που ποτέ δεν ξεκίνησαν μαζί μου; Το ότι μπήκαν συνεργάτες τους «ΣΕ ΑΛΛΑ ΜΠΛΟΓΚ και έκαναν συζητήσεις επί θεμάτων ΣΥΚΟΦΑΝΤΙΑΣ τής Χριστιανικής πίστης, και μετά περιμένανε δικαίως απαντήσεις, είναι κάτι εντελώς διαφορετικό. Εκεί υπήρχε μπλογκ ανοιχτό, στο οποίο μπήκαν συνεργάτες μας, με τη θέλησή τους, για συζήτηση».

3) «Άλλο η ΟΟΔΕ και άλλο το τι κάνουν τα μέλη της σε ιδιωτικές συζητήσεις». Το αν ο καθένας απ’ αυτούς, «προσωπικά σε κενά τού χρόνου του, ή στα πλαίσια άλλων συνεργαζόμενων ιστοσελίδων, μπαίνει σε φόρουμ ή μπλογκς, αυτό δεν έχει την παραμικρή σχέση με την ΟΟΔΕ ως απολογητική ομάδα». Το τι συζήτησα με τον Α ή Β συνεργάτη τους ή ακόμα και τον ίδιο τον αρθογράφο Ν.Μ. «εκτός άρθρων τής ΟΟΔΕ, αποτελεί ιδιωτική αντιπαράθεση, και όχι της ΟΟΔΕ, εκτός αν στο μήνυμα δηλωνόταν ότι αυτή είναι επίσημη απάντηση τής ΟΟΔΕ, πράγμα που θα σήμαινε ότι έγινε με κοινή επιθυμία τών μελών της». Συνεπώς, κάθε προσπάθεια να ανακατέψω την ομάδα τους σε προσωπικές συζητήσεις, εκθέτει εμένα τον ίδιο.

4) Κατηγορώ την Ο.Ο.Δ.Ε. για φυγοδικία από συζητήσεις που εσφαλμένα ισχυρίζομαι ότι είχα με συνεργάτες της, επειδή αυτοί «δεν απάντησαν σε ΑΝΑΠΟΔΕΙΚΤΟ ισχυρισμό ΑΛΛΟΥ Ορθοδόξου» (σ.σ.: τού «ευτυχώς δεν είμαι ο κωστάκης-Ανώνυμου») τον οποίο εγώ θεώρησα «τεκμήριο», ή επειδή με ειρωνεύτηκαν στη συζήτηση (σ.σ.: ο «ευτυχώς δεν είμαι ο κωστάκης-Ανώνυμος»), ή επειδή προκάλεσα κάποιον απ' αυτούς (σ.σ.: τον «ευτυχώς δεν είμαι ο κωστάκης-Ανώνυμο») να απαντήσει σε κάτι, κι αυτός δεν ασχολήθηκε μαζί μου.

5) Μπορεί η Ο.Ο.Δ.Ε. να έχει πλέον εκατοντάδες συνεργάτες, όμως όλοι τους είναι «τόσο απασχολημένοι και μοιρασμένοι σε τόσες πολλές και ποικίλες ανάγκες απολογητικής, που κανένας μπλόγκερ δεν έχει το δικαίωμα να θεωρεί ως φυγοδικία, την καθυστέρηση» να ασχοληθούν «με τα δικά του ασήμαντης αξίας επιχειρήματα». Παρ’ όλα αυτά, «στον συγκεκριμένο μπλόγκερ για τον οποίο μιλάμε εδώ (σ.σ.: για μένα ντε!), συχνά - πυκνά απαντάμε όλο και σε κάτι απ' αυτά που γράφει, όχι επειδή έχει επιχειρήματα τής προκοπής, αλλά κυρίως επειδή ορισμένοι έχουμε μαζί του προσωπική γνωριμία, και ανεβαίνει κατηγορία, λόγω τής φιλικής εκτίμησής μας προς αυτόν».

Αυτά λοιπόν, εν περιλήψει, απάντησε ο αρθογράφος Ν.Μ. με αφορμή την κριτική μου εκείνη, κι εγώ τώρα με τη σειρά μου, ξεκινώντας για ευνόητους λόγους από το ζήτημα Νο 4, ανταπαντώ τα εξής:

4) Το ότι αυτός ο… «άαλλος ορθόδοξος» που ισχυρίστηκε αναπόδεικτα πράγματα (ευχαριστώ πολύ, κάτι είναι κι αυτό…), που με ειρωνεύτηκε στη συζήτηση (sic) και που τον προκάλεσα να μου απαντήσει σε κάτι, αλλά αυτός δεν… ασχολήθηκε μαζί μου (ε δεν θα το έθετα έτσι ακριβώς το πράμα…), το ότι αυτός λοιπόν ο -και καλά- άγνωστος «άλλος» ΔΕΝ είναι συνεργάτης τής Ο.Ο.Δ.Ε., από τα περσινά Αποκαλυπτήρια και μετά, πλέον ούτε γέλιο δεν μπορεί να προκαλέσει. Όποιος από τους φίλους χριστιανούς που έφτασαν στο ιστολόγιο ετούτο ακολουθώντας τον σύνδεσμο τής Ο.Ο.Δ.Ε., επιθυμεί να διαπιστώσει ιδίοις όμμασιν τού λόγου το αληθές, δεν έχει παρά να ρίξει μια ματιά στα αναλυτικά στοιχεία που παραθέτω. Αυτό μια φορά που εγώ από την πλευρά μου έχω να πω, είναι ότι το άτομο εκείνο το οποίο επανειλημμένα με παραποίησε, με κατασυκοφάντησε και μ’ έβρισε, καταφέρνοντας έτσι να με παρασύρει σε καταστάσεις που δεν ήταν μέσα στις αρχικές μου προθέσεις (ανταπόδοση ύβρεων, μετριασμός σχολίων κ.λπ.), είναι τόσο βέβαιο ότι είναι ο συνεργάτης τής Ο.Ο.Δ.Ε. με το ψευδώνυμο «Papyrus 52» όσο βέβαιο είναι και το ότι μετά τη βροχή θα βγει ο ήλιος!

1) Λάθος, αγαπητέ φίλε - μέγα λάθος! Όταν ο «άλλος ορθόδοξος» -ο «άγνωστος» ντε, που δεν είχε καμία σχέση με την ομάδα σας- αμφισβήτησε ανερυθρίαστα αυτό που ΤΕΚΜΗΡΙΩΜΕΝΑ είχα αναφέρει για την ηλικία των κατασπαραχθέντων παιδιών (κάνοντας λόγο κι από πάνω για… «σαχλαμάρα του κωστάκη»), με συγχωρείς πολύ, αλλά δεν επρόκειτο για ΚΑΜΙΑ «απλή ιδεολογική αντιπαράθεση δογματικής σημασίας», παρά μόνο για ψυχρά, αμείλικτα και αντικειμενικώς επαληθεύσιμα δεδομένα, τα οποία εντούτοις διαστρεβλώθηκαν εν ψυχρώ! Όταν, λοιπόν, ο άνθρωπος αυτός, παρότι είχα παραθέσει από την αρχή την πηγή με ακριβέστατες αναφορές, όχι μόνο τόλμησε να με βγάλει ψεύτη (!!), αλλά βγήκε κι από πάνω χαρακτηρίζοντας την πληροφορία μου -αν είναι δυνατόν!- «σαχλαμάρα του κωστάκη» ۬ όταν, λοιπόν, ο άνθρωπος αυτός ουδέποτε είχε τη στοιχειώδη ευθιξία να ζητήσει μια συγγνώμη για την απίστευτη αυτή συκοφαντία εις βάρος μου και την ωμή παραποίηση τής αλήθειας, τότε πού ακριβώς είναι η διαφορά, αγαπητέ; Πού ακριβώς βλέπετε μια -πώς την είπαμε;- «απλή ιδεολογική αντιπαράθεση δογματικής σημασίας»; Κι όταν το ίδιο άτομο με αφορμή την επισήμανσή μου πως «η ευλογία των πιστών κατά την τέλεση μυστηρίων, δεήσεων και λοιπών λατρευτικών πράξεων σε καμία περίπτωση δεν εξαρτάται από τον βαθμό αξιοσύνης των ιερουργούντων», με αποκαλεί «βλάκα» και «ανόητο» (αφού και καλά «αυτό ισχύει για την τέλεση των επτά μυστηρίων»), χωρίς όμως να βρει ποτέ και το αντίστοιχο κουράγιο να ψελλίσει μιαν απάντηση στο ερώτημα τι γίνεται, λοιπόν, με τους αγιασμούς και τα μνημόσυνα που, βέβαια, ΔΕΝ είναι μυστήρια, πόσο διαφορετική είναι η περίπτωση αυτή από τις αντίστοιχες δικές σας; Κι επίσης, όταν στην ανάρτηση για τις χρονικές ανακολουθίες τής Σταύρωσης (το ζήτημα για το οποίο προκάλεσα τον «άλλον ορθόδοξο») απέδειξα με αδιάσειστα στοιχεία στο άτομο που είχε χλευάσει τις επισημάνσεις τού Καλόπουλου (γνωρίζεις πολύ καλά ποιον), ότι το λάθος δεν το είχε κάνει ο σκεπτικιστής συγγραφέας, αλλά… εκείνος ο ίδιος που τώρα τον κατηγορούσε, είδες εσύ κάποια παραδοχή ή ένα «συγγνώμη, λάθος»; Κι αυτά, βέβαια, δεν είναι παρά μόνο τρία εντελώς ενδεικτικά παραδείγματα. Πού να ξαναθύμιζα, δηλαδή, μια προς μία όλες τις περιπτώσεις…

