..
Αγαπητοί φίλοι, καλωσορίσατε στο διαδικτυακό τσαρδί μου!
Ελπίζω παρά την έλλειψη ιδιαιτέρων ανέσεων να νιώσετε όλοι σαν στο σπίτι σας!
Μπορείτε επίσης μετά, αν θέλετε, να περάσετε και δίπλα
στα τραγούδια που αγαπώ.
Εκεί έχει μόνο... μουσική!

τι εστιν αλήθεια;

Πιλάτος (Κατά Ιωάννην, ΙΗ΄ 38)

Αναλυτικός κατάλογος

..
128. Anybody home?
127. Που λέτε, λοιπόν, πάτερ Γεώργιε…
126. «Άγιο φως» (και η κουβέντα συνεχίζεται...)
125. Το θαύμα είναι η... ευχή που... αγιάζει το φως!! (deutsch hier)
124. Το «τι εστιν αλήθεια;» και στα Γερμανικά!
123. Σώσον, Κύριε, τον λαόν σου...
122. Τρία πουλάκια κάθονταν…
121. Μεταξύ θρησκοληψίας και παράνοιας
120. Απρόσκλητοι σε μια χριστιανική χώρα...
119. «Άγιο Φως»: η άλλη όψη τού νομίσματος (deutsch hier)
118. Ποιο ήταν το... θαύμα
117. Οι... άσφαιρες «πύρινες σφαίρες» (deutsch hier)
116. Αστραπές και κεραυνοί (στου φακού μας το γυαλί)... (deutsch hier)
115. Φωτιά στα μπατζάκιά μας...
114. Περί τής προφητείας τού Ησαΐα (Εμπλουτ. αναδημ.)
113. Το χρονικό μιας κωλοτούμπας...
112. Περί τού «αγνώστου θεού» (Αναδημ.)
111. Μπεεεεεε!! (Κάτω τα κεφάλια ωρέ χριστιανοί!)
110. Εγκλωβισμένοι στη ζώνη τού Λυκόφωτος…
109. Τo κάψιμο τού Καρνάβαλου… (Περί «υιών ποιητών»)
108. Άντε βρε, χρόνια πολλά!
107. Η μαρτυρία τού Τάκιτου
106. Home alone 2
105. Σήμερα τα Φώτα κι ο φωτισμός...
104. Η μαρτυρία τού Πλινίου τού Νεοτέρου
103. Η μαρτυρία τού Σουητώνιου
102. Cute Christmas Cartoon
101. Unheilig - Kling Glöckchen ... vom Album
100. Ο γυμνός νεανίσκος στή Γεσθημανή
..99. Δεν ξέρω, δεν είδα, δεν άκουσα...
..98. Βίντεο: Καλόπουλος vs. π. Καρπαθίου
..97. Τι εμοί και σοί (κοινώς, τη ρόκα σου εσύ!);
..96. Μήνυμα προς πάσαν κατεύθυνση
..95. Μπαμ και κάτω (Περί τού Τάε Κβον Ντο)
..94. Ορθόδοξη κβαντική φυσική και τα μυαλά στα κάγκελα!
..93. Λυπάμαι, αλλά δε γίνεται αλλιώς!
..92. Η αμαρτωλή ιστορία μιας απογραφής
..91. Κυριακή γιορτή και σχόλη, να ’ταν η βδομάδα όλη…
..90. Μυρώστε με ν’... αγιάσω!
..89. Μέχρι να... παγώσει η κόλαση...
..88. H αειμεσιτεύουσα Βασίλισσα των Ουρανών
..87. Περί τού Ιωάννη τού Ριγολόγου
..86. Βίντεο με τον Μεταλληνό: Αξίζει να το δεις!
..85. Είμαστε και σε... κρίσιμη ηλικία...
..84. Η αβάσταχτη ελαφρότητα τού απολογήσθαι
..83. Αποκαλυπτήρια (Sit back and enjoy the show!)
..82. Περί... υιών
..81. Περί «γεννητού» και «κτιστού» (και… «ποιητού»)
..80. Παιδιά, έχουμε γενέθλια!
..79. Τον αναγνωρίζετε;
..78. Ένα... φοβερά δύσκολο… απλό ερώτημα!!
..77. Προβληματισμών συνέχεια...
..76. Προβληματισμοί...
..75. Ανοίξτε κανένα παράθυρο, ρε παιδιά!
..74. ΜΟΝΟΣ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ (HOME ALONE)
..73. Δάσκαλε, για ρίξε ένα... repeat σε παρακαλώ!
..72. Αχαχαχαχαχαχα!
..71. Τα παιδιά τού Ζεβεδαίου ποιον είχαν πατέρα;
..70. Chicken Techno
..69. Εύτυχος και Ελπήνωρ (Αν έχεις... τύχη διάβαινε!)