2) Και το δικό μου μπλογκ ΑΝΟΙΧΤΟ ήταν, αγαπητέ, δεν ήταν κλειστό! Κι επίσης, οι -τουλάχιστον δύο- συνεργάτες σας που μπήκαν και σχολίασαν, ΜΕ ΤΗ ΘΕΛΗΣΗ ΤΟΥΣ μπήκαν, δεν τους ανάγκασα εγώ! Κι εν πάση περιπτώσει, υπήρχε ποτέ περίπτωση τα άτομα αυτά -ή και οποιαδήποτε άλλα- να παραδέχονταν δημόσια τη σχέση τους με την Ο.Ο.Δ.Ε.; Μάλλον όχι, έτσι δεν είναι; Συνεπώς, το ότι πράγματι ουδέποτε άφησε κανείς εδώ μέσα σχόλιο εκπροσωπώντας επίσημα την ομάδα σας, δεν λέει απολύτως τίποτα. Αυτό που μετράει είναι ότι -επαναλαμβάνω- δύο τουλάχιστον στενοί συνεργάτες σας (αυτοβούλως ή μη, δεν μ’ ενδιαφέρει) μπήκαν στον ελεύθερα προσβάσιμο ιστοχώρο μου και είπαν αυτά που ’χαν να πούν. Ο ένας ήταν άψογος - η καλύτερη διαφήμιση για την ομάδα σας! Ο «άλλος», όμως, αποδείχθηκε ό,τι χειρότερο συνάντησα ποτέ στο Διαδίκτυο! Και ειδικά αυτός, ναι: σε πλήθος περιπτώσεων όχι απλώς «φυγοδίκησε», αλλά μας πήρε τ’ αφτιά με την εκκωφαντική… σιωπή του! Το ίδιο δε ισχύει και για κάποιους άλλους από την Ο.Ο.Δ.Ε. που ενώ μού είχαν υποσχεθεί -αυτή τη φορά κατ’ ιδίαν- κάποιες απαντήσεις, στο τέλος τις έκαναν γαργάρα. Φαντάσου, δηλαδή, ακόμα να περίμενα…

3) Τα ’παμε πιο πάνω. Μου είναι παντελώς αδιάφορο αν οι απολογητές που με πλησίασαν (με καλές ή με κακές διαθέσεις, είναι αδιάφορο εδώ), ενεργούσαν αυτοβούλως ή όχι. Για μένα σημασία έχει ότι με πλησίασαν ۬ είτε κατ’ ιδίαν αναφέροντας ρητά τη σχέση τους με την Ο.Ο.Δ.Ε., είτε δημοσίως ως περαστικοί χριστιανοί σχολιαστές. Από τη στιγμή, λοιπόν, που κάποια από τα άτομα αυτά (που εγώ, επαναλαμβάνω, γνώριζα πως ήταν μέλη ή συνεργάτες τής Ο.Ο.Δ.Ε.) μπήκαν στον χορό μαζί μου, φυσικό ήταν να ξινίσω βλέποντας τους να τα παρατούν τόσο γρήγορα. Γιατί άμα μπεις στον χορό, θα χορέψεις - έτσι δεν λέει ο θυμόσοφος λαός; Γιατί λοιπόν σας κακοφαίνεται τώρα που γκρινιάζω; Άλλωστε αν δεν με απατά η μνήμη μου, η πρώτη φορά που αναφέρθηκα δημόσια στις παλαιότερες επαφές μου με την Ο.Ο.Δ.Ε., ήταν μόλις πέρυσι τον Ιούνιο, έναν, δηλαδή, ολόκληρο χρόνο μετά τη δημιουργία τού ιστολογίου ετούτου! Και πάλι όμως, αν δεν κάνω λάθος, αυτούς που κατηγόρησα για φυγοδικία, τους κατηγόρησα ως μεμονομένα άτομα που είτε ανήκαν είτε συνεργάζονταν με την Ο.Ο.Δ.Ε., και όχι ως «την» Ο.Ο.Δ.Ε.! Το αν τώρα για όλα όσα έγιναν, τα σκάγια παίρνουν και την υπόλοιπη ομάδα ως σύνολο ή όχι, είναι ένα ζήτημα το οποίο ΔΕΝ είναι δυνατόν να με αφορά. Ο καθένας ας βγάλει όποιο συμπέρασμα θέλει. Εμένα πάντως, όταν μου την πέφτουν τύποι όπως «ο άλλος ορθόδοξος» και ξέρω 100% ποιος «ευσεβής» απολογητής κρύβεται από πίσω, θα το αφήσω να περάσει έτσι; Όχι βέβαια! Θα τον ξεμπροστιάσω κανονικά, κι αν τώρα -έμμεσα ή άμεσα ή και καθόλου- εκτίθεται και η ομάδα με την οποία συνεργάζεται, μού είναι αδιάφορο. Ας τον κρατούσαν δεμένο!

5) Μάλιστα. Τα επιχειρήματά μου, λοιπόν, δεν είναι «τής προκοπής», ε; Περίεργο, ρε γαμώτο. Πάρα πολύ περίεργο… Και λέω πως είναι περίεργο, γιατί αυτή τη στιγμή έχω μπροστά μου κάποια μηνύματα σημαντικού προσώπου τής Ο.Ο.Δ.Ε. που άλλα πράγματα λένε. Όπως για παράδειγμα, ότι πάντοτε ο αντίλογος είναι απαραίτητος για εμβάθυνση, και σ’ αυτό το θέμα είμαι ΑΝΕΚΤΙΜΗΤΟΣ ۬ ότι η προσπάθειά μου τους ήταν ΠΟΛΥ ΧΡΗΣΙΜΗ στο να εμβαθύνουν στα διάφορα ζητήματα ۬ ότι στην πραγματικότητα δεν ήμουν «αντίλογος», αλλά «"συνεργάτης" στην αναζήτηση της γνώσης» ۬ ότι διέθετα το βασικό χαρακτηριστικό των ανθρώπων που ΕΡΕΥΝΟΥΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ۬ ότι θα μου έστελναν και άλλες διευθύνσεις άρθρων που σχεδίαζαν να φτιάξουν γιατί με εκτιμούσαν ۬ χώρια που κάποτε μού ζητήθηκε η γνώμη μου για κάποιο κείμενο που είχε δημοσιευθεί στο προσωπικό ιστολόγιο τού εν λόγω ατόμου! Κι όλα αυτά για έναν άνθρωπο που… δεν έχει «επιχειρήματα τής προκοπής»! Που απλώς «ανεβαίνει κατηγορία, λόγω τής φιλικής εκτίμησής μας προς αυτόν». Καταλάβατε λοιπόν τώρα, αγαπητοί φίλοι, γιατί μήνες ολόκληρους ο περιβόητος «άλλος ορθόδοξος» ασχολούνταν με τόσο ζήλο μαζί μου παρόλο που δεν είχα… «επιχειρήματα τής προκοπής»; Απλώς επειδή ορισμένοι από τους συνεργάτες του έτρεφαν… εκτίμηση για το πρόσωπό μου… :-))

Υ.Γ. Αναφορικά τώρα με τη φράση υιός ποιητός, μπορεί αγαπητέ Ν.Μ., να απαντήσατε, όμως το ίδιο έκανα κι εγώ, αν το προσέξατε! Και βέβαια το συμπέρασμα που θα πρέπει, νομίζω, να κρατήσετε απ’ όλη αυτή την ιστορία, είναι ότι αν όντως δεν θέλετε να πέφτετε θύματα «κακόβουλων παρερμηνειών», τότε στο μέλλον θα πρέπει να είστε πολύ προσεχτικότεροι και ακριβέστεροι στις φραστικές σας διατυπώσεις. Διαφορετικά να μην παραπονιέστε…
..
..

Μπεεεεεε!! (Κάτω τα κεφάλια ωρέ χριστιανοί!)

Αυτό το καταπληκτικό έφτασε στα χέριά μου μόλις πριν από λίγα λεπτά! Πρόκειται για κορυφαίας σύλληψης μήνυμα θρησκευτικού τηλεοπτικού σταθμού που μέσα σε λίγες μόνο αράδες κατάφερε να μας… πείσει ότι πρώτον, το να είσαι… καρακομπλέξας είναι περίπου αρετή και δεύτερον, ότι η άτρεπτη και προγιγνώσκουσα χριστιανική θεότητα μπορεί όντως να… υποχρεωθεί σε οτιδήποτε και με οποιονδήποτε τρόπο από οποιαδήποτε πράξη ή παράλειψη τού οποιουδήποτε… κομπλεξικού!! Κύριε ελέησον!!
..
..

Εγκλωβισμένοι στη ζώνη τού Λυκόφωτος…

..
Είδαμε λοιπόν τι απάντησε η Ο.Ο.Δ.Ε. για το ζήτημα με τους «ποιητούς υιούς». Το αν οι επίμαχες διαττυπώσεις προέκυψαν τυχαία ή επιλέχθηκαν συνειδητά, στην παρούσα φάση περνάει για μένα σε δεύτερη μοίρα. Από τη στιγμή που ο συντάκτης τού επίμαχου κειμένου και ο χολερικός ολ ράουντ απολογητής παρ’ αυτώ αντί να παραδεχθούν το αυταπόδεικτο, ότι δηλαδή η επίμαχη τοποθέτηση όντως ήταν παραπλανητική και συνεπώς δικαίως είχα εκφραστεί επικριτικά για το θέμα, επέλεξαν την οδό τής ευθείας αντιπαράθεσης βγαίνοντας κι από πάνω, δεν είχα άλλη επιλογή από το να το τραβήξω κι εγώ και να γίνω δυσάρεστος.

Με αφορμή ωστόσο το ζήτημα αυτό, ο συντάκτης τού κειμένου τοποθετήθηκε με μια νέα απολογία και για κάποιο άλλο θέμα που είχα θίξει στον αντίλογό μου: την προφητεία που κατά τους χριστιανούς ξεκάθαρα τεκμηριώνει το Β´ Βασιλέων Ζ´ 14.

Η «προφητεία»

Λέει λοιπόν ο Θεός μέσω τού προφήτη Νάθαν στον Δαβίδ για τον γιό του Σολομώντα:

«"και έσται εάν πληρωθώσιν αι ημέραι σου και κοιμηθήση μετά των πατέρων σου, και αναστήσω το σπέρμα σου μετά σε, ος έσται εκ της κοιλίας σου, και ετοιμάσω την βασιλείαν αυτού· 13 αυτός οικοδομήσει μοι οίκον τω ονόματί μου, και ανορθώσω τον θρόνον αυτού έως εις τον αιώνα. 14 εγώ έσομαι αυτω εις πατέρα, και αυτός έσται μοι εις υιόν· και εάν έλθη η αδικία αυτού, και ελέγξω αυτόν εν ράβδω ανδρών και εν αφαίς υιών ανθρώπων· 15 το δε έλεός μου ουκ αποστήσω απ' αυτού, καθώς απέστησα αφ' ων απέστησα εκ προσώπου μου. 16 και πιστωθήσεται ο οίκος αυτού και η βασιλεία αυτού έως αιώνος ενώπιόν μου. και ο θρόνος αυτού έσται ανωρθωμένος΄εις τον αιώνα".

Το χωρίο αυτό, η ίδια η Αγία Γραφή, μας ξεκαθαρίζει στην Παλαιά Διαθήκη, ότι αναφέρεται όχι μόνο στον Σολομώντα, αλλά προφητικά και στον Ιησού Χριστό, τον "Υιό Δαβίδ", που προήλθε από το σπέρμα του, και που θα παραμείνει για πάντα βασιλιάς της ανθρωπότητας, διατηρώντας έτσι αιώνια στη βασιλική εξουσία τον "οίκο Δαβίδ". Αναφερόμενη η προς Εβραίους επιστολή στον Ιησού Χριστό, γράφει τα εξής, περί του εξεταζόμενου χωρίου, στο κεφάλαιο 1/α: 5: "Επειδή, σε ποιον από τους αγγέλους είπε ποτέ:... «Εγώ θα είμαι σ' αυτόν Πατέρας, κι αυτός θα είναι σε μένα Υιός;"».
..
Αυτά λοιπόν έγραψε η Ο.Ο.Δ.Ε. για το θέμα κάνοντας λόγο για σαφέστατη περίπτωση προφητείας που αναφέρεται στον Χριστό ως στον αιώνιο βασιλιά τού Οίκου Δαβίδ.

Το εύλογο ερώτημα

Με αφορμή ωστόσο την επιστολή τού Παύλου που ερμήνευσε τη φράση «εγώ έσομαι αυτώ εις πατέρα, και αυτός έσται μοι εις υιόν» ως παράλληλη προφητική αναφορά στον Χριστό, είχα γράψει τα εξής:

«Το διαβάζεις λοιπόν κι εσύ και λες, ας πάει στα κομμάτια, το δέχομαι! Και προχωράς στην αμέσως επόμενη πρόταση του ΙΔΙΟΥ εδαφίου και... σου ’ρχεται ταμπλάς: "και αν έλθη η αδικία αυτού, και ελέγξω αυτόν εν ράβδω ανδρών και εν αφαίς υιών ανθρώπων[…]"! Μα... πώς είναι δυνατόν, αναρωτιέσαι, να εννοείται εδώ ο Ιησούς; Κι ανοίγεις λοιπόν τον Κολιτσάρα να δεις τι λέει η επίσημη Εκκλησία και τι διαβάζεις; “ΑΥΤΟ ΑΝΑΦΕΡΕΤΑΙ ΜΟΝΟ ΣΤΟ ΣΟΛΟΜΩΝΤΑ”! Καλή σας νύχτα!»
..
Έτσι ακριβώς, αγαπητοί μου φίλοι: «Καλή σας νύχτα!»… Τι άλλο να έγραφα δηλαδή για να σχολιάσω την απίστευτα ξεκαρδιστική διευκρίνιση τού τύπου... «μονά-ζυγά δικά μας»;

Η οργισμένη απάντηση

Σ’ ένα κείμενο λοιπόν που φέρει τον τίτλο Μια αμφισβητούμενη προφητεία περί Χριστού και Σολομώντα (καλοπροαίρετη παρατήρηση: αν ήμουν απολογητής, δε θα επέλεγα ποτέ έναν τόσο παραχωρητικό τίτλο για την απολογία μου, αλλά θα έλεγα: «Η αμφισβήτηση μιας προφητείας […]»), ο συντάκτης απορρίπτει μετά βδελυγμίας τις αντιρρήσεις που εξέφρασα, χαρακτηρίζοντάς με άπιστο, αναξιόπιστο, «ολιγοστό» συνομιλητή, είρωνα, αλαζόνα και πάσχοντα «από πλήθος παρανοήσεων και δυσθεώρητη άγνοια». Φωτιά στα μπατζάκιά μας δηλαδή…

Για να μην είμαι όμως άδικος, ομολογώ ότι τουλάχιστον ο άνθρωπος έχει χιούμορ! Γιατί το λέω αυτό; Μα για την παρατήρησή του ότι αντί να ειρωνεύομαι και να αμφισβητώ, θα μπορούσα να είχα… ρωτήσει ταπεινά για να πάρω... απάντηση στην απορία μου!! Αχαχαχαχαχαχα!! Καταπληκτικό! LoL, αγαπητέ!! Πώς είπατε; Πού το βλέπω το αστείο; Μα καλά, ρε παιδιά, δε διαβάσατε την παρθενική μου ανάρτηση με τίτλο «Συγγνώμη, δεν μπορώ να περιμένω άλλο πια!» ή το σχόλιο ετούτο; Ε διαβάστε τα και θα καταλάβετε γιατί γελώ...

Πέραν τούτου όμως, άντε και να ’χα ρωτήσει... Τι θα έπαιρνα λοιπόν για απάντηση; Αυτό το σόφισμα με το οποίο μας ξεπετάξε ο εν λόγω χριστιανός απολογητής; Ότι δηλαδή βεβαίως και είναι δυνατόν «να υπάρχει εδώ κάτι που να μιλάει μεν για τον Σολομώντα, αλλά να αποτελεί παράλληλα προφητεία για τον Ιησού Χριστό, και ξαφνικά να σταματάει η προφητεία αυτή όσον αφορά τον Ιησού Χριστό, και να εφαρμόζεται από ένα σημείο και μετά μόνο στον Σολομώντα»; Ότι δηλαδή... Θεός είναι, ό,τι θέλει κάνει; Απ’ αυτή λοιπόν την απάντηση υποτίθεται πως θα έπρεπε να είχα... πειστεί; Αφήστε λοιπόν, αγαπητοί, δε θα πάρουμε... Χίλιες φορές με τη μελανή στάμπα τού απίστου, παρά με το μεγαλοπρεπές παράσημο τού αφελούς...

Έχει και συνέχεια...

Μη φεύγετε όμως, έχει και συνέχεια! Παρόλο λοιπόν που η προφητεία ΒΕΒΑΙΩΣ λέει, θα μπορούσε να είχε διακοπεί απότομα και να συνέχιζε μετά κανονικά με αναφορά πλέον στον Σολομώντα, στην πραγματικότητα «μια βαθύτερη μελέτη […] στο πνεύμα της Χριστιανικής παράδοσης, αποκαλύπτει ότι η προφητεία αυτή, δεν εμπίπτει στην ανωτέρω κατηγορία "εμβόλιμων" προφητειών […] αλλά μιλάει ΟΛΟΚΛΗΡΗ για τον Ιησού Χριστό, (και πουθενά δεν μιλάει ΜΟΝΟ για τον Σολομώντα) […]!». Διότι «πράγματι», συνεχίζει το κείμενο, «όταν η προφητεία[…] λέει: "και εάν έλθη η αδικία αυτού, και ελέγξω αυτόν εν ράβδω ανδρών και εν αφαίς υιών ανθρώπων", εκ πρώτης όψεως φαίνεται ότι δεν είναι δυνατόν να μιλάει έτσι για τον Μόνο Αναμάρτητο, τον Κύριο Ιησού Χριστό, τον Υιό του Θεού, το Δεύτερο Πρόσωπο της Αγίας Τριάδος! Γιατί πώς είναι δυνατόν, να υπονοεί πιθανή αδικία γι' Αυτόν;»