..68. Περί τής γνωστής-άγνωστης εξέγερσης
..67. Η αναγκαιότητα τής πίστης
..66. Το μυστήριο τού Βαραββά
..65. Ω Αυτοκράτορ, εγρήγορας ή καθεύδης;
..64. Τα κινητά σας, ρεεεεε!!
..63. Προς Ο.Ο.Δ.Ε. (Περί του Αγίου Φωτός)
..62. Ο σωστός τρόπος να κάνεις τον σταυρό σου!
..61. Περί του Τιμίου Ξύλου
..60. Περί της αναγκαιότητας τού κακού
..59. Περί του «Πίστευε και μη ερεύνα»
..58. DEPECHE MODE - «Βlasphemous rumours»
..57. Κωδικός «Λαντσιάνο»
..56. Περί των… «γνωστών αγνώστων»
..55. Περί εικόνων
..54. Ισορροπημένη ανισορροπία ή… ανισόρροπη ισορροπία;
..53. Το χρονικό μιας... κλωνοποίησης
..52. Λάιονελ Ρότσιλντ - η περιπέτεια ενός όρκου
..51. Μπήκαν στην πόλη οι οχτροί
..50. Merry Christmas Mr. Bean
..49. Προς κέντρα λακτίζειν
..48. Ο δίκαιος και ο δυνάστης
..47. Μια υπέροχη Κυριακάτικη εμπειρία ...
..46. Οι Δέκα Πληγές τού ... Ιπούουερ!
..45. Με τα δυο χεράακια, πλάθω σκ*****άακια...
..44. Γκρρρρ!!! Αυτό δεν είναι δυνατόν!!!!!!
..43. For yooour eyes onlyyyyy ...
..42. Περί Θεού: Εν οίδα ότι ουδέν οίδα
..41. Περί Κυρίλλου και Υπατίας τής Αλεξανδρινής
..40. «Λάβετε, φάγετε ...» - ποιος το είπε τελικά;
..39. Οι βολεμένοι μικροαστοί τής θρησκευτικής πίστης
..38. Life: press DELETE
..37. Μεταξύ πατέρα και γιού
..36. Ρε παιδιά, μήπως έχει κανείς την ... ακριβή ώρα;
..35. O Ελισαίος, οι αρκούδες και οι ... αρκουδιές!
..34. Η διάβαση της Ερυθράς και ο … Ρα!
..33. Περί … «αλλοτρίων» θαυμάτων
..32. Η μάχη για τους … «αναποφάσιστους»
..31. Οι ... Χριστιανοαντιγιαχβεβουδιστοϊνδουιστές
..30. Καλησπέρα, γιατρέ ... Είμαι ο ... Απόλλων!!
..29. Μπρρρρ!!!
..28. Πώς το 40 χώρεσε μέσα στο ... 1 !!!
..27. Πώς το 40 χώρεσε μέσα στο ... 3 !!!
..26. Ο απαγχονισμός τής ... κοινής λογικής
..25. (Γενικά) περί αντιφάσεων
..24. Βασίλεψε ο ήλιος (και ... νίκησε ο Δαβίδ!)
..23. Τα ... ακριβώς 153 (υπόπτου προελεύσεως) ψάρια
..22. Οι δαίμονες και οι ... τετράποδες μπριζόλες
..21. Αμαρτίαι γονέων παιδεύουσι τέκνα
..20. Περί θεοπνευστίας
..19. Η μυστηριώδης Σινδόνη τού Τορίνο
..18. Περιέχει η Γένεση προφητείες γιά την Αποκάλυψη;
..17. Να ζει κανείς ή να μη ζει ... (Περί Αδάμ και Εύας) ...
..16. Η δημιουργία των πτηνών
..15. Εξαγαγέτω τα ύδατα ερπετά (και η φαντασία...
........δεινοσαύρους
..14. Άμοιρε άνθρωπε, τι σού ’μελλε να πάθεις!
..13. Ρουάχ -φύσηξε ο άνεμος (μας πήρε και ... μας σήκωσε)!
..12. Ολική έκλειψη ηλίου, σελήνης και ... νοημοσύνης
..11. Οι κατά ... φαντασίαν γνωρίζοντες
..10. Η σιωπή των αμνών (Περί τού Αγίου Φωτός)
...9. Η πινακίδα Ι.Ν.Β.Ι.
...8. Θεïκό σχέδιο ή … σατανική αντιγραφή;
...7. Δάσκαλε που δίδασκες ...
...6. Η καραμέλα των «ανθρωπομορφικών εκφράσεων»
...5. Περί «δημοκρατικότητας»
...4. Όλα συγχωρούνται; - Μμμ, δε νομίζω.
...3. Ο (διάτρητος) παρθενικός υμένας
...2. ΗΣΑΪΑΣ, Ζ΄ 14 - παρθένος(= ανέγγιχτη) ή ...
.......παρθένος (= νεάνις);
...1. Συγγνώμη, δεν μπορώ να περιμένω άλλο πια!

Επειδή όλα κάποτε τελειώνουν...

Επειδή όλα κάποτε τελειώνουν...

Παρασκευή, 23 Νοεμβρίου 2007

Ρε παιδιά, μήπως έχει κανείς την ... ακριβή ώρα;

.....................

Ένα από τα αγαπημένα επιχειρήματα των απολογητών όταν η κουβέντα έρχεται στο ζήτημα των αντιφάσεων, είναι αυτό των «αλληλοσυμπληρούμενων αφηγήσεων». Το ότι ο ένας Ευαγγελιστής, λέει, αναφέρει το Α, ενώ οι άλλοι όχι, σε καμία περίπτωση δεν είναι δυνατόν να σημαίνει ότι το Α δεν είναι αληθές. Κάτι τέτοιο θα ίσχυε ΜΟΝΟ εάν οι άλλοι Ευαγγελιστές ανέφεραν κάποια άλλη πληροφορία Β, η οποία θα καθιστούσε την Α πέραν πάσης αμφιβολίας αντιφατική και συνεπώς άνευ αντικειμένου. Και βέβαια τυπικά, δεν έχουν καθόλου άδικο οι φίλοι μας. Έτσι ακριβώς είναι. Το ότι ο Ιωάννης, λόγου χάρη, κατά την περιγραφή του ενταφιασμού του Ιησού μιλάει μόνο για οθόνια, ενώ οι Ματθαίος και Μάρκος κάνουν λόγο για σινδόνη, επ’ ουδενί δεν στοιχειοθετεί αντίφαση, πόσo μάλλον όταν ο Λουκάς αναφέρει και τα δύο. Ή το ότι κατά τον Ματθαίο ο Ιούδας, κυνηγημένος από τις Ερινύες, αυτοκτόνησε δια απαγχονισμού, σε καμία περίπτωση δεν καθιστά αντιφατική την πληροφορία των Πράξεων ότι «πρηνής γενόμενος ελάκησε μέσος, και εξεχύθη πάντα τα σπλάχνα αυτού». Για το ζήτημα αυτό βέβαια, τα είπαμε: Σε πλείστες περιπτώσεις η από τους φίλους απολογητές προωθούμενη εκδοχή μπορεί μεν τύποις ν’ ανήκει στη σφαίρα του θεωρητικά δυνατού, στην πραγματικότητα όμως ακούγεται τόσο εξεζητημένη και περίπλοκη που περισσότερο σε προδιαθέτει να την αμφισβητήσεις παρά να τη δεχθείς! Λες κι ο Θεός επίτηδες κανόνισε έτσι τα πράγματα ώστε το προφανέστατα σωστό στην πραγματικότητα να είναι το λανθασμένο, και το προφανέστατα λανθασμένο να είναι τελικά το… σωστό!
..
Μέχρι εδώ, κανένα πρόβλημα λοιπόν. Έστω και το απειροελάχιστο περιθώριο εναρμόνισης κακοτράχαλων εδαφίων να εντοπισθεί, το θέμα θεωρείται λήξαν. Άλλωστε τι λέμε τώρα; Εδώ το credo quia absurdum δεχόμαστε χωρίς κανένα
πρόβλημα, στο «θεωρητικά δυνατόν» θα κολλήσουμε; Επειδή όμως ο… Θεός αγαπάει τον κλέφτη, αλλά αγαπάει και τον νοικοκύρη, η τακτική αυτή δεν πιάνει πάντα. Υπάρχουν, βλέπετε, και περιπτώσεις όπου το επιχείρημα περί «αλληλοσυμπληρούμενων αφηγήσεων» είναι αντικειμενικά αδύνατον να γίνει αποδεκτό αφού η πληροφορία Α του ενός Ευαγγελιστή έρχεται όντως σε άμεση σύγκρουση με την πληροφορία Β του άλλου! Εκεί λοιπόν οι φίλοι χριστιανοί περπατώντας στα… νύχια των ποδιών τους μην τυχόν και γίνουν αντιληπτοί, παρακάμπτουν το πρόβλημα επιλέγοντας απλά την εκδοχή εκείνη που είτε είναι ευρύτερα γνωστή είτε δεν αντιφάσκει προς κάποιαν άλλη θεωρία. Κι αν τυχόν κάποιος τούς επισημάνει την ανακολουθία, περνούν αμέσως στην αντεπίθεση κατηγορώντας τον για «επιλεκτική αποδοχή εδαφίων»:

«Και γιατί να μην είναι σωστό το (κοινώς αποδεκτό και ριζωμένο στη συνείδηση των πιστών) Α, αλλά το (γκρρρ, πού τ’ ανακαλύψατε πάλι;) Β;»
..
Και φυσικά η απάντηση σ’ αυτό το υποτίθεται αμείλικτο ερώτημα δεν μπορεί παρά να είναι η εξής:

«Και γιατί να μην είναι σωστό το (τι να κάνουμε, ουδέν κρυπτόν υπό τον ήλιον) Β, αλλά το “δικό σας” (βολικό) Α;»

Πάρτε για παράδειγμα την Ανάληψη. Θυμάστε την αντίφαση; 40 μέρες μετά την Ανάσταση έγινε, λένε οι Πράξεις, ούτε καν μία μέρα αργότερα αντιτείνουν οι Μάρκος και Λουκάς. Πέραν του γεγονότος ότι εδώ οποιαδήποτε απόπειρα να γεφυρωθεί το αβυσσαλέο αυτό χάσμα με το τόσο βολικό επιχείρημα των «αλληλοσυμπληρούμενων αφηγήσεων», θα ισοδυναμούσε με την έκθεση του επίδοξου απολογητή στον δημόσιο γέλωτα, γεννάται το ερώτημα:
..
«Και γιατί παρακαλώ να δεχθούμε την εκδοχή των 40 ημερών (η οποία αφενός προβάλλεται ως άλλη μία αδιάσειστη απόδειξη πως η Ανάσταση όντως υπήρξε ιστορικό γεγονός, αφετέρου δίνει λόγο ύπαρξης στα σαραντάμερα μνημόσυνα) και να μη δεχθούμε εκείνη της μίας και μόνο μίας ημέρας;».