Έλα ντε! Γι’ αυτό δεν απορούσα κι εγώ τόσον καιρό; Γι’ αυτό δεν έσπευσε κι ο Κολιτσάρας να διευκρινίσει πώς το σημείο αυτό δεν αναφέρεται στον Χριστό, αλλά μόνο στον Σολομώντα; Προς τι λοιπόν οι κατηγορίες περί παρανοήσεων και δυσθεώρητης άγνοιας; Αλλά ξέχασα… Οι κατηγορίες απαγγέλθηκαν επειδή αγνοούσα τη λεπτομέρεια πως για την ορθόδοξη Χριστολογία ο Υιός «είναι κάτι πιο σύνθετο από ένα πρόσωπο!!!», αφού στην πραγματικότητα -όπως άλλωστε προκύπτει και από την προς Γαλάτας επιστολή, Γ΄ 27-29- «ΜΕΣΑ στον Χριστό, δεν υπάρχει μόνο ο Χριστός, αλλά και άλλοι ΚΛΗΡΟΝΟΜΟΙ της Βασιλείας, επειδή δια του βαπτίσματος, ΝΤΥΝΟΜΑΣΤΕ τον Χριστό, άρα γινόμαστε ΟΛΟΙ οι βαπτισμένοι πιστοί, κι εμείς "σπέρμα" των προγόνων του Χριστού, όπως ο Αβραάμ και ο Δαβίδ, συνεπώς, συμμετέχουμε κι εμείς ως ΣΠΕΡΜΑ και ως ΚΛΗΡΟΝΟΜΟΙ, στη ΒΑΣΙΛΕΙΑ του Χριστού!»… Γι’ αυτό λοιπόν κατηγορήθηκα. Επειδή -αλίμονο!-μού διέφυγε το γεγονός ότι οι χριστιανικές ερμηνείες είναι λάστιχο που όσο κι αν το τεντώνεις, ποτέ δε σπάει! Πώς λέμε δηλαδή… «σηκώνει βάρη και δεν κλατάρει»; Ε κάτι τέτοιο. Και βέβαια πώς θα μπορούσε άλλωστε να (αυτο)περιοριστεί από οποιονδήποτε κανόνα φερ πλέι ένα σύστημα ιδεών που εξ ορισμού κινείται στη… ζώνη τού Λυκόφωτος, καθοδηγούμενο αενάως από τον ίδιο τον δημιουργό των… πάντων; Πλάκα κάνουμε τώρα; Δικιά μας είναι… η ζώνη τού Λυκόφωτος, ό,τι θέλουμε την κάνουμε! Όπου εξυπηρετούνται οι ερμηνείες μας, θα λέμε ότι προεικονίζεται ο Χριστός, κι όπου μάς χαλάει η μανέστρα, θα λέμε είτε ότι εννοούνται οι αμαρτωλοί που… εφόρεσαν αυτόν ή ότι η προφητεία… φρενάρει ξαφνικά με τα φρένα να στριγγλίζουν και την ανθρώπινη λογική να σηκώνει τα χέρια απελπισμένη! Εκάς οι βέβηλοι λοιπόν! Μη δότε το άγιον τοις κυσί! Και μεταξύ μας, ξέρετε, δεν έχω καμία απολύτως αντίρρηση! Ας κρατήσουν τις αεροκοπανισμένες νεφελοκυγγίες που οι ίδιοι έχουν αναγάγει σε υπέρτατες εξ αποκαλύψεως σοφίες, για εσωτερική κατανάλωση και ποτέ κι ας μην αξιωθούμε να τις… καταλάβουμε! Να τις κρίνουμε όμως και μάλιστα ακόμα και με ειρωνικά σχόλια, προφανώς δεν πρόκειται να σταματήσουμε. Γιατί περί ορέξεως (βλ. κουτόχορτο)… κολοκυθόπιτα!

Εκτός αυτού

Εκτός αυτού, επειδή το κακόγουστο αυτό αστείο με τον Κολιτσάρα παρατράβηξε, να επαναλάβω για άλλη μία φορά το εξής: την υπογραφή μας και το άλλο που προεξέχει εκεί κάτω, προσέχουμε πού τα βάζουμε. Όταν λοιπόν με κατηγορούν οι ορθόδοξοι απολογητές ότι έχω αναγάγει τον Κολιτσάρα σε «φωνή της... επίσημης Εκκλησίας, μόνο και μόνο επειδή στο σύγγραμμά του υπάρχει η συνήθης επιστολή της Ιεράς Συνόδου», το μόνο που καταφέρνουν είναι να με ψυχαγωγούν! Για να βάλουμε λοιπόν τα πράγματα στη σωστή τους διάσταση, ο Κολιτσάρας ήταν ένας ορθόδοξος θεολόγος το ερμηνευτικό έργο τού οποίου δεν είχε εγκριθεί από την Εκκλησία τού… Σατανά, αλλά από την Ιερά Σύνοδο τής Εκκλησίας τής Ελλάδος. Κι όσο κι αν χτυπιούνται οι φίλοι μας, το γεγονός αυτό δεν αλλάζει. Κι επειδή μάλιστα στην απάντηση τής Ο.Ο.Δ.Ε. ο αναγνώστης παραπέμπεται σε μιαν ομιλία τού π. Μεταλληνού που υποτίθεται πως αποσαφηνίζει το ζήτημα αυτό, να ενημερώσω τους ανυποψίαστους και καλόπιστους που δεν έκαναν τον κόπο να κάνουν κλικ στο λινκ και ν’ ακούσουν το ηχογραφημένο απόσπασμα, ότι στην πραγματικότητα αυτά που λέει ο π. Μεταλληνός δε με αναιρούν, αλλά με… δικαιώνουν!! Ο καθηγητής κληρικός, βλέπετε, δήλωσε επί λέξει τα εξής:

«Συνοδική έγκριση σημαίνει ότι προηγείται η εξέταση από ειδικούς θεολόγους τής μεταφράσεως κι από τη σχέση με την πατερική Παράδοση. […]»

Καταλάβατε λοιπόν, αγαπητοί απολογητές, τι ακριβώς σημαίνουν τα λόγια αυτά ή να τα κάνω λειανά; Τα κολπάκια λοιπόν με τις επιμελώς συρραμένες διατυπώσεις περί «συνταγματικών λόγων» και «λόγων προώθησης» που δεν σχετίζονται με «ουσιαστικούς λόγους ορθής ερμηνείας», στο ποίμνιο παρακαλώ, όχι σ’ εμένα! Διότι έτσι χτενισμένη και φιλτραρισμένη που μάς σερβίρετε την τοποθέτησή σας, για άλλη μία φορά παραπλανείτε αυτόν που σας διαβάζει αφού αφήνετε να δημιουργηθεί η εσφαλμένη εντύπωση ότι οι εγκρίσεις στην πραγματικότητα δεν είναι παρά μια τυπική διαδικασία που απλώς εξυπηρετεί καθαρά συνταγματικούς και εμπορικούς λόγους και όχι την ορθόδοξη ερμηνευτική! Κι όλα αυτά τη στιγμή που ο π. Μεταλληνός παράλληλα με την αναφορά του στη συνταγματική και εμπορική παράμετρο τού ζητήματος, είπε και κάτι άλλο ακόμα: ότι δηλαδή προτού εγκριθεί μια μετάφραση, εξετάζεται από ειδικούς θεολόγους ως προς τη συνάφειά της με την πατερική Παράδοση!! Αυτά δηλαδή που αναφέρει και η... «συνήθης» (εντάξει, το πιάσαμε το υπονοούμενο…) επιστολή τής Ιεράς Συνόδου. Τι λέει εκεί; Α τίποτα σπουδαίο. Απλώς ότι «το ερμηνευτικόν έργον τού ελλογιμωτάτου θεολόγου κ. Ιωάννου Θ. Κολιτσάρα» το οποίο «επισταμένως εμελέτησε» ο «Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Διδυμοτείχου και Ορεστιάδος κ. Κωνσταντίνος» και για το οποίο εγγράφως ανέφερε ότι «έχει ορθοδόξως, σύμφωνον προς τα δόγματα και τας παραδόσεις τής αγίας ημών Εκκλησίας», αξιώθηκε να λάβει την πολυπόθητη ευλογία και έγκριση «ως μη απάδον προς τε τα δόγματα, την διδασκαλίαν και τας ιεράς παραδόσεις τής αγίας ημών Μητρός Ορθοδόξου Εκκλησίας»…

Έτσι λοιπόν θα το ξαναματαπώ: τον Κολιτσάρα τον επικαλούμουν, τον επικαλούμαι και θα τον επικαλούμαι όποτε μού κάνει κέφι, ενώ αυτονοήτως και αυταποδείκτως οποιοσδήποτε χριστιανός αμφισβητεί τις ερμηνείες του, αυτομάτως αμφισβητεί και την αξιοπιστία τής Ιεράς Συνόδου ως ελεγκτικού οργάνου και εγγυητή τής ορθόδοξης Παράδοσης. Οποιαδήποτε δε κατηγορία περί «δυσθεώρητης άγνοιας» εκτοξεύεται εναντίον μου με αφορμή τυχόν εναλλακτικές ερμηνείες που δεν αναφέρει ο Κολιτσάρας, αλλά ούτε κι εγώ που τον επικαλούμαι, είναι επίσης αυτονόητο ότι αυτομάτως πιάνει και τους… υπόλοιπους ευσεβείς που εμπλέκονται, δηλαδή τον ίδιο τον Κολιτσάρα, αλλά και εκείνους που ενέκριναν το έργο του! Αυτά για να είμαστε εξηγημένοι και να μη χαλάμε άδικα τις καρδιές μας. Ευλόγησον.
..
..

Τo κάψιμο του Καρνάβαλου… (Περί «υιών ποιητών»)

Απόκριες λοιπόν. Η ιδανικότερη περίοδος δηλαδή για να ασχοληθούμε με... μασκαριλίκια και να κάψουμε τον Καρνάβαλο... Θα θυμάστε, λοιπόν, το κράξιμο διαρκείας που ’χα ρίξει στην Ο.Ο.Δ.Ε. με αφορμή την κατακρεούργηση της αρχαιοελληνικής φράσης υιός ποιητός. Στο επίμαχο κείμενο, για όσους δεν γνωρίζουν, ο συντάκτης είχε επιχειρήσει να εξηγήσει στους Μάρτυρες της Σκοπιάς ότι το 2ο πρόσωπο της τριαδικής θεότητας, δηλαδή ο Υιός, δεν κατασκευάστηκε από τον Πατέρα, αλλά γεννήθηκε (άχρονα) απ’ αυτόν:

Στο Σύμβολο της Πίστης, κάνουμε σαφή διαχωρισμό του «γεννητού» από το «κτιστό». Λέμε για τον Ιησού Χριστό: «Γεννηθέντα, ου ποιηθέντα». Δηλαδή: «γεννήθηκε, και δεν κατασκευάστηκε».

Και συνεχίζει το κείμενο:

Προχωράμε τώρα σε λεξικογραφική ανάλυση, από το πολύτομο «Μέγα Λεξικό Όλης Της Ελληνικής Γλώσσης» Δ. Δημητράκου, όπου παρέχει εκτός από τις λέξεις, και παραδείγματα: […]

Στο ίδιο λεξικό όμως, αν δούμε τη λέξη: «γεννητός», που είναι και η λέξη που μας ενδιαφέρει, αντιλαμβανόμαστε ΑΚΡΙΒΩΣ τη Χριστιανική διάκριση που κάνουν οι Χριστιανοί μεταξύ των λέξεων: «γεννητός» και «ποιητός». Λέει λοιπόν το λεξικό για τη λέξη: “γεννητός»: Ο δια γεννήσεως λαβών ύπαρξιν, συνήθως κατ’ αντίθεσιν προς το «ποιητός»: Πλάτωνος Νόμοι 923 Ε: «είτε γεννητός ων (υιός), είτε ποιητός».

Ειδικά το παράδειγμα αυτό, δείχνει ότι η διάκριση «γεννητού» και «ποιητού», είναι κάτι γνωστό από την προχριστιανική ακόμα εποχή, από τον 5ο αιώνα μ.Χ. στον καιρό του Πλάτωνος. Και σήμερα, 2,5 χιλιετίες αργότερα, έχουμε τους Μάρτυρες της Σκοπιάς, να μη μπορούν να καταλάβουν τη διαφορά των δύο αυτών εννοιών! Δηλαδή βρίσκονται ακόμα πιο πίσω από την εποχή του Πλάτωνα; Χειρότερα και από τους ειδωλολάτρες;

Αυτά έλεγε, λοιπόν, επί λέξει η απολογία. Κι εγώ, λοιπόν, σχολιάζοντας το προφανές, αυτό δηλαδή που έβλεπα αποτυπωμένο στη ροή του κειμένου, έκανα λόγο αρχικά για «σοβαρότατες ανακρίβειες», μετά για «λανθασμένη ερμηνεία», αργότερα για «τερατώδες λάθος» και κάποια στιγμή πια φορτωμένος από την απίστευτη φανατίλα του πολυπλόκαμου τρολ που είχε ενσκήψει σαν πληγή στο ιστολόγιο ετούτο, άφησα κατά μέρος τις ευγένειες και μίλησα καθαρά και ξάστερα για «απίστευτου μεγέθους διαστρέβλωση». Διότι όπως εξήγησα, στα αρχαία Ελληνικά το ποιητός όταν αναφερόταν σε τέκνο, δε σήμαινε… κατασκευασμένο, αλλά… υιοθετημένο! Και όχι μόνο το εξήγησα, αλλά το υπενθύμιζα σε τακτά χρονικά διαστήματα μπας και φιλοτιμούνταν κανείς να αποκαταστήσει το λάθος. Αλλά πού… Δύο φορές αφιέρωσα ξεχωριστά ποστ για το θέμα αυτό (το 81 και το 82), μία φορά ξεχωριστό σχόλιο, 15 (!) φορές το υπενθύμισα στην αρχή και στο τέλος άλλων σχολίων, κι αφού πια είδα κι απόειδα, το ’βαλα και στα… LoL στο κάτω μέρος της σελίδας, μπας και υπάρξει κάποια αντίδραση. Αλλά φευ! Παρόλο δε που ο καμουφλαρισμένος συνεργάτης της Ο.Ο.Δ.Ε. (ο οποίος, υπενθυμίζω, σε κάποιο άλλο απολογητικό κείμενο είχε προσυπογράψει την επίκληση της παραπλανητικής πληροφορίας) διάβασε τις υπενθυμίσεις και επανήλθε μάλιστα και με νέο σχόλιο, για την ταμπακιέρα κουβέντα! Ούτε μία λέξη ۬ ούτε μία αντίδραση!

Μέχρι που πριν από λίγες μέρες τον πέτυχα στου Ροΐδη όπου συνηθίζει να παρασιτεί. Το θέμα, λοιπόν, ήταν ο Κοσμάς ο Αιτωλός. Όμως ο άνθρωπος έκανε για άλλη μία φορά το λάθος, εντελώς αναίτια και απρόκλητα να με πιάσει στο στόμα του. Ε και τότε έγινε το… κακό. Η μια κουβέντα έφερε την άλλη μέχρι που κάποια στιγμή του… υπενθύμισα και το παλιό το ζήτημα το χιλιοξεχασμένο:

Επειδή έχεις βαλθεί να μας βγάλεις όλους εδώ μέσα απατεώνες, σε προκαλώ -αν φοράς παντελόνια- να πάρεις εδώ και τώρα ενώπιον όλων, ξεκάθαρη θέση για την απίστευτου μεγέθους διαστρέβλωση της αρχαιοελληνικής φράσης υιός ποιητός που διαπράχτηκε σε δύο κείμενα της Ο.Ο.Δ.Ε. εκ των οποίων το ένα προσυπέγραψε κάποιος απολογητής ονόματι… Papyrus 52. Kαλά, καλά, ξέρουμε, δεν έχεις καμία σχέση εσύ με τον εν λόγω απολογητή, αλλά να…, επειδή έχω βγάλει τα λυσσακά μου όλους αυτούς τους μήνες για την τερατώδη αυτή παραποίηση κι εκεί στην Ο.Ο.Δ.Ε. δε φαίνεται να ιδρώνει τ’ αφτί τους, μήπως θα μπορούσες να τους σκουντήσεις λιγάκι ή αν δεν έχεις προσωπικές επαφές μαζί τους, θα μπορούσες έστω να μας πεις πώς το βλέπεις το θέμα εσύ προσωπικά;

Και -ω του θαύματος- και ο πολυπλόκαμος κατάσκοπος πήρε επιτέλους θέση, και την Ο.Ο.Δ.Ε. σκούντησε και η Ο.Ο.Δ.Ε. απάντησε!! Τριπλό θαύμα δηλαδή! Αναπέμφθηκαν, βέβαια, δεήσεις και για… τέταρτο θαύμα, την αποτροπή δηλαδή της επερχόμενης γελοιοποίησης, αλλά οι προσευχές των απολογητών δεν εισακούστηκαν. Ίσως επειδή ο Θεός αγαπά τον κλέφτη, αλλά αγαπά και τον νοικοκύρη… Καθήστε λοιπόν τώρα, αγαπητοί φίλοι, αναπαυτικά στην καρέκλα σας και… LoLάρετε κατά βούληση!

Ο.Ο.Δ.Ε.:

[…] Λογικό ήταν φυσικά το να «μην ιδρώνει το αφτί μας», από τέτοιου είδους γελοία επιχειρήματα, (όπως και ΟΛΑ τα άλλα επιχειρήματα του εν λόγω «πνεύματος αντιλογίας»), μια και ουσιαστικά δεν λέει τίποτα σοβαρό! Επειδή, όσο και αν ψάξετε αυτά που γράψαμε εμείς, θα διαπιστώσετε ότι ΠΟΥΘΕΝΑ δεν είπαμε, ότι ο Πλάτωνας τεκμηριώνει τη Χριστιανική θέση περί γεννητού και ποιητού, ή ότι εννοεί «κατασκευασμένος», αλλά είπαμε σαφώς, ότι απλώς τεκμηριώνει την αρχαιότατη (από τότε) διάκριση, μεταξύ των λέξεων «ποιητό» και «γεννητό». Εμείς σαφέστατα γράψαμε: «Ειδικά το παράδειγμα αυτό, δείχνει ότι η διάκριση “γεννητού”  και “ποιητού”, είναι κάτι γνωστό από την προχριστιανική ακόμα εποχή, από τον 5ο αιώνα μ.Χ. στον καιρό του Πλάτωνος», και μάλιστα το τονίσαμε και με έντονα γράμματα!!! Προς τι λοιπόν μας κατηγορεί για «παραποίηση»; Τι παραποιήσαμε; Τη διάκριση γεννητού και ποιητού θέλαμε να δείξουμε από τον καιρό του Πλάτωνος, και την αποδείξαμε ξεκάθαρα. […]

Συνεπώς ουδέποτε υποστηρίξαμε, ότι ο Πλάτωνας εννόησε «κατασκευαστός», όπως ισχυρίζεται ο «αναιρετής» μας. Γι' αυτό και η «λογική» του υποτιθέμενου «αναιρετή» μας, είναι του τύπου: Η ΟΟΔΕ είπε ότι ο Πλάτωνας διακρίνει το «γεννητός» από το «ποιητός», και αφού το ποιητός σημαίνει «κατασκευαστός», άρα η ΟΟΔΕ είπε ότι ο υιοθετημένος είναι «κατασκευαστός". Δηλαδή ουσιαστικά μας λέει: «Το μπουζούκι είναι όργανο. Ο αστυνομικός είναι όργανο, άρα ο αστυνομικός είναι μπουζούκι». Ας μην παραπονιέται λοιπόν που δεν ασχολούμαστε με τα πραγματικά γελοία «επιχειρήματά» του.