Ας μας απαντήσει, ρε παιδιά, επιτέλους κάποιος! Δεν μπορεί, και χριστιανοί θα διαβάζουν τις γραμμές αυτές! Ας βρεθεί, λοιπόν, κάποιος να μας λύσει επιτέλους την απορία. Φυσικά δεν τρέφω ψευδαισθήσεις. Ξέρω πολύ καλά ότι το ερώτημα μου αυτό -όπως και πολλά άλλα βέβαια- δεν πρόκειται ποτέ να απαντηθεί όσο και να περιμένω! Και δεν πρόκειται ν’ απαντηθεί, απλά επειδή δεν είναι δυνατόν να απαντηθεί ۠۠ κι όχι επειδή -όπως ίσως σκεφτεί κανείς- απαξιούν τάχα να απαντήσουν! Αυτό ξεχάστε το. Αν ίσχυε, τότε η απαξίωση δεν θα επιδεικνυόταν επιλεκτικά. Απλώς θα αγνοούσαν τις ενστάσεις μου συλλήβδην και δεν θα μου απαντούσαν ποτέ - ούτε μία φορά! Όμως εκείνοι απαντούσαν. Επί μήνες είχαμε τακτική επικοινωνία και ανταλλαγή απόψεων. Απλώς κάποια ερωτήματα τα έκαναν γαργάρα, αυτό είναι όλο. Ας είναι. Προχωράμε παρακάτω.
....
Η χρονική ανακολουθία
..
Έλεγα, λοιπόν, για τις περιπτώσεις εκείνες όπου το Α και το Β ξεκάθαρα ΔΕΝ αλληλοσυμπληρώνονται, αλλά αλληλοαναιρούνται, και μου ’ρθε στον νου το θέμα της Σταύρωσης - για την ακρίβεια η χρονική ανακολουθία αναφορικά με
την παραμονή του Ιησού πάνω στον σταυρό. Με αφορμή, λοιπόν, την απόφανση κάποιου κληρικού παιδοψυχιάτρου-ψυχοθεραπευτή ότι στην ευαγγελική αφήγηση τού εξορκισμού στα Γάδαρα, όντως είχαμε να κάνουμε με περίπτωση δαιμονισμού -ή αν θέλετε με το υπαρκτό ψυχοπαθολογικό φαινόμενο της δαιμονοκαταληψίας-, είχα ασκήσει έντονη κριτική στο γεγονός ότι ο εν λόγω κληρικός-ειδικός αποφάνθηκε «εξ αποστάσεως βασιζόμενος όχι σε κάποιο απτό περιστατικό που έχει καταγραφεί, μελετηθεί και αξιολογηθεί επιστημονικά, αλλά στη συμπτωματολογία και φαινομενολογία που (ο ίδιος πιστεύει ότι αξιόπιστα) μας παραδίδουν κάποια ιερατικά, κατ' επίφασιν ιστορικά κείμενα του μακρινού, πρωτοχριστιανικού παρελθόντος! Το ίδιο δε», συμπλήρωσα, «ισχύει και για όλους εκείνους τους παθολόγους, ιατροδικαστές και λοιπούς ειδικούς που κάθε Μεγάλη Εβδομάδα αναλωνόμενοι σε περισπούδαστες επιστημονικές αναλύσεις επιχειρούν να ανασυνθέσουν το 6ωρο μαρτύριο του Ιησού πάνω στον Σταυρό, το οποίο όμως όπως προκύπτει από την απλή παραβολή του 4ου ευαγγελίου με τα συνοπτικά, στην πραγματικότητα… δεν πρέπει να διήρκεσε πάνω από… 2 ώρες! Διότι εκεί που ο Μάρκος φερ' ειπείν παρουσιάζει τον Ιησού να σταυρώνεται ήδη κατά την τρίτη ώρα (1), ο Ιωάννης τρεις ολόκληρες ώρες αργότερα τον θέλει να βρίσκεται ακόμα στο πραιτώριο του Πιλάτου (2)! Οι ειδικοί όμως που φυσικά δεν πτοούνται από τέτοιες “λεπτομέρειες”, συνεχίζουν να μιλούν, και να μιλούν, και να μιλούν, εκεί που στην πραγματικότητα θα έπρεπε καλύτερα να σιωπούν».

Αυτό το σχόλιο έγραψα, λοιπόν, τότε, και θεώρησα το θέμα λήξαν. Φευ!
.
Η οργισμένη (μα τόσο βιαστική) απάντηση
..
Η απάντηση κάποιου χριστιανού απολογητή κατέφτασε εντός ολίγων ημερών:
Οι πηγές σου; Βασικά ο Μ. Καλόπουλος “Το θέατρο τής σωτηρίας”, σελ. 499-501. Εδώ να γελάσουμε ή να κλάψουμε;
..

Ο Μάρκος λέει πως σταυρώθηκε στις 3 το μεσημέρι, διότι το πρωί […] ήταν στον Πιλάτο. Πριν σταυρωθεί ο Χριστός τις 3 το μεσημέρι τής Μ. Παρασκευής […] οδηγήθηκε το πρωί μετά την ανάκριση σε βασανισμό. Και έτσι λοιπόν τον οδήγησαν οι στρατιώτες της Ρώμης για βασανισμό και μετά τον σταύρωσαν στις 3 το μεσημέρι.