Αυτά, λοιπόν, μου απάντησε η Ο.Ο.Δ.Ε. κι εγώ τώρα υποτίθεται πως διαψεύστηκα, εκτέθηκα, έγινα ρεζίλι και όλα τα σχετικά… Όμως αλίμονο, για να δούμε για ποιους ακριβώς ισχύουν στην πραγματικότητα τα παραπάνω. Τους απάντησα, λοιπόν, κι εγώ:

Εσείς λοιπόν, έξυπνα πουλάκιά μου (που από τη μύτη πιαστήκατε…), ΔΕΝ είπατε απλώς ότι και την εποχή του Πλάτωνα υπήρχε διάκριση μεταξύ «γεννητού» και «ποιητού», έτσι γενικά κι αόριστα, αλλά συνδέσατε τη διάκριση αυτή ρητά, άμεσα και εμφατικά με την αντίστοιχη χριστιανική, η οποία όπως είδαμε έλεγε πέραν πάσης αμφισβήτησης: ποιητός υιός= κατασκευασμένος υιός. Το είπατε καθαρά («αντιλαμβανόμαστε ΑΚΡΙΒΩΣ τη Χριστιανική διάκριση που κάνουν οι Χριστιανοί μεταξύ των λέξεων») και δυστυχώς για σας πίσω δε γυρίζει. Το μόνο που μπορείτε να κάνετε για να περιορίσετε τη ζημιά, είναι να παραδεχθείτε ρητά και επίσημα ότι ανεξάρτητα από το τι πραγματικά εννοούσατε, έτσι όπως το γράψατε στο κείμενό σας, καλώς κατάλαβα αυτά που κατάλαβα και συνεπώς καλώς σάς έκραξα!

Σας είχα προειδοποιήσει κάποτε ότι [...] είναι άσκοπο να επιχειρείτε ρητορικά κόλπα μαζί μου. Εσείς όμως δε δώσατε σημασία στην προειδοποίησή μου αυτή και ιδού τώρα το αποτέλεσμα…

Και βέβαια, το ίδιο το γεγονός ότι, εσύ Δηδρ, προτού καν αναφέρω ποια ήταν η λέξη που έκανε τη διαφορά (η λέξη δηλαδή «ακριβώς»), είχες ήδη… ψυλλιαστεί πού εστιαζόταν το πρόβλημα και τσουπ, ακριβώς εκεί πρόλαβες να τρέξεις, τα λέει όλα! Κάτσε να δεις, πώς   το λέμε λαϊκιστί... - «καρφώθηκες»;

Καρφώθηκε, λοιπόν, ο φίλος μας, παιδιά. Και μάλιστα καρφώθηκε πολύ άσχημα. Διαβάστε όλα αυτά τα σάπια που έγραψε στην απέλπιδα προσπάθειά του να διαστρέψει την αδιαμφισβήτητη σημασία της λέξης «ΑΚΡΙΒΩΣ» και να προετοιμάσει ψυχολογικά τους αναγνώστες για την επερχόμενη απάντηση της Ο.Ο.Δ.Ε., και θα τον λυπηθεί η ψυχή σας! 24 Φεβρουαρίου, λοιπόν, και ώρα 10:35 ακούστηκε η πρώτη προαναγγελία των όσων δημοσίευσε η Ο.Ο.Δ.Ε. την... επομένη (απίστευτο κάρφωμα, ρε παιδιά, LoL!!):

Έτσι, η λέξη «ΑΚΡΙΒΩΣ» δεν φαίνεται να πηγαίνει στο Ορθόδοξο Δόγμα, αλλά στη ΔΙΑΚΡΙΣΗ των εννοιών! Δεν νομίζω ότι εξηγείται αλλιώς. […]

Με τη λέξη «ΑΚΡΙΒΩΣ» θα πρέπει (σ.σ. υποθέτει… - καλόο!) να εννοούν ότι άλλος ο γιος που γεννήθηκε και άλλος ο γιος που υιοθετήθηκε δηλ. ΔΕΝ γεννήθηκε από εκείνη που τον έχει στο σπίτι της. Άρα η διαφορά του «γεννητός» και του «ποιητός» εννοείται με βάση το λεξικό και όχι το Δόγμα. Το παράθεμα από τον Πλάτωνα δεν φαίνεται να μπαίνει ως προφητικό από την ΟΟΔΕ, αλλά ως αντιγραφή από τα ίδια τα λεξικά, για να δείξουν ότι το «γεννητός» ΔΕΝ μπερδεύεται με το «ποιητός» ούτε καν στην Αρχαία Ελλάδα, όπου το ένα σημαίνει κάποιον τον γέννησε η ΙΔΙΑ η μάνα του από την κοιλιά της, ενώ το άλλο σημαίνει ότι κάποιοι τον υιοθέτησαν και άρα οι έννοιες διαφέρουν. […]

Κι εγώ, λοιπόν, που λατρεύω να εκθέτω τις πονηριές των απολογητών στον δημόσιο γέλωτα, θα ξαναπώ ότι οι αστείες αυτές δικαιολογίες απορρίπτονται και επιστρέφονται στους αποστολείς ως επιεικώς απαράδεχτες (επιπέδου νηπιαγωγείου και κάτω), αφού, επαναλαμβάνω, οι ακριβείς διατυπώσεις που χρησιμοποιήθηκαν ΔΕΝ αφορούσαν το απλό γεγονός ότι και στην αρχαία Ελλάδα άλλο πράγμα σήμαινε ο γεννητός υιός και άλλο ο ποιητός (αδιάφορο τι), αλλά συνδέθηκαν ρητά, άμεσα και εμφατικά («ΑΚΡΙΒΩΣ τη Χριστιανική διάκριση») με την ορθόδοξη ερμηνεία, η οποία -όπως όλοι είδαμε- έλεγε: ποιητός υιός= κατασκευασμένος υιός και όχι γεννητός.

Κατόπιν τούτου λοιπόν προτείνω στην αξιότιμη Ο.Ο.Δ.Ε. να επαναδιατυπώσει τη χαριτωμένη παράγραφο περί «αστυνομικού και μπουζουκιού» που μου αφιέρωσαν,

από:

[…] Η ΟΟΔΕ είπε ότι ο Πλάτωνας διακρίνει το «γεννητός» από το «ποιητός», και αφού το «ποιητός» σημαίνει «κατασκευαστός», άρα η ΟΟΔΕ είπε ότι ο υιοθετημένος είναι «κατασκευαστός». Δηλαδή ουσιαστικά μας λέει: «Το μπουζούκι είναι όργανο. Ο αστυνομικός είναι όργανο, άρα ο αστυνομικός είναι μπουζούκι». Ας μην παραπονιέται λοιπόν που δεν ασχολούμαστε με τα πραγματικά γελοία «επιχειρήματά» του 

σε:

Η Ο.Ο.Δ.Ε. είπε ότι ο Πλάτωνας διακρίνει το «γεννητός» από το «ποιητός» με τον ίδιον ακριβώς τρόπο που το αντιλαμβανόμαστε και εμείς οι ορθόδοξοι, και επειδή στα αρχαία Ελληνικά το «υιός ποιητός» δυστυχώς για μας δεν είχε τη σημασία που αφήσαμε όλους να καταλάβουν ότι είχε, την… κάτσαμε! Πώς να ασχολούμασταν, λοιπόν, με τα καταραμένα τα επιχειρήματα του (γκρρρ!!) αναιρετή μας; Το κάναμε όταν πια δε γινόταν διαφορετικά, όταν δηλαδή μας έκραξε σε ένα μπλογκ με πολλαπλάσια επισκεψιμότητα και συμμετοχή από το καταραμένο το δικό του.

Και βέβαια όχι μόνο ΔΕΝ σκοπεύω να ζητήσω συγγνώμη από την Ο.Ο.Δ.Ε. ή να κάνω... κωλοτούμπα όπως τόλμησε να μου προτείνει ειρωνικά το ορνιθόμορφο τρολ που είχε προσυπογράψει την παραποίηση, αλλά θα συνεχίσω ακάθεκτος το ανελέητο κράξιμο μέχρι να βάλουν επιτέλους μυαλό και να καταλάβουν ότι το άνοστο κουτόχορτο που σερβίρουν στο ευσεβές ποίμνιο, δεν αρέσει σε όλους τους ανθρώπους…
..
..

Μπαμ και κάτω (Περί τού Τάε Κβον Ντο)

...