Ο δε Ιωάννης αναφέρει το πρωί, ώρα 6 τής Μ. Παρασκευής που ήταν στον Πιλάτο, όχι το απόγευμα. […] Ξέρεις γιατί η ανάκριση στον Πιλάτο έλαβε χώρα στις 6 το πρωί; Είναι απλό. Συνελήφθη το βράδυ τής Μ. Πέμπτης από κάτι τέτοιους σαν τους συγγραφείς που μελετάς. Καθ’ οδόν ήταν και ο Πέτρος. […] Θυμάσαι τι ώρα Τον αρνήθηκε - που ήταν ασφαλώς και η ώρα τής ανάκρισης τού Ιησού από τους Ιουδαίους λίγο πριν Τον περιλάβει ο Πιλάτος; Σ’το θυμίζω εγώ:

Την ώρα που λάλησε ο κόκορας. Δηλαδή λίγο πριν χαράξει Μεγάλη Παρασκευή.
..
Ξέρεις γιατί συνέλαβαν τον Ιησού πριν χαράξει και τον οδήγησαν πριν
από τις 6 το πρωί στον Πιλάτο; Διότι ήθελαν να μην δει ο κόσμος τι συμβαίνει. Και χρησιμοποίησαν ψευδομάρτυρες […] διότι οι κατηγορίες τους ήταν σαθρές. Επίσης δεν ήθελαν οι Ιερείς να δει ο όχλος, γιατί ο όχλος γνώριζε τον Ιησού από τα θαύματα και δεν θα τους άφηνε να Τον σταυρώσουν. Χρημάτισαν ψευδομάρτυρες τους οποίους παρουσίασαν μπρος από τον Πιλάτο. Ήταν μια καλοστημένη ΝΟΜΙΚΗ απάτη, σαν αυτή τού Καλόπουλου που μελέτησες με τόση
τόση υπερηφάνεια για να μας την παρουσιάσεις μετά από 2006 χρόνια τής αναστάσεως. […]

Το ποιος πρέπει λοιπόν να σιωπά, ελπίζω τώρα να το κατάλαβες και μόνος σου. Δεν εννοώ εσένα, αλλά τον Μ. Καλόπουλο.

Αυτά, λοιπόν, μου απάντησε ο κατά τ' άλλα αγαπητός φίλος, μένοντας με την αφελή ψευδαίσθηση ότι τώρα μας έβαλε όλους στη θέση μας...

Κι όμως…

Κι όμως, αγαπητοί μου φίλοι: Ο Μιχάλης Καλόπουλος είχε ΑΠΟΛΥΤΟ ΔΙΚΙΟ όταν έκανε λόγο για σαφή αντίφαση στη συγκεκριμένη ιστορία. Ο χριστιανός
απολογητής που εξεμάνη και βιάστηκε να ειρωνευτεί τόσο τον σκεπτικιστή συγγραφέα όσο και εμένα ως αναγνώστη του, άδικα συγχίστηκε και τζάμπα εκτέθηκε. Διότι πάνω στη φούρια του να απαντήσει, έκανε ένα καθοριστικό λάθος: Ταύτισε τις από τους Ευαγγελιστές παραδιδόμενες χρονικές αναφορές με τις αντίστοιχες σύγχρονες! Έτσι τόσον καιρό πίστευε εσφαλμένα ότι ο Ιησούς «σταυρώθηκε στις τρεις το μεσημέρι», όταν η «ώρα τρίτη» των Συνοπτικών στην πραγματικότητα αντιστοιχούσε στις 9 το πρωί (3)!! Το ίδιο σφάλμα έκανε και με τον Ιωάννη: Νόμιζε ότι η «ώρα έκτη» κατά την οποία οριστικοποιήθηκε η καταδικαστική απόφαση και ο Ιησούς παραδόθηκε «ίνα σταυρωθεί», ταυτιζόταν με «το πρωί ώρα 6 της Μ. Παρασκευής», όταν στην πραγματικότητα ήταν ήδη 12 το μεσημέρι (4)!! Οι εν λόγω χρονικές αντιστοιχίες δεν επιδέχονται αμφισβήτηση και για να είμαι ειλικρινής, εξεπλάγην που του ξέφυγε ένα τόσο χοντρό λάθος. Συνεπώς, όπως στον αντίλογο που ακολούθησε διακριτικά τού επισήμανα, το σχόλιο μου για τους ειδικούς «που μιλούν, και μιλούν, και μιλούν, εκεί που στην πραγματικότητα θα έπρεπε καλύτερα να σιωπούν», εξακολουθεί να ισχύει.
..
Και γιά να συνοψίσουμε:
..
Και τα τρία Συνοπτικά Ευαγγέλια αναφέρουν την ώρα θανάτου τού Ιησού (3 μ.μ.), ενώ το Κατά Ιωάννην όχι. Κανένα απολύτως πρόβλημα όμως.
Αλληλοσυμπληρούμενες αφηγήσεις. Τέλος συζήτησης.
..
Το Κατά Μάρκον πάλι αναφέρει την ώρα τής σταύρωσης (9 π.μ.), ενώ οι υπόλοιποι όχι. Άρα λοιπόν ούτε κι εδώ υπάρχει πρόβλημα, βιάζονται να συμπεράνουν οι απολογητές. Αλληλοσυμπληρούμενες αφηγήσεις γάρ.

Δυστυχώς γι’ αυτούς όμως, η αγαπημένη τους αυτή ατάκα, εδώ δεν μπορεί να τους βγάλει από τη δύσκολη θέση. Η πληροφορία τού Κατά Ιωάννην, βλέπετε, ότι την Παρασκευή του Πάσχα και ώρα έκτη (12 π.μ.) -όταν δηλαδή κατά τους Συνοπτικούς ο Ιησούς ήδη συμπλήρωνε τρεις ώρες πάνω στον σταυρό- ακόμα αντηχούσε το… «άρον, άρον, σταύρωσον αυτόν», πετάει όλες τις άλλες χρονικές αναφορές στον κάλαθο των αχρήστων! Ή βεβαίως και αντίστροφα. Ποιος θα μας το πει όμως αυτό και με τι ηθικό έρεισμα; Ε κανείς, λέω εγώ! Όσο το Α και το Β αλληλοαναιρούνται, έχουμε νομίζω κάθε δικαίωμα να αμφισβητούμε τόσο το ένα όσο και το άλλο! Τα πράγματα είναι απλά: δεν μπορούμε να έχουμε ιδέα για το πόσο διήρκεσε τελικά το σταυρικό μαρτύριο. Γι' αυτό ακριβώς άλλωστε είπα πως δεν είναι σοβαρό εκ μέρους των ειδικών να μας ζαλίζουν κάθε Πάσχα με τα έωλα πορίσματά τους. Καλή σας νύχτα.




Π Α Ρ Α Π Ο Μ Π Ε Σ

[1] Κ.Δ., ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ ΙΕ΄ 25

[2] Κ.Δ., ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ ΙΘ΄ 1

[3] ΑΓΙΑ ΓΡΑΦΗ ΒΙΒΛΟΣ, εκδ. Κ. Κουμουνδουρέα,
(ερμηνευτική απόδοση : Ι. Θ. Κολιτσάρα), τ. 6, σ. 194

[4] Ομ., σ. 394


Επίσης: Lena Einhorn, Τι συνέβη στο δρόμο για τη Δαμασκό;,
σ. 179, εκδ. ΟΡΦΕΑΣ


..
..

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Επίσημοι, δεδηλωμένοι και... επιστημονικώς τεκμηριωμένοι αναγνώστες:

Πρόσφατα σχόλια

Πρόσφατα σχόλια

Πρόσφατα σχόλια

Τομέας LOL - γελάστε ελεύθερα!

Τομέας LOL - γελάστε ελεύθερα!

Μια πρώτη γεύση τού τι ακολουθεί, χεχε...

Μια πρώτη γεύση τού τι ακολουθεί, χεχε...
Αν θέλετε να σχολιάσετε το... ασχολίαστο, επισκεφτείτε το μπλογκ του Διαγόρα! (Κλικ στην εικόνα)

Κάτι λείπει, κάτι λείπει...

Κάτι λείπει, κάτι λείπει...
Τον ήλιο, ρεεεεεεεεε - τον ήλιο!!

Ο αγνός και αμόλυντος... λεμούριος, χεχε

Ο αγνός και αμόλυντος... λεμούριος, χεχε
Μα καλά, τι λένε τα άτομα;
Λεμούριος (πρωτεύον θηλαστικό):

Τι;; «Μόνο οι γυναίκες έχουν παρθενικό υμένα»; Μα καλά, πάνε καλά οι άνθρωποι;
Κι ο δικός μου δηλαδή τι είναι;




«Αγιο φως»: ουρανόθεν ή...

Απόσπασμα από την Ευχή για το «άγιο φως»:

«[…] παρακαλούμεν και δεόμεθά σου, Παναγιότατε Δέσποτα, όπως αναδείξης
αυτό αγιασμού δώρον και ΠΑΣΗΣ ΘΕЇΚΗΣ ΣΟΥ ΧΑΡΙΤΟΣ ΠΕΠΛΗΡΩΜΕΝΟΝ,
διά της χάριτος τού Παναγίου και φωτοφόρου Τάφου σου˙[…] Αμήν».

Ερώτηση κρίσεως:


Έχει ανάγκη ένα εξώκοσμο φως που υποτίθεται πως κατέρχεται θαυματουρχικά
απευθείας από την άκτιστη χάρη τού Θεού, τη μεσολάβηση τού Παναγίου Τάφου
ή οποιαδήποτε ειδική δέηση, για να πλημυρίσει μ’ αυτό από το οποίο εξ ορισμού
θα έπρεπε
ήδη να… ξεχείλιζε;

Πόθεν;

Υπέρμαχοι τού «αγίου φωτός»:

Το ότι ο Πατριάρχης βρίσκεται μόνος μέσα στο κουβούκλιο δεν έχει καμία απολύτως
σημασία ούτε και είναι επιχείρημα, αφού η Ακοίμητη Κανδήλα που υπάρχει μέσα,
τη συγκεκριμένη μέρα είναι ΣΒΗΣΤΗ!

Π. Γ. Μεταλληνός:

«[…] Από τον 4ο αιώνα μ.Χ. (380) μαρτυρείται απ’ την Αιθερία, μια Ισπανίδα που πήγε
και προσκύνησε, ότι υπάρχει η ακοίμητος κανδήλα στον άγιο τάφο.
Πιστεύω λοιπόν
και καταλήγω, όταν υπάρχει πίστις και χάρις Θεού στον συγκεκριμένο Πατριάρχη,
γίνεται το θαύμα. Όταν δεν υπάρχει πίστις, μπορεί η κανδήλα να χρησιμοποιηθεί
γι’ αυτό...».




Φωτιά στα μπατζάκια μας...

Φωτιά στα μπατζάκια μας...
Αχ βρε παλιόπαιδο, Ιγκόρ...

... φωτιές που μας άναψες!