Ασφαλώς θα έχετε ακουστά την κορεάτικη πολεμική τέχνη τού Τάε Κβον Ντο ۬ κάποιοι από σας, μάλιστα, ίσως ασχολείστε ενεργά μ’ αυτήν ή ασχοληθήκατε κάποια στιγμή στο παρελθόν και τώρα στέλνετε τα παιδιά σας. Όπως και να ’χει, το ζητούμενο είναι ότι σύμφωνα με την άποψη των απολογητών, η ενασχόληση με το συγκεκριμένο άθλημα και γενικά με τις πολεμικές τέχνες ανατολικής προέλευσης, όχι μόνο δεν συμβιβάζεται με τη χριστιανική πίστη, αλλά παραδίδει τους ασκουμένους βορά στους… δαίμονες!
.....
Είναι, βέβαια, γεγονός αναντίρρητο ότι το Τάε Κβον Ντο όντως δεν είναι απλώς μια πολεμική τέχνη ή ένα ραγδαία εξαπλωνόμενο ολυμπιακό άθλημα, αλλά κάτι πολύ βαθύτερο, αφού παράλληλα με τη σωματική και πνευματική άσκηση που απαιτείται, οι αθλούμενοι έρχονται με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, εν γνώσει ή εν αγνοία τους, σε επαφή με στοιχεία ανατολικών φιλοσοφικών και θρησκευτικών συστημάτων με αποτέλεσμα, λέει, να αλλοιώνεται η χριστιανική τους συνείδηση. Η υπόκλιση στον δάσκαλο για παράδειγμα, οι τελετουργικοί χαιρετισμοί, η δομή των πουμσέ και οι ονομασίες τους, ο διαλογισμός - όλα αυτά, τονίζουν οι απολογητές, δεν είναι δυνατόν να γίνονται δεκτά από κάποιον που θέλει να λέγεται χριστιανός, αφού η συμμετοχή στις πρακτικές αυτές έχει ως συνέπεια την έκθεση των ασκουμένων στην επιρροή… δαιμόνων (1)!
..
Εγώ λοιπόν εδώ, δεν θα σταθώ στο ότι με το σκεπτικό αυτό, τουλάχιστον 100.000.000 (εκατό εκατομμύρια!) ασκούμενοι ανεξαρτήτως ηλικίας και πίστης, τελούν υπό…δαιμονική κατάληψη!! Άσ’ το να πάει στο διάολο αυτό, έχουμε ακούσει και χειρότερα… Εκείνα, όμως, που θα σχολιάσω είναι κάποια στοιχεία που διάβασα πρόσφατα σε τρία απολογητικά άρθρα (2), εκ των οποίων τα δύο φέρονται να γράφτηκαν από ανθρώπους με προσωπική εμπειρία, το δε τρίτο από τη δημοσιογράφο-συγγραφέα Μαρία Δημητριάδου. Παραθέτω, λοιπόν, τα στοιχεία αυτά και σχολιάζω ενδιάμεσα (με την ανάλογη… σοβαρότητα φυσικά), κάποια πράγματα που αν μη τι άλλο, αξίζει να σχολιαστούν:
..
Πρώην ασκούμενος:
..
«Μου είχε κάνει εντύπωση ότι καταλάβαινα (σαν κάποιος να μου το ψιθύριζε), αν κάποιος συνασκούμενος είχε ασχοληθεί πιο παλιά με άλλη πολεμική τέχνη ή με βάρη.»
..
► Τι σύμπτωση! Το ίδιο συνέβαινε και σε μένα όταν έκανα Τάε Κβον Ντο! Μόνο που δεν μου το ψιθύριζε κανείς, αλλά το καταλάβαινα παρατηρώντας απλώς τη… σωματοδομή και την τεχνική των ασκουμένων!
..
«Στην παράδοση τής εκκλησίας αναφέρεται ότι δεν πρέπει να δίνουμε σημασία σε όνειρα ή οράματα γιατί μπορεί να είναι παγίδες από τον διάβολο. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι αυτό της αγίας Πελαγίας στην Τήνο όπου ή αγία δεν έκανε υπακοή στην Παναγία που της έλεγε να βρει την εικόνα της και στο τέλος η Παναγία μας την μάλωσε.»

► Μάλιστα. «Τη μάλωσε». Όχι την απείλησε πως αν δεν έκανε αυτό που τής έλεγε, θα γινόταν τής πουτ… με συγχωρείτε, πως θα έπεφτε βαρύ θανατικό στο νησί, ήθελα να πω…
..
«Θα ήθελα εδώ να τονίσω ότι ο Άγιος Σεραφείμ και κατ’ επέκταση ο Κύριος σέβεται και αγαπά τον άνθρωπο δεν υποχρεώνει αλλά προτείνει. Αντίθετα ο διάβολος επιβάλλει βασιζόμενος στα δικαιώματα που του δίνει κάθε φορά ο άνθρωπος με την απομάκρυνση του από τον δρόμο του Κυρίου.»
..
► Αν δεν απατώμαι, ο δύστυχος ο Ιώβ δεν είχε δώσει κανένα δικαίωμα σε κανέναν διάβολο και δεν είχε απομακρυνθεί από κανέναν Κύριο. Παρ’ όλα αυτά, όταν μπήκε στο στόχαστρο τού Βελζεβούλη, τον πήρε και τον σήκωσε!
..
«Κάποια μέρα στην διάρκεια του ζεστάματος ενώ καθόμουν στο παρκέ και έκανα ασκήσεις για να ζεσταθώ, πριν την προπόνηση με πήρε ο ύπνος. Κάποιος ίσως ο Άκης με είχε υπνωτίσει. Παρόμοιες εμπειρίες αναφέρονται στο βιβλίο “Οι γκουρού, ο νέος και ο γέροντας Παϊσιος” του Φαρασιώτη. Παρά την δική μου θέληση κάποιος με είχε υπνωτίσει.»
....
► Λέτε να συμβαίνουν παρόμοια σατανικά όταν παίρνει ο ύπνος τους μαθητές πάνω στο θρανίο, τους οδηγούς πάνω στο τιμόνι, τους χάνους όταν… κοιμούνται όρθιοι κ.λπ.; Δεν αποκλείεται...
..
«Μια ημέρα στην διάρκεια της προπόνησης αρπάγη ο νους μου και βρέθηκα πάνω από την αίθουσα. Κάτω ο κάθε αθλούμενος ήταν διαφανής. Μέσα σε κάθε ένα έβλεπα και από ένα δαίμονα με κερατάκια και ουρά, όπως παρατηρούμε στις αγιογραφίες. Δηλαδή την στιγμή που ο αθλούμενος λέει στον Θεό ότι με την άσκηση του (τον διαλογισμό εν κινήσει) θα θεωθεί γίνεται ναός του διάβολου. […]»
..
► Αν ένας απλός… μετανοημένος αθλητής Τάε Κβον Ντο έχει την ικανότητα να βλέπει μέσα από το υλικό σώμα των ανθρώπων όλα αυτά τα φοβερά, τότε τι διάβολο χρειάζονται οι φωτισμένοι πνευματικοί κι αυτός ο έρμος ο Επίσκοπος που σε περιπτώσεις με υποψία δαιμονισμού, καλείται να αποφανθεί αν όντως έτσι είναι τα πράγματα; Δηλαδή πόσα θέλετε για να μας τρελάνετε;
..
«Κάποτε δοκίμασα να ρίξω φως με το μυαλό μου σε έναν κορεάτη δάσκαλο. Αυτός το κατάλαβε γύρισε και με κοίταξε καλά.»
.....

► Και σε ποιον δεν έτυχε έστω και μία φορά να τον κοιτάξουν έντονα κι αυτός να το νιώσει; Και πάλι καλά, λοιπόν, που ο Κορεάτης περιορίστηκε στην απλή ανταπόδοση τού... κοιτάγματος...

..