Τσάμπα το μπουγέλο…

Στην ιστορία τού Κατακλυσμού ο Θεός τιμώρησε τους ανθρώπους για κάτι που όπως
μετά ΡΗΤΑ ομολόγησε
,
ήταν απλώς μέσα στη φύση τους! Το ήξερε λοιπόν αυτό, κι όμως
τους έπνιξε. Όλους! Μαζί και τα ζώα. Και τους έπνιξε επειδή, λέει, … μετάνιωσε (!!) που
τους είχε φτιάξει! Για να μετανιώσει μετά… εκ νέου και να παραδεχθεί ότι βασικά… δεν
έπρεπε να είχε μετανιώσει εξαρχής! Κι όλα αυτά από έναν…
προγιγνώσκοντα θεό!!

Λοιπόν, δεν πιστεύω κάποιος από εσάς να κατάλαβε τίποτα, ε;

Όπως αναφέρει το Κατά Μάρκον Δ´ 10-12, όταν κάποτε οι μαθητές ρώτησαν
τον Χριστό γιατί δίδασκε με παραβολές, αυτός έδωσε αυτολεξεί την εξής απάντηση:
«Σ’ εσάς δόθηκε η δυνατότητα να γνωρίσετε τα μυστήρια τής βασιλείας τού Θεού˙
σ’ εκείνους δε έξω όλα δίνονται με παραβολές ώστε οι βλέποντες να βλέπουν αλλά
να μην αναγνωρίζουν, και οι ακούοντες ν’ ακούν, αλλά να μην αντιλαμβάνονται,
μην τυχόν και μετανοήσουν και τους συγχωρεθούν τα αμαρτήματά τους».

Με το χέρι στην καρδιά: πώς ακριβώς θα χαρακτηρίζατε εσείς έναν δάσκαλο (Ιησούς)
που σύμφωνα με τα ίδια τα λεγόμενά του, διδάσκει επίτηδες με πολύπλοκο τρόπο
(παραβολές) με στόχο κάποιοι μαθητές του -πιθανότατα οι περισσότεροι- παρότι
παρακολουθούν το μάθημα, να μην μπορούν να καταλάβουν τίποτα, στερούμενοι έτσι
τις όποιες θεωρητικές ελπίδες θα είχαν («μην τυχόν και») να αντεπεξέλθουν στις υψηλές
απαιτήσεις («μετανοήσουν») και να πετύχουν («συγχωρεθούν»);

Είναι μια παρθένος οπωσδήποτε... παρθένα;

Είναι μια παρθένος οπωσδήποτε... παρθένα;
Dirne: Μη με βλέπετε έτσι… Εγώ κάποτε ήμουν… παρθένα!
Χριστιανοί για ν’ αποδυναμώσουν την εβραϊκή λέξη bethulah που θα έπρεπε κανονικά να υπήρχε στη θέση τού almah «νεάνις», εάν η περίφημη προφητεία τού Ησαΐα όντως έθετε στο επίκεντρο μια… ανέγγιχτη παρθένο:

«Αλλά και στις γλώσσες των άλλων λαών της Μ. Ανατολής η αντίστοιχη της λέξης bethulah δεν σημαίνει απαραίτητα την (με την βιολογική σημασία) παρθένα. Για παράδειγμα, στα Ακκαδικά η λέξη batultu σημαίνει κυρίως μια ηλικιακή ομάδα. Μόνο σε συγκεκριμένα πλαίσια σημαίνει την παρθένα. Στα κείμενα της Ουγκαρίτ, η λέξη btlt είναι συνήθης χαρακτηρισμός για την Anat, την γυναίκα του Βάαλ. Σε αραμαϊκά κείμενα διαβάζουμε για γυναίκα, btwlt, η οποία είναι επίτοκος (σε τοκετό).»

Και τώρα προσέξτε απίστευτη περίπτωση-λουκούμι από τα Γερμανικά:

Η λέξη Dirne (ντίρνε) ξεκίνησε από μιαν αμάρτυρη γερμανική ρίζα με τη σημασία «παρθένος», συνέχισε στα Παλαιογερμανικά με την ίδια ακριβώς σημασία, υπέστη αργότερα σημασιακή διεύρυνση αλλάζοντας σε «νεαρό κορίτσι» κι εν συνεχεία σε «υπηρέτρια», για να ξεπέσει τελικά σε... «ΠΟΡΝΗ»!! Οι μεταβολές αυτές δε, συντελέσθηκαν εντός μιας, αν όχι μικρότερης, το λιγότερο ίσης χρονικής περιόδου με τις αντίστοιχες σημασιακές αλλαγές που εμφάνισε η σημιτική λέξη, και μάλιστα σε αντίθεση μ’ αυτήν, οι μεταβολές δεν έλαβαν χώρα σε συγγενείς μεν, διαφορετικές δε γλώσσες (Ακκαδικά, Ουγκαριτικά, Αραμαϊκά, Εβραϊκά) αλλά εντός τού ΙΔΙΟΥ γλωσσικού συστήματος (Γερμανικά)!



Θα... καλοπεράσετε, παλιόπαιδα!

Κολιτσάρας:

«
Είναι σπάνια η περίπτωση που ο Θεός τιμωρεί τα αθώα τέκνα για τις αδικίες των
γονέων τους˙ και αν καμιά φορά τα τιμωρεί
το κάνει για να ανταμείψει τα τέκνα πιο
πλουσιοπάροχα στην μέλλουσα ζωή. Ο Θεός όμως τιμωρεί την κακία μέχρι τρίτης
και τετάρτης γενεάς
εφ’ όσον οι απόγονοι μιμούνται την κακία των προγόνων τους
και μισούν τον Θεό. Διαφορετικά ο Θεός είναι πάντοτε δίκαιος, αν και
είναι απόκρυφες
σε μας οι βουλές Του».