«Οι δάσκαλοι στην σχολή έσπαζαν πέτρες και ξυλά με γροθιές.»
..
► Πράγματι, αυτό… είθισται να συμβαίνει στις πολεμικές τέχνες. Όπως επίσης συμβαίνει ενίοτε, αντί τα ξύλα και οι πλάκες, να σπάνε τα χέρια και τα… πόδια! Θέλει προσοχή λοιπόν. Να βλέπεις πού είναι τα νερά, να τοποθετείς το σώμα σου σωστά, να ρυθμίζεις τις αναπνοές σου, να βγάζεις απ’ το μυαλό σου κάθε φόβο και δισταγμό και απλά να χτυπάς στο κέντρο ۬ σίγουρα πάντως όχι να προσεύχεσαι σε κάποιους αμφιβόλου ύπαρξης… κερατούκληδες!
..
«Στο Ευαγγέλιο είναι γραμμένο ότι δεν πρέπει να αποκαλούμε άλλο διδάσκαλο εκτός από τον Χριστό.»
..
► Ο π. Μεταλληνός να τα βλέπει που κάθεται κι αποκαλεί τον Καλοκύρη «σεβαστό του Διδάσκαλο»…
..
«Ένα από τα χαρακτηριστικά του Αγίου Πνεύματος είναι η ειρήνη. Και οι δάσκαλοι του TKD έχουν ειρηνική όψη, σαν προβατόμορφοι λύκοι, και τα σώματά τους είναι χαλαρωμένα από την πολλή γυμναστική. Δεν έχουν αρετή. Μπορεί να πορνεύουν, να διαλογίζονται, να συμμετέχουν σε υποβολές, η ψυχή τους δεν έχει σαν ψυχή της το Άγιο Πνεύμα δεν είναι ζώσα αλλά νεκρή, σε αυτήν κατοικούν δαιμόνια […]»
.....
► Μάλιστα. «Σαν προβατόμορφοι λύκοι». Και χωρίς αρετή οι… «πόρνοι». Ποιους μου θυμίζει, ρε γαμώτο, η περιγραφή αυτή… Ποιους μου θυμίζει…
..
«Του είπα (σ.σ. του δασκάλου) ότι δεν υπακούω σε δαίμονες και μετά από καιρό μου απάντησε ότι αυτός είναι δαίμονας αναρωτιόταν όμως για το τι ήμουν εγώ; Σωστή ερώτηση. Αργότερα θα του επέστρεφα την ζώνη που μου έδωσε και θα έφευγα από την σχολή του. Δεν είχα ανάγκη από δάσκαλο που να μου καταργεί την προσωπικότητα.»
..
► Ε αφού το παραδέχθηκε κι ο ίδιος ο δαίμονας -παρντόν, ο δάσκαλος ήθελα να πω-, δεν μπορούμε να πούμε τίποτα…
..
«Όταν παρέδωσα την ζώνη μου […] πήγα στην Αρμονική Ζωή σ’ ένα κέντρο γιόγκα στο Χαλάνδρι. Είχα διαβάσει ένα βιβλίο “Η αυτοβιογραφία ενός γιόγκι”. Στο βιβλίο αυτό έλεγε ότι ο γιόγκι είχε συναντήσει τον Χριστό. Παρακολούθησα μια διάλεξη για το πως η αναπνοή μαζί με την γιόγκα βελτιώνουν την ανθρώπινη υγειά. Το Σάββατο θα κάναμε ασκήσεις αναπνοής.»
..
► Δηλαδή εμείς τώρα θα πρέπει να καταπιούμε αμάσητο ότι αφού πρώτα είδε όλα αυτά τα απίστευτα με τους διαβόλους και τους τριβόλους, κι αφού επέστρεψε τη ζώνη του στον δάσκαλό, ο οποίος δάσκαλος είχε ρητά ομολογήσει πως ήταν… δαίμονας, το πρώτο που σκέφτηκε να κάνει μετά, ήταν να πάει να γραφτεί σε… γιόγκα!! Ήμαρτον Κύριε, ήμαρτον!
..
«Ενώ γύριζα σπίτι, ο Κύριος τότε μου έβαλε τον λογισμό να ανοίξω την Βίβλο που είχα εδώ και χρόνια από το γυμνάσιο. Σκέφτηκα τόσα βιβλία για καράτε, βουδισμό, Ζεν, Ταοϊσμό, μαρξισμό διάβασα δεν ανοίγω και το Ευαγγέλιο; Άνοιξα το Ευαγγέλιο και τότε ξεπήδησε φως που δεν έκαιγε και με κτύπησε στο στέρνο.»
..
► Ωχ, νέα περίπτωση ακαΐας...
..
«Από τα λόγια των αγίων μας γίνεται φανερό ότι η άσκηση στο TKD είναι ασυμβίβαστη με την ορθόδοξη λατρεία, και ή πείρα δείχνει ότι κάποιες φορές μπορεί να βλάψει την ψυχική υγεία του ασκουμένου.»
..
► Ενώ η άσκηση στην ορθοδοξία, ε; Ό,τι πρέπει για την ψυχική και πνευματική ισορροπία τού ανθρώπου… (3)
..
«Κάποιες φορές αυτοί που διαλογίζονται είτε βλέπουν δαίμονες, κατά παραχώρηση Θεού πάντα όχι κατά την δική τους βούληση, είτε δαιμονίζονται (αυτό αποτελεί μαρτυρία μιας ανώνυμης μοναχής)».
..
► «Μαρτυρία μιας ανώνυμης μοναχής»… Κοίτα, με τι ’βαλε ο Βελζεβούλης ν’ ασχοληθώ Κυριακάτικα, ρε παιδιά…
..
«Ιδρώτας στο παρκέ, κόπος, χρόνος, χρήματα και στο τέλος να κινδυνεύει κανείς να χάσει την υγειά του σωματική και ψυχική. Αν όμως έρθει στην εκκλησία που η εξομολόγηση, η θεία μετάληψη, η Κυριακάτικη Θεία λειτουργία και γενικότερα η ζωοφόρος επικοινωνία με τον Θεό είναι δωρεάν, ο άνθρωπος θα βαδίσει την ατραπό, το μονοπάτι της σωτήριας, παρόλο που η οδός αυτή είναι στενή και τεθλιμμένη.»
..
► Πολύ μεγάλο λάθος! Έχω περάσει κάποια χρόνια μέσα στα γυμναστήρια και δεν θυμάμαι ούτε μία περίπτωση ασκουμένου -αρχαρίου ή προχωρημένου- που να του λάσκαρε κάποια βίδα από την ενασχόλησή του με το Ταε Κβον Ντο - σε αντίθεση με τον φιλόξενο χώρο τής εκκλησίας στην οποία έχω δει να συχνάζουν οι… πτωχότεροι τω πνεύματι… Τραυματισμοί τώρα ασφαλώς και συμβαίνουν (έτσι σταμάτησα κι εγώ), αλλά τι σημαίνει αυτό; Εδώ ο άλλος, επαγγελματίας ποδοσφαιριστής μεγάλης ομάδας τού εξωτερικού, έπαθε πριν από μερικά χρόνια τράβηγμα έχοντας τα πόδια του… απλωμένα πάνω στο τραπεζάκι τού σαλονιού του, και θα αισθάνεται ο Ταεκβοντίστας 100% σίγουρος;
..
Μαρία Δημητριάδου:
..
«Επίσης η όλη εξάσκηση στις πολεμικές τέχνες προϋποθέτει την αποδοχή του δαιμονικού λογισμού ότι ο πλησίον είναι ένας επικίνδυνος εχθρός. Πολλά μπορούν να ειπωθούν και για την απόκτηση εξαρτημένων αντανακλαστικών άμυνας και επίθεσης, που υπονομεύουν και ουσιαστικά αναιρούν την κατά Χριστόν ελευθερία του ανθρώπου.»
..
► Ποια ελευθερία τού ανθρώπου, ρε παιδιά; Θα μας τρελάνετε τώρα; Δηλαδή για να σεβαστώ εγώ την… ελευθερία τού άλλου που απειλεί τη σωματική μου ακεραιότητα, θα τον αφήσω να με λιανίσει; Μωρέ τι μας λέτε; Ας φρόντιζε ο Χριστός η ελευθερία τού ενός να μην ποδοπατούσε την ελευθερία τού άλλου, και μετά να το συζητούσαμε.Τώρα όμως…
..
«Έξαλλου καταξιωμένοι δάσκαλοι πολεμικών τεχνών παραδέχονται ότι […] οι πολεμικές τέχνες είναι αναποτελεσματικές όταν ο αντίπαλος διαθέτει πυροβόλο όπλο.»
..
► Ε μα... προφανώς! Ο Τσακ Νόρις, διάσημος για τις γυριστές κλωτσιές του και τις καταπληκτικές τεχνικές αφοπλισμού, δήλωσε κάποτε ότι αν στην πραγματική ζωή τον απειλούσε ποτέ κάποιος ληστής με όπλο, θα του έδινε το πορτοφόλι του και θα του ’λεγε και φχαριστώ κι από πάνω! Με τη διαφορά όμως ότι αυτό... δεν είναι επιχείρημα!
..
«Και αυτό το κοινό στοιχείο της στατικής γιόγκα και των πολεμικών τεχνών είναι, εκτός από το διαλογισμό και τις αναπνευστικές ασκήσεις (τις όποιες δεν εφαρμόζουν όλες οι σχολές, αφού πολλές περιορίζονται στο αθλητικό μέρος δηλαδή τις δήθεν αποκλειστικά αθλητικές φόρμες), μια ασυνήθιστη ευεξία που καταλαμβάνει τον εξασκούμενο από την πρώτη κιόλας μέρα εξάσκησης. Ο άνθρωπος αισθάνεται μια παράξενη ευχαρίστηση και ζωντάνια, και βέβαια θέλει να συνεχίσει.»
....
► Μα… λογικό είναι, αφού μιλάμε για. τ η ν. άσκηση! Εγώ πάντως την πρώτη μέρα που άρχισα, μόνο… ευεξία δεν ένιωθα! Από το πρώτο κιόλας τέταρτο, βλέπετε, είχα αποσυρθεί στα αποδυτήρια για… εμετό!

..

Πρώην δάσκαλος Τάε Κβον Ντο:
..
«[…] ή ΑΚΟΥΣΟΝ ΑΚΟΥΣΟΝ (σ.σ. να πιστεύουν) ότι το καλό και το κακό πρέπει να υπάρχουν χάριν ισορροπίας των πραγμάτων, δηλαδή με το σκεπτικό τους ευτυχώς που υπάρχει ο διάβολος, διότι ο Χριστός και Θεός μας από μόνος του δεν φτάνει… […]»
....
► Βεβαίως και δεν φτάνει! Τι νόημα θα είχε η ύπαρξη τού λόγου χωρίς τον αντίλογο, τής ξεκούρασης χωρίς τον κόπο, τού Παναθηναϊκού χωρίς τον Ολυμπιακό; Όλα είναι θέμα ισορροπίας. Και κοινής λογικής. Αν δεν υπήρχε ο διάβολος, ποιος θα είχε δοκιμάσει τον Χριστό στην έρημο; Και ποιος θα είχε μπει μέσα στον Ιούδα ώστε αυτός να προδώσει τον Ιησού όπως προέβλεπε το προαιώνιο Σχέδιο; Ή για να πάμε ακόμα πιο πίσω, ποιος θα είχε παρασύρει τους Πρωτόπλαστους ώστε να εισέλθει ο θάνατος στη κτίση κι έτσι να καταστεί εφικτή η… ζωή, αφού διάολε, πόσους ανθρώπους και πόσα ζώα θα μπορούσε να χωρέσει ο έρμος ο πλανήτης μας, αν δεν υπήρχε αυτή η αέναη εναλλαγή ζωής και θανάτου;
..

..

..
..
Π Α Ρ Α Π Ο Μ Π Ε Σ
..
[1] H εναλλακτική πρόταση ακούει στο όνομα Christian Tae Kwon Do!
..
[2] http://www.oodegr.com/oode/anatolikes/anatolikes.htm
(Ενότητα: «Πολεμικές τέχνες»)
..
[3] Όποιος θέλει γελά, όποιος θέλει κλαίει. Αξίζει όμως να τα διαβάσετε:
..
http://www.dorcas.gr/syn/syn_e.htm

http://www.dorcas.gr/syn/typos.htm

http://www.dorcas.gr/syn/apant.htm

http://www.dorcas.gr/syn/porf.htm#40

..

..

..