Δηλαδή, για να κάνουμε… μετάφραση τής μετάφρασης και ερμηνεία τής ερμηνείας,
ΝΑΙ, ενίοτε τιμωρούνται ΚΑΙ ΑΘΩΟΙ
για τα ανομήματα των ασεβών προγόνων τους
(1η πρόταση), ΟΧΙ, ποτέ δεν τιμωρούνται αθώοι απόγονοι (2η πρόταση), αν και
ποτέ
δεν ξέρεις
(3η πρόταση)!!

Είναι λοιπόν ή δεν είναι το θέμα για… LoL;


Φτιαγμένη από το... πουθενά!!

Εξυπνάκηδες εικονολάτρες:

Οι ανόητοι οι αρχαίοι Έλληνες να πιστεύουν πως τα περίφημα διοπετή ομοιώματα
έπεφταν κατ’ ευθείαν από τον ουρανό,
συστημένα με αποστολέα τον ίδιο τον Δία…
Ρε τους βλάκες…

Απάντηση:

Σσσσσς! Αχειροποίητα!
Εξυπνάκηδες εικονολάτρες:

Πόσο ανόητοι ήταν αυτοί οι ειδωλολάτρες οι αρχαίοι Έλληνες με τις δεισιδαίμονες
φαντασιοπληξίες τους περί αγαλμάτων που
μιλούσαν, χαμογελούσαν, μετακινούνταν
από μόνα τους, προστάτευαν και… πετούσαν φωτιές
όταν βέβηλοι επιχειρούσαν να τα
απομακρύνουν από τον ιερό τόπο λατρείας τους! Μα είναι ποτέ δυνατόν να πίστευαν
τέτοια πράγματα;

Απάντηση:

Δεν είμαι απόλυτα σίγουρος ποια απάντηση θα ταίριαζε για την περίπτωσή τους.
Να απαντήσουμε λαϊκιστί με το κλασικό «είπε ο γάιδαρος τον πετεινό κεφάλα!»; Ή να
τους υπενθυμίσουμε καλύτερα ότι «στο σπίτι τού κρεμασμένου δεν μιλάνε για σχοινί!»;
Μήπως πάλι να πάρουμε το «μωραίνει Κύριος ον βούλεται απολέσαι» ή καλύτερα την
περίφημη ρήση τού Ιησού περί κάρφους και… δοκού εν τω οφθαλμώ ημών; Ή μήπως
όλα αυτά μαζί; Διότι πώς αλλιώς θα πρέπει ν’ απαντήσει κανείς σε ανθρώπους που
τολμάνε και σχολιάζουν ειρωνικά τα παραπάνω, όταν στο ίδιο το σύστημα πίστης
που ασπάζονται κι ακολουθούν , «υπάρχουν»… δακρυροούσες
και -Θεός φυλάξοι!-
αιμοροούσες Παναγίες,
ιστορίες (γι’ αγρίους) περί εικόνων που θαυματουργικά…
φεγγοβολούσαν, μιλούσαν, κουνούσαν τα δάχτυλά τους και… τηλεμεταφέρονταν
από
το ένα μέρος στο άλλο; Έλεος, δηλαδή! Έλεος!

Θαύμα!

Θαύμα!
Πώς ένα διαδικτυακό τρολάρισμα μετατράπηκε εν μια νυκτί σε... θαύμα!

Να 'ταν η ζήλια ψώρα...

Φανταστείτε δηλαδή να ΜΗΝ είχε... παρρησία!

Παραφρονήστε ελεύθερα:

1ον : Η αειμεσιτεύουσα Παναγία ως μητέρα τού Χριστού έχει παρρησία ενώπιον του.
2ον :
Η Παναγία στον γάμο τής Κανά το μόνο που είπε ήταν: «Δεν εχουν άλλο κρασί».
3ον : Ο Χριστός παρά την… παρρησία τής μητέρας του,
την αποπήρε!
4ον
: Αυτό συνέβη επειδή στη συγκεκριμένη περίπτωση ο Χριστός μιλούσε ως Θεός
.........και απλώς απαίτησε από τη φυσική του μητέρα τον προσήκοντα σεβασμό.
5ον :
Η Παναγία… ανάγκασε (!) τον Χριστό να κάνει το θαύμα πρόωρα.
6ον : Ο Χριστός συνεπώς έκανε κάτι παρά την αρχική του πρόθεση ۬ επηρεάστηκε
.........
και άλλαξε γνώμη!
7ον :
Ο Χριστός είναι… προγιγνώσκων και… άτρεπτος!
8ον :
Όχι, όχι: ο Χριστός, είπαμε, στη συγκεκριμένη περίπτωση δε μιλούσε ως άνθρωπος,
.........αλλά… ως Θεός!!

Βοήθ... γκλουκ!!

Βοήθ... γκλουκ!!

Άφθαρτος!!

Άφθαρτος!!
Γειά σας! Με βρήκαν στην Κίνα, είμαι περίπου... 3000 ετών, αταρίχευτος, μα όχι... άγιος!

Άγγελος ή διάβολος; Οι ειδικοί ας γνωμοδοτήσουν!

Άγγελος ή διάβολος; Οι ειδικοί ας γνωμοδοτήσουν!

Was ist Wahrheit?

Sprechen Sie Deutsch? Dann klicken Sie doch mal hier rein!

Ευχαριστούμε!

Ευχαριστούμε!